Bijzonder

De speld meldde al dat er een bijzonder natuurverschijnsel plaats zou kunnen vinden. Ik heb het mogen meemaken gisteren. Even boodschappen doen leverde me eerst een nat zadel op en daarna een verkoelend fietstochtje.

Het was uiteindelijk niet veel, maar de planten zijn met alle kleine beetjes blij!

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, bezet (35)

Als voorbereiding op een leven na de vakantie wilde ik mijn bureau even leegmaken, een tas uitpakken en mijn laptop weer eens even aanzetten. Mijn mail las ik in de vakantie vanaf mijn telefoon, maar het opschonen en afhandelen doe ik toch liever vanaf mijn laptop (ik heb het over mijn privé-mail). Ondanks de dichte gordijnen was het er wel warm, maar goed, dat was het overal, dus niet zeuren.

Echter was mijn bureaustoel bezet…misschien dan maar wat boeken ordenen in de kast?

Vanaf bovenop de kast werd er zeer verstoord gekeken: Zie je niet dat wij hier voor onze rust zijn?

Ik ben maar weer vertrokken en met een handwerkje op de bank gaan zitten.

Later op de dag naaide ik nog een zoom in een gordijn, anders zouden de spelden er vast heel lang in blijven zitten. Met de benen omhoog genoot ik van het EK atletiek en verder zat ik veel te veel te scrollen op mijn telefoon…Het voelde als de laatste dag, dus echt nog even nutteloos bankhangen was geoorloofd!

Ondertussen kwamen in mijn tijdlijn wel allemaal school gerelateerde berichten langs: spelletjes voor de gouden weken, to-do-lijstjes, en juffen die alles wat ze doen filmen. Ik sta nu dus ook weer “aan”.

Fijne dag gewenst, Françoise

Zomervakantie, lapjes (34)

Nog even rustig ontbijten voordat ik alles weer ging inpakken. Ik had geen haast, want het is niet zo ver. Dat is anders wanneer je een lange reis voor de boeg hebt, vanuit ergens in Europa. Een voordeel van dit droge weer (ook ‘s nachts geen vocht) is dat ik de tent helemaal droog kon inpakken. Ik heb er even wat extra tijd voor genomen, zodat ik thuis de tent meteen op kan ruimen in plaats van nog een keer uit te hangen in de tuin. Ik herinner me wel vakanties dat we een doorweekte tent inpakten en die dan thuis moesten uithangen ( in het trapgat). Natuurlijk paste ook nu alles weer met gemak in de auto, ik hoefde geen gaatjes op te vullen met losse schoenen of iets dergelijks.

Ik reed niet linea recta naar huis, maar na een omweggetje via Lochem op de quiltwinkel van Margreet Otto te bezoeken. Gelukkig zag ik net op tijd (navigatie) dat ze om 13 uur zouden sluiten…dat werd nog even mijn plannen omgooien. In verband met de warmte gingen ze eerder dicht. De kleur in de winkel is overweldigend, alle kleurrijke ontwerpers vind je hier bij elkaar: Kaffe Fassett, Tula Pink, Anna Maria Horner. Kortom: voor mij keuze genoeg! En dan is het dus weer moeilijk als je geen plan hebt…uiteindelijk koos ik een boek van Kaffe Fassett en een paar fat quarters die passen in mijn bloemetjes project. Ik kan ze dan meteen gebruiken, wel zo leuk.

Daarna ging ik op zoek naar een leuk plekje om te lunchen. Er waren genoeg terrasjes in Lochem, maar tussen de huizen onder de parasols vond ik het toch al best warm. Ik besloot eerst nog een stukje te rijden en zag dat ik langs Vorden zou komen. Bij het kasteel is ook een restaurant…dat leek me wel wat.

Heerlijk sfeertje, grote bomen rondom het terras en voldoende parasols. Bij de koffie kreeg ik een stukje kruidkoek en een advocaatje met slagroom. De koffie in een oud kopje (waarschijnlijk niet eens meer een bijpassend schoteltje) en hoe feestelijk kan een simpele presentatie zijn?

Het kasteel zelf heb ik niet meer bezocht, maar ben naar huis gereden. 

