Zomervakantie, Camino (21)

Tijd voor wat vakantie-actie buiten de deur! Ik ging naar museum Krona in Uden voor de tentoonstelling over el Camino. De pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Het ging over het ontstaan van de routes, het genootschap in Nederland, de gebruiken en de weg die voor iedereen een andere is.

Tegenwoordig ontzettend populair, tienduizenden mensen die jaarlijks een stuk van de route lopen. Ook een inkijkje in het leven rondom de route, want er is natuurlijk een economie omheen: dagelijks moet er gegeten en geslapen worden door al die reizigers. Ze vinden hun onderdak in hostels, die moeten worden beheerd en schoongemaakt. En ga zo maar door. 

Regelmatig bedenk ik zelf dat ik wel in Nederland een pad zou willen lopen, maar het “gedoe” er omheen weerhoudt me ervan. Het van A naar B lopen is niet het probleem, maar hoe kom je vanuit B weer terug op je vertrekpunt? Ik heb het eens bekeken voor een eerste route vanaf ‘s-Hertogenbosch (Pelgrimspad), maar in het weekend rijden er door kleine plaatsjes geen bus of ander OV. Dan kun je dus maar een heel klein stukje van de route lopen, omdat je ook nog eens 5-10 km naar een bushalte moet waar wel een bus rijdt. Ik herinner me dat we vroeger in de Ardennen tochten liepen (met twee gezinnen) en dat er dan gezorgd werd voor een auto in A en een in B. De afstand die je op een dag loopt is immers met een auto makkelijk te overbruggen.

We hadden het er over tijdens het avondeten en er werd geopperd dat ik wel een tentje mee kon nemen…Ik weet echter niet of mijn lijf dat aan kan…dan zou fietsen een betere optie zijn. Maar goed, voorlopig zie ik nog heel veel beren op de weg en houd ik het maar bij de tentoonstelling over pelgrimeren.

In de tentoonstelling veel foto’s, geschiedenis en zowaar ook textiel. Het vaandel van het genootschap is geborduurd en op de eerste foto een wandkleed met levensherinneringen.

De tentoonstelling was mooi ingericht, je volgde de blauwe loper, die voorzien was van vakken zoals bij ganzenbord. Bij de ingang kon je een wandelstaf kiezen  met daarbij ook dobbelstenen en zo spelend de tentoonstelling doorlopen. De wandelstok voelde als vanzelfsprekend en was een mooi steuntje tijdens overpeinzingen over het pad dat iedereen loopt. Soms moet je een beurt overslaan, soms opnieuw beginnen en soms gaat het leven snel. Soms maak je een keuze en soms overkomt het je.

Dat was ook duidelijk aan de tentoonstelling: iedereen loopt de Camino om eigen redenen. Dit kan bezinning zijn of de sportieve uitdaging, maar je doet altijd veel ervaringen op. Niet voor niets worden er veel boeken over geschreven.

De avond thuis was voor handwerken, ik zette nog wat steekjes en luisterde ondertussen naar een luisterboek. De eerste drie weken van de vakantie zijn alweer om…maar jeetje, het is gewoon nog niet voorbij! Wat zal het wennen zijn na de vakantie dat er dan weer minder handwerktijd is. 

Fijn dag, Françoise

Zomervakantie, timing (20)

Ook in de vakantie gaat soms de wekker…en op deze dag was dat al om 6 uur! Mr. X moest zich om 7 uur in het ziekenhuis melden om het metalen plaatje te laten verwijderen dat vorig jaar geplaatst werd toen hij zijn sleutelbeen had gebroken. Meestal laat je zo’n plaatje lekker zitten, maar niet als je er last van hebt (en eigenlijk is het ook best een groot ding, zagen we later). Het verliep allemaal plezierig en voorspoedig en voor de lunch waren we weer thuis.

Vooraf weet je natuurlijk niet precies hoe de dag zal verlopen en als chauffeur moest ik beschikbaar zijn. Ik had dus een leesboek, applicatiewerkje en breiwerk bij me en installeerde me in het restaurant (om 8 uur pas koffie…). Een luisterboek en een breiwerkje dat altijd in mijn koortas zit. De kantshawl was bijna af, doorbreien totdat het bolletjes op is) en dat leeek me een mooi klusje. Niet moeilijk (8 recht, 8 averecht en wat omslagen om het juiste moment) en dus zeer geschikt voor wachtmomenten. Je bent toch een beetje onrustig, er gebeurt van alles om je heen en ondertussen let je op de telefoon.

