Nieuw schooljaar

En nu is de vakantie dan echt voorbij. Hier in het Zuiden zijn vandaag de scholen weer begonnen. Hier was er al een kind heel vroeg wakker, want natuurlijk is het spannend zo'n eerste schooldag op de middelbare. Tas stond netjes klaar, maar wat zou de dag allemaal brengen?

En met het ouder worden, veranderen ook de behoeftes. Ik ben begonnen met het afbreken van dit speelhuis: het hout ga ik hergebruiken voor een tafel en bank. Eerst nog uit elkaar krijgen, want sommige schroeven zit na 10 jaar wel heel goed vast. Morgen maar eens op zoek naar gereedschap dat mij nog beter kan ondersteunen in deze taak...

En als dit ding weer uit de tuin is, kan ook daar worden begonnen met de opknapbeurt.

Verder ging ik deze week bij quiltvriendinnetje Mandy op bezoek. Ik brei onderstaande omslagdoek voor haar af en moest nog even een bol wol ophalen om de rand te kunnen breien. Al pratend over allerlei zaken die de afgelopen tijd passeerden (we hadden elkaar al heel, heel lang niet gezien), borrelden er ook ideeën op. Mandy het idee, ik de berekeningen en een nieuw quiltplan is geboren.

Zo leuk, maar ik kan er nog niets over zeggen...eerst de proefjes maken en het plan verder uitwerken.

Maar ter zijner tijd zullen we het delen, maak maar vast wat tijd in je agenda (volgend jaar).

Wij broeden nu dus over stofjes, welke kleuren? Nieuwe stofjes of uit de voorraad? Je kent het wel.

Intussen ben ik steken aan het opnemen voor de randen: dat past niet meer op 1 rondbreinaald van 80 cm. Dus zijn er nu 3 in gebruik, maar aangezien die dan weer niet allemaal de goede dikte hebben, heb ik maar even wat besteld...wat dat betreft is het internet toch reuze handig: op zondagmiddag besteld en dan ligt het morgen al in de bus...

En om te zorgen dat al die steken die ik aan de ene kant opzet er aan de andere kant van de naald weer afglijden heb ik maar even de loom elastiekjes opgezocht en deze om de punten van de naald gedaan, heel effectief en genoeg op voorraad.

Boeken staan keurig gekaft in de kast...(boffen als je een moeder hebt die dat nog steeds leuk vindt. Ik herinner me dat we dit leerden op de basisschool. Daar werden de leerboeken met bruin papier gekaft...lang geleden, maar ik kan het nog steeds).

Natuurlijk was ik vandaag stiknieuwsgierig hoe de eerste dag op de middelbare zou zijn verlopen...inmiddels ben ik helemaal geïnformeerd, weet ik hoe Magister er uit ziet, heb ik de iPad gezien (en staat het eerste spelletje er ook op), is het rooster doorgenomen en hebben we samen gekeken hoe de dag van morgen er uit zien. In welk lokaal moet je beginnen en waar is dat dan?

Handig hoor een plattegrondje, dan kunnen we de dag van morgen goed voorbereiden.

Alle boeken in de tas...best zwaar....en nog geen kluissleutel...maar dat komt wel goed.

De kop is er af!

groet,

Françoise

Vakantie #3

Vorige week was een relaxte week. Heel veel gedaan, maar het voelde zo relaxed. Zelfs de computer ging op standje vakantie en ik hield me met andere dingen bezig.

Dinsdag had ik vanuit Rotterdam een quilt meegenomen, die mijn schoonmoeder niet meer heeft kunnen afmaken. Mijn schoonvader zou het heel fijn vinden als deze quilt nog af komt en dan mee kan naar de boot, zijn eigen fijne plekje. De quilt was bedoeld voor aan boord.

En natuurlijk ga ik de quilt met voorrang afmaken. Alle blokken zijn klaar, maar er moeten nog heel wat biesjes met de hand tegen gezoomd (quilt-as-you-go methode)

Eerst maar eens bekeken hoe de quilt in elkaar zou kunnen. Een patroon zat er niet bij, dus alle blokken uitgelegd, geteld en een plan gemaakt. Er ligt nu een stapeltje klaar met biesjes. Ik kan vooruit.

