Herfst

De maand Oktober is de maand waar in handwerkland veel nieuwe projecten starten. De avonden nodigen weer uit tot handwerken en de warme wolletjes voelen heerlijk aan terwijl het langzaam afkoelt. Ik wilde wel eens wat anders breien dan sokken en kwam een knit-along tegen voor een paar wanten. Even gespiekt naar eerdere projecten van deze ontwerpster: ja, leuk en dus op zoek naar wat restjes.

Patroon: https://www.ravelry.com/patterns/library/enchanted-forest-mittens

Ik had nog een mandjes met kleine bolletjes (restjes van de adventshawl van Trollenwol) en waarschijnlijk gaat het daar wel mee lukken. Al weet je dat natuurlijk nooit als je het patroon niet kent en de restjes per bolletje beperkt zijn. Waarschijnlijk worden de wanten dan niet hetzelfde…

Bij het breien van wanten zet je hetzelfde aantal steken op als bij het breien van sokken, grappig vind ik dat altijd. Ik moest daarbij ook denken aan hoe mijn moeder vroeger controleerde of mijn sokken nog zouden passen: maak maar een vuist en dan de voet van de sok eromheen vouwen. Sluit het nog van hiel tot teen? Zo ja, dan is de maat nog goed.

Hieronder een stukje breiwerk van de want, veel inbreien. Je kunt het ook mazen, maar ik ga voor inbreien. De kleuren liggen soms dicht bij elkaar, dus geen werkje voor ‘s avonds bij sfeerlicht, maar prima voor overdag.

Natuurlijk is oktober ook de maand van een nieuwe Shawl van Westknits. Vorig jaar sloeg ik over, want studie en baan overdonderden mij volledig en vroegen alle energie…Ik ben later wel gestart met de shawl, want het was weer een prachtig patroon. Deze is nu nog niet af, maar ik besloot dit jaar wel mee te doen. En voor het eerst in mijn leven heb ik een collega die ook mee doet! Hoe leuk om tijdens de koffie even de resultaten te laten zien aan elkaar. Ik heb meer breiende collega’s, dus ik ben niet meer raar!

Voor het ontwerp van Westknits keek ik ook naar wat bollen in mijn voorraad. Vier kleurtjes bij elkaar en weer een leuk begin. Inmiddels ben ik het tweede deel aan het breien, dat is enigzins saai, want alleen maar ribbels. Natuurlijk wel met beweging erin, maar het identiek aan het patroon uit een ander ontwerp van hem, dus het is voor mij niet nieuw. Maar met een luisterboek of bij de tv komt het vast wel af. Het derde deel zit er weer wat spannender uit.

Inmiddels is de herfstvakantie hier alweer bijna voorbij (en daarmee ook de ruime hoeveelheid breitijd…),  op school maakten de kinderen nog even een pompoentje tijdens de handwerkles. Heerlijk vonden ze het om te vilten met de naald. Sommigen maakten er zelfs twee (er waren nog wat restjes over, dus gingen ze tijdens het voorlezen gewoon verder). Ik geniet er van als ze met handwerk bezig zijn en niet kunnen stoppen.

Alhoewel mijn vakantie een beetje versnipperd is (studie in Leiden heeft komende week vakantie) kon ik toch ook een dagje met Mr. X op stap (mam, niet te veel meer over mij schrijven hoor, die tijd is voorbij). We genoten van een heerlijke lunch in Noordwijk, nadat we een imposante winkel op kite-surf gebied hadden bezocht. Ik heb daar helemaal geen verstand van en heb vol genoegen naar de gesprekken tussen verkoper en  Mr. X geluisterd.

Tot slot nog even naar Den Haag voor een familie bezoekje en een rondje stad. We eindigden bij Hans im Glück voor ons diner (om de hoek bij de vulpenwinkel, maar daar ben ik niet binnen geweest…echt niet…). Kijk eens wat een heerlijke drankjes ze daar serveerden. Het zag er prachtig uit en smaakte net zo goed.

Op vrijdagavond gingen we nog even naar de lichtshow in Den Bosch. Mooi gedaan met een mooi verhaal over een Drakenei…nu weten we weer waar het verhaal over de moerasdraak vandaan komt.

Vandaag voelt nog een beetje als een vakantiedag. Ik ga nog een laatste opdracht afmaken voor mijn studie, want vakantie van school betekent tijd voor de studie. Ik lig lekker op schema en wil dat graag zo houden. Tijdens de schoolweken kom ik er niet aan toe op opdrachten voor de opleiding te schrijven, maar in de vakanties kan dat prima. Het voelt nog steeds luxe dat ik “zomaar” een weekje vrij heb en ook al weet dat ik met Kerst vrij ben. Geen gepuzzel met het aantal vakantiedagen (heb ik er nog genoeg om tussen Kerst en Oud & Nieuw vrij te zijn), maar gewoon zeker weten dat het kan. En hoe luxe het ook voelt, ik voel ook dat het heel fijn is om na 8-9 weken voor de klas even terug te schakelen. Geen wekker, geen kinderstemmen en kinderen die je aandacht volledig vragen. Natuurlijk wel het een en ander voorbereiden, maar dan wel in rust. Zowel hoofd als lijf kunnen weer even bijtanken om komende week weer met heel veel plezier aan de slag te gaan.