Die telefoon was wel een dingetje, want precies vandaag zou ik overstappen naar een nieuwe provider en ik moest afwachten hoe laat de ene zou ophouden te werken en de andere wel zou werken. En ja hoor, om 9 uur had ik geen bereik meer, geen telefoon, geen internet. Dat had ik wel voorzien, dus nieuwe SIM-kaart geïnstalleerd en wachten op verbinding.  Ondertussen was ik niet bereikbaar en ze zouden bellen als zoonlief weer terug was. Ik realiseerde me wel weer eens dat het in veel situaties heel gewoon is dat je altijd bereikbaar bent…

Ik appte met de telefoon van Mr. X maar even naar Mr. L dat ik geen bereik had en ze hem dus bellen als contactpersoon nr. 2. (Dus niet schrikken…). En zo was ik toch op de hoogte dat de operatie geslaagd was. 

Ik besloot een kijkje te gaan nemen op de afdeling en ben toen daar in de wachtkamer gaan zitten. Ze zouden me vast daar komen halen als hij weer terug was op de kamer. En inderdaad, zo geschiedde, want nog steeds geen verbinding.

Het duurde in totaal bijna 2 uur voordat ik weer verbonden was met de buitenwereld. Al met al ging het heel eenvoudig, alleen duurde het wat lang op het verkeerde moment.

Thuis maakte is de shawl af en stopte hem in een badje. Het ontwerp is3D Bubbles van Kieran Foley. Hij maakt echt prachtige ontwerpen en door zijn garenkeuze ziet het er vaak spectaculair uit.

En omdat er wat af was, kon ik ook wat nieuws starten. Ik heb pas 2 kantshawls en nog garen voor 2 in de kast, dus meteen de volgende opgezet: Fresh Apple Shawl van Anna Ryabova. Een gratis patroon op Ravelry. Ander garen, dus weer even wennen hoe ik dit netjes verwerk en even weer opletten met het lezen van het patroon. Rustig breien is het devies, dan worden de steken netjes en vooral de omslagen even groot.

Naast het breien had ik ook nog tijd voor de applicaties van mijn tasje. Ik hoop het laatste blok vandaag af te maken en dan het tasje in elkaar te kunnen zetten. Bij het tasje is ook nog een patroon voor een naalden etui en een scharenhoesje. Mooie bonusprojecten om voor te bereiden en ook te maken.

Zomervakantie, binnen (19)

Op deze warme, lome dag bleef ik vooral binnen. Aan het einde van de ochtend alles dicht, zodat we de warmte enigszins uit huis kunnen houden. Het werd dus lezen, handwerken en eindelijk aan de Lego set beginnen.

De bloemetjes zijn eindeloos en ik knipte voor 16 bloemetjes de blaadjes en hartjes uit vilt. Ze verdwenen in een klein tasje. Makkelijk om mee te nemen (al is het maar naar de tuin).

Mijn werktafel is inmiddels weer een grote chaos, drie projecten door elkaar, maar wat een heerlijkheid.

En toen ook de lapjes plakten en het beneden in de halfdonkere kamer toch echt het beste toeven was…begon ik eindelijk aan de Lego set die ik vorig jaar zomer kocht. 

Natuurlijk wel met enige hulp, Hope kwam er gezellig bij liggen.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, een fijne dag (18)

Na een half uurtje werken in de tuin, wat snoeiwerk en een plant verpotten, was het goed toeven onder de parasol. Ik had nog een poging gedaan om wat onkruid te wieden, maar het zevenblad heeft zichzelf al behoorlijk uitgeput en ligt plat met deze droogte. Op deze manier voorkomt het verdamping en gaat het zand niet stuiven…dus laat maar liggen.

Ik zat dus heerlijk onder de parasol met een kopje koffie.luisterboek en mijn bloemetjes. De tweede stoel was prima als werktafel.

Aan het einde van de middag op naar Den Bosch, boeken terugbrengen naar de bieb, een paar boodschapjes en uit eten. We gingen bij een restaurant eten waar we nog nooit geweest waren, zodat het een beetje voelde als toerist in eigen stad. We kwamen terecht bij van Puffelen en genoten van een fijn plekje buiten, heerlijk eten en een goed gesprek. Hier gaan we zeker terugkomen!

