Friday, May 24, 2024

Van alles en nog wat

 Ter voorbereiding op dit blog blader ik op mijn telefoon door de foto´s van de afgelopen weken. Het zijn er niet zo veel en de foto´s die ik heb zijn vooral van sokken. Sokken van voor, van achteren, opzij, details, in het beginstadium  en aan het einde. Natuurlijk zijn momenten die veel fotogenieker zijn: dat fietspad met aan weerszijden fluitekruid. Ik neem echter niet de moeite om dan af te stappen, mijn telefoon uit een tas te vissen, die weer in mijn fietstas zit. Op die momenten fiets ik door, meestal is dit op weg naar werk.


Ik geniet er van om zo makkelijk de fiets te kunnen pakken, die 20 minuten verschil per enkele rit, maakt een groot verschil voor de dagelijkse keuze. Als het 's morgens droog is, ga ik op de fiets en terug zie ik dan wel. Ik heb een goede poncho en anders iets later of eerder naar huis om de regen te ontlopen. Lukt natuurlijk niet altijd, maar zware buien heb ik nog weten te vermijden.

Ook was ik veel in de tuin te vinden. Om te beginnen wilde ik de voortuin nu eens goed onderhanden nemen. Het gras komt er steeds overal op, dus tijd voor veel vaste planten. En aangezien het onmogelijk is om alles in één keer te doen, doe ik steeds een stukje en koop daar dan wat planten voor. Ook verhuisde er wat van achteren naar voren. Zo werd het een project in kleine stukjes in plaats van een te groot geheel. Hoe vaak ik al niet met veel plantjes van het tuincentrum kwam en dan even was vergeten dat ze ook nog de tuin in moeten...dat kost niet alleen tijd, maar ook energie. Dus stukje voor stukje werkt beter en nu bijna klaar. Kan ik daarna de achtertuin in, waar het zevenblad vrolijk bloeit en de dahlia's in potten staan en lekker doorgroeien. De planten genieten duidelijk van al het hemelwater.

Begin mei was ik met mijn moeder, zussen en nichtje (damesdag...) naar Limmen naar de Hortus Bulborum. De tulpen stonden er nog prachtig bij en tijdens de rondleiding leerden we nog weer van alles. Het was die eerste dag van mei prachtig weer: stralende zon en 25 graden. Perfect voor ons uitje met ook nog een lunch op een terras.


De Meimaand is ook Mariamaand en in 's-Hertogenbosch is dat duidelijk merkbaar. De stad hangt vol met wit-blauwe vlaggen en in de St. Jan is Maria extra uitgedost en staat ze prominent in de kerk. Op 12 mei was de processie en werd ze door de stad gedragen. Het voelt wat vreemd: de stoet met kerkelijken terwijl de rij auto's gestaag groeit om de parkeergarage te bereiken, op de markt wordt frisdrank uitgedeeld en daar moet de stoet dan omheen...Ik kan me voorstellen dat dit lang geleden een andere indruk maakte. Uit de verhalen hoorde ik dat de mensen dan rijen dik stonden te wachten, nu kijken mensen toch wat verbaasd naar wat er langs komt.


De diensten krijgen deze maand ook extra aandacht. De gildes maken hun opwachting en tijdens de Vesperdienst is er een koor. Wij zongen met ons koor op de 12e mei. Geen volle kerk, wel wat toeristen die in en uit lopen tijdens de dienst, maar zingen in een kerk met orgel blijft toch een bijzondere belevenis. Nu als onderdeel van de dienst met een passend repertoire. (en dan nu op naar kerst; de eerste kerstklanken hebben op de repetitie alweer geklonken).

En dan toch nog even naar de sokken: de sockmadness was nog in volle gang de afgelopen weken en ik heb me uit de naad gebreid tot en met ronde 6. De finale niet gehaald, dat is bijna onmogelijk als je full-time werkt. Dan moeten andere teamleden dat ook doen, net zo veel slaap nodig hebben  etc. Maar...de sokken waren wel af voordat de laatste finalist bekend was en daarmee de ronde was afgelopen. Ik was dus wel sneller dan de langzaamste finalist uit een ander team. Zondag start de finale om 9:30 uur, voor veel finalisten een goede tijd. Ik ben die dag op stap, maar ga zeker de sokken wel opzetten, ben heel benieuwd naar de uitdagingen.