Nu zit ik in pyama op de bank, onder een dekentje, radio aan op de achtergrond. Zo dadelijk schakel ik van laptop over op breiwerk met daarbij een spannend luisterboek. Dan wordt het tijd voor een was en nog wat studie en ook nog maar een frisse neus inplannen. Even bedenken waar, want ik ben natuurlijk niet de enige die dat vanmiddag gaat doen!

Fijne zondag, Françoise

Brioche

Mijn sokken van ronde 4 van de Sock Madness zijn klaar. Gisreren kantte ik de steken van sok 2 af. Ze passen prima. Deze sok had niet echt geheimen voor mij, het ingebreide patroon in de brioche-techniek kende ik al. Ik vind het hier minder goed tot zijn recht komen en ik kan me voorstellen dat het voor anderen abacadabra was. Soms is het al de manier waarop het samenbreien van steken wordt beschreven…

Het inspireerde wel om een project-in-ontwikkeling tevoorschijn te halen. Heerlijke lentekleurtjes en met randen waar de brioche beter in uit komt. Natuurlijk ben ik net op een stukje waar geen brioche zit: even door breien dus.

Gisteren lekker opgeschoten met een van mijn studie-opdrachten. Morgen de puntjes op de i en dan door naar de volgende. Daar heb ik al wel de eerste aanzet voor klaar liggen, dus verwacht ik die woensdag af te ronden. Ik lig mooi op schema en heb ook echt wel vakantiegevoel. Daar gaat het weer deze week ook zeker aan bijdragen.

Fijne dag, Françoise

Brinta en Brioche

Het nieuwe patroon van de Sock Madness heet Brintarsia en in de chatgroep zei iemand dat ze meteen aan  Brinta moest denken. De techniek voor de afstekende kleur heet Brioche. Lang gedacht dat dit alleen de naam voor een brood was, totdat ik op een beurs een boek zag liggen over brioche breien.

In het Nederlands noemen we dat de patentsteek. Niet het meest makkelijke om te doen, wel heel leuk. De technieken in deze sok beheers ik al, dat scheelt heel veel! En genoeg tijd: ga zo dadelijk een uurtje breien, dan weer aan de slag met de studie. Bij het ontbijt geen Brinta, wel yoghurt en een kopje thee.

Om het patroon goed onder de knie te krijgen was wel opperste concentratie nodig: tellen, vooral geen steken laten vallen (dat is bij deze techniek echt niet handig) en het meerderen en minderen is lastig beschreven. Er is wel een filmpje, maar dat is niet zo mijn ding. Ik pak er dus een boek bij over de brioche techniek en lees nog eens een andere uitleg voor dezelfde steek…

Ondertussen krijg ik heel goede hulp:

Kat op het boek en op mijn breiwerk: eerst aandacht voor mij! Kun je mij even aaien en dan dat boek weghalen? Ik wil op jouw schoot liggen.

De setting is nu ongeveer hetzelfde. Ik zit op de bank met mijn tablet op schoot, kat ligt languit op mijn benen net achter de tablet. En mijn thee? Die staat net buiten handbereik. Sorry, kat…

Dat plekje op de bank is mijn favoriete plekje. Regelmatig met de benen omhoog, vinden mijn voeten erg fijn en ik heb een mooi uitzicht naar buiten. Ik woon tegenover een BSO en daar worden dus al kinderen gebracht (dat zie ik ook buiten de vakanties, er zijn kinderen die om 7:15 naar de voorschoolse opvang gaan. Niet alleen meesters en juffen zijn al vroeg op pad, ook de leerlingen). Ik zie de buurvrouw die boodschappen gaat doen, terwijl de buurman naar zijn werk gaat. Hij gaat einde van de week met pensioen, dus is vast druk met overdragen en opruimen.

Helaas geen zonnetje, want dan had ik die ook gehad op de bank, maar dit is wel goed studeer- en breiweer.

