Pfffff

 De afgelopen maand raakte mijn hoofd vol...vol met sokken, quilts, het huishouden, maar vooral toch door de wijzigingen op mijn werk. Het is inmiddels 3 maanden geleden dat we werden overgenomen en verhuisden naar een andere locatie. Aan de nieuwe locatie ben ik inmiddels wel gewend. Ik geniet van de mogelijkheid om te fietsen naar kantoor (en daardoor de natuur elke week groener zie worden), en ook het geroezemoes van de kantoortuin kan ik redelijk goed buiten sluiten.

De overname was natuurlijk met een bepaald doel en hoe dat bereikt gaat worden, is nog niet duidelijk. Ook mijn rol daarin ligt nog niet geheel vast. Natuurlijk zijn ook de verhoudingen onderling verschoven. De directeur is niet meer mijn baas, maar een collega en dat geeft regelmatig wat onduidelijkheid en daardoor wrijving. En daar waar ik anders in het weekend zelden met mijn werk bezig was, ben ik dat nu regelmatig wel in mijn hoofd. Kortom, het kost energie (en levert nu nog niets op...).

Gelukkig bestaat het leven uit meer dan werken (er zitten tenslotte 168 uren in een week, waarvan ik er maar 40 werk...) en gaat het op dit moment vooral over sokken. De sokken van de Sockmadness wel te verstaan. De ene na de andere ronde komt voorbij en aangezien ik door ben naar ronde 5 blijft er ook nog de "stress" van deadlines, wachten op een patroon en spanning of je gebreid hebt volgens patroon.

Tussendoor waren er ook nog de Patchwork en Quiltdagen in Rijswijk waar ik 2 dagen door bracht. Eén dag met mijn moeder en een dag met vriendinnen en als Angel bij het Quiltersgilde. Het blijft toch leuk al die lapjes. Er hingen prachtige quilts, van modern tot klassiek (of is dat andersom?) en daarmee voor elk wat wils. Inspiratie genoeg.

Ondertussen ben ik ook bezig met het uitschrijven van een breipatroon. Dat is wel even wat anders dan een quiltpatroon. Een breipatroon moet tot op de steek nauwkeurig...Dit patroon is voor een shawl passend bij de adventskalender van https://ateliersopra.com/yarn-advent-calendar-2024/

Als je het pakket voor 1 mei bestelt, krijg je een fijne korting. Welke kleur je moet kiezen? Ik zou het niet weten; ze zijn allemaal even prachtig. Ik heb ze nog niet kunnen vasthouden, maar de plaatjes van José die ik in Whatsapp zie zijn veelbelovend. En verder kan ik daar natuurlijk niets over verklappen. Ik brei momenteel proeflapjes om alle steken goed te berekenen en om het patroon zo eenvoudig en duidelijk mogelijk op te schrijven. Alle patronen van de sockmadness helpen daarbij. Elke ontwerper heeft zijn eigen manier van beschrijven en opschrijven.

Tussen alles door werk ik ook nog in de tuin. De dahlia's staan in potten (niet vertellen aan de slakken) en ik ontdoe de voortuin stukje voor stukje van onkruid. Hoogste tijd om daar allemaal vaste planten in te zetten, want mijn droom van allemaal bloemenzaaisels loopt alle jaren in de soep. Vandaag deed ik weer een paar m2 en zette daar meteen wat planten in die ik uit de achtertuin haalde. Ik deelde de ooievaarsbek op in kleinere pollen en verdeelde ze. Jammer dat we geen tuincentrum om de hoek hebben, waar je even een paar plantjes haalt en die dan meteen in de tuin zet. Als ik nu ga, dan kom ik met zoveel thuis, dan ik vervolgens te weinig tijd/energie heb om ze er tijdig in te zetten.  Nu verhuis ik een stukje achtertuin naar de voortuin en heb daarmee ruimte voor de dahlia's achter.

Koningsdag vierde ik tussen de lapjes. Gezellig met een quiltvriendin bijpraten en lapjes sorteren. Altijd leuk als je lapjes van jaren geleden tegenkomt: collectie zus, ontwerper zo. O, die had ik ook in een quilt etc. Een goede manier van opladen.

Nu nog even de laatste was ophangen. Ik hoopte op een droge dag, zodat het een en ander buiten aan de droogmolen kon, maar dat zat er niet in. Overigens moet ik dan eerst dat gat in de grond weer vinden. Dat is altijd weer een zoektochtje na de winter. Het gras zit er over heen gegroeid en die rode dop die er oorspronkelijk op zat, is al lang niet meer rood, maar gebleekt door de zon. Nu dus maar op zolder...

