Voor deze dag had ik allerlei mogelijkheden dicht bij elkaar uitgezocht, diverse musea, boodschappen etc. Niets moest (behalve de boodschappen) en pas na een activiteit besloot ik wat het volgende was dat ik zou doen. Lang leve internet onderweg, waar je nog even naar de openingstijden en locatie kunt kijken. Nadeel van alleen op pad zijn is dat je tijdens het rijden op de weg moet letten…ook bij het zoeken van de juiste parkeerplek in een dorp neem je soms net de verkeerde beslissing. Zo reed ik bij het laatste museum de parkeerplaats voorbij en moest ik weer keren. Het bordje had ik gewoon net te laat gezien…omdat ik ook op de fietsers en wandelaars moest letten…
De dag begon met een kopje koffie op een terrasje van Ruurlo. Museum ging pas om 11 uur open, dus de tijd doorgebracht in de zon, mensen kijken en lekker lezen. Dat laatste is fijn om bij je te hebben als je alleen bent, dan blijf je toch net iets langer zitten…
Mijn eerste museum was kasteel Ruurlo. Vooral de tijdelijke tentoonstelling van Sam Drukker vond ik interessant: het verval van de mens.
Naast de kunst aan de muur zijn ook de vloeren van het museum interessant. Prachtig ingelegde houten vloeren met voldoende inspiratie voor patchwork.
Museum 2 was het brandweermuseum. Niet omdat ik daar nu speciaal van houd, maar gewoon omdat het wel leuk is…Mijn oog viel natuurlijk op de breimachine.
Museum 3 was de museumboerderij De Lebbenbrugge. Een stap terug in de tijd…Daar genoot ik van alle oude handwerken die ik zag: merklappen, kant, geborduurde lakens en kleedjes…Het oude weefgetouw voor het linnen en er was een mooie boomgaard.
De zonnebloemen reikten in de moestuin tot in de hemel.
Natuurlijk gingen er ook wat souvenirs mee naar de tent. De boeken komen uit de kringloopwinkel en het rolletje linnen uit het laatste museum. Vooral de wijze waarop het opgerold is vind ik prachtig.
Tot slot nog even langs de supermarkt voor wat boodschapjes, daarna lezen, eten en nog wat breien bij de tent tot het te donker werd om mijn naalden nog te kunnen zien. De steken zag ik al niet meer, maar met alleen maar rechtbreien is dat niet zo erg.
Fijne dag, Françoise