Kleine blokjes

Gisteren fietste ik even naar Den Bosch om nieuwe messen te halen voor mijn twee grootste messen. De ene bot door het snijden van papier, de ander al lang in gebruik. In de winkel werd gewerkt aan de Dear Jane, die had ik ook net in mijn handen gehad en kleine stukjes blijven toch ook leuk.

Maar allereerst was ik weer verder gegaan met mijn Splendid Sampler. Deze quilt along startte in 2016 en vol goede moed (zoals altijd) begon ik en zou ik bijblijven. Natuurlijk gebeurde dat niet en verdween het project in een bak.

Vorige week zocht ik eens op welke blokken ik allemaal al gemaakt had (60 van de 100) en hoe ik de lay-out ook al weer had bedacht. Ik wist nog wel dat ik ze niet alle 100 ging maken, omdat ik ook de grote blokken er in heb verwerkt en dan zou het een quilt worden van 300 x 300 cm of zoiets: nergens op te hangen en veel te groot voor bed of bank.

Een groot middenstuk en nog twee losse randen kwamen uit de kast, nog wat aantekeningen uit de bak met lapjes en gelukkig alle patronen opgeslagen. Ik heb geteld dat ik nog 16 blokjes (6 x 6 inch) moet maken om de top af te ronden. Dat is best te overzien, dacht ik hoopvol.

De eerste is inmiddels gemaakt en echt niet meer dan een 20 minuten werk…snijden, stikken, strijken. Het was ook leuk om de lapjes te kiezen: snel, niet te veel nadenken…Dat was ook het idee bij al deze blokken. Allemaal resten, niet direct mijn eerste kleurkeuze, maar dat was de opdracht die ik mezelf had gegeven. Er mocht geen rood, oranje, roze en wit in. De kleuren passen trouwens erg goed bij onze huidige bank, vloerkleed en kast in de woonkamer… Eerst de blokken maar eens af en dan nog quilten, dat wordt ook nog een uitdaging. Groot, veel verschillende blokken en technieken en dus ook veel mogelijkheden.

Aan de messen zal het nu niet liggen, maar die ga ik eerst gebruiken om lapjes te snijden voor een schoolproject. Ik ga met de kinderen een omslag maken voor hun (saaie) agenda. We gaan aan het werk met de Kawandi-techniek. Lekker rijgen tussendoor, beetje tot rust komen en ondertussen kunnen luisteren. Ik denk niet dat ik in mijn voorraad zal merken dat er wat gebruikt is. Blijft een valkuil voor leraren om zelf spullen aan te schaffen voor je klas: van een extra kastje tot knutselmateriaal.

Fijne zondag en alvast een fijne week. Ik vermoed dat het een vermoeiende week wordt, iedereen moet weer wennen aan het tempo, de hoeveelheid prikkels van alles en iedereen om je heen, ander lokaal, ander rooster etc. Maar ook wel weer heel fijn om aan de slag te gaan na die eindeloze zomer.

Françoise

Bijzonder

De speld meldde al dat er een bijzonder natuurverschijnsel plaats zou kunnen vinden. Ik heb het mogen meemaken gisteren. Even boodschappen doen leverde me eerst een nat zadel op en daarna een verkoelend fietstochtje.

Het was uiteindelijk niet veel, maar de planten zijn met alle kleine beetjes blij!

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, bezet (35)

Als voorbereiding op een leven na de vakantie wilde ik mijn bureau even leegmaken, een tas uitpakken en mijn laptop weer eens even aanzetten. Mijn mail las ik in de vakantie vanaf mijn telefoon, maar het opschonen en afhandelen doe ik toch liever vanaf mijn laptop (ik heb het over mijn privé-mail). Ondanks de dichte gordijnen was het er wel warm, maar goed, dat was het overal, dus niet zeuren.

Echter was mijn bureaustoel bezet…misschien dan maar wat boeken ordenen in de kast?

Vanaf bovenop de kast werd er zeer verstoord gekeken: Zie je niet dat wij hier voor onze rust zijn?

Ik ben maar weer vertrokken en met een handwerkje op de bank gaan zitten.

Later op de dag naaide ik nog een zoom in een gordijn, anders zouden de spelden er vast heel lang in blijven zitten. Met de benen omhoog genoot ik van het EK atletiek en verder zat ik veel te veel te scrollen op mijn telefoon…Het voelde als de laatste dag, dus echt nog even nutteloos bankhangen was geoorloofd!

Ondertussen kwamen in mijn tijdlijn wel allemaal school gerelateerde berichten langs: spelletjes voor de gouden weken, to-do-lijstjes, en juffen die alles wat ze doen filmen. Ik sta nu dus ook weer “aan”.

Fijne dag gewenst, Françoise

Zomervakantie, lapjes (34)

Nog even rustig ontbijten voordat ik alles weer ging inpakken. Ik had geen haast, want het is niet zo ver. Dat is anders wanneer je een lange reis voor de boeg hebt, vanuit ergens in Europa. Een voordeel van dit droge weer (ook ‘s nachts geen vocht) is dat ik de tent helemaal droog kon inpakken. Ik heb er even wat extra tijd voor genomen, zodat ik thuis de tent meteen op kan ruimen in plaats van nog een keer uit te hangen in de tuin. Ik herinner me wel vakanties dat we een doorweekte tent inpakten en die dan thuis moesten uithangen ( in het trapgat). Natuurlijk paste ook nu alles weer met gemak in de auto, ik hoefde geen gaatjes op te vullen met losse schoenen of iets dergelijks.