Ergens komende week komt er weer een sokkenpatroon: ronde 5. Mooi dat ik deze ronde bereikt heb. Vorig jaar deed ik voor het eerst mee en was mijn doel ronde 1 overleven. Dat is gelukt, want ik haalde ronde 6! Meteen de lat dus hoog gelegd, wie weet gaat het ook dit jaar lukken.

Iedereen een goede week gewenst.

Françoise

Opeens alweer Februari

 Hoe is het toch mogelijk dat het alweer Februari is? De weken vliegen om, de weekenden zijn ook zo voorbij en ook de werkdagen glippen onder je vingers vandaan. In mijn hoofd rijgen zich vaak woorden aan een tot mooie zinnen, maar verder dan dat komt het niet. Nu toch maar eens even stilstaan bij alles wat ik de afgelopen weken deed. Natuurlijk werken...een paar nieuwe collega's en dat brengt verandering met zich mee.  En als je van meestal met 5 op kantoor naar meestal 8 of 9 gaat, is het een grote verandering. Meer reuring, maar ook meer mensen die wat vragen, die met elkaar praten (en dat dan voor jouw bureau...), de koffie is sneller op, de waterkoker staat vaker aan (het blijkt maar weer dat niet alle IT-ers koffie drinken). Kortom, het is weer even de juiste balans vinden met elkaar.

In tussen schreef ik me in voor De Vierdaagse van Nijmegen, ja dat is toch een soort van virus...het kriebelt als ik de beelden zie. En dan hopen we dit jaar op 4 dagen lopen...De eerste training zit er op. Ik maakte een mooie tocht in Schaijk, natuurgebied de Maashorst. Het was een goed georganiseerde tocht door de wandelvereniging en je krijgt meteen het Vierdaagse gevoel. Want al die mensen die de langere afstanden lopen, zijn over het algemeen Vierdaagse lopers.

Daar was het hoofd dus al weer vol van...inmiddels zijn er al bijna 30.000 lopers ingeschreven. Al deze mensen hebben hem al minimaal een keer succesvol gelopen of zijn geboren in 2005-2011. Vanaf de 10e gaat de inschrijving voor iedereen open.

Dat was één ding dat me bezig hield...daarnaast heb ik de Sockmadness Forever in mijn hoofd. Een jaarlijks terugkerend evenement via Ravelry. Een sokkenbreiwedstrijd. Er worden teams gevormd en alleen de snelsten van een team gaan door naar de volgende ronde. Tot er na ronde 6 (of 7) nog maar 1 persoon per team over is, die strijden dan in een laatste ronde tegen elkaar. Eerder al wel naar gekeken, maar niet aan mee gedaan. Nu na twee zomers sokken breien, durf ik het wel aan. Ik ben geen onervaren sokkenbreister meer. Alhoewel plaatsing in een snel team me wat overdreven leek...dat is goed voor mensen die de hele dagen tijd vrij kunnen maken om te breien.

Ik heb me dus opgegeven en ben nu met een opwarmsok bezig en het afronden van een aantal andere projecten. Die opwarmsok wilde ik eigenlijk overslaan (heel verstandig, eerst nog wat afmaken), maar een van de patronen was gewoon te leuk...en omdat ik mijn schaapjes geteld/gebreid had, mocht het toch van mezelf. Ondertussen staat er een blik klaar met daarin alle sokbreibenodigdheden en kocht ik nieuwe sokkenwol. Vooral lichte kleuren, want dan zie je kabels etc. beter. Ook handig als je tot in de kleine uurtjes gaat zitten breien of nog laat een foto wilt maken. Ik heb mijn kleurkeuze Lente genoemd..pastels dus en aangevuld met restjes.

Inschrijven kan nog tot de 14e...mocht je zin hebben. Kort daarna start de kwalificatieronde...eerst die dus doorkomen om in een Team terecht te komen. Je snapt dat ik mijn agenda niet te vol plan...

Ondertussen ben ik ook begonnen met brood bakken. Ik kocht een mooie kom bij mijn Kitchenaid waarin je het brood kneedt, laat rijzen en daarna ook bakt. Mr. X hier thuis geniet er van. Zelf bakken in de oven is een kwestie van plannen....en dan kan het er prima bij. Van kneden naar breien en andersom.

