Sunday, January 20, 2019

Sentiment

Allereerst hartelijk dank voor alle lieve reacties om mijn vorige blog. Zowel hier als op Facebook en op WhatsApp ontving ik vele lieve woorden van vrienden, bekend en minder bekend. Het is fijn te merken dat zoveel mensen even met je meeleven, samen stil staan bij een verlies. Het geeft troost en verbindt.

In mijn laatste blog van het jaar schreef ik over mijn goede voornemen om dit jaar de zolder op te ruimen en al mijn ordners door te spitten...Best een klus, die ik niet moet uit stellen tot de zomer, want dan is het veel te heet daar onder de balken. En aangezien een hele dag in het weekend op de bank met een handwerk nog steeds geen goed idee is, is opruimen een schone taak. Alhoewel, schoon...dat is het niet echt in de bergruimte op zolder.

Ook ik keek op Netflix naar de serie over het opruimen met Marie Kondo. Haar methode pas ik niet letterlijk toe, dan mag je wel vakantie nemen om de klus te klaren. Ik haal er de ideeën uit die mij aanspreken en pas ze toe. Zo vouwde ik de vaatdoekjes anders op (pasten ze beter in de kast) en ik legde ze op kleur. Het lijkt zo overdreven, maar het maakt wel blij. En waarom ook niet? De kleurpotloden in hun doos liggen ook op kleur. We bewaren lapjes op kleur, dus ook de vaatdoekjes en theedoeken moesten er aan geloven.

Bij het opruimen vorige week kwam ik een envelop tegen...geen idee wat er in zat, maar het bleken dus felicitatiekaarten te zijn bij mijn geboorte. Grappig om de formele teksten te lezen en dan de formele kaartjes erbij waar de gegevens van de afzender op stonden.


Bovenstaand kaartje met de naalden en wol getuigen van een vooruitziende blik...
De drie onderstaande zijn duidelijk van dezelfde ontwerper en waren vast populair in de jaren 60.




Tja, en wat nu te doen met deze kaarten? Wegdoen, bewaren? Aangezien ik er echt blij van werd om ze te zien, mogen ze blijven. Ik heb ze allemaal weer terug gestopt in de grote envelop en deze op een stapel "nog verder opruimen" gelegd. Ik weet wel in welke doos ik ze ga stoppen, maar die staat helemaal achterin de bergruimte. Eerst nog zo'n 30 dozen te gaan voordat ik daar ben.


Ook de eerste ordners heb ik in mijn handen gehad. Er staan er nu 10 klaar om onder handen genomen te worden. Stickers met nummertjes erop...De eerste drie heb ik gezien. Met de eerste was ik binnen 5 minuten klaar: zat bijna niets in. De andere twee heb ik doorgenomen. Er zaten o.a. borduurpatroontjes uit de Libelle en Margriet uit de jaren 90 in. Een deel van de patronen mag weg, maar van de meeste word ik blij als ik ze zie. 

De kop is er dus af. Als ik alle handwerkspullen op zolder heb uitgezocht (nog 2 dozen te gaan), dan kan ik een paar dozen met deze spullen naar het goede doel brengen en ook de kinderboeken moeten dan het huis maar eens verlaten. Dan is er op die plek ruimte voor andere spullen. 
Een volgend goed moment om te ontspullen is Koningsdag!
Deze week nog wat spullen naar de Kringloop, zodat we ook echt ruimte zien ontstaan.

Wordt vervolgd, want er zijn nog heel wat verhalen te vertellen over de schatten van de zolder.

Liefs,
Françoise

Sunday, January 13, 2019

Afscheid

Het jaar begonnen we zo mooi: een gezellig samenzijn bij mijn schoonouders. De beroemde oliebollen, appel- en bananenflappen van mijn schoonmoeder zoals altijd op tafel. Mr. X stak zijn vuurwerk af en we deden een spelletje.