Fijne dag, Françoise

Sokken breien

Gisteren stond de hele dag in het teken van het opruimen van mijn kantoor. Op mijn bureau was het een grote puinhoop en ook op de grond lagen diverse stapels: tijdschriften, aantekeningen, boeken en schriften. Altijd heerlijk om in de vakantie daar eens goed voor te gaan zitten. Muziekje aan, op tijd een kopje koffie en lunch met zelfgebakken brood. Ik pakte er ook een emmer sop brei en nu zit ik dus aan een schoon, opgeruimd bureau. Niet meer helemaal opgeruimd, want ik ben nog de laatste stapel aan het ordenen. Ik pakte meteen diverse klusjes op: nog wat nakijken, mailtjes beantwoorden, een rekening betalen, maar vooral papier weggooien.

Ik vond ook een breipatroon terug van een paar sokken. Ik was de sokken wel gestart (finale Sock madness vorig jaar), maar was gestopt. Toen ik verder wilde gaan met de sokken kon ik het patroon nergens meer vinden. Blijkbaar wel geprint, maar niet opgeslagen, dus haalde ik de sok uit en gebruikte het garen voor een ander paar.

Ook dit jaar is er natuurlijk weer een Sock Madness en ik heb getwijfeld of ik wel mee zou doen. Natuurlijk heb ik helemaal geen tijd, maar als ik 's avonds nu eens een uurtje brei in plaats van in slaap vallen op de bank? Dus heb ik me toch maar ingeschreven met het idee dat ik wel zou zien. Zo gezegd, zo gedaan en ik had de Qualifier op tijd af...

De eerste twee rondes kwamen redelijk gunstig ten opzichte van het weekend met meer breitijd (en breitijd op maandag in de trein), dus overleefde ik boven verwachting deze rondes. De derde ronde bleek uiteindelijk spannend. Toen ik op vrijdagavond rond zes uur keek waren er nog 2 plaatsen vrij voor de volgende ronde en besloot ik sok 2 af te breien, foto's te maken, mail te sturen en daarna pas te kijken of het team nog niet vol zat. Na het insturen van de mail (laat op de avond...) durfde ik te kijken: nog 1 plaatsje vrij! Maar in de chat in mijn team werd al snel duidelijk dat ik niet de enige was die er vaart in had gezet. Er was iemand die net een half uurtje eerder haar mail had gestuurd en dus voor mij in de wachtrij stond voor de beoordeling... Jammer, want voor ronde 3 heb ik genoeg tijd: die is vandaag gestart en ik heb wel wat breitijd. Ik ben wel begonnen, want het is een leuk patroon, met net weer even een nieuwe techniek.

Vanmorgen zat ik dus om half acht te breien en niet te bloggen. Daarna streek ik wat was weg en ga ik nu nog een laatste stapel uitzoeken. Dan is de vloer vrij om te stofzuigen en kan ik vanmiddag aan een studieopdracht werken. Het bevalt me best op deze manier vakantie vieren.

Fijne dag, Françoise

Vakantie

In mijn vorige bericht had ik het over de V van…

Nu is die dan weer van toepassing: de V van Vakantie.

En voor mijn gevoel is het alweer “zomaar” vakantie. Ik heb geen verzoek hoeven indienen bij mijn leidinggevende, niet hoeven tellen hoeveel dagen het kost en wat houd ik dan nog over voor de zomer en Kerst… Het voelt luxe en natuurlijk heb ik er ook voor gewerkt, maar toch is het onwennig.

Gisteren vierden we op school Pasen met een lunch: gekookt eitje, matzes, tuinkers en paasbrood. Glaasje sap en een pot appelstroop. Het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld om het feestelijk te maken.

De dag ervoor mochten de kinderen op het schoolbord de vazen vullen met bloemen en al snel ontstond er een feestelijk, vrolijk gevulde vaas. 

Om de klas en tafels aan te kleden was ik een paar weken geleden maar eens op zoek gegaan naar de doos “Pasen”. Al jaren ben ik thuis te laat met versieren en laat ik het voorbij gaan. Nu was er wel weer een goede gelegenheid. Dus kwamen 30 jaar oude kippen en kuikens tevoorschijn en samen met de meer recent gebreide paaseieren vormden ze een mooi decor in de klas.

Ook op tafel mochten ze niet ontbreken, beetje crêpe-papier erbij en je bent al snel klaar.

(Uiteraard heb ik dit laten doen…een van de jongens heeft met veel aandacht alles opgesteld)

Er valt natuurlijk veel meer te vertellen over de afgelopen maanden, maar dat bewaar ik voor de komende dagen, een soort terugblik op wat er allemaal is gepasseerd.

Om de vakantie rustig te beginnen heb ik me voorgenomen dat ik vandaag helemaal niets hoef, maar wel mag. Dus ik hoef geen was te draaien, maar het mag wel omdat het mooi weer is.

Ik hoef het gras niet te maaien, maar denk dat ik het wel ga doen, omdat het ook daar goed weer voor is en ik dat toch liever niet op Paaszondag doe…(al die buren die net aan de brunch/lunch/borrel zitten)

Hooguit vandaag wat lijstjes maken van dingen die ik moet/wil doen deze weken. Voorbereidingen voor het laatste staartje van het schooljaar, studie-opdrachten, de oven schoonmaken.