Tot slot wordt er ook nog gequilt...en les gegeven. Afgelopen zaterdag was ik bij Wietske in Den Bosch om een les Paper Piecen op de naaimachine te geven. Wat een fijne dag was dat. Deze workshop ga ik in juni nog een keer geven. Het enthousiasme van anderen geeft altijd weer energie en zin om zelf ook aan de slag te gaan.

In mijn hoofd heb ik de afgelopen weken heel veel blogjes geschreven, maar ze haalden het scherm niet. De mooie zinnen zijn alweer verwaaid op een van die woon-werkverkeer fietstochtjes, wat blijft zijn wel de herinneringen aan van alles en nog wat de afgelopen weken: het wandelen, bakken, lesgeven en vooral die sokkengekte.

groet,

Françoise

Qualifier sokken en meer

Wat een wisselend weer dit weekend. Gisteren liep ik een klein rondje (8km) in de stromende regen. Ik wilde even een jack testen of dit wat zou zijn voor de vierdaagse. Want ja, ook dan kan het regenen en wat doe je dan aan? Ga ik nog een poncho kopen, want die van de fiets is veel te lang aan de voorkant en te kort van achteren...? Ga ik voor een jack en laat ik mijn benen nat regenen?

Toen het gisteren zo ontzettend hard regende en ik dus alleen in het bos liep, kon ik daar eens goed over na denken...Natte benen is niet fijn, de regen liep in straaltjes van mijn jack af, zo op mijn rokje (mijn figuur en broeken zijn geen goede combinatie, dus ik ben van team rokjes). Na een kwartier zat deze dus al vast geplakt. Niet erg als je na anderhalf uur weer thuis bent, maar een hele dag...? Verder zouden mijn schoenen waterdicht zijn, dan bedoelen ze niet in een stortbui als het zo van je benen/kousen je schoenen in loopt. Een smal paadje met hoog gras was ook niet zo handig (toen liep het echt mijn schoenen in).

Ik heb het volgende geconstateerd:

• mijn wandelkousen zijn niet binnen een dag droog: ik heb nog een paar nodig.
• kranten in je schoenen helpt echt om ze droog te krijgen.
• de zooltjes moeten in een apart bakje met kranten, duurt te lang voordat deze droog zijn.
• ik heb geen regenbroek, maar een regenrokje nodig.
• het jack is waterdicht, maar je wordt toch nat...altijd warm in regenkleding.

Een regenrokje dus...ik dacht eerst: ik knip van mijn oude fietsregenbroek de pijpen tot boven de knie af...dan prop ik mijn rokje er wel in...Later dacht ik: ik kan natuurlijk ook een rokje maken van die broek. net zoals ze wel eens doen met een spijkerbroek. En zo zette ik gisteren de schaar in mijn broek (zat toch te strak om mijn benen) en werd de broek een rokje. Vandaag getest en geslaagd. Het had iets harder mogen regenen...

Om te voorkomen dat water je schoenen in loopt heb je natuurlijk ook weer hulpmiddelen. Maar die zijn vooral voor op de fiets...in de bergsport heb je Gamaschen die je over je onderbenen draagt en die je schoenen deels bedekken. Ik bedacht dat beenwarmers natuurlijk ook kunnen: als ze van wol zijn kunnen ze wat water opvangen. Ik vond nog een paar oude in de kast en trok ze vandaag aan. Helemaal omlaag toen de zon scheen en ik trok ze wat op toen het ging regenen en de temperatuur gelijk wat lager ligt. Nu heb ik alleen van die hele saaie beenwarmers. Zal ik er nog een paar breien van een sokkenwolletje? Met kleurtjes? Ik heb ze liggen en gebruik ze niet voor de sokkenwedstrijd, daar zijn de effen wolletjes meer geschikt voor.

Vanmiddag liep ik dus een klein ommetje (10 km) en had op deze extra vrije dag dus ook heerlijk de tijd om te breien (en het huishouden). Ik maakte de wedstrijdsokken af en heb me gekwalificeerd voor de wedstrijd. Morgen krijg ik het patroon voor de warming-up, iets met maar één kleur en ribbels..

Ik ga op zoek naar de wolletjes, de komende dagen geen wandelingen.

groet,

Françoise

Bankjes

 Als je regelmatig dezelfde route wandelt, weet je waar je de bankjes tegenkomt. Het bankje voor de eerste stop, het bankje voor de laatste stop en eventueel nog wat bankjes voor er tussen in. Bij een nieuwe route is het altijd maar afwachten waar en wanneer je een bankje tegenkomt.

