Zomervakantie, lapjes (34)

Nog even rustig ontbijten voordat ik alles weer ging inpakken. Ik had geen haast, want het is niet zo ver. Dat is anders wanneer je een lange reis voor de boeg hebt, vanuit ergens in Europa. Een voordeel van dit droge weer (ook ‘s nachts geen vocht) is dat ik de tent helemaal droog kon inpakken. Ik heb er even wat extra tijd voor genomen, zodat ik thuis de tent meteen op kan ruimen in plaats van nog een keer uit te hangen in de tuin. Ik herinner me wel vakanties dat we een doorweekte tent inpakten en die dan thuis moesten uithangen ( in het trapgat). Natuurlijk paste ook nu alles weer met gemak in de auto, ik hoefde geen gaatjes op te vullen met losse schoenen of iets dergelijks.

Ik reed niet linea recta naar huis, maar na een omweggetje via Lochem op de quiltwinkel van Margreet Otto te bezoeken. Gelukkig zag ik net op tijd (navigatie) dat ze om 13 uur zouden sluiten…dat werd nog even mijn plannen omgooien. In verband met de warmte gingen ze eerder dicht. De kleur in de winkel is overweldigend, alle kleurrijke ontwerpers vind je hier bij elkaar: Kaffe Fassett, Tula Pink, Anna Maria Horner. Kortom: voor mij keuze genoeg! En dan is het dus weer moeilijk als je geen plan hebt…uiteindelijk koos ik een boek van Kaffe Fassett en een paar fat quarters die passen in mijn bloemetjes project. Ik kan ze dan meteen gebruiken, wel zo leuk.

Daarna ging ik op zoek naar een leuk plekje om te lunchen. Er waren genoeg terrasjes in Lochem, maar tussen de huizen onder de parasols vond ik het toch al best warm. Ik besloot eerst nog een stukje te rijden en zag dat ik langs Vorden zou komen. Bij het kasteel is ook een restaurant…dat leek me wel wat.

Heerlijk sfeertje, grote bomen rondom het terras en voldoende parasols. Bij de koffie kreeg ik een stukje kruidkoek en een advocaatje met slagroom. De koffie in een oud kopje (waarschijnlijk niet eens meer een bijpassend schoteltje) en hoe feestelijk kan een simpele presentatie zijn?

Het kasteel zelf heb ik niet meer bezocht, maar ben naar huis gereden. 

Eenmaal thuis nog even moed verzameld om de auto uit te laden. Het meeste staat inmiddels weer op zijn plaats. De weinige was ligt in de wasmand en mijn breiwerkjes kwamen ‘s avonds op de breiclub weer tevoorschijn.

De vakantie voelt nu wel als bijna voorbij…over ruim een week beginnen de scholen weer voor de kinderen. Ik ga maandag weer aan de slag: lokaal inrichten, jaarrooster maken, mail lezen, bordtekening, op donderdag vergaderdag….etc. Misschien vandaag alvast een lijstje maken, nog wat spullen uitzoeken en een beetje rommelen in mijn kantoor. In mijn achterhoofd houd ik de gedachte vast dat ook de herfstvakantie geschikt kan zijn voor een paar dagen kamperen. Eerst kijken wat het weer wordt, want kamperen is natuurlijk het allerfijnste als het niet regent…een buitje is niet erg, maar de hele dag of dagen? Maar dat is nog ver weg, nu nog even genieten van de laatste dagen rust.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, fietsen (33)

Na het ontbijt was mijn eerste actie een fiets regelen, dat lukte en ik kon mijn plannetje voor de dag maken. Allereerst installeerde ik een app om een route uit te stippelen via de fietsknooppunten. Ik zat lekker te klikken en al snel werd de route veel te lang, dus begon ik opnieuw. Mijn fietsconditie is niet goed en ik wilde natuurlijk ook wel tijd hebben om onderweg nog wat te zien. 

Ik besloot vandaag weer naar Ruurlo te gaan, omdat daar een kunstmarkt was. Dit soort dingen draagt altijd bij aan het vakantiegevoel. Via leuke weggetjes (zo anders dan met de auto) en achterafpaadjes reed ik naar Ruurlo. Ik kwam asfalt, beton, gravel en enkele stukjes zandpad tegen. In mijn hoofd hoorde ik mijn vader: lage versnelling, stuur losjes in de handen, zodat je wiel zijn eigen weg kan vinden. ‘S Avonds had ik Mr. X aan de telefoon en toen ik vertelde over de zandweggetjes, zei hij: “Je weet wat opa zou zeggen?”