Ik geniet nu van het zonnetje op de bank, het kopje koffie , de katten die languit in het zonnetje naast me liggen en zo dadelijk ga ik verder met mijn breiwerk: een paar sneakersokken van zeewier.

Experiment dus…Het voelt lekker koel, maar is wel wat glad.

Goed weekend gewenst, geniet van de zon en al het ontluikende groen en de voorjaarsbloeiers.

Françoise

Gemma

 Zoals beloofd hier de fotosessie van shawl Gemma.

Allereerst de shawl van José, liggend op de tuintafel met nog de laatste dahlia's (de foto is uiteraard van een paar maanden geleden).

Onderstaand wat detailfoto's:

En tot slot mijn shawl in zijn geheel. Veel textuur in de diverse delen en nu kan ik hem eindelijk ook gaan dragen.

Ik peins nog even over een paar bijpassende polswarmers.

groet, Françoise

Bijpraten in oktober

 De maand oktober wordt ook wel Socktober genoemd (tijd om sokken te gaan breien) of Blogtober (de uitdaging om elke dag een blog te schrijven). Beide termen heb ik aan mijn voorbij laten gaan. Voor mij is oktober traditiegetrouw aan het opruimen ga. D'ruitdaging wordt inmiddels al jaren georganiseerd door Yourganize en ik ben een trouwe deelnemer. Niet dat ik alle opdrachten uitvoer, maar deze maand heeft opruimen wel wat meer aandacht dan anders. Zo ruimden we een ruimte op zolder op. De onderhoudsbeurt van de CV stond op de planning en ik maakte de afspraak zo, dat ik het weekend er voor tijd had om aardig wat spullen af te voeren. Huisgenoten moesten ook zo hun keuzes maken en inmiddels is er een auto vol zooi afgevoerd.

Er gebeurde nog veel meer de afgelopen weken: met mijn collega's ging ik naar Verona: vakbeurs en bedrijfsuitje gecombineerd. Ik ging naar de Dag van de Wol in Boxtel, begon met de MKAL van Westknits en ging nog maar eens shoppen met Mr. X. Er moest nog wat thermo ondergoed komen, extra sokken en een reisverzekering. Zelf had ik nog een zwarte outfit nodig. Volgende maand een kooroptreden en niets zwarts in mijn garderobe te ontdekken.

Maar terug naar het reisje naar Italië. We reden met twee auto's via Oostenrijk naar Verona. Daar is jaarlijks een grote vakbeurs voor de steenindustrie. Denk hierbij aan alles wat nodig is om je stenen keukenblad te fabriceren: machines om de blokken uit de berg te zagen, machines om de blokken in platen te zagen (zoiets als een broodsnijmachine), machines om te polijsten, magazijnen, en tenslotte de kleine tegeltjes en diamantboortjes. 

We hadden prachtig weer (28 graden) en konden dus ook 's avonds in ons shirtje door Verona slenteren. Natuurlijk aten we pizza en genoten van een ijsje en keken toeristen vanaf een terrasje. We hadden gelukkig ruim de tijd om niet alleen het balkon van Romeo en Julia te zien, maar ook tijd om op zoek te gaan naar een vulpenwinkel. Het leek met leuk om een Italiaanse pen te scoren. En dat is gelukt. Kleine winkel met enthousiaste eigenaar.

Voordat we terugreden gingen we nog een keer naar de supermarkt dichtbij het hotel. Genoeg keuze voor pasta, tomatensaus en olijfolie. 5 kilo zakken met pasta, grote blikken met tomatensaus en de broodjes koop je niet per stuk maar per kilo. Afwegen en sticker plakken, net zoals de groente bij ons. Ik houd er van die supermarkten in het buitenland. Ik nam pasta mee voor thuis, wat snoepjes en lekkere koekjes. Ook een manier van nagenieten.

Terug reden we via Zwitserland en steeds als ik naar de bergen keek, dacht ik terug aan heerlijke vakanties lang geleden en weet ik zeker dat ik nog eens terug wil naar de bergen om te wandelen. Ik maakte nog maar eens een foto vanaf de achterbank en zag thuis pas dat er ook een auto met caravan op staat. Kijk eens hoe leuk die caravan is. Je zou toch echt denken dat ik de foto daarvoor heb gemaakt.

Ik was maar 4 dagen weg, maar het lijkt veel langer en ik moest dan ook echt weer even omschakelen naar het ritme hier: sporten, koorrepetities en al mijn handwerkjes. Zo begon de mysterie van Westknits aan het begin van de maand. Deel 1 kende een turbulent begin. Inmiddels heb ik deel 1 opnieuw gebreid en is de eerste versie uitgehaald, wat rest is een foto.