Gisteren spotte ik een aantal fraaie exemplaren op mijn tocht naar de Loonse en Drunense duinen. Ik heb ze niet allemaal gefotografeerd. Soms omdat ik er op zat, maar ook omdat ik pas foto´s ging maken toen ik weer een leuk exemplaar tegenkwam.

Het eerste bankje waar ik stopte was een sportief bankje bij de IJzeren man, je kunt er allerlei oefeningen doen. Mijn voorkeur gaat eigenlijk uit naar het bankje 50 meter verder met mooi uitzicht, maar ik had al in de gaten dat het bankje bezet was. Het was een korte stop: sjaal af en een slokje water.

Het volgende bankje was een aantal kilometers verder, via brede en smalle weggetjes en bospaadjes. In de rugleuning staat "Annemiek". Vast een herinnering aan iemand die hier graag wandelde. Ik lees op de website van Natuurmonumenten dat je een Natuurbankje kunt kopen en laten plaatsen. Geen foto van het bankje, wel van het uitzicht en mijn nieuwe kousen en nieuwe schoenen. De schoenen kocht ik eerder deze week toen ik ontdekte dat de outdoorwinkel Schneider verhuisd was naar Rosmalen, vlak bij mijn werk. Ik had ze eerder al gemist in de binnenstad van Den Bosch. Ik testte dus zowel mijn kousen als mijn nieuwe schoenen...

Het uitzicht was totaal anders dan even daarvoor toen ik nog over dat smalle paadje liep en de akkers en huizen net achter me gelaten had.

Na dit uitzicht volgde het bankje van Tom. Eigenlijk niet een echt bankje, maar 3 stoelen bij elkaar. Al lopend fantaseer ik over Tom. Zou hij met twee vrienden hier regelmatig gelopen hebben en goede gesprekken gevoerd hebben over van alles en nog wat? Genietend van het uitzicht, de geur van dennennaalden en het geluid van de vogels. Slingerend door het bos vervolg ik mijn weg en het landschap verandert al weer.

Ik ploeg door het mulle zand en ben blij dat dit niet de ondergrond is tijdens de Vierdaagse. Het loopt zwaar, en in de zon wordt het al snel een warm klusje. Gelukkig heb ik een terrasje gepland aan het einde van dit duinentraject. Het vooruitzicht van een kopje koffie, een glas koud water en wat lekkers erbij maakt het makkelijker. Het verbaast me weer hoe rustig het is, lege vlaktes, in de verte hoor ik wat gepraat, mountainbikers op het pad verder op en een enkel gezin dat is neergestreken met wat schepjes.

Mijn terras(je) is De Rustende Jager, heerlijk om even op een stoel te zitten, het zand uit de schoenen te schudden en het koude water te drinken. Zo als altijd is de diversiteit aan mensen groot op dit terras. Er zit een groepje vrouwen dat aan de wandel is. Er zit een groep van 10 mannen in wielertenue, eerst een drankje, dan een lunch. Ze lopen ongemakkelijk op hun fietsschoenen. Zakdoek, portomonne en telefoon komen uit de achterzakken op het shirt. Een aantal heeft dezelfde shirts, waarop staat:

Liège-Bastogne-Liège challenge. Of te wel Luik-Bastenaken-Luik challenge. Een bekende klassieker in de wielersport. En zo als altijd als ik zo'n groepje mannen zie, denk ik aan mijn vader. Hij heeft zijn hele leven gefietst, alleen en in clubjes. En vast ook niet altijd op het fietspad als de weg ernaast voorzien was van asfalt en het fietspad niet. Ik geef wielrenners dan ook altijd voldoende ruimte.

Naast wandelaars en wielrenners ook mountainbikers, ruiters en een gezin op pad. Hondenuitlaters en mensen die gewoon van een terrasje genieten. Sommigen komen hier vast elke week, anderen zijn met vakantie.

Het uitzicht op bovenstaande foto is genomen op het laatste bankje van de dag. Op de heenweg ben ik ook langs dit bankje gekomen, maar had het niet mijn aandacht en zie je het ook bijna niet. Het ligt aan de andere kant van de weg, in de rand van de akker en verscholen achter een bosje. Ik vond het tijd voor een languit-op-het-bankje moment. Hoofd op de rugzak en even gestrekt. Zo kon ik deze foto maken door het bladerdak van de eik. Het lag prima, maar toch moest er nog 6 km gelopen worden. Dus hup weer in de benen, op naar huis.