We deelden de tiramisu…

Na het eten (we waren op zijn Hollands vroeg) terug naar de bibliotheek om wat leesvoer te halen. We dwaalden door het gebouw, want het is behoorlijk zoeken waar alles staat. Het gebouw is prachtig gerenoveerd en nodigt uit tot studeren en lezen, maar snel een boek halen is er niet bij. De romans staan verdeeld over twee verdiepingen en nog een tussentrapje zo hier en daar. Beslist niet gebruiksvriendelijk als je slecht ter been bent. Ook moet je oppassen dat je je hoofd niet stoot aan de hanenbalken. Speurend naar een boek in de kast kun je er zomaar eentje tegenkomen.

Maar ik was er nu voor de tweede keer en het begint al te wennen! De sfeer is echt heel fijn. Het was nu rustig, een enkele student aan het werk…en het nodigt echt uit tot even onthaasten en in een stoel bij een leeslampje zakken met een boek.

Dat deden we niet, we sjouwden wel een stapel boeken mee terug naar de auto…

Vandaag (woensdag dus) belooft een warme dag te worden. Vanmiddag alles dichthouden en lekker achter de naaimachine heb ik me voorgenomen. Ik telde gisteren de blokken van een quilt waar ik al jaren mee bezig ben. In mijn hoofd is die quilt al tijden bijna klaar, maar in de praktijk moet er nog heel wat gebeuren. Eens even wat meters maken en zorgen dat de top een heel stuk verder komt. Wat dat betreft kan de vakantie niet lang genoeg duren.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, luieren (17)

Als je thuis vakantie viert, moet je soms even bedenken hoe de dag er uit zou zien als je bijvoorbeeld voor je tentje zou zitten. Dan hoefde je niet te wassen of veel op te ruimen. Ik zou een beetje rommelen bij de tent, iets gaan ondernemen, lezen en handwerken. Voor de echte rust en ontspanning thuis is dat goed om je te realiseren. Na al het klussen en sjouwen van de afgelopen weken is mijn hoofd aardig leeg, maar mijn lijf best moe.

In de ochtend rommelde ik wat in mijn kantoor/bieb en ordende nog het een en ander. Ik vond nog spullen van de quilttentoonstelling bij de presentatie van ons boek in 2013. Het doosje met inhoud nu maar eens weg gedaan, de foto hier is genoeg.

In een ander doosje vond ik telefoonhoesjes. Misschien moet ik ook maar eens een nieuwe maken voor mijn huidige telefoon. Ik was hem de afgelopen weken best vaak kwijt…een zwart scherm valt niet altijd op en ik legde hem overal en nergens neer. Ik besefte me ook dat het lastig is om hem een paar uur niet te gebruiken: even iets opzoeken, even Instagram bezoeken…(en vervolgens daar blijven hangen). Het is bizar dat elke vraag die bij je opkomt ook meteen beantwoord moet worden. Wat dat betreft zijn het niet alleen jongeren die de hele dag op hun telefoon kijken.

Ook vond ik een haakwerk van jaren geleden. Gehaakt met naaigaren, waardoor het geheel niet zo groot uitviel. Misschien nog maar eens doen? Ik heb ergens nog een patroon dat ik wilde maken en dat hoeft geen grote deken te zijn.

In dezelfde la lag ook dit patchwork te wachten. Een mooi project met de hand, maar het geheel is nog niet groot genoeg om er iets mee te kunnen. Dus ook een keertje mee verder.

Ook ging ik op zoek naar de blokken van een mysterie van Homespun, 3 zijn er af, de 4e in wording en de andere ga ik niet maken, want die zijn toch wat minder leuk. De losse blokken vind ik leuke schilderijtjes voor aan de muur.

Het echte luieren kwam ‘s middags toen ik met een boek op mijn bed onder uit zakte en na 5 bladzijden het boek en mijn ogen dicht deed. Een variant op dat middagdutje in de tent. Het was heerlijk, al vond Nacho, een van onze katten, het maar raar. Toen ik niet reageerde op pootjes en knuffels in mijn gezicht, ging hij er maar bij liggen en deed ook zijn middagdutje.

Ondertussen draait ook de wasmachine verder, dat is dan wel het verschil. Ik realiseerde me dat mijn hittegolf kleding nog in de wasmand lag en wel weer nodig is. Thuis wassen in dan wel weer handiger dan op de camping waar je moet hopen dat er een machine vrij is op het moment dat jij wilt wassen (niet mijn voorkeur om dat te doen, maar soms wel handig dat het kan…)

Mijn atelier is inmiddels weer ontploft omdat ik heerlijk bezig ben met diverse quiltprojecten…een logisch gevolg van opruimen.

Fijne dag, Françoise