Na het opruimen van de zolder is het de beurt aan mijn naaihok/kamer (ik heb nog steeds niet de juiste naam er voor gevonden). Er zijn wel wat planken die aandacht mogen. Zo is er een plank waar allerlei stoffen op belanden: nieuwe stoffen, een stapeltje van een project en niet meer nodig, etc. Als je een lapje nodig hebt, valt de rest om: zo vol is het inmiddels. Tijd om ze op te ruimen en in de bakken te stoppen waar alles op kleur in zit. Ik gooi wat restjes weg en verwijder een aantal stoffen die ik echt niet mooi vind en nooit zal gebruiken. Inmiddels is de plank weer leeg en kan ik daar wat projecten stallen.

Het eerste en tweede deel van de shawl zijn niet zo spannend om te breien en ik vis dus ook maar een vest in wording uit de la...ik ben nog bij de eerste mouw, maar constateer dat een extra vest mijn garderobe geen kwaad zou doen. Tijd om dit vest eens af te breien!

O, en ondertussen ben ik ook bezig met het project "Van tekst naar textiel" van het Quiltersgilde. Dat is voorlopig alleen nog maar bezig zijn met tekst. Daar vertel ik een andere keer nog wel een keer over.

Maak er een mooie week van, geniet van de kleine, dagelijkse dingen.

Groet, Françoise

Najaar met dahlia´s

 Scrollend door mijn foto´s laat ik de afgelopen weken de revue passeren. Twee weken geleden stond ik in de kraam van Ateliersopra op de Knit&Knot in Tilburg. Wat was dat leuk, maar o wat was het warm. Je snapt niet dat er ook nog wol verkocht werd...En net zoals in mijn quilttijd kun je het publiek van de ene dag niet vergelijken met dat van de andere (en hoe leuk dat vroegere klanten stomverbaasd keken toen ze mij achter de kraam zagen).

Zo waren de bezoekers van vrijdag erg gericht op het aanschaffen van 4 strengen garen voor de nieuwe mysterie van Westknits, op zaterdag slechts een enkeling. Op zaterdag meer jonge mensen en moeders/dochters. Eerst een rondje maken en dan nog wat kopen.

Zelf had ik natuurlijk ook 4 strengen op het oog, maar ik mocht pas kiezen aan het einde van de beurs. Leuke uitdaging omdat diverse kleuren uitverkocht raakten en ik steeds een ander setje moest maken in mijn hoofd. Maar ik had wel inspiratie van een dahlia in mijn tuin. Ik zat daar vrijdagavond vermoeid naar te kijken en van te genieten. Een mooie set  is het geworden. Nu eerst nog even de shawl van vorig jaar afmaken, maar dat komt goed.

Verder verraste ik mijn moeder met de deken: laat de winter maar komen.

In de week erna maakte ik mijn tas af...wat een klus en zo hier en daarwat onvolkomenheden. Het is toch wel erg makkelijk om over een regeltje heen te lezen en daardoor zijn wat details anders dan bij het origineel. Mijn machine moest af en toe door veel lagen stof, maar het resultaat mag er zijn. Ik ga er zeker nog eentje maken, het is een mooie maat om van alles en nog wat in te mikken. Ook prima voor quiltspullen of alle vulpennen met schrijfboekjes...

En natuurlijk was daar de jaarlijkse open dag bij de dahliavereniging Rosa van Lima in Vught. Dit jaar zijn de dahlia's echt heel groot gegroeid. Ik stond er letterlijk tussen. De foto is op ooghoogte genomen. Zoals altijd weer veel prachtigs qua kleur.

Verder veel te veel inspiratie in mijn hoofd. Iets met technieken combineren, me opgegeven bij het Quiltersgilde voor Van tekst naar textiel, Een nieuw blok getekend (kan ik nog niet laten zien). Naast een hoofd vol inspiratie nu ook een hoofd vol snot...(er lijkt iets te heersen), dus rustig aan. Nou ja, rustig: morgen wordt Mr. X alweer 17, zondag hebben we een feestje met familie uit Canada en woensdag ga ik naar Verona (werk). Het wordt de komende week dus een eenvoudig breiwerk.

groet, Françoise

Vakantie voorbij...

Na de vakantie was het vanaf de eerste werkdag weer vol gas. Geen gelegenheid om rustig te starten, maar we denderen in volle vaart het najaar in. De eerste week was slopend, weer even wennen aan het ritme en de hele dag met je hoofd bezig zijn.

Mr. X ging op kamp: zijn nieuwe slaapzak is goedgekeurd en de andere nieuwe kampeer accessoires ook. Mijn 40 jaar oude rugzak was toch wat minder...die heeft toch echt zijn beste tijd wel gehad.