We konden niet bedenken dat we een paar dagen later afscheid moesten nemen van mijn fantastische schoonmoeder. Op 5 januari overleed ze. En wederom is het bijna niet te begrijpen dat het zo snel kan gaan.
Altijd stond ze voor ons klaar: oppassen, logeren, Carnavalkostuums, kostuums voor toneel op school, verstelwerk (dat kon je gerust brengen, ze vond dat leuk om te doen...echt waar).
We zullen haar ontzettend missen. Mr. X en ik hebben ons voorgenomen dat wij nu maar de oliebollen moeten gaan bakken...
En ook zal ik al het verstelwerk voortaan met een glimlach doen, in herinnering aan Jannie.

Komende woensdag zou ze 80 zijn geworden.

Met Mr. X kwamen de afgelopen week natuurlijk ook weer allerlei levensvragen langs. Het derde overlijden binnen een jaar dat een grote impact op hem/ons heeft.
Eén van de vragen is dan: Is er een hemel en als die er is: zouden Opa en Oma elkaar dan ontmoeten en samen schaatsen kijken? 
En zo heeft hij zijn eigen rituelen om te gedenken: Bij de uitvaart van mijn vader namen we wat bloemen mee naar huis uit het bloemstuk dat op de kist lag en ook nu bij mijn schoonmoeder heeft hij gevraagd om een paar bloemen. Die staan nu ook op zijn kamer.
Maar ook kun je een mooie afspeellijst op Spotify maken, waarbij het heerlijk is om te huilen, maar waarbij je ook heel hard mee kunt zingen (in de auto)Bijvoorbeeld  bij Leef van Hzes jr.:
 Leef, alsof het je laatste dag is...

Liefs,
Françoise

Monday, December 31, 2018

Oudjaar 2018

De laatste dag van het jaar is altijd een dag om terug te blikken en vooruit te kijken.
Wat bracht 2018 en wat zal 2019 ons brengen? Er worden goede voornemens gemaakt en challenges afgesproken. Dit kan op allerlei gebied zijn: opruimen, gezondheid, quilten, lezen etc.

Ook ik kijk terug op dit jaar. De grootste impact had dit jaar het overlijden van mijn vader. Onverwachts en nu nog dagelijks in gedachten. De ene dag wat meer dan de andere, maar altijd als ik een groepje wielrenners zie, een technisch klusje in huis doe of er wielrennen/schaatsen op TV is, moet ik aan hem denken. Wat zou hij genoten hebben van de prestaties van Tom Dumoulin en wat zou hij vinden van de nieuwe bondscoach bij het schaatsen.

Verder genoten we van een mooie, lange en warme zomer...
Mijn enthousiasme en het stellen van doelen op handwerkgebied in het eerste half jaar hebben zijn weerslag op het tweede half jaar: een pijnlijke schouder. Heel langzaam gaat het iets beter (zei ze optimistisch), maar vooral heel langzaam. De afgelopen dagen weer iets meer gedaan en dat wordt meteen afgestraft met een pijnlijke plek en een slechte nacht.
In het nieuwe jaar maar verder dokteren om er definitief mee af te rekenen.

Beetje breien in de vakantie: Zeeuwse sokken.


Beetje quilten: een stukje verder aan de mysterie.

Beetje bakken, na alle zoetigheid van de Kerstdagen, bakte ik zaterdag deze kaasvlinders. Leuk om zelf het bladerdeeg te maken. Vol verwondering keek ik naar alle laagjes in het deeg na het bakken.


En in plaats van handwerken kun je natuurlijk ook wat gaan schilderen. Niet helemaal mijn materie, maar wel leuk om te doen en te oefenen om dat beter te kunnen.


En wat zal 2019 ons brengen? In ieder geval een einde aan de basisschooltijd van Mr. X. De komende maand Open Dagen en meeloopmiddagen op middelbare scholen. Hij heeft zijn keus al gemaakt, dus dat kunnen we beperken...

