Van alles en nog wat

 Ter voorbereiding op dit blog blader ik op mijn telefoon door de foto´s van de afgelopen weken. Het zijn er niet zo veel en de foto´s die ik heb zijn vooral van sokken. Sokken van voor, van achteren, opzij, details, in het beginstadium  en aan het einde. Natuurlijk zijn momenten die veel fotogenieker zijn: dat fietspad met aan weerszijden fluitekruid. Ik neem echter niet de moeite om dan af te stappen, mijn telefoon uit een tas te vissen, die weer in mijn fietstas zit. Op die momenten fiets ik door, meestal is dit op weg naar werk.

Ik geniet er van om zo makkelijk de fiets te kunnen pakken, die 20 minuten verschil per enkele rit, maakt een groot verschil voor de dagelijkse keuze. Als het 's morgens droog is, ga ik op de fiets en terug zie ik dan wel. Ik heb een goede poncho en anders iets later of eerder naar huis om de regen te ontlopen. Lukt natuurlijk niet altijd, maar zware buien heb ik nog weten te vermijden.

Ook was ik veel in de tuin te vinden. Om te beginnen wilde ik de voortuin nu eens goed onderhanden nemen. Het gras komt er steeds overal op, dus tijd voor veel vaste planten. En aangezien het onmogelijk is om alles in één keer te doen, doe ik steeds een stukje en koop daar dan wat planten voor. Ook verhuisde er wat van achteren naar voren. Zo werd het een project in kleine stukjes in plaats van een te groot geheel. Hoe vaak ik al niet met veel plantjes van het tuincentrum kwam en dan even was vergeten dat ze ook nog de tuin in moeten...dat kost niet alleen tijd, maar ook energie. Dus stukje voor stukje werkt beter en nu bijna klaar. Kan ik daarna de achtertuin in, waar het zevenblad vrolijk bloeit en de dahlia's in potten staan en lekker doorgroeien. De planten genieten duidelijk van al het hemelwater.

Begin mei was ik met mijn moeder, zussen en nichtje (damesdag...) naar Limmen naar de Hortus Bulborum. De tulpen stonden er nog prachtig bij en tijdens de rondleiding leerden we nog weer van alles. Het was die eerste dag van mei prachtig weer: stralende zon en 25 graden. Perfect voor ons uitje met ook nog een lunch op een terras.

De Meimaand is ook Mariamaand en in 's-Hertogenbosch is dat duidelijk merkbaar. De stad hangt vol met wit-blauwe vlaggen en in de St. Jan is Maria extra uitgedost en staat ze prominent in de kerk. Op 12 mei was de processie en werd ze door de stad gedragen. Het voelt wat vreemd: de stoet met kerkelijken terwijl de rij auto's gestaag groeit om de parkeergarage te bereiken, op de markt wordt frisdrank uitgedeeld en daar moet de stoet dan omheen...Ik kan me voorstellen dat dit lang geleden een andere indruk maakte. Uit de verhalen hoorde ik dat de mensen dan rijen dik stonden te wachten, nu kijken mensen toch wat verbaasd naar wat er langs komt.

De diensten krijgen deze maand ook extra aandacht. De gildes maken hun opwachting en tijdens de Vesperdienst is er een koor. Wij zongen met ons koor op de 12e mei. Geen volle kerk, wel wat toeristen die in en uit lopen tijdens de dienst, maar zingen in een kerk met orgel blijft toch een bijzondere belevenis. Nu als onderdeel van de dienst met een passend repertoire. (en dan nu op naar kerst; de eerste kerstklanken hebben op de repetitie alweer geklonken).

En dan toch nog even naar de sokken: de sockmadness was nog in volle gang de afgelopen weken en ik heb me uit de naad gebreid tot en met ronde 6. De finale niet gehaald, dat is bijna onmogelijk als je full-time werkt. Dan moeten andere teamleden dat ook doen, net zo veel slaap nodig hebben  etc. Maar...de sokken waren wel af voordat de laatste finalist bekend was en daarmee de ronde was afgelopen. Ik was dus wel sneller dan de langzaamste finalist uit een ander team. Zondag start de finale om 9:30 uur, voor veel finalisten een goede tijd. Ik ben die dag op stap, maar ga zeker de sokken wel opzetten, ben heel benieuwd naar de uitdagingen.