Ondertussen begint alweer de volgende sokkenwedstrijd: SWC. Iets relaxter, maar dan moet je je wel kwalificeren. Vorig jaar was de regel: als je ronde 6 van de Sockmadness had gehaald, was je automatisch geplaatst. Die regel geldt dit jaar niet: alleen als je ronde 7 (de finale) hebt bereikt, mag je starten. Ik koos voor het eenvoudige patroon, omdat ik van die mooie draadjes in de kast heb liggen, die voor kabels etc. niet geschikt zijn. Een kabel vraag om een rustig gekleurd draadje, niet om een druk. Ik geniet enorm van de kleurtjes in het draadje, maar o wat is het breien zelf saai. Nog 1 hiel en voet...en nog een week om te breien. Dat gaat wel goed komen.

Af en toe ook nog wat quilterigs: kleine bloemetjes. Ik experimenteer met blaadjes van een wollen lapje en een rondje van vilt met borduurwerk erop. Reuze leuk, maar dit wordt een meerjarenplan.


Afgelopen week was de laatste week met extra vrije dagen. Ik heb er van genoten. Nu maken we wat plannen voor de zomervakantie en ligt er een lijstje voor mijn neus met zaterdagse klusjes: de was, boodschappen, sporten, de kapper, kattenbak, shawl blokken, notulen en als tussendoortje: breien. Allemaal geen fotomomenten, maar als het even droog is, dan valt er buiten nog wel wat te beleven.

Groet, Françoise


Sunday, April 28, 2024

Pfffff

 De afgelopen maand raakte mijn hoofd vol...vol met sokken, quilts, het huishouden, maar vooral toch door de wijzigingen op mijn werk. Het is inmiddels 3 maanden geleden dat we werden overgenomen en verhuisden naar een andere locatie. Aan de nieuwe locatie ben ik inmiddels wel gewend. Ik geniet van de mogelijkheid om te fietsen naar kantoor (en daardoor de natuur elke week groener zie worden), en ook het geroezemoes van de kantoortuin kan ik redelijk goed buiten sluiten.

De overname was natuurlijk met een bepaald doel en hoe dat bereikt gaat worden, is nog niet duidelijk. Ook mijn rol daarin ligt nog niet geheel vast. Natuurlijk zijn ook de verhoudingen onderling verschoven. De directeur is niet meer mijn baas, maar een collega en dat geeft regelmatig wat onduidelijkheid en daardoor wrijving. En daar waar ik anders in het weekend zelden met mijn werk bezig was, ben ik dat nu regelmatig wel in mijn hoofd. Kortom, het kost energie (en levert nu nog niets op...).

Gelukkig bestaat het leven uit meer dan werken (er zitten tenslotte 168 uren in een week, waarvan ik er maar 40 werk...) en gaat het op dit moment vooral over sokken. De sokken van de Sockmadness wel te verstaan. De ene na de andere ronde komt voorbij en aangezien ik door ben naar ronde 5 blijft er ook nog de "stress" van deadlines, wachten op een patroon en spanning of je gebreid hebt volgens patroon.


Tussendoor waren er ook nog de Patchwork en Quiltdagen in Rijswijk waar ik 2 dagen door bracht. Eén dag met mijn moeder en een dag met vriendinnen en als Angel bij het Quiltersgilde. Het blijft toch leuk al die lapjes. Er hingen prachtige quilts, van modern tot klassiek (of is dat andersom?) en daarmee voor elk wat wils. Inspiratie genoeg.
Ondertussen ben ik ook bezig met het uitschrijven van een breipatroon. Dat is wel even wat anders dan een quiltpatroon. Een breipatroon moet tot op de steek nauwkeurig...Dit patroon is voor een shawl passend bij de adventskalender van https://ateliersopra.com/yarn-advent-calendar-2024/