We gaan weer in het gareel met ontbijt en avondeten. De gesneden groenten op de plank vond ik zo'n kleurig plaatje dat ik het heb vastgelegd.

Bij toeval liep ik tegen mijn nieuwe agenda aan. Eerder had ik altijd een Succes agenda, maar eigenlijk miste ik ruimte voor aantekeningen. Voor de afspraken heb ik niet zo veel ruimte nodig (het is alleen voor privé), maar ik wil wel de zaken die mij te binnen schieten even kunnen opschrijven. En dan liever niet op losse briefjes. Het afgelopen half jaar experimenteerde ik met indelingen op blanco blaadjes en wat ik fijn vind is: links de hele week en rechts ruimte voor aantekeningen. Wat mij betreft echt een werkagenda. Alle kleuren inkt door elkaar, net wat ik in mijn hand heb.

Deze van Leuchtturm is voor 18 maanden, dus ik kon er meteen mee aan de slag. Alleen jammer van de donkerblauwe buitenkant (het alternatief was een zwarte), maar daar verzin ik nog wel wat op.

Afgelopen zaterdag voltooide ik mijn gebreide log cabin deken. Hij moest af, want hangt nu te pronken in Tilburg tijdens de Knit&Knot in de stand van Ateliersopra.

Net zoals mijn shawls trouwens die ik met het garen van dit bedrijf heb gebreid. Ik geloof niet dat ik ze mis met deze temperaturen.

En als ik ze al zou missen: vrijdag en zaterdag sta ik in de stand, dus kan ik je er alles over vertellen. Op mijn lijstje om mee te nemen staat een breiwerk en flesjes water (die liggen nu in de vriezer), een lunch in een koelbox en vooral veel zin! Lapjes verkopen heb ik natuurlijk wel gedaan, maar wol is net even anders.

Ik maakte een beginnetje van een nieuwe shawl (kon het niet laten) en heb me ook voorgenomen om deze maand de mysterie van Westknits van vorig jaar af te maken. Volgende maand komt er weer een nieuwe en de komende dagen ga ik eens kijken naar een mooie garencombinatie.

Hieronder de gebreide logcabin deken. 52 kleuren, 48 blokken (blok is 20 x 20 cm)

Meer foto's zien? Ga naar:

Ravelry

De deken kleurt prachtig bij de diverse dahlia's in de tuin.

En ook de sokken van de SWC wilden nog even op de foto. Zo uit hun rolletje, enigszins gekreukeld wilden ze wel even poseren.

De tweede werkweek zit ik alweer meer in het ritme. Mr. X volgde zijn eerste ski-lessen, ook die outfit is goedgekeurd. De skischoenen met kousen staan in de hal, maar worden door de zomer nog een beetje uitgelachen.

Wie weet zien we elkaar in Tilburg voor een stengetje wol (je moet nu beginnen aan die wanten/shawl/trui).

Fijn weekend alvast,

Françoise

 

Van wanten weten

 Terwijl de temperatuur buiten op loopt naar zomerse waarden, ben ik nog steeds verwoed wollen sokken aan het breien. De sock madness is inmiddels afgelopen, maar gaat naadloos over in de Supersock World Championships. Ik heb nog wel wat sokken af te maken van de Sock Madness, maar ik begin rustig. Ik brei de kwalificatie sok op mijn gemak: door het behalen van ronde 6 bij de SM, ben ik al gekwalificeerd. Een luxe positie.

Het overgrote deel van deze sokkenpret vindt plaats op Ravelvy, naast veel Engelstalige groepen zijn er ook Nederlandse groepen te vinden (waaronder die over Sokken Breien). Kletsen in je eigen taal is soms toch net wat makkelijker, nuances wat makkelijker op te schrijven en een vraag makkelijker te stellen.

Wanten van José

Ik vind sokken breien echt superleuk (nieuwe dingen leren is immers een hobby), maar draag ze pas sinds kort. Veel langer al draag ik vingerloze wanten en polswarmers. Zodra het stuur van de auto koud is, trek ik ze aan. Als 10 jarige brak ik mijn pols en als ik in de winter wat kouds vastpak, voel ik nog altijd de breuk. Daarnaast ben ik zuinig op mijn handen. Werken in de tuin doe ik ook me handschoenen aan. Dan is het werken met naald en draad daarna ook weer fijn.

Terug naar Ravelry en de wanten: een Nederlandse groep was er niet te vinden. Zou er ook zoiets zijn als een Mittens Madness/Challenge? Na een avondje brainstormen bedachten José (van ateliersopra) en ik dat het tijd werd voor een Nederlandstalige groep. We hebben allerlei ideeën voor winterse activiteiten...