Ondertussen begint alweer de volgende sokkenwedstrijd: SWC. Iets relaxter, maar dan moet je je wel kwalificeren. Vorig jaar was de regel: als je ronde 6 van de Sockmadness had gehaald, was je automatisch geplaatst. Die regel geldt dit jaar niet: alleen als je ronde 7 (de finale) hebt bereikt, mag je starten. Ik koos voor het eenvoudige patroon, omdat ik van die mooie draadjes in de kast heb liggen, die voor kabels etc. niet geschikt zijn. Een kabel vraag om een rustig gekleurd draadje, niet om een druk. Ik geniet enorm van de kleurtjes in het draadje, maar o wat is het breien zelf saai. Nog 1 hiel en voet...en nog een week om te breien. Dat gaat wel goed komen.

Af en toe ook nog wat quilterigs: kleine bloemetjes. Ik experimenteer met blaadjes van een wollen lapje en een rondje van vilt met borduurwerk erop. Reuze leuk, maar dit wordt een meerjarenplan.

Afgelopen week was de laatste week met extra vrije dagen. Ik heb er van genoten. Nu maken we wat plannen voor de zomervakantie en ligt er een lijstje voor mijn neus met zaterdagse klusjes: de was, boodschappen, sporten, de kapper, kattenbak, shawl blokken, notulen en als tussendoortje: breien. Allemaal geen fotomomenten, maar als het even droog is, dan valt er buiten nog wel wat te beleven.

Groet, Françoise

Zomerse wandeling

 Elke keer als ik zelf mijn blog open (om andere blogs te bezoeken en te lezen) zag ik mijn vorige blog met de wanten er in en kreeg ik het spontaan te warm. Hoog tijd dus voor een zomers verhaal. Volgende maand is De Vierdaagse van Nijmegen en in de weekenden loop ik de benodigde kilometers. Niet helemaal zo veel als ik zou willen, maar het is wat het is.

Afgelopen zondag vertrok ik al vroeg (even na zessen) om de hitte voor te zijn. Nu was dat bijna onmogelijk, maar in ieder geval was ik voor de ergste hitte weer thuis. Ik besloot gewoon de deur uit te stappen en een rondje in de omgeving te lopen. In bos had ik geen zin (te veel muggen), het open landschap en deels asfalt trokken mij meer aan.

De eerste uren ben ik bijna niemand tegen gekomen: een automobilist op weg naar werk vermoed ik, een vroege wielrenner en dat was het. Pas na negenen waren de eerste honden met hun eigenaren ook op pad.

De zon deed al vroeg zijn best en het is prachtig om te zien hoe de zon het land verwarmt, de opstijgende damp en het licht dat langs alle planten en bloemen strijkt. Ongelooflijk wat een hoeveelheid aan bloemen je kunt zien in de ongemaaide berm. Op de fiets ga je te snel om dit allemaal te zien, maar lopend is het heerlijk. Al schiet het niet op als je steeds stopt om te kijken en een plaatje te schieten.

In bedenk al lopend welke weggetjes ik zal nemen, neem een enkel nieuw weggetje (weet wel ongeveer waar ik uitkom) en heb zo een avontuur dicht bij huis. Ik ontdek dat ik een deel van de brabantse camino loop (een rondwandeling van 300 km langs kapelletjes en kloosters), ook het Pelgrimspad is een stukje van mijn wandeling. Het Pelgrimspad is een lange afstandswandeling van Amsterdam naar Maastricht en loopt langs Den Bosch). Staat nog op mijn to-do-lijstje.

Van asfalt gaat de ondergrond over in zand. Gelukkig nog niet helemaal mul na de eerdere regen. Dat loopt toch fijner. Intussen is de zon al hoger geklommen en gutst het zweet van mijn voorhoofd. Het belooft een warme dag te worden. Langzamerhand verandert het licht en ben ik alweer op de terugweg.