Op donderdag in de vakantie was het weer tijd voor een dagje buitenshuis. We reden naar Phantasialand, er waren nog een paar achtbanen die we vorig jaar over hadden geslagen en Mr. X had er wel zin in om deze te nemen.

We genoten van een heerlijk ijsje. De presentatie was werkelijk prachtig. En terwijl de mannen in de rij gingen voor de achtbanen, zat ik lekker op een stoel op het grote plein, soms in de zon, soms een spettertje regen, met een luisterboek op mijn oren (ging net met de muziek op de achtergrond) en een breiwerkje in de hand.

Het was werkelijk geen straf om hier zo relaxed te zitten. Genoeg te zien op dit plein, groot en klein, op weg naar de volgende attractie, wachtend op mensen, in de rij voor een Sückerwatte (suikerspin) of popcorn.

Vrijdag was het wat meer een regendagje...maar dat was perfect om 's middags Xanders nieuwe fiets in elkaar te zetten (on-line bestellen betekent zelf monteren...). Ik was dus met inbussleutels, handleiding en schroevendraaier in de weer om een voordrager te monteren, handrem te monteren en af te stellen, zadel er in, stuur er in...en tot slot de standaard en de banden oppompen.

Jammer dat er niet nog een tweede was, die was vast een stuk sneller gegaan!

Op zaterdag was het tijd om (ook) de keuken in te duiken. Ik heb een nieuw bakboek waar aandacht is voor glutenvrij, lactosevrij en suikervrij (geraffineerde suikers worden vervangen door honing, ahornsiroop of iets anders...)

Ik bakte een cake met amandelmeel, dadels, banaan en cacao. Vervolgens maakte ik nog reepjes met dadels, walnoten en kokos. En tot slot abrikozen-sesambolletjes.

Als vet wordt in deze baksels kokosolie gebruikt. 

En deze alternatieven voor de traditionele patisserie zijn ook heerlijk. De kleur van amandelmeel is wat anders dan tarwemeel, dus dat is even wennen. Ook het zoete is net was minder, maar ik merk dat je daar snel aan went. Ik probeer al een paar weken om zo min mogelijk suiker te eten. In ieder geval die producten waarvan het overduidelijk is dat ze vol geraffineerde suikers zitten probeer ik tot het minimum te beperken.

Zondag gaf ik mijn moeder de gebreide shawl cadeau. Ik ben helemaal vergeten er foto's van te maken...dat moet ik dan nog maar een andere keer doen.

En op zaterdag was ik nog bij kwekerij Muijderman in Veldhoven. Dit was een tip van vriendin Hilde na mijn vraag op Facebook voor tips. En terwijl ik daar ronddwaalde en genoot van alle planten, zag ik opeens een bekend gezicht vanuit mijn ooghoek. En ja hoor, daar liep Hilde. Dat was te leuk. Helemaal niet afgesproken, maar wel heel leuk. We zeiden dat al die plantjes net zo verleidelijk zijn als de lapjes in een quiltwinkel. Genieten van kleur, verschillende vormen en er past een heleboel op de kar...Ik had geen echt plan, maar wel van te voren wat favorieten opgeschreven, maar ik heb me ook laten leiden en inspireren door wat ik daar zag.

Alle planten kreeg een plaatsje in de achtertuin, en alle namen staan genoteerd in een schriftje. Ben begonnen met een Excel bestand met afbeelding, naam, omschrijving, bloeiperiode, kleur en waar het staat in de tuin...Op naar het volgende stuk van de tuin en dan weer als beloning wat nieuwe beplanting kopen. O en natuurlijk bloembollen: narcissen en tulpen of zo...

Ik was vanmiddag erg blij met een uurtje regen: dat scheelde een ronde water geven.

Mijn vakantie is inmiddels voorbij...nog een laatste weekje schoolvakantie en dan volgende week weer in het schoolritme.

groet,

Françoise

Vakantie #2

Een deel van de vakantie thuis doorbrengen is helemaal niet erg. Zo kom ik er toe om eens wat zaken aan te pakken die ik steeds maar uitstel. Eén van die zaken is de tuin. Nu had dat ook wel een reden: schouderblessure en de operatie aan mijn hand, maar dan nog...ik realiseerde me dat we dit hele voorjaar en zomer nog niet buiten hadden gezeten. Gewoon omdat een deel van het terras vol lag met tuinafval en het daardoor niet gezellig was in de tuin. Een doorn in mijn oog, dus ging ik liever binnen zitten.

