Textielrace

 Goed omgaan met textiel en je bewust zijn van de hoeveelheid water die het kost om een spijkerbroek te produceren: dat is wat kinderen leren tijdens de Textielrace. Wekenlang wordt er op Bossche scholen textiel ingezameld, geruild en gerepareerd...

Wellicht is het nog het mooiste als textiel een ander tweede leven krijgt! Kinderen van De Driestroom zijn tijdens de handwerkles aan de slag gegaan om van oude truien en broeken, nieuwe wanten te maken. Er wordt gemeten, geknipt, genaaid en gepast! Hoe leuk is het om met al je vriendinnen uit 1 te kleine broek 5 paar wanten te knippen? Om ze goed te laten sluiten wordt de boord gebreid: meteen de breivaardigheden weer opgefrist en de boordsteek geleerd.

Er wordt superhard gewerkt om zoveel mogelijk punten bij elkaar te sprokkelen: elke ingeleverde kilo en aangenaaide knoop levert punten op...met een schoolreisje naar het Textielmuseum in het vooruitzicht. Dat is een mooie kers op de taart, maar de leermomenten zijn groot: het wegen van de zakken, het aanspreken van onbekende ouders op het schoolplein om toch vooral oude kleding en overige textiel in te leveren, het maken van een poster en samenwerken met een andere klas.

Bijvangst is het leegraken van verstelmanden, want natuurlijk worden ook alle ouders ingeschakeld!

Deze laatste dagen wisselen twee scholen regelmatig van eerste plaats, een reden om ook die laatste knoop aan te zetten of een stuk te zetten op een versleten elleboog. Hiermee blijft kleding niet in de kast liggen, hoef je niets nieuws te kopen en dragen we samen bij aan een stukje duurzaamheid.

Hoe ga jij om met oud textiel? Heb je nog een verstelmand vol liggen? Kijk er nog eens naar en bedenk dat met het repareren je bijdraagt aan een stukje duurzaamheid.

groet, Françoise

Weekend

De weken vliegen weer voorbij en er zijn geen dagelijkse foto’s en verhalen te vertellen. Natuurlijk kun je een boek vol schrijven over de belevenissen op school, maar dat ga ik toch maar niet doen!

De dagen zijn vermoeiend en de avonden kort…ik lig al vroeg in bed of voor pampus op de bank. Gelukkig is er in het weekend ruimte om leuke dingen te ondernemen, het scheelt dat de studie op maandag is weggevallen!

Vorige week oefende ik kerkmuziek in de St. Jan. De dirigent van mijn koor componeerde voor een jubilerende bisschop het een en ander en dat gingen we samen oefenen. Ik stond zaterdagmiddag dus op het koor, onder het Alziend Oog…en genoot van het zingen in de kerk. Klinkt altijd heerlijk.

Tussen de bedrijven door brei ik aan een mysterie shawl van Westknits. Er komt weer een nieuwe aan, dus tijd om deze af te maken. Nog een klein stukje, maar wel 600 steken op de naald. Laat de herfst maar komen.

Vandaag was ook de jaarlijkse open dag bij de dahliavereniging. In een gestage regenbui liep ik een rondje langs de planten…de meeste zwaar van de regen.

En nadat ik mijn lessen voor morgen had voorbereid, sprong ik nog even op de fiets om naar de Solheim Cup te gaan. We hadden nog een kaartje en aangezien het zo dicht bij is, maakte ik toch wat tijd. Ik nam de zon mee en het was zowaar een paar uur droog. Internationaal gezelschap op de baan en ook onder de toeschouwers waren vele talen te horen. En dat gewoon in zo ongeveer de achtertuin. We fietsten de file lekker voorbij op weg naar huis.

Zo vliegen ook de weekenden voorbij, waarin gelukkig ook tijd is om te bank hangen met een boek en een dutje. Ik probeer mijn conditie weer wat op te vijzelen door twee keer per week op de fiets naar werk te gaan. Dat lukt best en is heerlijk om het hoofd leeg te maken. Maar is ook wel weer erg wennen.

Fijne week, Françoise

Kleine blokjes

Gisteren fietste ik even naar Den Bosch om nieuwe messen te halen voor mijn twee grootste messen. De ene bot door het snijden van papier, de ander al lang in gebruik. In de winkel werd gewerkt aan de Dear Jane, die had ik ook net in mijn handen gehad en kleine stukjes blijven toch ook leuk.