Het nadeel van vroeg op pad en achteraf weggetjes is dat er geen sanitaire voorzieningen zijn...(en er was dus ook geen bos). Maar een paadje bracht uitkomst. Duidelijk niet zoveel belopen de laatste tijd...maar nu wel heel handig. Als ik het paadje niet kende zou ik het ook niet gekozen hebben, bordje half verscholen en de planken over de slootjes verstopt achter het riet.

Het laatste stukje naar huis weer over makkelijk lopend asfalt in de schaduw van de bomen. Op tijd thuis voor de koffie en een stoel in de schaduw: voeten in een verkoelend badje, luisterboek en een breiwerk (een volgende sokken breiwedstrijd) en uitzicht op de begonia. Wat een maand geleden nog een knol was, is nu een hele plant met heel veel bloemen. Ik denk dat ik er volgend jaar meer van wil net zoals de dahlia is ook de begonia weer "hip".

Groet, Françoise

Inspiratie

 De afgelopen weken deed ik op diverse plekken weer genoeg inspiratie op om te zorgen dat ik me niet verveel. Natuurlijk helpt opruimen. Door letterlijk weer een laatje of kastje te ordenen komt er ook weer ruimte in je hoofd. Door het snoeien van de klimop die dik over de schutting groeit, krijgen de planten weer ruimte en zie ik tot mijn grote vreugde dat de dahlia´s zich herstellen van de droogte en nog blad krijgen. Een paar bloeien gaan nog bloeien en ik weet nu dat mijn knollen het overleefd hebben. Misschien niet gebloeid dit jaar, maar het blad zorgt er voor dat de knollen nu nog groeien.

Het opruimen en schoonmaken hoef ik gelukkig niet alleen te doen. Bij het schoonmaken van de wasmachine had ik goede hulp. Ze stonden er met hun neus bovenop. Het is een mooi stel. Onze kittens zijn nu bijna 9 maanden oud en horen er helemaal bij. We genieten er van dat ze op schoot komen liggen. Zodra ik ga zitten met een handwerkje komen ze al aangesneld. Soms maken we ruzie om het draadje, maar uiteindelijk komt het altijd goed. En als ik met mijn benen languit op de bank zit, is mijn schoot groot genoeg voor twee...gezellig en lekker warm.

Vorige week zaterdag fietste ik tussen alle bedrijven door (huishouden en bedrijfsfeestje) nog even naar Boxtel voor de Dag van de wol.  Deze dag is een initiatief van De Vereniging voor Speciale Schapenrassen. Het gaat dus over het schaap, maar op deze dag was er natuurlijk vooral veel wol te vinden! In de binnenbakken van de manege waren kramen te vinden met spinnenwielen, breinaalden en garens in alle soorten en maten. Wel wol natuurlijk...Daarnaast waren er lezingen over de inzetbaarheid van wol. Denk bijvoorbeeld aan de mogelijkheden van isolatie.

Tijdens mijn lessen waarbij de keuze voor een tussenvulling aan bod kwam zeg ik altijd: kijk naar de functie van een quilt. Een wollen vulling is vooral voor een quilt op bed...tenzij je je huis wilt isoleren. Ik denk dat ik mijn quilts met wollen vulling ook maar eens aan de muur ga hangen. Ik heb een koude muur op het noorden die slecht geïsoleerd is. Misschien helpt het een beetje. Het scheelt ook al dat een deel van de boekenkast er voor staat. 

Natuurlijk kocht ik wat garens (toch maar een nieuw bolletje voor mijn mysterie van Westknits) en een bolletje wol/zijde om uit te proberen. In de paar uurtjes dat ik daar was had ik leuke gesprekken. Natuurlijk had ik iets wolligs omgeslagen en omdat dit de mysterie van vorig jaar was van Westknits en de nieuwe net begonnen was en er veel kenners rondliepen, hadden we het meteen over de nieuwe mysterie. Ben je al begonnen? Doe je weer mee? Etc. En ja natuurlijk doe ik weer mee...het begin is er. Maar eerst moest ik ook de gehaakte deken Dune afmaken. Lekker voor op de bank. Een patroon van Attic 24: geen wol, maar fijne acryl. De volgende Harbour ligt nu klaar om mee te starten. Deze wordt 2 persoons op verzoek van Mr. X. Dat zijn weer heel wat uurtjes haken, maar dat wordt zeker gewaardeerd.