Na een heerlijke fietstocht van 20 km was ik in Ruurlo en ik besloot te lunchen bij de Heikamp: naast het klimbos en doolhof. Een pannenkoek had ik wel verdiend. Hieronder een stukje van de kaart met volop keuze. Ik hield het bij een klassieker en niet eentje met tiramisu of zo.

Daarna de kunstmarkt, waar ook een kraampje met quilts was (ik bleek de standhouder te kennen, dus een gezellig gesprekje) en verder was de diversiteit enorm: hout, glas, sieraden, schilderijen en keramiek. Maar niets om mee naar huis te nemen…

Met een omweg terug naar de camping en zodoende kwam ik het bord IJsbaan tegen. Hilarisch als het zo warm is…en inderdaad was er naar 200 meter een iets lager gelegen weiland met drie lichtmasten in het midden. Ik zag de schaatsbaan in een goede winter al voor me, schaatsers langs de kant om de ijzers onder te binden en hun rondjes daarna te rijden.

Nu was het vooral een prachtige fietsdag. Niet te heet, niet te veel wind en daar waar het in de dorpjes best druk is met toeristen kom je tijdens het fietsen bijna niemand tegen.

Ik probeerde iets te zien van de eclips, maar zonder juiste bril bijna onmogelijk. Deze foto op de gok geeft toch wel een iets anders gevormde zon.

Daarna tijd voor koffie: de gaspitverkleiner deed zijn werk.

Als ik dit schrijf is het alweer ochtend en tijd om in te pakken. Het wordt, zo te voelen, een warme dag. Daar waar ik de andere dagen ontbeet in de zon, is het nu in de schaduw al goed toeven. Straks rijd ik met een tussenstop naar huis.

De tent is al droog, dus kan netjes in de tas en hoeft thuis niet meer uit te hangen. Dat is altijd zo fijn als dat lukt!

Fijne dag gewenst, Françoise

Zomervakantie, musea (32)

Voor deze dag had ik allerlei mogelijkheden dicht bij elkaar uitgezocht, diverse musea, boodschappen etc. Niets moest (behalve de boodschappen) en pas na een activiteit besloot ik wat het volgende was dat ik zou doen. Lang leve internet onderweg, waar je nog even naar de openingstijden en locatie kunt kijken. Nadeel van alleen op pad zijn is dat je tijdens het rijden op de weg moet letten…ook bij het zoeken van de juiste parkeerplek in een dorp neem je soms net de verkeerde beslissing. Zo reed ik bij het laatste museum de parkeerplaats voorbij en moest ik weer keren. Het bordje had ik gewoon net te laat gezien…omdat ik ook op de fietsers en wandelaars moest letten…

De dag begon met een kopje koffie op een terrasje van Ruurlo. Museum ging pas om 11 uur open, dus de tijd doorgebracht in de zon, mensen kijken en lekker lezen. Dat laatste is fijn om bij je te hebben als je alleen bent, dan blijf je toch net iets langer zitten…

Mijn eerste museum was kasteel Ruurlo. Vooral de tijdelijke tentoonstelling van Sam Drukker vond ik interessant: het verval van de mens. 

Naast de kunst aan de muur zijn ook de vloeren van het museum interessant. Prachtig ingelegde houten vloeren met voldoende inspiratie voor patchwork.

Museum 2 was het brandweermuseum. Niet omdat ik daar nu speciaal van houd, maar gewoon omdat het wel leuk is…Mijn oog viel natuurlijk op de breimachine.

Museum 3 was de museumboerderij De Lebbenbrugge. Een stap terug in de tijd…Daar genoot ik van alle oude handwerken die ik zag: merklappen, kant, geborduurde lakens en kleedjes…Het oude weefgetouw voor het linnen en er was een mooie boomgaard.

De zonnebloemen reikten in de moestuin tot in de hemel.  

Natuurlijk gingen er ook wat souvenirs mee naar de tent. De boeken komen uit de kringloopwinkel en het rolletje linnen uit het laatste museum. Vooral de wijze waarop het opgerold is vind ik prachtig.

