Zomervakantie, Regen (16)

Ook in de vakantie ben ik rond een uur of 7 wakker en vindt mijn lijf het tijd om er uit te komen. Eerst wat beweging nodig om op gang te komen en ook de katten vinden het fijn dat ik er uit ben en gaan mij voor naar de keuken. Met een kopje thee en onder een quilt zit ik vervolgens lekker lui op de bank. Boek er bij en soms val ik dan ook weer in slaap.

Vol ongeduld keek ik gisteren naar de wolken: kom maar op met die regen. Ik hoef vanmiddag pas een paar boodschappen te doen en verder blijf ik binnen. Na nog wat Lego-opruimklusjes en de de gewone huishouddingen (bed verschonen) ging dan eindelijk de naaimachine aan en maakte ik een paar blokken.

Ik haalde ook nog wat oude projecten te voorschijn en concludeerde dat ik een doosje neer moet zetten voor oud papier. Er kunnen nog wel wat kopietjes van patronen weg.

Door de regen heen (vieze miezer) deed ik de boodschappen voor het avondeten. Niet vooruit plannen geeft zo’n echt vakantiegevoel. Geen koelbox in de tent, dus zo laat mogelijk boodschappen doen. Herinneringen komen boven, mede door de berichtgeving uit Frankrijk. Het dorp Le Porge dat ernstig getroffen is door de branden was diverse keren onze vakantiebestemming (30 jaar geleden) en we hebben fijne weken gehad op de camping daar. Ook toen was het een gebied waar bosbranden voorkomen, want ik herinner me dat we ons verbaasden over de brandgangen die je door het bos en de duinen zag lopen, dat kenden wij niet.

Ook mijn breiwerk kreeg genoeg aandacht tijdens de laatste etappe van de Tour. Alhoewel de slotkilometers te spannend waren om een steek te zetten. Ik zat op het puntje van mijn stoel bij de finale toen Mathieu van der Poel nipt zijn voorsprong wist vast te houden.

Als ik dit typ is het maandagochtend…en maandag is wasdag. Dinsdag ook denk ik, gezien de stapel die er ligt. Maar tussendoor dus heel veel tijd voor lekker rommelen in huis. 

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, De tuin (15)

Na de dag van gisteren wilde ik een dag zonder al te veel prikkels. Ik was moe van al het staan, de muziek, de vele, vele mensen en al het plezier dat we hadden. Ik installeerde me dus in de tuin met het voornemen zo min mogelijk van mijn stoel af te komen. Ik zorgde dat alle parasols open waren, tuinkussens op alle stoelen (voor de gezellige sfeer) en liep een rondje langs de verdroogde borders om te zien hoe de planten zich redden.

In de hoek met tuinafval zal ik een rare bloem tussen dode takken en groen van de klimhortensia. Het was een amaryllis. De bol had ik een paar maanden geleden op de afvalhoop gegooid en nu: Christmas in July. Daar vlakbij staat een karmozijn. De bessen zijn voor ons giftig, maar er zijn geen kleine kinderen in de tuin, dus mag hij blijven staan, Hij is namelijk prachtig van structuur.

Het loodkruid doet ook zijn best om er nog wat van te maken en staat in bloei. Deze koos ik omdat de bloemetjes zo lekker fel blauw zijn.

Een stukje verder staat de Magnolia opnieuw in bloei, hard gegroeid dit jaar met nu dus een tweede bloei. Heel apart.

Eén van mijn favoriete struiken is de Hibiscus, daar zie je elk jaar wel een foto van op mijn blog. Ze staan in diverse kleuren in mijn tuin en de paarse zaait zichzelf ook uit. De hoeveelheid bloemen is inmens.

In een verscholen, schaduwrijk, hoekje staan nog wat potten met planten die eigenlijk nog een plekje in de tuin moesten krijgen, maar hier in de schaduw doen ze het nu goed en daarom laat ik ze maar staan. De pompoen is er daar een van en deze is nu in bloei.

