Zomervakantie, goed gereedschap (8)

De dag begon wat stijf en stram en met eerst een bezoekje aan de bouwmarkt. Ik kon het Stanleymes gisteren nergens vinden en behielp mij met rolmes en schaar. Dat ging op zich prima, maar mijn handen dachten daar wat anders over en om te voorkomen dat ik niet meer zou kunnen naaien of breien dus eerst maar even een goed mes gehaald. Dat werkte beter en vlot sneed ik de ene na de andere tegel.

Ik besloot om tot 15 uur door te gaan en dan eerst naar de milieustraat te rijden. Natuurlijk was mijn plan om al het tapijt er uit te hebben te ambitieus, maar ik ben een heel eind gekomen. Steeds op tijd wat rust nemen, want net nog even doorgaan als je moe bent, is niet handig: er sneuvelt gegarandeerd iets en een ongelukje ligt ook op de loer.

Na een bevredigend tochtje naar de milieustraat nog even doorgewerkt en toen een lange pauze om de finale van de Touretappe te kijken. Vervolgens koken en eten en toen nog even door. De laatste tegel in mijn kantoortje was inmiddels ook gelegd en ik sopte een kast. Regelmatig stond ik even stil om te bedenken welke boeken in welke kast moeten komen. Ik ben er inmiddels uit en kan de planken op de goede afstand gaan plaatsen.

Met het inruimen moet ik van mezelf ook steeds nadenken of ik iets nog wil bewaren. Word ik blij van mijn oude Succesagenda’s? Waarvan de blaadjes in het doosje zitten? Nee, niet echt, dus ze mogen weg.

Maar wat te doen met een doosjes waar een memoryspel in zit, gemaakt van quiltlapjes door leden van de redactie Quiltnieuws? Het is inmiddels 25 jaar oud. Ik geniet er van als ik het tegenkom bij acties zoals deze, maar verder staat het boven op de kast. Ik probeer mezelf met dit soort dingen de vraag te stellen: zou ik het meeverhuizen naar een ander huis en heeft iemand anders er plezier van? Als ik beide vragen met nee beantwoord, word de keuze iets makkelijker en denk ik nog een keer goed na.

Ik heb er zin in om weer verder te gaan…ik heb heel erg zin om achter de naaimachine te zitten, maar dat is nu nog heel erg onmogelijk…de tafels liggen vol en het is een soort kruip-door-sluip-door op de hele verdieping. Nog even geduld dus…

Fijne dag, Françoise

(Ps. Morgen misschien wat meer plaatjes)

Zomervakantie, hoge stapels (7)

Enerzijds wordt de chaos steeds groter…er staat van alles in de weg, de stapels boeken groeien, tapijt wordt afgevoerd en nieuw tapijt gelegd. Tafel even naar links, even naar rechts, spullen toch tijdelijk even op een plank en bolletjes wol die zich ook op stapelen.

Anderzijds staat in mijn nieuwe “atelier” de kast alweer op nieuw tapijt en zijn de eerste bakken verhuisd. Gedurende de dag zijn er tegels gelegd (afmeten met een quiltliniaal gaat uitstekend!), kasten weer opgebouwd en puzzel ik verder in de beperkte ruimte. 

De katten vinden het heerlijk: alle deuren staan open, dus ze lopen voorzichtig tussen de rotzooi door, zitten boven op de kast en je kunt natuurlijk de stapels boeken ook als trap gebruiken. Elk uur is anders en kunnen ze weer op ontdekkingstocht. Of je gaat languit liggend de boel eens bekijken en daarbij het werkverkeer behoorlijk hinderend.

Vandaag weer verder, eens kijken of ik voor 15 uur al het tapijt er uit kan hebben, dan kan het nog naar de milieustraat. Dit is heel ambitieus, maar anders blijft het een week liggen in de tuin. De milieustraat is niet elke dag open en dan moet het een week wachten. Dus snel aan de slag.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, de dag van Wageningen (6)

Aan de ene kant het gevoel dat ik eindeloos vakantie heb, aan de andere kant het gevoel dat het veel te snel gaat. Misschien moet ik stoppen met het nummeren van de dagen en ze anders benoemen? Deze dag begon ik met het leeghalen van de eerste kast. Een kast vol handwerkboeken: een plank vol brei-en haakboeken, een plank over kantklossen en andere handwerken en vier planken met quiltboeken.

Omdat het maar tijdelijk is, parkeer ik ze in stapels rondom mijn kledingkast en naast mijn bed. En zo beland de eerste 4,80 meter aan boeken op de grond. Ik kan je vertellen dat in een kast veel efficiënter is!

Inmiddels ben ik al aardig wat planken verder en wordt de chaos steeds groter…en stel ik mijn werkplan bij: een deel van de kamer leeg, dan half tegels leggen, kasten inruimen met spullen uit de andere kamer en daar vervolgens ook de helft van de tegels leggen en weer beginnen met inruimen. 

Na een uurtje planken leeghalen was mijn shirt doorweekt en was het tijd om wat anders te gaan doen. Mijn nichtje had gisteren haar eindtoneelstuk van groep 8 en ik was uitgenodigd. Ik ging aan het begin van de middag al naar Wageningen. Ik wandelde wat rond, kocht een salade en yoghurtje en nam deze mee naar het Arboretum Belmonte.

Prachtige beuk…

Mooi bankje van metaal…

Vanaf de Wageningse berg heb je een mooi uitzicht op de Rijn…

Meelbes…

De trap laat zien dat er best enige hoogte te overbruggen is…Ik ben bovenop de berg gebleven.