Maar allereerst was ik weer verder gegaan met mijn Splendid Sampler. Deze quilt along startte in 2016 en vol goede moed (zoals altijd) begon ik en zou ik bijblijven. Natuurlijk gebeurde dat niet en verdween het project in een bak.

Vorige week zocht ik eens op welke blokken ik allemaal al gemaakt had (60 van de 100) en hoe ik de lay-out ook al weer had bedacht. Ik wist nog wel dat ik ze niet alle 100 ging maken, omdat ik ook de grote blokken er in heb verwerkt en dan zou het een quilt worden van 300 x 300 cm of zoiets: nergens op te hangen en veel te groot voor bed of bank.

Een groot middenstuk en nog twee losse randen kwamen uit de kast, nog wat aantekeningen uit de bak met lapjes en gelukkig alle patronen opgeslagen. Ik heb geteld dat ik nog 16 blokjes (6 x 6 inch) moet maken om de top af te ronden. Dat is best te overzien, dacht ik hoopvol.

De eerste is inmiddels gemaakt en echt niet meer dan een 20 minuten werk…snijden, stikken, strijken. Het was ook leuk om de lapjes te kiezen: snel, niet te veel nadenken…Dat was ook het idee bij al deze blokken. Allemaal resten, niet direct mijn eerste kleurkeuze, maar dat was de opdracht die ik mezelf had gegeven. Er mocht geen rood, oranje, roze en wit in. De kleuren passen trouwens erg goed bij onze huidige bank, vloerkleed en kast in de woonkamer… Eerst de blokken maar eens af en dan nog quilten, dat wordt ook nog een uitdaging. Groot, veel verschillende blokken en technieken en dus ook veel mogelijkheden.

Aan de messen zal het nu niet liggen, maar die ga ik eerst gebruiken om lapjes te snijden voor een schoolproject. Ik ga met de kinderen een omslag maken voor hun (saaie) agenda. We gaan aan het werk met de Kawandi-techniek. Lekker rijgen tussendoor, beetje tot rust komen en ondertussen kunnen luisteren. Ik denk niet dat ik in mijn voorraad zal merken dat er wat gebruikt is. Blijft een valkuil voor leraren om zelf spullen aan te schaffen voor je klas: van een extra kastje tot knutselmateriaal.

Fijne zondag en alvast een fijne week. Ik vermoed dat het een vermoeiende week wordt, iedereen moet weer wennen aan het tempo, de hoeveelheid prikkels van alles en iedereen om je heen, ander lokaal, ander rooster etc. Maar ook wel weer heel fijn om aan de slag te gaan na die eindeloze zomer.

Françoise

Bijzonder

De speld meldde al dat er een bijzonder natuurverschijnsel plaats zou kunnen vinden. Ik heb het mogen meemaken gisteren. Even boodschappen doen leverde me eerst een nat zadel op en daarna een verkoelend fietstochtje.

Het was uiteindelijk niet veel, maar de planten zijn met alle kleine beetjes blij!

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, bezet (35)

Als voorbereiding op een leven na de vakantie wilde ik mijn bureau even leegmaken, een tas uitpakken en mijn laptop weer eens even aanzetten. Mijn mail las ik in de vakantie vanaf mijn telefoon, maar het opschonen en afhandelen doe ik toch liever vanaf mijn laptop (ik heb het over mijn privé-mail). Ondanks de dichte gordijnen was het er wel warm, maar goed, dat was het overal, dus niet zeuren.

Echter was mijn bureaustoel bezet…misschien dan maar wat boeken ordenen in de kast?

Vanaf bovenop de kast werd er zeer verstoord gekeken: Zie je niet dat wij hier voor onze rust zijn?

Ik ben maar weer vertrokken en met een handwerkje op de bank gaan zitten.

Later op de dag naaide ik nog een zoom in een gordijn, anders zouden de spelden er vast heel lang in blijven zitten. Met de benen omhoog genoot ik van het EK atletiek en verder zat ik veel te veel te scrollen op mijn telefoon…Het voelde als de laatste dag, dus echt nog even nutteloos bankhangen was geoorloofd!

Ondertussen kwamen in mijn tijdlijn wel allemaal school gerelateerde berichten langs: spelletjes voor de gouden weken, to-do-lijstjes, en juffen die alles wat ze doen filmen. Ik sta nu dus ook weer “aan”.

Fijne dag gewenst, Françoise