Herfstvakantie

De herfstvakantie is alweer bijna voorbij. Lessen voor de komende week voorbereid en rekentoetsen nagekeken. Nog een avondje rust en terugblikken op de vakantie.

Maar allereerst: we wonnen de Textielrace en gaan dinsdag op schoolreisje!

Alleen op stap in de zomervakantie was me goed bevallen en ik wilde dat ook doen in de herfstvakantie. Als het goed weer zou zijn (lees: droog), dan wilde ik uitproberen of kamperen in de herfst ook een goed idee is. Is dat niet te koud en kan dat dan gewoon met wat we hebben aan spullen? Ik bedacht dat ik op zondag het weerbericht zou checken en afhankelijk daarvan een besluit te nemen, wel/niet en waar…

Het leek er inderdaad op dat het eerste dagen droog zou zijn en dus reserveerde ik zondagavond dezelfde camping als in de zomer (wat dat betreft geen verrassingen) en pakte op maandagochtend alles in. Een dikker dekbed, een plaid extra, een schapenvacht voor in de stoel en een kruik gingen extra mee.

Ik maakte niet al te veel plannen en zou wel zien wat ik ging doen. Op de heenweg stopte ik bij Velp voor een wandeling en een kop koffie. Een uurtje wandelen met prachtige herfstkleuren, veel soorten paddestoelen en alle tijd van de wereld.

Voor vertrek was ik nog even langs de supermarkt gereden voor afwasmiddel…dat was thuis bijna op en dus maar een nieuwe fles kopen. Er belandde van alles in mijn mandje: fruit, kaas, brood. Later onderweg realiseerde ik me dat ik geen afwasmiddel had gekocht.

Rijdend door de Achterhoek kwam ik gelukkig door veel dorpen en stadjes en dus was een supermarkt snel gevonden voor deze boodschap. Ik kocht verder niets, dus nu ging het goed!

Het was heel rustig op de camping, wat een verschil met de zomer. Ik kon kiezen waar ik wilde staan en koos een beschut plekje met fijn uitzicht en misschien wat ochtendzon. Niet alleen de rust was een groot verschil, maar natuurlijk ook de hoeveelheid licht. Geen lange zomeravonden, maar knus in de tent met een lampje aan. De eerste nacht was het maar 2 graden…maar ik heb het niet koud gehad. Kruik in bed en vooral veel laagjes…Lang leve de wollen sokken, shawl, rok, deken en muts. 

Water koken voor thee en koffie doe ik op vakantie altijd in een pannetje: geen probleem om je beker vol te schenken. Het vullen van een kruik is echter wel een uitdaging en dus besloot ik naar Winterswijk te rijden om bij Obelink (een heel grote kampeerwinkel) een keteltje te kopen. Aangezien ik ook geen afwasborstel had…ook die nog maar aangeschaft. Bij de kampeerspullen zit nu dus een schattig keteltje en ook de afwasborstel daar opgeborgen.

Ik besloot om ook Winterswijk zelf maar eens te ontdekken. Een mooie winkelstraat met verrassend veel grote ketens en zo dicht bij de Duitse grens was het een mix aan kentekens en talen. Tijdens een kopje koffie zocht ik maar eens op of er ook musea te vinden waren en ja hoor: Villa Mondriaan was dicht bij. Terwijl ik daar naar toe liep kwam ik langs de MuseumFabriek en met mijn museumkaart kon ik ook hier terecht. Dat maakt het binnenlopen altijd zo makkelijk (het lijkt dan gratis…) Dit museum zit in een oude textielfabriek en had nog een kleine afdeling met weefgetouwen/machines en een tentoonstelling over de producten die er tot in de jaren 60 werden geproduceerd. Ik wist niet dat ook in de Achterhoek een grote textielindustrie was. Misschien komt het tafelkleed uit de uitzet van mijn oma, dat ik nog vaak gebruik ook hiervandaan. Er werd toen veel linnen verwerkt.

Bij de tent was het genieten van het uitzicht (in de beschutting van de tent) en vooral ook genieten van de rust die een vakantie met zich mee brengt. Geen gehaast, de klok is niet zo belangrijk en ondanks de vele activiteiten veel minder prikkels. Een schooldag is heel wat intenser.