Inmiddels zijn schouder en hand aardig bijgekomen van hun blessures en kan ik weer in de tuin werken. Ik ben gewoon maar grondig van start gegaan. Ik ben dol op snoeien, dus eerst moest de klimroos er aan geloven en vervolgens de klimhortensia...Bergen afval in de tuin, dus of we a.u.b woensdag thuis blijven zodat ik naar de milieustraat kan rijden om alles af te voeren.

Zo zag de tuin er maandagmorgen uit...en na een aantal uren flink doorwerken, gingen we 's middags naar de film: the Lion King, heerlijk even ontspannen. Blijft een mooi verhaal waarbij ik het niet droog houd.

Dinsdagochtend om 8.00 uur was ik alweer in de tuin te vinden: ook de klimop langs de schutting met de buren moest er aan geloven. Dat groeit maar door en door, neemt licht weg  en maakt het wat somber. Uurtje knippen en ook ook hier was het weer kaal. Stiekem mijn spierballen getraind met elke knipbeweging van de schaar.

Aan het einde van de ochtend reden we naar Rotterdam, dat blijft toch altijd trekken. De markthal en omgeving doen onze harten sneller kloppen...en als ik dan over de markt loop (dinsdag warenmarkt), dan herinner ik me de tijd dat de trein nog bovengronds reed en de kramen er onder stonden. Ik herinner met de kramen waar ik katoentjes kocht en de bossen tulpen, 3 voor weinig. Tegelijkertijd realiseer ik me ook dat we èch wel in de provincie wonen. Ik zie groenten en fruit op de markt waarvan ik het bestaan niet ken en niet zou weten wat je er mee kan maken.

Kijk ook lekker bij de markthal: frietjes van Bram Ladage. supervers en altijd snelle service. We zeggen altijd dat het  horecapersoneel van de Efteling daar eens stage moet gaan lopen. Het tempo waarmee bestellingen worden afgehandeld ligt enorm hoog.

En waar de een een frietje (o nee, patat op zijn Rotterdams) nam, nam ik een zakje Power mix. Geen toegevoegde suikers en zout...pure noten en rozijnen. Ook heerlijk.

Kijk hier ligt Madam Chanet, naast Kankoen, Chauwraya en Oker.

Bij de bibliotheek even gluren door het raam naar de boekinname. Achter het inname luik een lopende band die alle boeken sorteert en in de juiste bak doet belanden.

En dan is er thuis natuurlijk ook tijd voor een handwerkje (de shawl is af, maar nog geen goede foto's gemaakt) en lekker zittend in de tuin met een luisterboek, kopje koffie en dit haakwerkje zonder teveel getel is het goed toeven.

Kijk, want zo ziet het zelfde hoekje in de tuin er inmiddels uit (en zelfs deze foto is al weer gedateerd), daar schijnt heerlijk het ochtendzonnetje.

En al het tuinafval? Dat heb ik in drie ritten naar de milieustraat gebracht (kleine auto en heel veel groen), vervolgens nog een vierde rit met twee doorgeroeste barbecues, plastic speelgoed uit de zandbak en 10 mandarijnenkistjes die ik heb gebruikt voor zaaigoed.

Wow, zo tevreden. Nu met een plantengids en pen/papier aan de slag om een tuinbeplantingsplan te maken. Moet eigenlijk een maandje wachten met beplanten krijg ik als tip, eens kijken hoe ik dat dan op een zaterdag in mijn agenda ga plannen...dat kopen is een ding, maar het moet dan ook nog de grond in ...

Ga ik voorlopig nog even door met opruimen in de tuin...morgen zijn we weer op pad. Neem ik fijn een breiwerk mee voor in de auto en mijn plantengids voor als ik moet wachten bij een achtbaan waar ik liever niet in ga...gaat helemaal goed komen.

groet,

Françoise

Vakantie #1

Deze week nog een laatste vakantieweekje. We zijn thuis, rommelen daar wat aan en gaan lekker op stap. Deze week geen wekker (zoals dat wel het geval was tijdens de Vierdaagse), we zien wel.