Thuis wachtte ook een bank, daar ben ik op geploft, schoenen en kousen uit en een eerste analyse gemaakt van de status van mijn lijf. Mijn enkel heeft de eerste prio: beetje stijf, maar onderweg geen enkele pijn gehad. Nu is dan natuurlijk de vraag: komt dat door het doen van de oefeningen, de kousen of de schoenen? Het zal wel een combinatie zijn. Ik ben er in ieder geval blij mee!

De kousen: zitten goed in de schoen, minder moe, niet te warm, fijn als je langs wat hoger gras loopt. Enig nadeel: zo worden mijn kuiten nooit bruin.

De schoenen: lopen heerlijk licht, fijne veters (niet glad). De iets hogere schacht is even wennen, de drukpunten rond de enkel zijn net anders. De ervaring leert dat dit na een paar keer lopen weg is.

Kortom: een mooie wandeling van bijna 30 km.

Beetje stram en stijf, maar geen spierpijn en 's avonds nog wat in de tuin werken ging prima.

Minpuntje: een blogje schrijven is er niet van gekomen.

Een fijne Pinksteren gewenst.

Françoise

Hulp

Gisteren was ik een dagje in de lappenmand. Was al een paar dagen niet helemaal fit, maar de hoofdpijn van gisteren deed me besluiten in bed te blijven. Gelukkig was een dagje in bed voldoende. Natuurlijk moest ik er wel even uit om me ziek te melden en een overleg met een klant af te zeggen. Onze kittens hadden een mooie verrassing geregeld...Bij het opendoen van een slaapkamerdeur lag er een bol wol op de overloop. Deze bol zit vast aan de sok die ik aan het breien ben. De bol was behoorlijk uit elkaar getrokken en ik volgde de draad naar beneden om te zien wat me daar te wachten stond.

Halverwege de trap trof ik een tweede kleur garen aan. O jee, er zitten 4 bollen aan die sok. In de woonkamer was er mooi web van draden om de poten van de tafels, bank en stoelen. Wat zullen die twee boefje een pret hebben gehad om met deze bollen te spelen. Ze hadden beter een stukje kunnen breien voor mij, niet echt goede hulp op deze manier.

Natuurlijk helemaal mijn eigen schuld, had ik het maar beter op moeten ruimen. Wonder boven wonder stonden alle steken nog op de naald. Inmiddels zijn alle draden weer ontward. Kostte me een uurtje, maar dat was goed toen ik tussen een paar slaapmomenten door wakker was. Luisterboek aan en rustig ontwarren.

Het bracht me terug naar mijn kindertijd, toen ik een jaar of 7 was. We hadden toen ook een jonge kat en die had een bol gele wol van mijn moeder te pakken. Ook deze bol had onze hele flat gezien en zat om heel veel poten van stoelen gewikkeld. Ik herinner me dat ik toen de draad helemaal gevolgd heb om de bol weer op te winden. Dat geduld van toen om iets uit de knoop te halen heb ik nog steeds.

Soms gaat het ook goed hoor met de wolletjes. Kijk maar: lekker een middagdutje doen tussen de strengetjes. Heel gezellig in mijn buurt, terwijl ik vandaag thuiswerkte.

groet,

Françoise

Wandeling op Hemelvaartsdag

 Tijdens het lopen bedacht ik me een aantal keer dat ik zou bedenken waar dit blog over zou gaan. Er kwam geen spectaculair onderwerp in mij op, geen tijd om me te verdiepen in een rood draadje, maar ik neem jullie gewoon mee op mijn wandeling door het Brabantse land. Twee routes van 15 km zette ik uit, gewoon beginnend bij de voordeur. De eerste kilometers zijn dan wat saai, want erg hetzelfde, maar het scheelt veel tijd als je niet eerst ergens naar toe moet rijden. En ook saai is prima, ook bij de Vierdaagse zijn er saaie stukken, vooral de eerste kilometers van dag 2 t/m 4 leiden door dezelfde saaie wijk. Dan is het verstand op nul en de ene voet voor de andere (althans zo is het in mijn herinnering).