En als dat nog niet genoeg inspiratie was, ging ik gisteren met een vriendin naar Rosmalen naar het Textiel Plus festival. Een mooie mix van textielkunst en winkels. Demo's en wat lezingen. Ik kocht een naald voor naaldbinden. Een oude Noorse techniek die enthousiast werd gedemonstreerd. Ik twijfelde of ik niet twee naalden zou kopen. Leuk om een keer met mijn nichtje te doen. Toch maar niet gedaan, gelukkig maar, want mijn moeder had exact dezelfde gedachte een dag eerder. Die kocht twee naalden, zodat ze het een keer met haar kleindochter kan doen. Je raadt het al: nichtje en kleindochter is het zelfde meisje. Ik heb nu lontwol besteld in allerlei kleuren en ga me de techniek eigen maken. Daarna aan de slag met mijn moeder samen en dan volgt de volgende generatie. Wil je meer weten over naaldbinden? Kijk dan eens op https://naaldbinden.nl

Veel modern werk in de expositie. Altijd inspirerend. Prachtig hoe bijvoorbeeld de berenklauw gebruikt is.

Met het opruimen van deze week, kwam ik ook weer een oud project tegen: het tunisch avontuur. Twee van de drie banen zijn af en toen stokte het patroon. Door omstandigheden is dit patroon nooit helemaal uitgegeven. Heel jammer, maar natuurlijk kan ik daar best zelf verder mee. Een vriendin heeft dit project ook liggen en we gaan nu samen het vervolg bepalen. Ik bestelde wat boekjes ter inspiratie van nog nieuwe Tunische steken, maar eerst maar weer eens uitzoeken hoe het ook al weer zat...

Met dit mooie herfstweer is het bijna niet voor te stellen dat het jaar al weer om vliegt, maar Kerst komt er toch echt weer aan met adventskalenders, kerstcadeautjes voor elkaar maken en vast nog wel een leuk breiwerkje. Maar voordat het zover is, is er nog genoeg te doen. Nu is het tijd voor een nieuwe week met werk, sporten, verder met opruimen en elke vrije minuut handwerken. In 10 verloren minuutjes kun je heel wat steekjes zetten.

groet, Françoise

Bloemen

 De eerste dahlia bloeit, wat een feest weer. Ook op andere plekken in de tuin begint van alles te bloeien. Verwacht en onverwacht. Elk rondje door de tuin is een feest. Er staat ook een heleboel onkruid, maar ook dat is gelukkig groen.

Fijn weekend.

Françoise

Van alles en nog wat

Genoeg stof om te schrijven, maar elke keer haalt de tijd mij weer in. Maar vandaag kreeg ik een goede stok achter de deur. Ik was aan het appen met een vriendin, die in de lappenmand zit. Als quilter wil je natuurlijk heel graag in een lappenmand zitten, maar niet in DE lappenmand. Ik schreef: als ik je kon helpen door elke twee dagen een blog te schrijven, dan zou ik dat onmiddellijk doen. Ik hoefde namelijk niet te komen stofzuigen, een kopje thee drinken of iets anders praktisch.

Haar reactie was: Heb je soms een stok achter de deur nodig? En toen ik daar positief op reageerde, antwoordde ze dat het haar enorm zou helpen als ik elke twee dagen een blogje zou schrijven. Vandaag dus de eerste (overigens hebben we niets af gesproken over hoe lang ik dat zou doen en hoe lang het blogje moet zijn...). Maar aangezien het best een grote lappenmand is, zal ik beginnen met 4 weken....daarna zullen we maar eens evalueren of mijn blogjes hebben bijgedragen en/of de frequentie moet/kan worden bijgesteld.

In mijn vorige blog gaf ik al aan dat de Handwerkbeurs in Zwolle op de planning stond. Op het laatste moment ging mijn vriendinnetje van het eerste uur mee. (we zijn al meer dan 50 jaar bevriend, echt vanaf de wieg). We zien elkaar niet elke week of iedere maand, maar het is altijd meteen weer helemaal fijn en gezellig. Al meteen in de trein begon het bijpraten over de kinderen (die van haar 21 en 18, die van mij 15), want elke leeftijd heeft zo zijn zorgen en uitdagingen...altijd fijn om ervaringen uit te wisselen.

