Zomervakantie, Achterhoek (31)

Met mijn wagen volgeladen reed ik gisteren naar de Achterhoek. Dat vol viel wel mee…het is makkelijk inladen als er geen personen op de achterbank hoeven te zitten en er geen golftassen mee hoeven. Ik ben wel een paar dingen vergeten in te pakken, niet ernstig, maar vooral onhandig.

Na een tussenstop bij een studiegenootje reed ik door naar de Achterhoek. Ik ben er als kind regelmatig geweest, ook later nog wel eens voor familiebezoek, maar er nooit als volwassene gekampeerd. Ik reed eerst naar Lievelde om bij een landwinkel lokale producten te kopen: kaas, bier, krentenwegge, eieren en jam. Vervolgens stopte ik in Groenlo en liep een rondje door deze vestingstad.

Daarna reed ik over de landelijke wegen naar de camping. Het is een natuurkampeerterrein, waarbij dus aandacht is voor het groen (veel bomen en bloemenweitjes), grote plekken en kleinschalig. Hier geen seizoensplaatsen voor caravans met zoveel voortent dat menig bewoner van een studio in een grote stad jaloers zou zijn op het aantal vierkante meters.

De tent stond snel op mijn schaduwrijke plek en ik kiepte alles de tent in, maakte het in orde (ruimte genoeg, dus hoeft niet superstrak) en besloot voor het eten een rondje te wandelen.

Vanaf de camping stap je zo een klompenpad op en dat betekent voor een groot deel onverharde wegen. Een zandpad, een bospaadje en daar waar ik dacht dat ik een stukje langs de weg moest, bleek door de groene strook een smal wandelpaadje te zijn.

Ook hier is het duidelijk zichtbaar dat de waterstand erg laag is. Een klompenpad gaat vaak ook over privé-terrein. Hier moest ik een weiland kruisen en ik paste net door deze doorgang. Mijn rugzak was gelukkig ook klein, anders had die af gemoeten. Ik houd hier wel van.

Het pad met de bramenstruiken ligt vlakbij de camping en ik was duidelijk niet de eerste die hier vandaag langs liep: weinig rijpe bramen binnen plukafstand.

Nu eens even verzinnen wat ik deze dag ga doen. Eerst mijn stoel verplaatsen om weer in het zonnetje te zitten. Het was best koud vannacht: 8 graden. Gelukkig had ik genoeg beddengoed (quilt en gehaakte deken) en een paar wollen sokken. Ik werd alleen wakker van een koude neus en een egeltje dat een keer rondscharrelde.

De WIFI is hier trouwens uitstekend, dus geen gedoe met hotspots…handig bij het schrijven van een blog. Tegelijkertijd bestaat het gevaar dat ik ook op het internet blijf hangen en niet in mijn boek duik.

Dat ga ik nu dus wel doen, onder het genot van een boerinnen beschuit met ambachtelijke aardbeienjam.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, voorpret (30)

Bij gebrek aan een heel leuke foto maakte ik het onderstaande plaatje. Je zou dit voorpret kunnen noemen: de voorbereidingen voor nog een paar dagen kamperen. Ik sprokkelde in de keuken (en supermarkt) wat spullen bij elkaar die niet mogen ontbreken.

De totale hoeveelheid spullen is voor een paar dagen bijna net zoveel als voor 3 weken! Het enige wat minder is, zijn de persoonlijke spullen: kleding, boeken en handwerkjes. De hoeveelheid tent, stoelen, beddengoed en keukengerei blijft hetzelfde.

Ik ga een paar dagen kamperen in mijn uppie. Ben heel benieuwd hoe ik dat vind. Nooit eerder gedaan. Vorig jaar wel alleen gekampeerd, maar dan was de tent alleen mijn slaapplaats en had ik alle dagen cursus. De voorpret was in ieder geval al leuk. Wat kan ik allemaal gaan doen? Wandelen, musea, met een boek bij de tent. Er is vast wel een wol- of quiltwinkel in de buurt….Genoeg ideeën, dat gaat niet passen in die paar dagen. We zullen zien.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, water geven? (29)

Tot nu toe heb ik mijn tuin niet gesproeid…dat vinden de meeste planten prima, maar nu begint het toch wel heel goed zichtbaar te worden dat ze dorst hebben. De een laat zijn blaadjes helemaal hangen en de ander heeft de laatste dagen niet meer overleefd. Ik vind het niet zo erg als eenjarigen het niet overleven. Jammer, maar volgend jaar een nieuwe ronde met zaaien en zien wat het wordt. Met de vaste planten die er soms al jaren staan heb ik toch wat meer moeite om ze geen water te geven…Wat is wijsheid?

Mijn moeders tuin krijgt regelmatig water. Een keer per week een flink aantal gieters en de planten in potten nog wat vaker. Tijdens ons bezoek hadden we een gesprek zus over wel/geen water geven. Aan de ene kant wil je zuinig zijn met water (de regenton is allang leeg natuurlijk), aan de andere kant wil je ook zorgen dat er groen is in de stad (tegelwippen wordt gestimuleerd). Groen in de stad is belangrijk voor ons als mens, maar ook voor de dieren en insecten.

Na terugkomst van de paar dagen weg zag ik dat een aantal vaste planten het nu echt niet meer zelfstandig redt en ik besloot dus om in alle vroegte de planten water te geven. Misschien dat de dahlia’s dan nog een keer gaan bloeien? In het voorjaar zijn ze zo goed gegroeid en ze zitten vol knoppen, maar dat is het dan ook wel. ‘S Avonds kregen een paar planten nog een keer een paar liter water en ik zie deze ochtend dat ze een klein beetje blijer zijn.