Natuurlijk wilde ik ook wandelen. Ik koos een klompenpad, het Bruilsche pad, en liep langs boerderijen, kasteel Ruurlo en wat bos en velden. Het viel me tegen hoe het met mijn wandelconditie gesteld is…daar moet ik nodig wat aan doen. Onderweg kwam ik deze boom tegen, eigenlijk een kunstwerk met een buurtbieb erin. Prachtige knoesten en lijnen in de stam.

Op tijd weer terug naar de camping om mijn eigen potje te koken en daar van te genieten. Kopje koffie met wat lekkers en zorgen dat ik warm bleef. Ik zette mijn luie stoel in de binnentent, de gaslamp verwarmde de lucht een beetje en zo was het in de binnentent warmer dan in de voortent en daar was het dan weer warmer dan buiten. toch bijzonder wat een dun laagje stof doet. In de binnentent was ik natuurlijk wel warm aangekleed: trui, vest, shawl om en met een deken over mijn benen. Mijn voeten in wollen sokken en dan in mijn bed (later dan nog een kruik). Zo heb ik uren kunnen lezen…of gewoon al heel vroeg naar bed! Even een heel ander ritme dan thuis. Het is met goed bevallen…

Groet, Françoise

Textielrace

 Goed omgaan met textiel en je bewust zijn van de hoeveelheid water die het kost om een spijkerbroek te produceren: dat is wat kinderen leren tijdens de Textielrace. Wekenlang wordt er op Bossche scholen textiel ingezameld, geruild en gerepareerd...

Wellicht is het nog het mooiste als textiel een ander tweede leven krijgt! Kinderen van De Driestroom zijn tijdens de handwerkles aan de slag gegaan om van oude truien en broeken, nieuwe wanten te maken. Er wordt gemeten, geknipt, genaaid en gepast! Hoe leuk is het om met al je vriendinnen uit 1 te kleine broek 5 paar wanten te knippen? Om ze goed te laten sluiten wordt de boord gebreid: meteen de breivaardigheden weer opgefrist en de boordsteek geleerd.

Er wordt superhard gewerkt om zoveel mogelijk punten bij elkaar te sprokkelen: elke ingeleverde kilo en aangenaaide knoop levert punten op...met een schoolreisje naar het Textielmuseum in het vooruitzicht. Dat is een mooie kers op de taart, maar de leermomenten zijn groot: het wegen van de zakken, het aanspreken van onbekende ouders op het schoolplein om toch vooral oude kleding en overige textiel in te leveren, het maken van een poster en samenwerken met een andere klas.

Bijvangst is het leegraken van verstelmanden, want natuurlijk worden ook alle ouders ingeschakeld!

Deze laatste dagen wisselen twee scholen regelmatig van eerste plaats, een reden om ook die laatste knoop aan te zetten of een stuk te zetten op een versleten elleboog. Hiermee blijft kleding niet in de kast liggen, hoef je niets nieuws te kopen en dragen we samen bij aan een stukje duurzaamheid.

Hoe ga jij om met oud textiel? Heb je nog een verstelmand vol liggen? Kijk er nog eens naar en bedenk dat met het repareren je bijdraagt aan een stukje duurzaamheid.

groet, Françoise

Weekend

De weken vliegen weer voorbij en er zijn geen dagelijkse foto’s en verhalen te vertellen. Natuurlijk kun je een boek vol schrijven over de belevenissen op school, maar dat ga ik toch maar niet doen!

De dagen zijn vermoeiend en de avonden kort…ik lig al vroeg in bed of voor pampus op de bank. Gelukkig is er in het weekend ruimte om leuke dingen te ondernemen, het scheelt dat de studie op maandag is weggevallen!

Vorige week oefende ik kerkmuziek in de St. Jan. De dirigent van mijn koor componeerde voor een jubilerende bisschop het een en ander en dat gingen we samen oefenen. Ik stond zaterdagmiddag dus op het koor, onder het Alziend Oog…en genoot van het zingen in de kerk. Klinkt altijd heerlijk.

Tussen de bedrijven door brei ik aan een mysterie shawl van Westknits. Er komt weer een nieuwe aan, dus tijd om deze af te maken. Nog een klein stukje, maar wel 600 steken op de naald. Laat de herfst maar komen.

Vandaag was ook de jaarlijkse open dag bij de dahliavereniging. In een gestage regenbui liep ik een rondje langs de planten…de meeste zwaar van de regen.