Op de beurs eerst maar eens een rondje langs alle kramen...dat kon prima omdat de beurs iets minder groot was dan anders en het was ook wat minder druk dan ik me herinner van andere zaterdagen. Allemaal logisch: andere tijd van het jaar, er is heel veel te doen met alle inhaalbeurzen, concerten, feestjes, vakanties etc. We schreven ons in voor een workshop spinnen op de Turkse spintol en gingen lunchen, voordat we onze boodschappenlijstjes gingen afwerken.

Urth: uneek fingering

Uiteraard zou het heel raar zijn om de beurs zonder minstens 1 bolletje wol te verlaten...maar ja wat? Eerst maar eens de spintol workshop. Echt heel leuk en het ging ons goed af, al snel een dunne draad en we bedachten dat het leuk zo zijn om een tol te kopen (voor op de terugweg in de trein). Helaas was de tol toch wel iets te prijzig om als hebbedingetje mee te nemen. Voor ergens op een wensenlijstje dan maar. We kochten beiden een streng garen voor een kleine shawl (makkelijk project). Zelfde merk, andere kleur, zelfde patroon: leuk als aandenken aan deze dag.

Minder spannend, maar wel heel praktisch was de aanschaf van een paraplu haspel en een wolwinder. Toch wel handig om de strengen op de paraplu te doen en ze vervolgens naar keuze met de wolwinder, de nostepinne of de hand tot bol te vormen. 

We hadden zelfs nog tijd over voor een terrasje in Zwolle. Nog verder praten bij een kopje thee met wat lekkers.

De zondag was voor mijn zaaiclub bij Verderland. 18 zaaiers zaaiden ieder iets bijzonder eetbaars. Dat ruilden we op zondag bij een stralend weertje. En zo gingen we allemaal weer naar huis met 18 planten, maar dan 18 verschillende. Zo leuk en fijn. Vooral dat mooie weer: vorig jaar zaten we in de regen. Ik heb nu dus bijzondere tomatenplanten, witte lupine, kamille, speciale bonen, aardbeispinazie en nog meer. Het gevolg is dat ik wat terrastegels gewipt heb om een moestuintje aan te leggen. Dit waren tegels die ik had toegevoegd aan het terras bij het huis, maar we zitten er niet zo vaak. Het is daar al snel te warm.

De diverse zaaisels bij elkaar

Ondertussen beginnen de vaste planten te bloeien en valt er bij dit groeizame weer (warmte en regen) elke dag weer wat te ontdekken. De meeste dahlia's zijn uit hun pot in de tuin beland en ook mijn zaaisels staan klaar om een plekje te krijgen.

Tomatenplantjes

En dan moeten er ook nog wandelkilometers gemaakt worden...dat deed ik bijvoorbeeld op de zaterdag van de handwerkbeurs: ik liep naar het station (en dan niet in Vught, maar van Den Bosch...), dat is toch weer 6,5 km extra bij de beurskilometers.

Gisteren stond er 20 km op de planning. De vorige keer was deze afstand te veel voor mijn blessure, dus ik was heel benieuwd. Ik maakte eerst een lus van 10 km, zodat ik weer thuis was voor een kopje koffie. Daarna maakte ik een tweede lus van 12 km. Het verliep helemaal fijn...beetje stijve enkel en vermoeide voeten, maar dat laatste heb ik altijd. Ik kon daarna nog een paar uur in de tuin werken en vandaag had ik nergens meer last van. Soepele enkel, geen stijve spieren. Dat stemt mij positief. Donderdag staat er weer een lange wandeling op de planning. Nog maar eens even een plannetje maken. Eens kijken of ik wat variatie kan aanbrengen in de lussen.

Nacho

Tot slot zijn er natuurlijk onze Nacho en Hope, de kittens, die groeien als kool. Ze kunnen verder en hoger springen. Ze gebruiken het hele huis als free running parcours. Zitten elkaar achterna, stoeien en knuffelen en zorgen er voor dat ik zomaar stil zit op de bank. Niet met een boek of met een breiwerk. Er ligt dan namelijk een kat op schoot en mijn breiwerk net buiten handbereik. Ik weet niet wat me overkomt. Gelukkig is het breiwerk soms wel in de buurt. 