Ik reed niet linea recta naar huis, maar na een omweggetje via Lochem op de quiltwinkel van Margreet Otto te bezoeken. Gelukkig zag ik net op tijd (navigatie) dat ze om 13 uur zouden sluiten…dat werd nog even mijn plannen omgooien. In verband met de warmte gingen ze eerder dicht. De kleur in de winkel is overweldigend, alle kleurrijke ontwerpers vind je hier bij elkaar: Kaffe Fassett, Tula Pink, Anna Maria Horner. Kortom: voor mij keuze genoeg! En dan is het dus weer moeilijk als je geen plan hebt…uiteindelijk koos ik een boek van Kaffe Fassett en een paar fat quarters die passen in mijn bloemetjes project. Ik kan ze dan meteen gebruiken, wel zo leuk.

Daarna ging ik op zoek naar een leuk plekje om te lunchen. Er waren genoeg terrasjes in Lochem, maar tussen de huizen onder de parasols vond ik het toch al best warm. Ik besloot eerst nog een stukje te rijden en zag dat ik langs Vorden zou komen. Bij het kasteel is ook een restaurant…dat leek me wel wat.

Heerlijk sfeertje, grote bomen rondom het terras en voldoende parasols. Bij de koffie kreeg ik een stukje kruidkoek en een advocaatje met slagroom. De koffie in een oud kopje (waarschijnlijk niet eens meer een bijpassend schoteltje) en hoe feestelijk kan een simpele presentatie zijn?

Het kasteel zelf heb ik niet meer bezocht, maar ben naar huis gereden. 

Eenmaal thuis nog even moed verzameld om de auto uit te laden. Het meeste staat inmiddels weer op zijn plaats. De weinige was ligt in de wasmand en mijn breiwerkjes kwamen ‘s avonds op de breiclub weer tevoorschijn.

De vakantie voelt nu wel als bijna voorbij…over ruim een week beginnen de scholen weer voor de kinderen. Ik ga maandag weer aan de slag: lokaal inrichten, jaarrooster maken, mail lezen, bordtekening, op donderdag vergaderdag….etc. Misschien vandaag alvast een lijstje maken, nog wat spullen uitzoeken en een beetje rommelen in mijn kantoor. In mijn achterhoofd houd ik de gedachte vast dat ook de herfstvakantie geschikt kan zijn voor een paar dagen kamperen. Eerst kijken wat het weer wordt, want kamperen is natuurlijk het allerfijnste als het niet regent…een buitje is niet erg, maar de hele dag of dagen? Maar dat is nog ver weg, nu nog even genieten van de laatste dagen rust.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, fietsen (33)

Na het ontbijt was mijn eerste actie een fiets regelen, dat lukte en ik kon mijn plannetje voor de dag maken. Allereerst installeerde ik een app om een route uit te stippelen via de fietsknooppunten. Ik zat lekker te klikken en al snel werd de route veel te lang, dus begon ik opnieuw. Mijn fietsconditie is niet goed en ik wilde natuurlijk ook wel tijd hebben om onderweg nog wat te zien. 

Ik besloot vandaag weer naar Ruurlo te gaan, omdat daar een kunstmarkt was. Dit soort dingen draagt altijd bij aan het vakantiegevoel. Via leuke weggetjes (zo anders dan met de auto) en achterafpaadjes reed ik naar Ruurlo. Ik kwam asfalt, beton, gravel en enkele stukjes zandpad tegen. In mijn hoofd hoorde ik mijn vader: lage versnelling, stuur losjes in de handen, zodat je wiel zijn eigen weg kan vinden. ‘S Avonds had ik Mr. X aan de telefoon en toen ik vertelde over de zandweggetjes, zei hij: “Je weet wat opa zou zeggen?”

Na een heerlijke fietstocht van 20 km was ik in Ruurlo en ik besloot te lunchen bij de Heikamp: naast het klimbos en doolhof. Een pannenkoek had ik wel verdiend. Hieronder een stukje van de kaart met volop keuze. Ik hield het bij een klassieker en niet eentje met tiramisu of zo.

Daarna de kunstmarkt, waar ook een kraampje met quilts was (ik bleek de standhouder te kennen, dus een gezellig gesprekje) en verder was de diversiteit enorm: hout, glas, sieraden, schilderijen en keramiek. Maar niets om mee naar huis te nemen…

Met een omweg terug naar de camping en zodoende kwam ik het bord IJsbaan tegen. Hilarisch als het zo warm is…en inderdaad was er naar 200 meter een iets lager gelegen weiland met drie lichtmasten in het midden. Ik zag de schaatsbaan in een goede winter al voor me, schaatsers langs de kant om de ijzers onder te binden en hun rondjes daarna te rijden.

Nu was het vooral een prachtige fietsdag. Niet te heet, niet te veel wind en daar waar het in de dorpjes best druk is met toeristen kom je tijdens het fietsen bijna niemand tegen.

Ik probeerde iets te zien van de eclips, maar zonder juiste bril bijna onmogelijk. Deze foto op de gok geeft toch wel een iets anders gevormde zon.

Daarna tijd voor koffie: de gaspitverkleiner deed zijn werk.

Als ik dit schrijf is het alweer ochtend en tijd om in te pakken. Het wordt, zo te voelen, een warme dag. Daar waar ik de andere dagen ontbeet in de zon, is het nu in de schaduw al goed toeven. Straks rijd ik met een tussenstop naar huis.

De tent is al droog, dus kan netjes in de tas en hoeft thuis niet meer uit te hangen. Dat is altijd zo fijn als dat lukt!

Fijne dag gewenst, Françoise