En nadat ik mijn lessen voor morgen had voorbereid, sprong ik nog even op de fiets om naar de Solheim Cup te gaan. We hadden nog een kaartje en aangezien het zo dicht bij is, maakte ik toch wat tijd. Ik nam de zon mee en het was zowaar een paar uur droog. Internationaal gezelschap op de baan en ook onder de toeschouwers waren vele talen te horen. En dat gewoon in zo ongeveer de achtertuin. We fietsten de file lekker voorbij op weg naar huis.

Zo vliegen ook de weekenden voorbij, waarin gelukkig ook tijd is om te bank hangen met een boek en een dutje. Ik probeer mijn conditie weer wat op te vijzelen door twee keer per week op de fiets naar werk te gaan. Dat lukt best en is heerlijk om het hoofd leeg te maken. Maar is ook wel weer erg wennen.

Fijne week, Françoise

Kleine blokjes

Gisteren fietste ik even naar Den Bosch om nieuwe messen te halen voor mijn twee grootste messen. De ene bot door het snijden van papier, de ander al lang in gebruik. In de winkel werd gewerkt aan de Dear Jane, die had ik ook net in mijn handen gehad en kleine stukjes blijven toch ook leuk.

Maar allereerst was ik weer verder gegaan met mijn Splendid Sampler. Deze quilt along startte in 2016 en vol goede moed (zoals altijd) begon ik en zou ik bijblijven. Natuurlijk gebeurde dat niet en verdween het project in een bak.

Vorige week zocht ik eens op welke blokken ik allemaal al gemaakt had (60 van de 100) en hoe ik de lay-out ook al weer had bedacht. Ik wist nog wel dat ik ze niet alle 100 ging maken, omdat ik ook de grote blokken er in heb verwerkt en dan zou het een quilt worden van 300 x 300 cm of zoiets: nergens op te hangen en veel te groot voor bed of bank.

Een groot middenstuk en nog twee losse randen kwamen uit de kast, nog wat aantekeningen uit de bak met lapjes en gelukkig alle patronen opgeslagen. Ik heb geteld dat ik nog 16 blokjes (6 x 6 inch) moet maken om de top af te ronden. Dat is best te overzien, dacht ik hoopvol.

De eerste is inmiddels gemaakt en echt niet meer dan een 20 minuten werk…snijden, stikken, strijken. Het was ook leuk om de lapjes te kiezen: snel, niet te veel nadenken…Dat was ook het idee bij al deze blokken. Allemaal resten, niet direct mijn eerste kleurkeuze, maar dat was de opdracht die ik mezelf had gegeven. Er mocht geen rood, oranje, roze en wit in. De kleuren passen trouwens erg goed bij onze huidige bank, vloerkleed en kast in de woonkamer… Eerst de blokken maar eens af en dan nog quilten, dat wordt ook nog een uitdaging. Groot, veel verschillende blokken en technieken en dus ook veel mogelijkheden.

Aan de messen zal het nu niet liggen, maar die ga ik eerst gebruiken om lapjes te snijden voor een schoolproject. Ik ga met de kinderen een omslag maken voor hun (saaie) agenda. We gaan aan het werk met de Kawandi-techniek. Lekker rijgen tussendoor, beetje tot rust komen en ondertussen kunnen luisteren. Ik denk niet dat ik in mijn voorraad zal merken dat er wat gebruikt is. Blijft een valkuil voor leraren om zelf spullen aan te schaffen voor je klas: van een extra kastje tot knutselmateriaal.

Fijne zondag en alvast een fijne week. Ik vermoed dat het een vermoeiende week wordt, iedereen moet weer wennen aan het tempo, de hoeveelheid prikkels van alles en iedereen om je heen, ander lokaal, ander rooster etc. Maar ook wel weer heel fijn om aan de slag te gaan na die eindeloze zomer.

Françoise

Bijzonder

De speld meldde al dat er een bijzonder natuurverschijnsel plaats zou kunnen vinden. Ik heb het mogen meemaken gisteren. Even boodschappen doen leverde me eerst een nat zadel op en daarna een verkoelend fietstochtje.

Het was uiteindelijk niet veel, maar de planten zijn met alle kleine beetjes blij!

Fijne dag, Françoise