Aangezien ik niet sproei bloeien de dahlia’s nog steeds niet. De knoppen lijken te wachten met groeien. Het zevenblad heeft het ook te warm en ligt slap op de grond, het grasveld is verdord, maar staat vol gele bloemetjes. Ik denk een familielid van de paardebloem. Het ziet er wel gezellig uit.

Voor de tuin hoop ik dat het nu toch echt eens gaat regenen en het niet alleen bij verwachtingen blijft.

De rest van de dag bekeek ik de tuin vanuit mijn luie stoel met een handwerkje (applicatie), een boek, de Tour en een breiwerk. Ik probeerde af en toe een dutje te doen, maar was dan nog veel te druk in mijn hoofd…wat zullen we eten, wat wil ik nog opruimen, wat gaan we doen in onze gezamenlijke vakantieweek, etc.

Heel langzaam kwam de rust en dat lukte vooral toen ik weer helemaal in mijn luisterboek zat en ondertussen wat steekjes zette. Het blijft nog wel een beetje druk in mijn hoofd met allerlei gedachtes en plannen…de komende dagen gewoon lekker blijven rommelen, binnen en buiten, afhankelijk van de temperaturen.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, Via Gladiola (14)

Om 11 uur vertrokken we naar Nijmegen om de grootste drukte voor te zijn en vooral om de Via Gladiola nog makkelijk te kunnen kruisen met de auto. Eerst een huishoudelijke slinger door het huis (zo geen zin in, maar ja…)

Na een voorspoedige reis, op onze route geen files, zaten we heerlijk en gezellig aan de lunch. Daarna op ons gemak een plekje zoeken langs de route. Overal stonden natuurlijk al mensen, maar iedereen is vriendelijk, gezellig en maakt even ruimte als jouw lopers er aan komen. Je maakt een praatje met de studenten, wisselt 4daagse ervaringen uit en let wat op de spullen die achter je staan.

In die laatste kilometers van het parcours staan er dranghekken om de lopers de ruimte te geven. Achter de dranghekken is het feest. Eerst de kijkers en daarachter hapjes, drankjes en gladiolen.

De stroom aan wandelaars blijft een ongekend fenomeen: de diversiteit aan mensen, outfits, frisheid, plezier, de hoeveelheid tape rondom knieën en schenen en dan weten we nog niet eens hoeveel blaren er langs lopen.

We stonden tot bijna aan het einde langs de route. Ik was op zoek naar een collega, maar in de drukte hebben we elkaar toch gemist…In dat laatste kwartier is het ook nog leuk op de route. Er lopen nog behoorlijk wat militairen langs…zij hebben hun kruisje eerder al gekregen, maar moeten nog wel wat extra kilometers maken voor het défile. Zij hebben dus geen haast en nemen alle tijd om te genieten (of kunnen gewoon niet meer zo snel). Een enkele loper heeft nog wel haast: blik op oneindig, ondersteund door familie en absoluut geen zin in het feestgedruis. De dranghekken worden inmiddels genegeerd door het publiek dat een erehaag maakt voor de laatste lopers. Mooi om te zien.

Eén groot feest dus en ook als je niet loopt, kom je er moe vandaan. Al die prikkels: mensen, harde muziek, het staan, vliegende mieren en herinneringen. Ik was later op de avond blij met een rustige autorit en thuis op de bank. De komende dagen ga ik vooral heel veel met de benen omhoog: breien, lezen, de Tour nog volgen. Het wordt weer warm de komende week en ben ik heel blij dat de klus in huis zo goed als klaar is. Nog wat uitzoekdingetjes, maar die kunnen prima tussendoor.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, DVD's (13)

Het was weer een dag van opruimen en klussen. Ik had er echt geen zin in, maar soms moet je gewoon verder. Volgende week doe ik niets meer: ik verheug me op uren lezen en achter de naaimachine zitten. Ligbedje in de tuin of binnen als het te warm is.

Onderstaand een klein quiltje dat ik ook nog tegenkwam, bijna af, alleen de tunnel moest nog vast genaaid. Werkje van niets natuurlijk, maar ga ik hem wel ophangen? Het antwoord was nee en dus belandde dit lesvoorbeeld in een grijze zak. De foto is genoeg.