Zaterdag vierden we de verjaardag van mijn schoonvader. De eerste verjaardag zonder mijn schoonmoeder, maar in de tuin is haar hand nog duidelijk zichtbaar. Alle planten doen hun best om er wat moois van te maken. De passiebloem zit vol met bloemen, echt prachtig.

Het was een fijne dag, gezellig wat visite en een neef uit Canada als logé. Het was veertien jaar geleden dat we hem voor het laatst hadden gezien, maar we staan weer op de foto. Plaatje met de een, foto met de ander, nog een foto samen...

Zondag reden we naar Deventer, naar de boekenmarkt. Ik geloof zo'n 800 kramen met vooral tweedehands boeken. In de auto zat ik lekker achterin met mijn breiwerk. Ben zo blij met mijn nieuwe techniek...(met de Norwegian thimble): geen last van mijn rechterarm en vooral ook een mooier breiwerk: de spanning op beide draden is nu veel meer in balans. En al doende gaat ook de snelheid omhoog.

Voordat we alle boekenstands langs gingen...eerst naar het Speelgoedmuseum. Leuk museum, de moeite waard om even te bezoeken als je in Deventer bent. En weer: lang leve de Museumkaart.

Heel, heel veel boeken dus...Ik was op zoek naar het laatste boek voor mijn verzameling van Leni Saris. Ik dacht dat ik alles had, maar dat was dus niet zo. Nu zijn er niet heel veel kramen waar ze deze boeken hebben...maar je weet maar nooit. En uiteindelijk is het gelukt! Mijn dag kon niet meer stuk en dat voor slechts 50 cent!

Nog even een mooi plaatje vanuit een straatje. Nooit geweten dat er zoveel terrasjes waren in Deventer. De keren dat ik dat geweest ben, was altijd met de winkel...dan kwam je rond 9.00 uur aan en was je de hele dag in de kerk aan het werk. Niets gezien van de stad. Zo gaat dat met een tentoonstelling of beurs als je standhouder bent.

Inmiddels is ook de shawl af. Ruim binnen de gestelde deadline. Hier op de foto nog ongewassen en nog niet opgespannen. Inmiddels is ook dat gebeurd en ligt hij te drogen op de logeerkamer.

Was een heerlijke dag, met heerlijk weer. Tijd om klusjes te doen, beetje te werken in de tuin, lekker handwerken en vooral relaxed. Dag voor dag zien wat we doen, maaltijden hoeven niet gepland. We zien wel...

Groet,

Françoise

Christmas in July

Zojuist mijn column geschreven voor het septembernummer van Quilt & Zo.

Dat gaat over kerst, dus vandaar Christmas in July.

Daar zat ik gisteren dan met mijn kerststofjes, quilts en knoopjes in de tuin om foto's te maken.

En dat op de dag dat het hitterecord uit 1944 werd gebroken.

Superleuk stofje dit, was helemaal vergeten dat ik deze heb...even geaaid en weer in de doos gestopt.

Vandaag gingen we hier door de 40 graden grens heen, dus echt het goede moment om je met kerst bezig te houden.

En dit borduurwerk moet ik echt eens afmaken en verzinnen hoe ik het ga verwerken in een quilt.

Zo als het origineel of toch anders?

Alles maar weer opgeruimd, de tijd is nog niet daar.

Ik wacht nog even met mijn kerstprojecten.

groet,

Françoise

Dag 4 Vierdaagse

Dit plaatje zegt alles! Het Vierdaagsekruis is binnen. Een tevreden kind en een trotse moeder.

De laatste dag begon goed, maar al snel kreeg Mr. X toch weer last van zijn knie...dat beloofde een lange dag te worden. We hadden een late start, dus liepen niet echt voor op. Toch maar even langs de medische post voor Paracetamol. Maar kijk, wat heerlijk bij de wachtruimte voor de blarenpoli stond een koelbox gevuld met ijszakjes. Koelen was een goed idee en hij was echt niet de enige die daar zat: een meisje met zere schenen, een meneer met zere voeten...Het voordeel van laat langskomen is dat je dan niet hoeft te wachten, dus terwijl de knie gekoeld werd en de paracetamol zijn werk kon doen, ging ik (op advies van de Rode Kruis vrijwilliger) lekker even mijn blaartjes laten doorprikken.