Ik zorgde er voor dat ik weggetjes liep die ik nog nooit gelopen had en kwam zo wat verrassingen tegen. Onverwacht mooie wandelpaadjes over een dijk in de rust van de vroege ochtend (ik ging om 6:15 uur de deur uit). De eerste 15 km voerde mij richting St. Michielsgestel en Haanwijk, een gebied tussen 's-Hertogenbosch en St. Michielsgestel. Weggetjes waar je alleen komt als je daar moet zijn. Ik kwam langs een akker vol druivenaanplant. Natuurlijk nog geen druif te zien, maar even later werd duidelijk dat dit bij wijngoed Wolf hoort. Daarna ontmoette ik wat koeien, de kalfjes maakten gekke sprongen in de wei. Ze hadden het duidelijk naar hun zin.

Kort daarna zakte ik op een bankje voor een kopje thee uit mijn thermoskan. Aan de overkant van de weg staat de poort van V.V. Pleinse boys. Ik vroeg me af of deze club uit 1970 nog zou bestaan. Geen glad gemaaide grasmat, wel een container voor materiaal en verder niets te zien. Lang leve internet, ook onderweg, en ja hoor een website die vertelt dat de vereniging nog steeds bestaat. Elke week samen trainen, een partijtje spelen (altijd een thuiswedstrijd) en iedereen is welkom. Wil je het veld een keer huren voor een activiteit? Dan moet je even contact opnemen met de penningmeester.

Ik vervolgde mijn tocht en stond even later voor een veld vol klaprozen...ik was niet de enige die daar een foto maakte. Je moest daar even stil staan, zo rustig in de vroege ochtend, beetje wind, zonnetje. Daarna weer naar huis, op naar een kopje koffie.

De tweede lus voerde mij de andere kant op richting Haaren. Via bekende en minder bekende paadjes liep ik mijn tweede lus, die ik een paar kilometer inkortte. Leek me verstandig... Ik at een broodje aan een picknicktafel en verwonderde me erover hoe rustig het overal was op deze vrije dag. Bijna geen wandelaars of fietsers te zien.

Weer thuis om 13:30 uur voelde ik de 28 km goed in mijn benen, maar mijn enkel had zich goed gehouden. Zeker bij het lopen op asfalt weinig last. Dat gaf mij een goed vertrouwen voor de Vierdaagse dus ik boekte massages voor 3 dagen tijdens de Vierdaagse en bestelde de kousen. Ik installeerde me op de bank onder een dekentje en zette een film op. Verdiende rust...en ik bleef heerlijk lang liggen. Opstaan was geen optie met een paar luie poezen boven op mij. Ze lagen er bij alsof zij die 28 km ook hebben gelopen.

Oei daarna wel goed stijf, maar het poetsen van de badkamer en een rondje stofzuigen deden wonderen: ik werd weer aardig soepel. Het patroon voor de qualifier sok verscheen online en ik kon definitief de kleuren kiezen en een start maken. Een patroon met een aantal nieuwe technieken voor mij. Leuk, iets leren is altijd fijn.

Geniet van de foto's. Morgen wandel ik een klein rondje in de buurt van Boxtel, ik heb wat onbekende paadjes opgezocht, die ik kan lopen voordat de honkbalwedstrijd van Mr. X begint en ik hoop nog wat dahlia's in de grond te zetten.

groet,

Françoise

Sokken

Een blogje kun je typen op je telefoon, tablet of laptop. Dat laatste heeft mijn voorkeur: een fatsoenlijk toetsenbord en het toevoegen van de foto's gaat meteen zo als ik dat wil. Gelukkig kun je een laptop ook makkelijk verhuizen. Zo zit ik nu in de woonkamer aan de eettafel, benen op de stoel aan de andere kant en kan ik uit mijn ooghoek de tv zien. De aftrap voor Feyenoord-AS Roma is net genomen en de Rotterdamse koorts is hier in de woonkamer voelbaar.

De voorbeschouwingen vanuit het centrum van Rotterdam doen me denken aan de jaren 90 toen ik een van de huldigingen op het stadhuis vanuit het Hilton hotel kon volgen. Ik werkte daar toen en vanuit een lege kamer had ik een fantastisch overzicht over de Coolsingel. We zullen zien wat het vanavond gaat brengen. Ik neem er dadelijk een breiwerkje bij.