Deze dag was de overloop aan de beurt voor nieuw tapijt. Er staat hier een Billy-boekenkast vol met DVD’s en aangezien we nog een werkende speler hebben (en de meeste niet van mij zijn) mochten deze niet weg. Ze moesten wel allemaal uit de kast en kregen meteen een poetsbeurt. Alle kinderDVD’s gingen in een bak hoog op een kast en zo werd er wat ruimte gewonnen en zijn de dubbele rijen verdwenen.

Het tapijt ligt en dat is nu dus helemaal klaar. Als laatste actie van de dag (tussen de dag van de Vierdaagse en de Avondetappe in) verdween alles wat naar de milieustraat moet in de kleine auto voor de deur. Dat maakt het makkelijker om er zaterdagochtend mee naar de milieustraat te rijden en alles af te voeren. Ook de woonkamer ziet er nu een stuk gezelliger uit.

Door al het opruimen en klussen boven blijven andere dingen liggen…op de een of andere manier is het aanrecht overvol en ga ik daar eerst maar opruimen…Zo jammer dat het huishouden nooit af is!

Fijne dag, Françoise

PS. Dank voor de lieve berichtjes voor Mr. X die van verschillende kanten binnen kwamen. Heel fijn.

Zomervakantie, de dag van Wijchen (12)

De tweede dag van de Vierdaagse ging ik al vroeg op pad om aan te moedigen. Ik reed naar Ravenstein, parkeerde de auto bij de Maas onder de A50 en stak lopend de brug over. Aan de andere kant van de Maas liepen de 50km-lopers over de dijk bij Niftrik. Een saaie lus door mooi landschap, maar daar ben je niet zo mee bezig tijdens deze prestatie. In de lussen waar alleen de 50 komt, is minder publiek en mis je die gezelligheid die je er door heen helpt.

Het was een beetje fris, beetje regen, en het wachten duurde lang. Mr. X had last van zijn knie en zat op de medische post om het te laten onderzoeken en intapen. Maar uiteindelijk kon ik de jongens een Mars toestoppen en wat te drinken en ze gingen snel weer op pad.

Ik reed weer naar huis, dronk een kopje koffie en fietste naar de trein, want ik ging weer naar Nijmegen om de jongens aan te moedigen. De moeders konden even bijkletsen en we gingen met een grote groep een hapje eten. De pijn in de knie was niet minder geworden (de tape hielp niet afdoende en de ijnstillers ook niet) en dan ontstaat er een groot dilemma. Stoppen of doorgaan? Een van de motto’s tijdens de Vierdaagse is: Opgeven is geen optie…Je loopt met pijn, tape, ijnstillers, maar bent gedreven om door te gaan. Niet altijd verstandig overigens.

Dus werd er besproken wat te doen: opnieuw tapen, eerst maar eens slapen en dan aanvoelen. Misschien toch maar starten en nog een keer langs de medische post. Hoe kom je terug als je onderweg stopt?

Maar ook als je doorloopt..hoe lang is dan het herstel? Is dat het waard? Etc. Etc. Hoe is het voor je wandelmaatje als je moet stoppen? 

Na het eten weer terug naar het station: je ziet dan een soort wisseling van de wacht. Lopers en supporters gaan naar huis, feestgangers gaan de stad in om te ten en te genieten van de muziek. Kortom, een chaotische drukte op het station met veel meer personeel dan anders om allerlei vragen te kunnen beantwoorden.

Thuisgekomen zakte ik op de bank: het was een lange dag en het vele staan vonden mijn voeten toch niet zo fijn. Dus een voetenbadje en De avondetappe kijken en in slaap vallen op de bank.

Dat was dus even een dagje niet klussen en opruimen.

Fijne dag gewenst, Françoise

PS: Mr. X is vanmorgen niet gestart. De knie doet te veel pijn. Heel jammer voor hem en zijn maatje.