Ik dacht dat ik er maar een had, maar ze checken standaard beide voeten (ik denk ervaring). Mijn blaren werden doorgeprikt en mijn tenen ingepakt met vette watten. Ondertussen een gesprekje over preventie en schapenwol schijnt goed te helpen tegen irritatie door wrijving. Nou, daar heb ik nog wel een paar kilo van in huis, dus kan doorgaan met kilometers maken. Sokken zo over de vette watten heen en ik liep niet op wolken maar wel op wol. De rest van dag daar geen last meer van.

Ondertussen had Mr. X het gezellig in de voortent en gingen wel weer op pad.

Dank voor de vrijwilligers van het Rode Kruis voor de verzorging, niet alleen lichamelijk maar zeker ook geestelijk!

We liepen lekker verder met nog wat ijs mee om te koelen, onze handdoekjes die we regelmatig nat maakten kwamen goed van pas. Goed voor de knie en lekker in de nek voor de verkoeling. We hebben super geboft met het weer: hoe moet het zijn om bij dertig plus te lopen? Echt warm denken we...Dus ook de weergoden hartelijk dank voor de goede zorgen: beetje zon, veel bewolking, prima temperatuur voor wandelaars en publiek.

En dan kom je uiteindelijk op de Via Gladiola: een hele lange weg Nijmegen in, dus op tijd nog even een stop om op te laden voor de laatste 7 km. En aangezien we in de volle drukte liepen, kosten deze laatste kilometers de benodigde tijd. Maar het is gewoon een groot feest: muziek langs de hele route. Publiek dat applaudiseert voor iedereen, mensen die duidelijk uitkijken naar lopers om ze te voorzien van Gladiolen. Maar ook: zomaar van iemand een gladiool krijgen en ook verrast worden door een quiltster met een gladiool...je moet elkaar ook maar net zien....

Teveel om op te noemen!

En dan ook onze eigen familie, trots en met nog meer bloemen!

Dan nog de laatste kilometers op weg naar de finish...voldoening als daar de streep is, gauw afmelden en met kruisje naar huis, waar de bitterballen, limonade en het bier wachtten. Heerlijk de schoenen uit, de moeheid mag komen, maar vooral de trots. Ik ben er bijna van naast mijn schoenen gaan lopen. Trots om zoonlief, die getraind heeft, alle dagen goedgehumeurd zijn bed uit kwam, zijn pijn onderweg heeft overwonnen (en dat was echt niet makkelijk) en duidelijk genoot van alles wat hij zag.

Nu is het inmiddels zaterdagochtend, de eerste was is gedraaid, de boodschappen zijn gedaan en we genieten na. Blaren zijn bijna vergeten, wat rest is spierpijn in de kuiten.

Zo dadelijk de was maar eens ophangen, dan weer met de benen omhoog, handwerkje erbij.

Vanmiddag naar de Blarenbabbel in Vught, kan ik even wat Vughtse deelnemers feliciteren (nee, Mr. X gaat niet mee, echt, dat is geen optie...)

En dan staat voor eind van de middag een bezoekje aan de Efteling gepland...beetje uitlopen.

Een welbestede vakantieweek dus, niet aan werk of huishouden gedacht. Niet aan een column die geschreven moet worden. Mijn lijf voelt fit na al die beweging en buitenlucht. Een heel goede reden om te blijven wandelen.

Fijn weekend, allemaal.

Dank voor alle felicitaties en gezellige reacties hier en op Facebook! 

groet,

Françoise

Dag 3 Vierdaagse

Gisteren een zere knie en de tip gekregen van de medische dienst om te koelen en tijdens de rust de benen omhoog te leggen.

Bij dit leuke rustplekje was dit geem straf. Je even afzonderen door een speĺletje op de telefoon te doen en daarna weer verder.

Inmiddels zitten we alweer lekker op de bank. Mijn voeten zijn moe, mijn kuiten verzuurd en ik ben een blaartje rijker.

Maar wat was het een fijne dag vandaag. Mooie route voor de 30 km en ook toen het samenkwam in Groesbeek konden we wel lekker doorlopen.

De zevenheuvelenweg vonden we niet zo zwaar.

Lekker op tijd onze rustmomenten gepakt en om 14.30 uur binnen.

Op naar morgen!

Groet, Françoise

• 
  

Dag 2 Vierdaagse

Verrassing bij het ontbijt....