Sokkenwolletjes en naalden

Maar ik zou het dus hebben over sokken. Waarom sokken? Ten eerste omdat morgen er een nieuwe versie van de SWC (SockWorldchampionship) start. Het patroon voor de qualifier wordt de 26e gepubliceerd, hoe laat is nog even de vraag. Als het ergens op de wereld de 26e is...Ik checkte dus mijn sokkenwol voorraad en had natuurlijk niet genoeg. Mijn ervaring van vorig jaar is dat effen het beste werkt voor de vele patroontjes en dat ik ze niet draag omdat de pasvorm niet altijd perfect is.

Vanmiddag dus gauw nog sokkenwol gekocht en met alle restjes van vorig jaar in een mandje gestopt. Naalden erbij: bamboe, metaal, rondbreinaald, Addi trio...Ik kan kiezen. Naalden om mee te breien, steken te parkeren en twee sokken tegelijk te breien. Als opwarmertje hechtte ik de draadjes af van de sokken van vorig jaar. Ik had alleen de draadjes aan de boord afgehecht zodat je ze niet kon zien op de foto.

Sokken SWC 2021

Ik draag de sokken dus niet...of het zou alleen in huis zijn. Ik vind ze vaak te warm in mijn wandelschoenen en als ze wat te wijd zijn dan loopt het niet lekker. Prima voor een klein rondje, maar niet voor het serieuze werk. Met wandelen heb ik tegenwoordig echte wandelsokken, met een goede pasvorm, verschillende materialen op verschillende plaatsen en vochtregulerend. Ik herinner me de Vierdaagse in Nijmegen in 2000 waar ik met dikke wollen sokken liep. Heel fijne sokken, maar o wat waren mijn voeten warm en moe 's avonds en 's nachts. Om mijn voeten te koelen lagen er natte washandjes op. Dat was in 2019 met de moderne wandelsokken niet nodig, maar nog steeds heb ik vermoeide voeten en duurt het even voordat dit weg trekt.

Patroon SWC 2021 cooling down

Dus kijk ik naar sokken/kousen die het herstel bevorderen en laat mijn oog vallen of compressiekousen. Die zijn er natuurlijk ook weer in soorten en maten. Zou het wat zijn? Laat ik maar eens een paar bestellen om te testen. Maar ga ik dan voor de wandelvariant (grijs, met merinowol) of voor de sportvariant (leuke kleurtjes, geen wol)? Zie voor de varianten https://www.stoxenergy.com/nl/. Onder een rokje zullen ze zeker goed staan.

Nu dus in afwachting van het sokkenpatroon. Wereldwijd zijn veel breisters ongeduldig aan het wachten. Voor velen een vrije dag morgen en dus tijd om te breien. Ik trek morgen mijn wandelsokken aan en ga 30 km lopen. Dat is althans het plan. Ik heb twee lussen van 15 km uitgezet vanuit huis. Dat uitzetten gaat echt supermakkelijk met de website van visitbrabant waar je met de wandelknooppunten zelf een route kunt samenstellen en exact de lengte weet.

Vroeg mijn bed uit morgen, dauwtrappen hoort immers ook bij Hemelvaart. Dat was vroeger spannend kan ik me herinneren: al om 7:00 uur door het bos lopen. Het voordeel van vroeg starten is dat het nog koel is en je 's middags nog wat tijd over houdt: voor het huishouden. luieren, de tuin of die sokken....

Tijdens het wandelen tijd genoeg om over een onderwerp voor mijn volgende blogje na te denken.

groet,

Françoise

Handwerk, tuin en sportpraatje

 Elke dag loop ik minstens 1x door de tuin en kijk ik de bloemen uit de knop. De dahlia´s doen hun best en ook andere planten groeien en bloeien. Wat een voldoening na al het zaaien, bewateren en lief toespreken. Er verdwijnen echter ook planten na het uitzetten of ze krijgen niet de kans met een snel groter wordende buurman. Het is elke keer een feestje. Ik kan genieten van de combinatie van blauw met oranje, de gele teunisbloem die zich ontvouwt in de avond en de roze stokroos met zaad van planten uit mijn schoonmoeders tuin. Eindelijk is het gelukt om bloeiende stokrozen in de tuin te hebben. Ik moet hoognodig de klimrozen snoeien, het kattenkruid terugsnoeien en wat zevenblad oogsten.

Juffertje in-'t-groen

Mijn dagen zijn echter rijk gevuld met werken en als extraatje op zaterdag quiltles geven in Den Bosch. Dat laatste is heerlijk om weer te doen: anderen wat leren over iets waarover je eigenlijk nooit uitgepraat raakt. Twee van mijn cursisten zijn echte Sue Spargo fans en aangestoken heb ik mijn project weer tevoorschijn gehaald.