Waar ik vooral blij van word is dat ze de rieten mandjes met quiltjes die boven staan ook weten te waarderen. Ze worden gebruikt! In de woonkamer lig je natuurlijk op de bank...ook hier natuurlijk met quilt of gehaakte deken. Ze zijn graag in de buurt en dat is soms (lees vaak) helemaal niet praktisch, maar meestal ook heel gezellig als ze hun relaxmoment hebben. Terwijl ik dit typ ligt Nacho in het mandje op de gang en Hope op mijn schoot. Helemaal languit en diep in slaap.

Hope, op het puntje van het breiwerk

Woensdag zal ik het met jullie hebben over wandelen, sokken en breien. Die hebben namelijk wel wat met elkaar te maken.

groet,

Françoise

Gevonden

 Die paaseieren lieten me toch niet los...ik had natuurlijk wel de foto´s, maar toch wilde ik ze even vasthouden voordat ik aan de volgende serie begon. Ze lagen op zolder, dat wist ik zeker en ik wist ook zeker dat ze niet in doos zaten waarop met grote letters staat PASEN. Ik wist ook dat ik ze niet lang geleden nog had gezien, maar ja, die zolder is nogal vol. Veel spullen nog uit het huis van mijn schoonouders, waarvan we nog niet weten wat we er mee willen. Zo knutselde mijn schoonmoeder ooit een heel smurfendorp van papiermaché voor Xander en dat mocht toch echt nog niet weg. Daar zitten nog te veel herinneringen aan. En wat doe je met alle mooie aquarellen en olieverfschilderijen die mijn schoonvader maakte? Van vele wisten we niet eens het bestaan en daar moeten we eerst goed doorheen.

Maar goed terug naar die gebreide paaseieren. Ik nam mijn adventshawl met schaapjes maar ter hand om aan verder te breien. Niet te moeilijk, goed om mijn fair isle techniek te oefenen en schaapjes horen tenslotte ook bij het voorjaar! Mijn derde zoektocht op zolder bracht mij bij een kratje achter een stapel andere spullen...en ja hoor, daar lagen ze alle zes bij elkaar. Ik kon dus het garen er weer bij zoeken, naalden en een beginnetje maken.

Verder is het natuurlijk niet alleen voorjaar met schaapjes en eieren. De tuin staat vol met voorjaarsbloeiers. Narcissen, krokussen en de eerste tulpen heb ik gespot. Elke dag een rondje door de tuin om weer nieuw groen te ontdekken. Vaste planten die uitlopen, een koolmeesje dat op bezoek komt en de eerste vlinders dartelen achter elkaar aan. Ook dit jaar heb ik weer een mix van bijzondere tulpen en narcissen besteld. Ik lig dus op de loer.

Ook staan de eerste potjes op de vensterbank met zaad erin. Net als vorig jaar ben ik lid van de zaaiclub en dit jaar is het thema: Bijzonder eetbaar. Het varieert van eetbare bloemen tot bijzondere tomaten en aardbeispinazie. Ik heb gekozen voor de citroenkomkommer. Zelf ben ik niet zo van het moestuinieren, maar anderen in mijn club wel. Ik houd wel van het experiment. Afgelopen weekend met dat mooie weer was het heerlijk om nog meer voor te zaaien, dus diverse soorten Oost-Indische kers en lathyrus zijn ook gezaaid. Ik stopte zaad van de passiebloem in een potje en er ligt nog meer te wachten. Helaas is ook in het weekend de tijd niet rekbaar.

De meeste van mijn zaden kocht ik dit jaar bij Tuinjoop. Biologische zaden, wel zo fijn als je de planten wilt eten. In het assortiment al meer dan 150 eetbare bloemen! Neem maar eens een kijkje, verrassend wat je allemaal kunt eten. Ik kijk nog wat rond en zie dat je ook zaad van Zevenblad kunt kopen...ik geloof niet dat ik daar nou zo'n fan van ben. Dat probeer ik nu al jaren in toom te houden.