Als je het pakket voor 1 mei bestelt, krijg je een fijne korting. Welke kleur je moet kiezen? Ik zou het niet weten; ze zijn allemaal even prachtig. Ik heb ze nog niet kunnen vasthouden, maar de plaatjes van José die ik in Whatsapp zie zijn veelbelovend. En verder kan ik daar natuurlijk niets over verklappen. Ik brei momenteel proeflapjes om alle steken goed te berekenen en om het patroon zo eenvoudig en duidelijk mogelijk op te schrijven. Alle patronen van de sockmadness helpen daarbij. Elke ontwerper heeft zijn eigen manier van beschrijven en opschrijven.

Tussen alles door werk ik ook nog in de tuin. De dahlia's staan in potten (niet vertellen aan de slakken) en ik ontdoe de voortuin stukje voor stukje van onkruid. Hoogste tijd om daar allemaal vaste planten in te zetten, want mijn droom van allemaal bloemenzaaisels loopt alle jaren in de soep. Vandaag deed ik weer een paar m2 en zette daar meteen wat planten in die ik uit de achtertuin haalde. Ik deelde de ooievaarsbek op in kleinere pollen en verdeelde ze. Jammer dat we geen tuincentrum om de hoek hebben, waar je even een paar plantjes haalt en die dan meteen in de tuin zet. Als ik nu ga, dan kom ik met zoveel thuis, dan ik vervolgens te weinig tijd/energie heb om ze er tijdig in te zetten.  Nu verhuis ik een stukje achtertuin naar de voortuin en heb daarmee ruimte voor de dahlia's achter.

Koningsdag vierde ik tussen de lapjes. Gezellig met een quiltvriendin bijpraten en lapjes sorteren. Altijd leuk als je lapjes van jaren geleden tegenkomt: collectie zus, ontwerper zo. O, die had ik ook in een quilt etc. Een goede manier van opladen.

Nu nog even de laatste was ophangen. Ik hoopte op een droge dag, zodat het een en ander buiten aan de droogmolen kon, maar dat zat er niet in. Overigens moet ik dan eerst dat gat in de grond weer vinden. Dat is altijd weer een zoektochtje na de winter. Het gras zit er over heen gegroeid en die rode dop die er oorspronkelijk op zat, is al lang niet meer rood, maar gebleekt door de zon. Nu dus maar op zolder...

Ergens komende week komt er weer een sokkenpatroon: ronde 5. Mooi dat ik deze ronde bereikt heb. Vorig jaar deed ik voor het eerst mee en was mijn doel ronde 1 overleven. Dat is gelukt, want ik haalde ronde 6! Meteen de lat dus hoog gelegd, wie weet gaat het ook dit jaar lukken.

Iedereen een goede week gewenst.

Françoise

Sunday, March 31, 2024

Pasen

 De afgelopen weken stonden in het teken van deadlines…iets met breien en een quilt die af moest (opgeven voor een tentoonstelling geeft een bepaalde druk). Nu heb ik net de laatste steken gezet aan de tunnel van de quilt (moet hem zaterdag inleveren) en zit ik tussen twee rondes van de sockmadness in. Ik ben maar eens door mijn foto’s gegaan en een selectie gemaakt om afgelopen maand vast te leggen.

Na de qualifier van de sockmadness volgde de indeling in de Teams. Ik ben beland in Team Kuchen (had ook Tiramisu of Oliebol kunnen zijn) en na een korte kennismaking konden we aan de slag met gestreepte sokken. Het venijn van deze sokken zat ‘m in de minderingen en meerderingen die je niet moest vergeten en vooral op de juiste manier moest doen…Ook mijn quilt met blokken van 12 x 12 inch verdiende nog de nodige aandacht. Ik heb hem aangemeld voor de tentoonstelling “Van tekst naar textiel” van het Quiltersgilde in Rijswijk.