Tot slot nog even langs de supermarkt voor wat boodschapjes, daarna lezen, eten en nog wat breien bij de tent tot het te donker werd om mijn naalden nog te kunnen zien. De steken zag ik al niet meer, maar met alleen maar rechtbreien is dat niet zo erg.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, Achterhoek (31)

Met mijn wagen volgeladen reed ik gisteren naar de Achterhoek. Dat vol viel wel mee…het is makkelijk inladen als er geen personen op de achterbank hoeven te zitten en er geen golftassen mee hoeven. Ik ben wel een paar dingen vergeten in te pakken, niet ernstig, maar vooral onhandig.

Na een tussenstop bij een studiegenootje reed ik door naar de Achterhoek. Ik ben er als kind regelmatig geweest, ook later nog wel eens voor familiebezoek, maar er nooit als volwassene gekampeerd. Ik reed eerst naar Lievelde om bij een landwinkel lokale producten te kopen: kaas, bier, krentenwegge, eieren en jam. Vervolgens stopte ik in Groenlo en liep een rondje door deze vestingstad.

Daarna reed ik over de landelijke wegen naar de camping. Het is een natuurkampeerterrein, waarbij dus aandacht is voor het groen (veel bomen en bloemenweitjes), grote plekken en kleinschalig. Hier geen seizoensplaatsen voor caravans met zoveel voortent dat menig bewoner van een studio in een grote stad jaloers zou zijn op het aantal vierkante meters.

De tent stond snel op mijn schaduwrijke plek en ik kiepte alles de tent in, maakte het in orde (ruimte genoeg, dus hoeft niet superstrak) en besloot voor het eten een rondje te wandelen.

Vanaf de camping stap je zo een klompenpad op en dat betekent voor een groot deel onverharde wegen. Een zandpad, een bospaadje en daar waar ik dacht dat ik een stukje langs de weg moest, bleek door de groene strook een smal wandelpaadje te zijn.

Ook hier is het duidelijk zichtbaar dat de waterstand erg laag is. Een klompenpad gaat vaak ook over privé-terrein. Hier moest ik een weiland kruisen en ik paste net door deze doorgang. Mijn rugzak was gelukkig ook klein, anders had die af gemoeten. Ik houd hier wel van.

Het pad met de bramenstruiken ligt vlakbij de camping en ik was duidelijk niet de eerste die hier vandaag langs liep: weinig rijpe bramen binnen plukafstand.

Nu eens even verzinnen wat ik deze dag ga doen. Eerst mijn stoel verplaatsen om weer in het zonnetje te zitten. Het was best koud vannacht: 8 graden. Gelukkig had ik genoeg beddengoed (quilt en gehaakte deken) en een paar wollen sokken. Ik werd alleen wakker van een koude neus en een egeltje dat een keer rondscharrelde.

De WIFI is hier trouwens uitstekend, dus geen gedoe met hotspots…handig bij het schrijven van een blog. Tegelijkertijd bestaat het gevaar dat ik ook op het internet blijf hangen en niet in mijn boek duik.

Dat ga ik nu dus wel doen, onder het genot van een boerinnen beschuit met ambachtelijke aardbeienjam.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, voorpret (30)

Bij gebrek aan een heel leuke foto maakte ik het onderstaande plaatje. Je zou dit voorpret kunnen noemen: de voorbereidingen voor nog een paar dagen kamperen. Ik sprokkelde in de keuken (en supermarkt) wat spullen bij elkaar die niet mogen ontbreken.

De totale hoeveelheid spullen is voor een paar dagen bijna net zoveel als voor 3 weken! Het enige wat minder is, zijn de persoonlijke spullen: kleding, boeken en handwerkjes. De hoeveelheid tent, stoelen, beddengoed en keukengerei blijft hetzelfde.

Ik ga een paar dagen kamperen in mijn uppie. Ben heel benieuwd hoe ik dat vind. Nooit eerder gedaan. Vorig jaar wel alleen gekampeerd, maar dan was de tent alleen mijn slaapplaats en had ik alle dagen cursus. De voorpret was in ieder geval al leuk. Wat kan ik allemaal gaan doen? Wandelen, musea, met een boek bij de tent. Er is vast wel een wol- of quiltwinkel in de buurt….Genoeg ideeën, dat gaat niet passen in die paar dagen. We zullen zien.

Fijne dag, Françoise