Roze woensdag, de meest maffe outfits, het lijkt wel Carnaval!

Nooit eerder zaten we aan tafel bij de benzinepomp, grappig.

Muziek uit Vught

Verder weinig tekst, was een zware dag, vooral door de filevorming vanaf Wijchen, pijntjes deden extra pijn.

Maar we zijn binnen...en liggen languit met de benen omhoog naar het Vierdaagse nieuws te kijken.

Groeten, Françoise

Dag 1 vierdaagse

Daar stonden we dan om 6.30 uur...klaar om te vertrekken.

Deelnemers aan de 50 en 40 km waren al weg...en ook de militairen kwamen al langs gelopen.

Nog een startschot met het confettikanon en daar gingen we. 

Bandje scannen en 33 km voor de boeg.

Het lopen ging vlot, vlottter dan we hadden verwacht en even na 13.00 uur zagen we de Waalbrug al weer liggen. De laatste loodjes.

Thuis zijn we gaan douchen en even slapen...moe van de hele dag lopen en buiten zijn. Al die indrukken!

Op tijd naar bed om onze pijntjes weg te slapen.

Groet, Françoise

Nog 1 nachtje slapen

Vandaag zag de Wedren er al weer anders uit dan gisteren. Om 9.30 uur vanmorgen ontdekten we meer tribunes en een heuse loopbrug, de weg is voor wandelaars...dus oversteken via de brug de komende dagen. Het was nof rusrig, mooi de tijd om langs de stands te lopen.

En natuurlijk op de foto bij de barometer, van dag tot dag wordt het aantal lopers dat nog meedoet bijgehouden.

Maar naast gezellig door de stad was er ook tijd om te relaxen en een passend bloemetje te haken! Niet voor niets had ik de juiste kleuren mee van huis genomen.

Al hoewel ons logeeradres niet ver van de start is, is met de fiets toch net even fijner dan lopen...dus ook de fiets gereed gemaakt. Banden op spanning, kussentje achterop. Nu was de fietsenstalling nog redelijk rustig (foto is van vanmiddag), eens zien hoe dat morgen is, we zijn immers late starters....

En als je er niet aan gedacht hebt om wat auto's mee te nemen, dan moeten er nog maar een paar nieuwe komen.... Thuis gekomen ontdekten we dat de kleuren wel heel toepasselijk zijn.

De rugzakken staan klaar, de broodtrommels op het aanrecht. Keuze voor de kleding is gemaakt, regenjacks kunnen thuis blijven...

Op tijd naar bed, we hoeven er pas om 5.30 uur uit, maar moeten natuurlijj zo fit mogelijk zijn: op tijd gestrekt dus.

Allemaal best spannend, maar we hebben er ook veel zin in. 

Groeten vanuit Nijmegen, en voor alle lopers: veel succes.

Françoise

Nog 2 nachtjes slapen

Vanmorgen gezellig met de trein naar Nijmegen en natuurlijk namen we wat te drinken mee. Super de luxe. Natuurlijk waren we niet de enigen op weg naar Nijmegen. Sommigen alleen op pad om te melden, anderen alvast de sleutel ophalen van het logeeradres en wij op weg met al onze spullen. 

De Vierdaagse vlag hing al voor ons uit...onder ons slaapkamerraam, dus dat komt goed. Gezellig met familie lunchen en daarna de stad in. Wij gingen ons melden, samen met 16.153 andere wandelaars. Lange rijen bi

j de bureaus, maar het ging supersnel. Daarna de stad nog even door, terrasje en de Vlaggenparade.

Ook de gladiolen staan in huis! Die horen er echt bij.

Naast het inschrijven ook heel veel stands met aanverwante artikelen: rugzakken, pleisters, souvenirs.

Versiering in de binnenstad.

Ook wij kochten een souvenir. Bij de plaatselijke kousenwinkel hadden ze toepasselijke wandelsokken! Die gaan we na de Vierdaagse maar eens in lopen, nu goed voor 's avonds.

En natuurlijk een goodie-bag voor ons allebei. Folders, pleister, snoep, zonnebrand, veters etc. Je zag in de stad veel mensen met een tasje, wist je meteen dat ze ook meedoen!

Nu in bed nog even een verhaaltje met in de verte hent geluid van vuurwerk. In het centrum feesten ze nog even door.

Groet, Françoise