Het zijn maar 18 blokken maar wel groot genoeg voor een flinke quilt. Alle onderdelen met de hand geappliqueerd, maar het quilten zal met de machine gebeuren. Als alle blokken klaar zijn, is het tijd om ze op tafel te leggen en de lay-out te bepalen. Dit kan mooi voor dat de volgende ronde van de sockmadness start. En zo ga ik van deadline naar deadline met mijn handwerkprojecten.
Ondertussen is het voorjaar (iets minder regen mag, het komt met bakken uit de hemel terwijl ik dit typ op deze eerste Paasdag), maar de narcissen hebben het naar hun zin in mijn voortuin. De diverse soorten doen we hun best om het voorjaar te begroeten. Nu ik vaker op de fiets zit, ervaar ik het voorjaar goed. De geur van bloesem, de veranderingen van het groen, de magnolia’s die bloeien en de vele bollen die in ook in openbare groen hun best doen. 
Tussen alle handwerkdeadlines door hadden we ook nog een weekend met concerten met mijn koor. Het wachten benutte ik met een simpele sok. Maakte het wachten tijdens de generale aan het einde van de werkweek iets makkelijker, hielp me focus te houden in plaats van heel erg te verlangen naar een plekje op de bank.
En er was ook alweer ronde 2 van de madness. Een ronde met slechts 1 garen, maar wel met gedraaide en gekruiste steken. Mooie meerderingen bij de wreef en mij ging dit zonder problemen af. Toen ik sok 2 bijna af had ontdekte ik een verschil met sok 1. O nee, waar heb ik iets fout gedaan? Niet te veel over nadenken: afmaken, foto’s maken en inleveren. Dan is er nog tijd voor herstel mocht dat nodig zijn. Later kijkend naar andere foto’s realiseerde ik met dat ik in sok 2 waarschijnlijk een paar toeren te veel gebreid had en niet in sok 1 te weinig. Ze werden in ieder geval goed gekeurd en kon ik mijn aandacht weer verplaatsen naar de quilt.
Als je sokken binnen de ronde duur af zijn en goedgekeurd krijg je een bonuspatroon (vooral om snelle mensen zoet te houden…) en ik heb besloten om ze te breien als ik er sneakersokken van kan maken. De bonussokken mag je wijzigen naar eigen inzicht. Naast wat zomerse sokken zijn deze dan ook eerder af! Wel dus de uitdaging maar vragen minder tijd. Onderstaand een wel heel speciale start van een sok: bij de zool.
Nu heb ik wel iets meer breitijd gekregen. Mr. X heeft zijn rijbewijs gehaald en kan mij dus overal naar toe rijden. Zo gaat hij dus mee om de quilt weg te brengen volgende week: goed om kilometers te maken over onbekende wegen. Aangezien hij nog geen 18 is, kan hij niet zonder een van ons op stap, dus nog geen discussies over het autogebruik.
Maandag haalde hij zijn rijbewijs en kon dat donderdag al ophalen bij het gemeentehuis, de begeleiderspas was al in huis, dus werd er donderdagavond alvast een stukje gereden en daar hoort dan tegenwoordig ook een bezoekje aan de McDrive bij.
Ik vind het heel raar om in mijn eigen auto er naast te zitten, dat gebeurt niet zo vaak. 
Ook maakte ik nog dit popje af. Het hoofdje lag er al jaren, maar de ledematen kwam ik niet aan toe. Ik heb nu een gebreid lijf en ledematen gemaakt. Mijn nieuwe mascotte en hulp bij handwerkzaken. Nog even nadenken over een geschikte naam voor deze jongedame. Haar eerste fotoshoot heeft ze al gehad, hieronder op de foto met alle sokken van de sockmadness: warming-up, qualifier, ronde 1 en ronde 2.
Bij de sockmadness zijn draken favoriet als mascotte, maar afgelopen week doken er ook gebreide kippen op en er werd een toepasselijke tekening gemaakt door Snorrepot.
Ik realiseer me dat ik nog geen foto hebben van de quilt. Eerst morgen maar eens de lat zagen, zodat de quilt fatsoenlijk kan hangen. Ook de hoes erbij zoeken, zodat hij fatsoenlijk vervoerd kan worden. Maar wat is het heerlijk om hem ruim voor het inleveren af te hebben.