En nog goede voornemens? Ik heb zojuist 2019 tot het jaar van de zolder verklaard: er staat nog heel veel dat uitgezocht kan worden....het streven is dat er maar 1 rij dozen/spullen staat, zodat je altijd kunt vinden wat je zoekt, zonder dat je eerst andere spullen moet verplaatsen. Komend weekend mee beginnen als de dozen met kerstspullen weer terug op hun plek moeten.

Ook telde ik gisteren op mijn werkkamer 33 ordners met inhoud die vast opgeschoond kan worden. 
Wat wil ik doen met alle ontwerpen van mysteries? Is het nodig om alle eerste schetsen te bewaren of ga ik alleen het eindproduct bewaren? Leuk om die eerste schetsen te zien, maar kan ik ook zonder?
Laten we zeggen dat er 12 ordners over mogen blijven (1 plank).

Mooie jaarprojecten...

Ik wens iedereen een goed 2019 met of zonder voornemens.
Dank voor het lezen van mijn blog, het weten dat er mensen zijn die het lezen, maakt uitdagingen soms net wat beter vol te houden en tot een goed einde te brengen.

Voorzichtig met vuurwerk!
Françoise

Monday, December 24, 2018

Fijne Kerstdagen

Op weg naar Kerst en fijn de hele week vrij. Tijd om eens lekker in de luie stoel te zitten met een boek, film en muziekje.
Het kussen rechts op de foto met de bloemen maakte ik deze week af. De bloemetjes haakte ik al jaren geleden, maar ze bleven daarna in de kast liggen. Ik naaide ze op een wollen ondergrond (oud vest).
Het patroon van deze bloem, Happy Flower Decoration, kun je vinden op Attic 24


Verder is het vandaag een dag om in de keuken te staan. Het is net Heel Holland Bakt! Zo vergat ik de poederstuiker bij bovenstaande meringues...toch zijn ze leuk en lekker geworden. Nu verder met de koekjes en het dessert voor morgen...

Ik wens iedereen fijne Kerstdagen,
Françoise


Sunday, December 16, 2018

Op naar Kerst

Op weg naar Kerst zie je bij steeds meer mensen de Kerstversiering in en om de huizen verschijnen.
Van hele grote stijlvolle Kerstbomen naar een huis vol met ballen, lichtjes in alle kleuren en een overdaad aan versiering. Echt, ik kan het je aanraden om rond 17.00 uur een rondje te wandelen door een woonwijk.

Zelf heb ik ook maar weer wat dozen met ballen naar beneden gehaald en de raampartijen van een randje ballen voorzien.
Natuurlijk moest ook het kerstservies uit de doos. Plaats gemaakt in de keukenkast; de dagelijkse bordjes in de doos met wat gewone bekers en het kerstservies in de kast. Gewoon voor dagelijks gebruik: ontbijtbordjes, kopjes voor de koffie en bekers voor de thee. Natuurlijk een theepot en een groot bord voor lekkers.

Het is inmiddels al weer een aantal jaar geleden dat ik elk jaar wat van dit servies van de Sint kreeg.


Woensdag heeft Mr. X een kerstmarktje op school. Groep 8 houdt een verkoop van kerststukjes etc. om geld te verdienen voor hun eindkamp. Dat betekent dat ik vandaag wat uurtjes in de keuken door bracht om sneeuwmannen te maken (meringues), koekjes bakte en deze glazuurde. Ik heb de zoete lucht nog in mijn neus. Woensdag nog 60 gingerbreadmannetjes van wat glazuur voorzien. Het zijn er best veel...als ik dat vooraf geweten had, dan was de helft van het recept ook genoeg geweest.


Kortom: Heel Holland Bakt zo ongeveer, maar dan in mijn eigen keuken.
En ja, ook dan is het altijd weer een soort ontploffing van kommen, bakjes, spatels, nog meer bakjes, kommen en andere afwas...


Mijn kopje voor mijn ontbijtthee staat al klaar in de kast. Wat zal het goed smaken.

groet,
Françoise