Inmiddels ben ik begonnen aan het tekenen voor een rood draadje...

Ik hoor gerommel in de keuken: er wordt gekookt. O wat is dat toch heerlijk!

groet,

Françoise

Tulpen

 Ik schreef vandaag al een briefje vol met woorden die beginnen met een T:

Tekenen, Trapunto, Tellen (van Toeren en steken),

Tomaat, Taugé, Tompouce, Taart, Tuinbonen, Tosti, Toetje, Tapenade,

Tennis, Tafeltennis, Trapeze, Turnen, Trainen, Tijdrijden,

Tafel, Toren, Tegel, Treurig, Triest, Tegen, Totaal, Thema, Traag, Tempo, Tas, Tent, Trechter, Tunnel, Thee, Trappen,

Torso, Teen, Tronie, Tand.

En dit blogje zit ik Te Typen, niet op een Tablet, maar op mijn lapTop.

Ik denk aan Theo en Thea, Tante Truus, Thuis, een gebreide Trui of een Tuniek. Bij een verhaaltje horen ook plaatjes, die moet ik eens even zoeken in mijn voorraad. Wat past er bij de T? Ik denk aan de Tuin met daarin Torretjes, Tegels (niet te veel) en natuurlijk Tulpen! Nu zie je ze nog niet, maar ik heb de bollen besteld en die kunnen dan straks de grond weer in. Ik dek ze Toe met compost en veel blad. Laat de winter dan maar komen...Heerlijk die wisseling der seizoenen.

Alle Tulpen op de foto's waren het afgelopen voorjaar Te vinden in mijn Tuin. Veel variatie doordat ik een verrassingspakket had besteld met bijzondere soorten daarin. Elke keer dus weer een verrassing.

Inmiddels is het oktober en dat betekent Tijd voor D'ruitdaging. Elk jaar weer zijn er dagelijkse opdrachten om op Te ruimen in huis. Van klein Tot groot en geheel vrijblijvend. Het helpt me om jaarlijks de gangkast uit Te mesten en Te controleren van de voedselvoorraad op de THT datum.

Mijn dagelijkse challenge zal zijn om dagelijks Tien minuten in mijn kantoor op te ruimen. Timer aan en aan de slag. Vandaag verbaasde ik me in het eerste rondje er weer over hoeveel je kunt doen in Tien minuten. Door de kookwekker te zetten hoef je niet op de Tijd te letten...de focus blijft bij wat je aan het doen bent en de klok kun je vergeten.

In ander blog ging het geheel over Tijd. Dat komen we allemaal altijd Tekort. Terwijl ik dit Typ staat op de achtergrond de Televisie aan met 70 jaar Televisie en de directe beelden die onze huiskamer binnen komen. Het nieuws is steeds sneller.

Tot slot...een fijn weekend gewenst.

Françoise

Handwerk, tuin en sportpraatje

 Elke dag loop ik minstens 1x door de tuin en kijk ik de bloemen uit de knop. De dahlia´s doen hun best en ook andere planten groeien en bloeien. Wat een voldoening na al het zaaien, bewateren en lief toespreken. Er verdwijnen echter ook planten na het uitzetten of ze krijgen niet de kans met een snel groter wordende buurman. Het is elke keer een feestje. Ik kan genieten van de combinatie van blauw met oranje, de gele teunisbloem die zich ontvouwt in de avond en de roze stokroos met zaad van planten uit mijn schoonmoeders tuin. Eindelijk is het gelukt om bloeiende stokrozen in de tuin te hebben. Ik moet hoognodig de klimrozen snoeien, het kattenkruid terugsnoeien en wat zevenblad oogsten.

Juffertje in-'t-groen

Mijn dagen zijn echter rijk gevuld met werken en als extraatje op zaterdag quiltles geven in Den Bosch. Dat laatste is heerlijk om weer te doen: anderen wat leren over iets waarover je eigenlijk nooit uitgepraat raakt. Twee van mijn cursisten zijn echte Sue Spargo fans en aangestoken heb ik mijn project weer tevoorschijn gehaald.