De Ravelry groep

Die activiteiten kunnen we natuurlijk niet alleen organiseren. Voor het eerste idee dat we hebben, zijn we op zoek naar Nederlandse ontwerpers van wanten, handschoenen, polswarmers, labedissen, mitaines en andere gebreide accessoires die handen en polsen warm houden.

De Noorse en Letse wanten zijn beroemd, maar wist je dat de Grolse wanten behoren tot ons immaterieel erfgoed? Kijk maar eens op de website https://grolsewanten.nl/ Ze staan op mijn lijstje om te breien, mijn moeder is geboren in Groenlo en weet er inderdaad nog over te vertellen (al heeft ze de wanten nooit gedragen).

Mijn veel gedragen collectie bij veel zonlicht op de foto

In Zeeland kennen we de labedissen als onderdeel van de klederdracht en elders in het land komen we mitaines tegen.

Met de verwarming een graadje lager zijn polswarmers in de winter een mooie aanvulling op je garderobe en kun je een vest met driekwartmouwen langer doordragen.

Ben je een ontwerper of ken je iemand die een ontwerp zou willen/kunnen maken? Laat het dan weten. Je kunt hier een berichtje achterlaten, me een mailtje sturen of een berichtje op Ravelry sturen.

Ondertussen wordt het tijd dat er ook wat leven komt in onze groep. Natuurlijk moeten we die nog opbouwen/vullen etc. maar dat komt de komende tijd. De dagen zijn gevuld en het is helemaal niet handig als je weer wat nieuws bedenkt (ik denk altijd dat ik er dan ook tijd bij krijg, maar dat is niet zo). Maar soms gaat het opeens stromen en bedacht ik het begin van dit blog terwijl ik maaltijdsalade klaar stond te maken. Dat past beter bij dit zomerse weer dan de wanten.

Ik kijk uit naar jullie berichtjes over wanten.

groet, Françoise

Lang weekend

 Inmiddels is het alwéér de 8e van de maand. Die sockmadness heeft hier flink toegeslagen en ik ben dan ook al weer twee paar sokken verder. In ronde 2 zat mijn team supersnel vol en dat betekende dat ik in ronde 3 er flink de vaart in zette. Mijn team heeft veel werkende breisters en dat betekent dat het snel gaat in het weekend. Wel geleerd dat tot ‘s avonds laat door breien niet altijd zinnig is. Ik kan dan beter op tijd naar bed gaan en een uur eerder opstaan…dat voorkomt fouten en dus uithalen.

Voor nu ben ik weer even “sokloos” en kan ik het huis opruimen en ga ik dit lange weekend in de tuin aan de slag en met mijn lapjes spelen. Ook hier nog wel wat te doen.

Naast al dat breien worden er ook al wandelend kilometers gemaakt. Vorige week was dit een route van 20 km vanuit Megen. Ik kwam door Dieden, Dedem en Deursen. Dorpen waar ik nog nooit van gehoord had. Mooie omgeving, veel kerken, kloosters en open veld. Dat was wat minder met de koude wind. De zon kwam door toen ik weer in de auto stapte.

Ook gaf ik nog de 2e les machinaal quilten bij Wietske in de winkel (Den Bosch) en zijn de lessen voor het najaar alweer gepland. Daarnaast nog wat verjaardagen: mijn moeder, een neefje en ik zelf. En zo vliegen de weken voorbij. Op het werk zeiden we het al: voordat je het weet is het jaar al weer om.

Afgelopen herfst stopte ik geen nieuwe bollen in de tuin, maar gelukkig komt alles van eerdere jaren gewoon weer op: narcissen groot en klein, tulpen in allerlei kleuren, blauwe druifjes  en de krentenboom staat in bloei. Wel stopte ik wat bollen in de grond die uit potten kwamen en gekregen  bakjes. Hoe leuk als die het dan ook gaan doen. Nu wordt het weer tijd voor de dahlia’s en het zaaien van de eenjarigen. Dit jaar maar niet binnen: onze Nacho en Hope zijn dol op bloemen en planten. Dat wordt dan dus geen succes.

Naast dol op de bloemen zijn ze ook nog steeds dol op de bolletjes wol en moet ik alles goed opruimen. Als je tegenwoordig in onze woonkamer kijkt kun je denken dat ik niet handwerk. Zelfs voor een minuutje gaat mijn breiwerk in een afgesloten tas of in een trommel. En boven de deur open laten staan van mijn naaikamer is vervolgens een groot pretpark voor poezen die de bolletjes wol feilloos weten te vinden.

Terwijl ik dit zit te typen heeft Nacho zich op mijn schoot genesteld, zo gezellig.

Ik wens iedereen fjne paasdagen, gezellig met familie of zoals ik doe: genieten van een extra dagje vrij om alles te doen wat ik leuk vind. Misschien moet je werken, ook dan heb je vast wel een momentje om te genieten van de zon, alles wat in bloei staat en een chocolade eitje.