Nu is het wachten op het volgende patroon van de sockmadness. De ronde was gisteren afgelopen toen de laatste plek voor de volgende ronde werd gevuld. Het is niet waarschijnlijk dat op Eerste Paasdag het nieuwe patroon uit komt, maar je weet het gewoon niet. Ik heb morgen veel breitijd, dus kom maar door.

Groet, Françoise




Thursday, February 29, 2024

Zo veel te doen

 Nog heel even en dan barst de echte Sockmadness weer los. Mijn qualifiers waren snel klaar. Het patroon was er op vrijdagmiddag (twee weken geleden) en de eerste sok was op zondagochtend af. De tweede sok breide ik rustig in de week erna, geen stress, gewoon elke dag een stukje en die was op vrijdagavond af. Ik kon rustig het weekend en en andere dingen doen.


Het was geen moeilijke sok (vond ik), maar het patroon goed lezen was voor velen nog wel een dingetje. Een verstopte zin boven aan een bladzijde of niet goed lezen hoe de meerderingen bij de hiel moeten. En de jury is streng. Ze checken alle kruisingen en tellen het aantal naalden op de hiel (dat lukt met een streepjespatroon), en houden in de gaten of je wel goed spiegelt (als je dat hebt gedaan) etc. Een hele klus, zeker nu naar het einde toe, waar de mailtjes gestaag binnen komen. Morgenmiddag is de deadline.

Daarna begint het wachten op het patroon voor Ronde 1. Vorig jaar was de deadline op woensdag en kwam het patroon op zaterdagochtend. De grote vraag is hoeveel tijd ze deze keer nodig hebben om iedereen in te delen. Wat is de geheime planning? Ik houd overal rekening mee: van lekker breien in het weekend tot stress als we beginnen op maandag.

Nou ga ik natuurlijk niet stil zitten wachten...ik heb nog een quiltdeadline. Moet nog een heleboel doen, maar heb de quilt wel aangemeld voor de tentoonstelling half april in Rijswijk. Ik dacht: ach, doe gewoon mee. Deze quilt is in het kader van de opdracht "van tekst naar textiel", georganiseerd door het Quiltersgilde. Erg leuk en ik word helemaal blij van mijn ontwerp. Dus ik zit nu elke avond te appliqueren.

In de kast vond ik nog een popje in wording. Lekker gekke haren, maar de ledematen waren nog niet naar mijn zin. Ik besloot dat het gebreide benen moeten worden en ben met restjes aan de slag gegaan. Voor lijf en ledematen is het patroon van een beroemd aapje de basis. Het mag lekker gek worden. Bij de sockmadness houdt bij veel breisters een draakje de wacht, bij mij mag dit een popje worden. Iets voor tussen de sokkenrondes door.

Deze week zagen we gelukkig ook een paar keer de zon en was het heerlijk om naar werk te fietsen. Dat is echt heerlijk. Wat dat betreft is de nieuwe locatie een stuk beter. Verder raken we ingeburgerd en is het alweer 4 weken geleden dat we verhuisden. Mijn nieuwe rol krijgt langzaam vorm en geeft ook weer nieuwe kansen en uitdagingen. Nu nog wat wennen aan de soms drukke momenten, maar dat komt vast wel goed. Het is niet alle dagen druk op kantoor.

Zoals altijd gaat mijn bloggen met horten en stoten...maar natuurlijk ga ik jullie mijn sokken zeker showen. Maar als het patroon er zaterdagochtend nog niet is: goed voor het huishouden, dat ga ik dan uiteraard als een speer doen...want je weet het gewoon niet...Nu is het ondertussen een heerlijke chaos op mijn bureau. Mijn laptop staat tussen draadjes, klosjes, breinaalden en lapjes. Wat wil een mens nog meer?