Chaos op tafel binnen 5 minuten

Ook mijn Bon Appetit quilt is uit de la gehaald en hangt ter inspiratie aan de kast. Wat nieuwe lapjes erbij en volop ideeën voor een tussenrand. Deze is nu nog leeg, maar was bedoeld om op te borduren, maar ik denk dat er ook wat frivolité bijkomt. Ik heb de smaak te pakken en zie een heleboel bloemetjes op mijn netvlies. Het juiste garen ontdekte ik bij de lokale handwerkwinkel. Jammer dat ze maar een paar kleurtjes hadden...het werd dus online winkelen. Ik heb mezelf verwend met een heleboel bolletjes.

Scheepjes en Durable

Verder doe ik mee aan de Round Robin van het Dutch Modern Quilt Guild en kreeg ik de eerste blokken waarmee ik aan de slag moet. Heel veel effen stoffen in deze blokken en daar passen best wat van mijn bonte lapjes bij en had ik wel een paar effens, maar niet in de goede kleuren. Ook op dat vlak mocht ik mezelf dus verwennen!

Heel veel lapjes, effen en bijna effen

En die lapjes en garens samen? Daar word ik helemaal blij van...gelukkig is het binnenkort vakantie en kan ik er mee aan de slag. Nu blijft het vooral bij kijken en aaien. We hebben nog maar wat losse plannen en zijn vast ook thuis. Misschien een stedentripje naar Berlijn of Parijs, maar dat hangt toch wel af van de geldende regels tzt. Anders wordt het iets in Nederland. We zien wel.

Een regenboog in de kast bij mijn werktafel

Genoeg inspiratie dus voor al mijn quiltwerk. Verder is er natuurlijk heel veel sport nu te zien...voetbal, fietsen en de Olympische Spelen in aantocht...heerlijk om hierbij te handwerken en met een schuin oog de sport te volgen. En aangezien ik al genoeg te doen had, heb ik me ingeschreven voor het WK sokken breien op Ravelry. Een leuke activiteit in juli en augustus. Er zitten wat race-elementen in (geïnspireerd op de F1), er zijn punten te verdienen en natuurlijk interessante patronen om te breien. Maximaal 10 dagen om een paar sokken te breien. Dat is te doen, maar als je wil strijden om de punten dan moet je toch wel binnen 1 dag je sokken af hebben. Er zijn mensen die dat voor elkaar krijgen...heel knap! Deze mensen breien een paar sokken in 13 uur. En als je dan in de goede tijdzone woont en een dag vrij hebt en dan de hele dag door breit, dan lukt dat.

Sokken van de eerste ronde

In de eerste ronde eindigde ik nog net bij de eerste 100...Op donderdag om 17:00 uur begonnen, maandagavond om 23;00 uur klaar. en ja, dan ga je dus nog een foto maken en deze versturen naar de organisatie...niet wachten tot de volgende dag, want dan loop je de punten dus mis. Ergens op de wereld is er altijd wel iemand wakker en aan het finishen...Het houd je lekker bezig en motiveert om tussendoor andere projecten op te pakken en lekker in tempo door te werken.

Dahlia Tahiti Sunrise

Naast het sport kijken ben ik ook zelf weer gaan sporten. Het werd de hoogste tijd om iets aan mijn kracht, conditie en wat kilootjes te doen...Voor de algehele gezondheid dus. Ik ga sinds vorige week naar de fitness en volg daar de workouts. Oei, oei, wat een spierpijn. Ik heb weer heel wat spieren herontdekt. Naast dat het energie kost, levert het me ook energie op. En elke training is slechts 30 minuten, op 2 minuten fietsen van huis, dus dat kost je ook niet de hele avond. Gisteren ging ik om 17:30 uur sporten, kon ondertussen het pizzadeeg rijzen en had ik nog de hele avond voor handwerken.

Dahlia Chick A Dee

Over twee weken beginnen hier de schoolvakanties...nu nog 1 dagje school, dan een toetsweek, en dan alleen nog maar boeken inleveren en rapport ophalen. En zoals Mr. X zei: dan kan ik mijn ritme weer wijzigen (lees: uitslapen en tot 's avonds laat gamen...).

Fijne week verder, tot snel bij de letter N.

groet,

Françoise