Er waren genoeg bankjes om lekker te zitten in de schaduw en ik genoot daar van mijn salade, koel water uit mijn thermosfles en een boek en later ook mijn breiwerkje. Om mijn diner af te sluiten met een kopje koffie reed ik over de dijk naar restaurant De Blaauwe Kamer en zat daar met een boek heerlijk op het terras met onderstaande wei voor mijn neus. Als ik iets naar links keek zag ik het pontje naar Opheusden. Vanaf de Wageningse berg had ik zicht op een ander veer: dat naar Zetten.

Als kers op de taart was in de avond het toneelstuk van mijn (handwerkende) nichtje. De klas had het zelf geschreven en we belandden steeds in een ander jeugdboek. Meestal herkenbaar en met humor geschreven. Natuurlijk ging er wel wat mis met de belichting (te vroeg uit of aan…) en zakten de decors wat in. Na het toneelstuk werden ze de school uit gezwaaid…en daar gingen ze, door een haag van ouders. Andere rituelen dan bij ons op school, mooi hoe iedereen dat op zijn eigen manier vorm geeft.

Het was een mooie vakantiedag, Françoise

Zomervakantie dag 5

Heerlijk wat het om gisteren al vroeg naar de milieustraat te rijden en alle overbodige textiel weg te brengen! Daarna terug naar huis, kamers opmeten en op naar de tapijttegelverkoper. Het was een bedrijf dat restpartijen verkoopt. Tegels leek me gewoon praktisch met zelf leggen en een outlet wel zo voordelig. Nadeel is dat je keuze beperkt is. Er lag natuurlijk veel grijs en blauw, en de kleur die ik mooi vond voor de overloop…dat was niet genoeg.

Aangezien ik niet iemand ben die nog 10 winkels af gaat voor de perfecte kleur, liep ik nog een paar rondjes en overwoog andere kleurkeuzes. En omdat het allemaal niet duur was, kun je ook best iets geks doen en wat risico nemen. Voor de overloop koos ik grijs met een vleugje rood, voor mijn kantoor paars en voor mijn handwerkkamer koos ik geel/groen. De dozen liggen nog in de auto, die moet ik er vandaag maar eens uithalen en in de garage stallen, totdat ik ze later nodig heb.

‘S Middags rommelde ik wat in huis, las een boek, breide een paar toeren, deed een dutje en probeerde te bedenken hoe ik het leeghalen van mijn kantoortje zal aanpakken. Met welke kast begin ik en vooral: waar laat ik tijdelijk al die boeken/mappen/tijdschriften en aanverwante zaken? Ga ik eerst uitzoeken of doe ik dat met het terugzetten of allebei een beetje? Moet ik wachten tot het wat koeler is?

Het bleef bij denken want ‘s avonds zat ik heerlijk in de tuin van een van de koorleden te genieten van de zomeravond in gezelschap van het bijna complete koor. Een avond kletsen in plaats van zingen. De foto’s maakte ik bij haar in de tuin.

Nu alweer een nieuwe dag. Goed geslapen: dat lukt in de vakanties altijd beter. Een opruimklus kan ik blijkbaar beter loslaten dan de werkdagen op school.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie dag 4

Op deze 4e dag van de vakantie ben ik al bijna het gevoel van de dagen kwijt…dat is een goed teken. Ik zit dan ook met mijn hoofd in het opruimen en de was. Met dit warme weer verdwijnt de ene na de andere was aan de droogmolen en heb ik vandaag dus ook wat te doen…stapels vouwen!

Ik kon het niet laten om met mijn nieuwe breiwerkje aan de slag te gaan…eerst maar eens proeflapjes breien. Op de foto liggen ze te drogen. Voor een shawl of sokken brei ik nooit proeflapjes, maar voor een trui met nog onbekend garen is dat wel nodig. Het ene lapje past goed bij wat op de wikkel staat, het andere bij het patroon. Ook weet ik dat ik een proeflapje altijd strakker brei dan mijn latere breiwerk (iets met aandacht?)

Naast het breiwerk en de was ging ik nog even verder in de slaapkamer. Rommelbakjes uitzoeken op mijn nachtkastje, alle zakken met textiel naar beneden.

En voor het echte vakantiegevoel deed ik ook een middagdutje onder de parasol. Het was heerlijk rustig totdat de buren bezoek kregen van iemand die even langs wandelde en dag kwam zeggen. Daar ging mijn middagdutje! Ik weet nu wel dat de bezoeker de Vierdaagse gaat lopen.

We deden een spelletje Monopoly en voor het eerst van mijn leven speelde ik het niet volgens de officiële regels (nu dus met pot in het midden die je krijgt als je op vrij parkeren komt) en de dobbelstenen waren mij gunstig gezind. Ik won het potje eenvoudig: zonder onderhandelen en met Amsterdam in mijn bezit, was het wachten op bezoek. Niemand anders had een straat en kon dus niet bouwen. 

Nu zit ik met een laat ontbijt buiten, want ik ben eerst naar de milieustraat geweest om de textiel af te voeren. In verband met de warmte zijn ze ‘s morgens open in plaats van ‘s middags en het voelt heerlijk dat deze klus al gedaan is…dadelijk de was opvouwen nu de zon nog niet in de tuin staat. Mijn opruim-modus staat nog aan, dus daar ga ik ook nog gebruik van maken.

Fijne dag, Françoise