Chaos op tafel binnen 5 minuten

Ook mijn Bon Appetit quilt is uit de la gehaald en hangt ter inspiratie aan de kast. Wat nieuwe lapjes erbij en volop ideeën voor een tussenrand. Deze is nu nog leeg, maar was bedoeld om op te borduren, maar ik denk dat er ook wat frivolité bijkomt. Ik heb de smaak te pakken en zie een heleboel bloemetjes op mijn netvlies. Het juiste garen ontdekte ik bij de lokale handwerkwinkel. Jammer dat ze maar een paar kleurtjes hadden...het werd dus online winkelen. Ik heb mezelf verwend met een heleboel bolletjes.

Scheepjes en Durable

Verder doe ik mee aan de Round Robin van het Dutch Modern Quilt Guild en kreeg ik de eerste blokken waarmee ik aan de slag moet. Heel veel effen stoffen in deze blokken en daar passen best wat van mijn bonte lapjes bij en had ik wel een paar effens, maar niet in de goede kleuren. Ook op dat vlak mocht ik mezelf dus verwennen!

Heel veel lapjes, effen en bijna effen

En die lapjes en garens samen? Daar word ik helemaal blij van...gelukkig is het binnenkort vakantie en kan ik er mee aan de slag. Nu blijft het vooral bij kijken en aaien. We hebben nog maar wat losse plannen en zijn vast ook thuis. Misschien een stedentripje naar Berlijn of Parijs, maar dat hangt toch wel af van de geldende regels tzt. Anders wordt het iets in Nederland. We zien wel.

Een regenboog in de kast bij mijn werktafel

Genoeg inspiratie dus voor al mijn quiltwerk. Verder is er natuurlijk heel veel sport nu te zien...voetbal, fietsen en de Olympische Spelen in aantocht...heerlijk om hierbij te handwerken en met een schuin oog de sport te volgen. En aangezien ik al genoeg te doen had, heb ik me ingeschreven voor het WK sokken breien op Ravelry. Een leuke activiteit in juli en augustus. Er zitten wat race-elementen in (geïnspireerd op de F1), er zijn punten te verdienen en natuurlijk interessante patronen om te breien. Maximaal 10 dagen om een paar sokken te breien. Dat is te doen, maar als je wil strijden om de punten dan moet je toch wel binnen 1 dag je sokken af hebben. Er zijn mensen die dat voor elkaar krijgen...heel knap! Deze mensen breien een paar sokken in 13 uur. En als je dan in de goede tijdzone woont en een dag vrij hebt en dan de hele dag door breit, dan lukt dat.

Sokken van de eerste ronde

In de eerste ronde eindigde ik nog net bij de eerste 100...Op donderdag om 17:00 uur begonnen, maandagavond om 23;00 uur klaar. en ja, dan ga je dus nog een foto maken en deze versturen naar de organisatie...niet wachten tot de volgende dag, want dan loop je de punten dus mis. Ergens op de wereld is er altijd wel iemand wakker en aan het finishen...Het houd je lekker bezig en motiveert om tussendoor andere projecten op te pakken en lekker in tempo door te werken.

Dahlia Tahiti Sunrise

Naast het sport kijken ben ik ook zelf weer gaan sporten. Het werd de hoogste tijd om iets aan mijn kracht, conditie en wat kilootjes te doen...Voor de algehele gezondheid dus. Ik ga sinds vorige week naar de fitness en volg daar de workouts. Oei, oei, wat een spierpijn. Ik heb weer heel wat spieren herontdekt. Naast dat het energie kost, levert het me ook energie op. En elke training is slechts 30 minuten, op 2 minuten fietsen van huis, dus dat kost je ook niet de hele avond. Gisteren ging ik om 17:30 uur sporten, kon ondertussen het pizzadeeg rijzen en had ik nog de hele avond voor handwerken.

Dahlia Chick A Dee

Over twee weken beginnen hier de schoolvakanties...nu nog 1 dagje school, dan een toetsweek, en dan alleen nog maar boeken inleveren en rapport ophalen. En zoals Mr. X zei: dan kan ik mijn ritme weer wijzigen (lees: uitslapen en tot 's avonds laat gamen...).

Fijne week verder, tot snel bij de letter N.

groet,

Françoise