Groet, Françoise

Sunday, February 18, 2024

Als het regent

Op deze regenachtige zondag vermaak ik me met kleur. Ook moet er wel wat aan het huishouden gedaan worden, want gisteren heb ik de hele dag zitten handwerken. Het begon gisteren met de Algemene Ledenvergadering van de DutchMQG. Dat gebeurt tegenwoordig online en was in een uurtje gepiept. Nog een uurtje gezellig kletsen en ondertussen was ik druk met mijn bloemenquilt. Na de lunch ging ik verder met mijn kwalificatiesok voor de Sockmadness. Vrijdagmiddag net voor lunchtijd was het patroon er en kon ik dus tijdens de lunch al een eerste blik werpen. Eenmaal thuis maar eens garen bij elkaar gezocht en begonnen.
Zaterdagmiddag was dus breitijd en als vanzelf ging de middag in de avond over en breide ik maar door en door. We aten een broodje, en af en toe nam ik koffie of thee. Een niet al te moeilijk patroon en daardoor kon ik heerlijk Netflix ook aanzetten en bracht ik heel wat tijd door met de perikelen van New Amsterdam. Het ene na het andere ziekenhuisdrama kwam langs en ondertussen had ik bijna een sok af.

Vorige week hield ik me bezig met de kleine bloemetjes, deze maand is het thema roze. En zo krijgen de grijze bloemetjes wat roze toegevoegd en tijdens de bee knipte ik nieuwe bloemetjes. Ze fleuren je dag op, want de krokussen in de tijd vinden het maar ongezellig met al dat water op hun kop.
Ondertussen kwam vorige week Mr. X weer thuis uit Zuid-Afrika, de verhalen hebben we nog lang niet allemaal gehoord, want er moest natuurlijk direct Carnaval gevierd worden…Het weekend heb ik hem niet veel gezien.
Mijn bijdrage was het vastnaaien van nieuwe emblemen en dat moest ik op donderdagavond nog snel even doen voordat het vrijdag was. Je kent het wel: weken de tijd en dan toch nog op het laatste moment.
Natuurlijk reed ik naar Schiphol om hem op te halen, duurde lang voordat de bagage kwam en ik genoot dus van een kopje koffie met een simpel breiwerkje.
Om goed voorbereid te zijn op de sockmadness draaide ik van alle strengen mooie bollen. Kijk eens wat een feest aan kleur. Keuze genoeg. Beslissen welke kleur ik gebruik doe ik pas als ik het patroon heb gezien, want wat op de bol heel contrastrijk lijkt, kan in een patroon zomaar eens wegvallen.
Vanmorgen na het sporten had ik de eerste sok van de Qualifier al af…Mijn doel voor dit weekend gehaald. Ik weet nu hoe de sok verloopt en kan dus rustig aan de tweede breien. Nog tijd genoeg, maar ook de quilt met grote bloemen moet aandacht krijgen, hoop ik deze week iets vaker te sporten en is er natuurlijk ook gewoon mijn werk.
We zijn intussen een beetje geland. Het werken in de kantoortuin valt me erg mee. Je merkt wel (op drukke dagen) dat rond half vier de focus bij veel mensen weg is…er wordt meer gepraat met elkaar. Vaak  ontstaat er pas rond die tijd bij mij enige focus, dus gauw een muziekje aan op dit soort momenten. Wat verder lastig is dat er heel vaak wat lekkers bij het koffieapparaat staat…stroopwafels, een doosje met chocolade, valentijnschocolaatjes, een zakje fudge…In de kast liggen altijd chips en snoepjes. Heel verleidelijk en ik kan er dan ook niet altijd aan voorbij lopen.
Goede gesprekken thuis en op het werk, geven wat meer duidelijkheid over mijn eigen wensen voor de nieuwe invulling van mijn takenpakket. En wat is het heerlijk om te fietsen in de ochtend. Al een paar keer in de gelegenheid geweest om op de fiets te stappen en van al het vogelgefluit te genieten.

Nu weer terug naar mijn breiwerk en applicatiebloemen. Vanavond weer inspiratie opdoen bij Heel Holland Bakt.

Fijne week, Françoise