Groet, Françoise

Opeens alweer Februari

 Hoe is het toch mogelijk dat het alweer Februari is? De weken vliegen om, de weekenden zijn ook zo voorbij en ook de werkdagen glippen onder je vingers vandaan. In mijn hoofd rijgen zich vaak woorden aan een tot mooie zinnen, maar verder dan dat komt het niet. Nu toch maar eens even stilstaan bij alles wat ik de afgelopen weken deed. Natuurlijk werken...een paar nieuwe collega's en dat brengt verandering met zich mee.  En als je van meestal met 5 op kantoor naar meestal 8 of 9 gaat, is het een grote verandering. Meer reuring, maar ook meer mensen die wat vragen, die met elkaar praten (en dat dan voor jouw bureau...), de koffie is sneller op, de waterkoker staat vaker aan (het blijkt maar weer dat niet alle IT-ers koffie drinken). Kortom, het is weer even de juiste balans vinden met elkaar.

In tussen schreef ik me in voor De Vierdaagse van Nijmegen, ja dat is toch een soort van virus...het kriebelt als ik de beelden zie. En dan hopen we dit jaar op 4 dagen lopen...De eerste training zit er op. Ik maakte een mooie tocht in Schaijk, natuurgebied de Maashorst. Het was een goed georganiseerde tocht door de wandelvereniging en je krijgt meteen het Vierdaagse gevoel. Want al die mensen die de langere afstanden lopen, zijn over het algemeen Vierdaagse lopers.

Daar was het hoofd dus al weer vol van...inmiddels zijn er al bijna 30.000 lopers ingeschreven. Al deze mensen hebben hem al minimaal een keer succesvol gelopen of zijn geboren in 2005-2011. Vanaf de 10e gaat de inschrijving voor iedereen open.

Dat was één ding dat me bezig hield...daarnaast heb ik de Sockmadness Forever in mijn hoofd. Een jaarlijks terugkerend evenement via Ravelry. Een sokkenbreiwedstrijd. Er worden teams gevormd en alleen de snelsten van een team gaan door naar de volgende ronde. Tot er na ronde 6 (of 7) nog maar 1 persoon per team over is, die strijden dan in een laatste ronde tegen elkaar. Eerder al wel naar gekeken, maar niet aan mee gedaan. Nu na twee zomers sokken breien, durf ik het wel aan. Ik ben geen onervaren sokkenbreister meer. Alhoewel plaatsing in een snel team me wat overdreven leek...dat is goed voor mensen die de hele dagen tijd vrij kunnen maken om te breien.

Ik heb me dus opgegeven en ben nu met een opwarmsok bezig en het afronden van een aantal andere projecten. Die opwarmsok wilde ik eigenlijk overslaan (heel verstandig, eerst nog wat afmaken), maar een van de patronen was gewoon te leuk...en omdat ik mijn schaapjes geteld/gebreid had, mocht het toch van mezelf. Ondertussen staat er een blik klaar met daarin alle sokbreibenodigdheden en kocht ik nieuwe sokkenwol. Vooral lichte kleuren, want dan zie je kabels etc. beter. Ook handig als je tot in de kleine uurtjes gaat zitten breien of nog laat een foto wilt maken. Ik heb mijn kleurkeuze Lente genoemd..pastels dus en aangevuld met restjes.

Inschrijven kan nog tot de 14e...mocht je zin hebben. Kort daarna start de kwalificatieronde...eerst die dus doorkomen om in een Team terecht te komen. Je snapt dat ik mijn agenda niet te vol plan...

Ondertussen ben ik ook begonnen met brood bakken. Ik kocht een mooie kom bij mijn Kitchenaid waarin je het brood kneedt, laat rijzen en daarna ook bakt. Mr. X hier thuis geniet er van. Zelf bakken in de oven is een kwestie van plannen....en dan kan het er prima bij. Van kneden naar breien en andersom.

Tot slot wordt er ook nog gequilt...en les gegeven. Afgelopen zaterdag was ik bij Wietske in Den Bosch om een les Paper Piecen op de naaimachine te geven. Wat een fijne dag was dat. Deze workshop ga ik in juni nog een keer geven. Het enthousiasme van anderen geeft altijd weer energie en zin om zelf ook aan de slag te gaan.

In mijn hoofd heb ik de afgelopen weken heel veel blogjes geschreven, maar ze haalden het scherm niet. De mooie zinnen zijn alweer verwaaid op een van die woon-werkverkeer fietstochtjes, wat blijft zijn wel de herinneringen aan van alles en nog wat de afgelopen weken: het wandelen, bakken, lesgeven en vooral die sokkengekte.

groet,

Françoise