Ondertussen zocht ik de afspraken en verboden over het gebruik van water in mijn regio nog maar eens op. Het onttrekken van oppervlaktewater is verboden als je een pomp gebruikt. Kraanwater is nog wel toegestaan, maar ben zuinig.

En wat is dan zuinig? En vergeleken met wie? Ik ben een stuk zuiniger dan de buurvrouw die het hele seizoen haar tuin sproeit…En is je tuin sproeien waardevoller dan het zwembad vol laten lopen en bijvullen? Ik houd van een groene tuin en hoef geen zwembad. De kinderen in de buurt hoor ik heel veel plezier hebben in het zwembad dat in de tuin staat…Ik vind een zwembad een luxe, de buren vinden mijn planten misschien maar onzin?

En zoals mijn moeder zei: “Ik ga niet elke dag onder de douche, dus kan ik de planten in de tuin water geven.”

Natuurlijk geef ik water op het moment dat het niet meteen verdampt: heel vroeg of laat en niet op de allerheetste dag. Verder is het natuurlijk heerlijk vakantieweer en hoop ik voor iedereen dat het volgende week iets afkoelt. In het noorden zijn de vakanties dan weer voorbij.en je wilt natuurlijk niet meteen met een tropenrooster beginnen. Leerkrachten beginnen daar komende week alweer…het zal op veel plaatsen warm zijn in de lokalen en bij het inrichten zullen er al wel zweetdruppels vallen.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, wandelend (28)

Af en toe moet ik echt even controleren of ik mijn vakantiedagen/weken wel goed heb geteld. Ik heb echt mijn agenda er even bijgepakt om naar de datum te kijken en of ik inderdaad ook komende week nog echt vrij ben. Het voelt eindeloos…

Maar het klopt en ik kan nog even blijven genieten van een ritme zonder wekker en het ervaren van de rust waarmee ik alles kan doen.

Een grote stad heeft van alles te bieden op loopafstand en ik wandelde ‘s morgens eerst maar eens naar het Kunstmuseum voor een rondje langs de tentoonstellingen. Het meest inspirerende vond ik de keramiektentoonstelling van Jan van der Vaart. Ik herkende er wel patchwork in, gebruik maken van een aantal vormen en daar mee aan de slag.

Natuurlijk is ook de wijze van exposeren van invloed op de beleving.

Een uurtje museum is wel weer genoeg en ik wandelde terug voor de lunch. Lekker even lezen en later op de middag wandelden we naar het strand. Langs de haven van Scheveningen het strand op en even met de voeten in het, zo hier en daar lauwe, water. Het was niet druk op het strand. Zou iedereen elders met vakantie zijn of worden we mooi weer moe en is het strand niet meer nodig? Of was het deze dag gewoon niet warm genoeg?

Het blijft altijd mooi hoe de natuur zijn sporen achterlaat. De patronen van het water die achterblijven in het zand terwijl het eb wordt.

Op een terrasje keken we de laatste kilometers van de Tour de Femmes. Wij heel relaxed, zij hard werken om de Mont Ventoux op te komen! Daarna weer terug gewandeld en me weer verbaasd over de hoeveelheid stokrozen langs de Haagse gevels. Vaak tussen een paar tegels uit gekropen en dan meters lang. Samen gegeten en in het avondlicht naar huis gereden. Het was een heerlijk mini-tripje.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, Voorlinden (27)

Mijn moeder wilde graag naar museum Voorlinden en zag haar kans schoon dit voor te stellen omdat wij met de auto naar Den Haag zijn gekomen. Het museum ligt op 20 minuten lopen van een bushalte en dat is  voor haar niet meer te doen. Soms nemen ze dan een taxi, maar hoe fijn is het om dit samen te kunnen doen! Even spannend of we met zijn vieren en rollator in onze kleine Peugeot zouden passen, maar dat ging moeiteloos…weten we dat ook weer.

De tuin rondom het museum is ook prachtig, ontworpen door Piet Oudolf en een feest van bloemen. De mannen hadden allang kaartjes gekocht toen wij pas halverwege het pad waren en steeds stil stonden.

De combinatie van vaste planten, grassen en dahlia’s is prachtig.

Ook de tentoonstelling was prachtig verzorgd en nodigde op sommige plaatsen ook uit tot actieve deelname. Het onderstaande heb ik gefotografeerd omdat er een koele werking vanuit gaat. Alleen al door er naar te kijken koel je een beetje af. Rustig op een bankje kijken naar die wandelaar, die door de sneeuw ergens naar toe op weg is.

We sloten de ochtend af met een lunch op het terras. Een fris windje en schaduw zorgden voor een aangenaam verblijf. We waren net op tijd, want het terras liep al snel vol. De jonge medewerkers moesten hard werken en voor sommige ook wel spannend. Met volle dienbladen een lang stuk moeten lopen naar het terras, de juiste tafel vinden en dan de koffie netjes uitserveren…het valt niet mee als het je eerste werkdag is en ik hoorde bij het afrekenen toen we bedankten voor de fijne bediening en goede zorgen (kussentje voor in de rug voor mijn moeder) dat er drie nieuwe collega’s waren en dat het erg druk was. Voor iedereen hard werken dus…

Wij hadden alle tijd…de auto stond fijn in de schaduw, in de middag een dutje, nog een rondje, beetje lezen en handwerken, pizza eten en relaxen. Kortom, echt vakantiegevoel!

Fijne dag, Françoise