Eenmaal thuis nog even moed verzameld om de auto uit te laden. Het meeste staat inmiddels weer op zijn plaats. De weinige was ligt in de wasmand en mijn breiwerkjes kwamen ‘s avonds op de breiclub weer tevoorschijn.

De vakantie voelt nu wel als bijna voorbij…over ruim een week beginnen de scholen weer voor de kinderen. Ik ga maandag weer aan de slag: lokaal inrichten, jaarrooster maken, mail lezen, bordtekening, op donderdag vergaderdag….etc. Misschien vandaag alvast een lijstje maken, nog wat spullen uitzoeken en een beetje rommelen in mijn kantoor. In mijn achterhoofd houd ik de gedachte vast dat ook de herfstvakantie geschikt kan zijn voor een paar dagen kamperen. Eerst kijken wat het weer wordt, want kamperen is natuurlijk het allerfijnste als het niet regent…een buitje is niet erg, maar de hele dag of dagen? Maar dat is nog ver weg, nu nog even genieten van de laatste dagen rust.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, fietsen (33)

Na het ontbijt was mijn eerste actie een fiets regelen, dat lukte en ik kon mijn plannetje voor de dag maken. Allereerst installeerde ik een app om een route uit te stippelen via de fietsknooppunten. Ik zat lekker te klikken en al snel werd de route veel te lang, dus begon ik opnieuw. Mijn fietsconditie is niet goed en ik wilde natuurlijk ook wel tijd hebben om onderweg nog wat te zien. 

Ik besloot vandaag weer naar Ruurlo te gaan, omdat daar een kunstmarkt was. Dit soort dingen draagt altijd bij aan het vakantiegevoel. Via leuke weggetjes (zo anders dan met de auto) en achterafpaadjes reed ik naar Ruurlo. Ik kwam asfalt, beton, gravel en enkele stukjes zandpad tegen. In mijn hoofd hoorde ik mijn vader: lage versnelling, stuur losjes in de handen, zodat je wiel zijn eigen weg kan vinden. ‘S Avonds had ik Mr. X aan de telefoon en toen ik vertelde over de zandweggetjes, zei hij: “Je weet wat opa zou zeggen?”

Na een heerlijke fietstocht van 20 km was ik in Ruurlo en ik besloot te lunchen bij de Heikamp: naast het klimbos en doolhof. Een pannenkoek had ik wel verdiend. Hieronder een stukje van de kaart met volop keuze. Ik hield het bij een klassieker en niet eentje met tiramisu of zo.

Daarna de kunstmarkt, waar ook een kraampje met quilts was (ik bleek de standhouder te kennen, dus een gezellig gesprekje) en verder was de diversiteit enorm: hout, glas, sieraden, schilderijen en keramiek. Maar niets om mee naar huis te nemen…

Met een omweg terug naar de camping en zodoende kwam ik het bord IJsbaan tegen. Hilarisch als het zo warm is…en inderdaad was er naar 200 meter een iets lager gelegen weiland met drie lichtmasten in het midden. Ik zag de schaatsbaan in een goede winter al voor me, schaatsers langs de kant om de ijzers onder te binden en hun rondjes daarna te rijden.

Nu was het vooral een prachtige fietsdag. Niet te heet, niet te veel wind en daar waar het in de dorpjes best druk is met toeristen kom je tijdens het fietsen bijna niemand tegen.

Ik probeerde iets te zien van de eclips, maar zonder juiste bril bijna onmogelijk. Deze foto op de gok geeft toch wel een iets anders gevormde zon.

Daarna tijd voor koffie: de gaspitverkleiner deed zijn werk.

Als ik dit schrijf is het alweer ochtend en tijd om in te pakken. Het wordt, zo te voelen, een warme dag. Daar waar ik de andere dagen ontbeet in de zon, is het nu in de schaduw al goed toeven. Straks rijd ik met een tussenstop naar huis.

De tent is al droog, dus kan netjes in de tas en hoeft thuis niet meer uit te hangen. Dat is altijd zo fijn als dat lukt!

Fijne dag gewenst, Françoise

Zomervakantie, musea (32)

Voor deze dag had ik allerlei mogelijkheden dicht bij elkaar uitgezocht, diverse musea, boodschappen etc. Niets moest (behalve de boodschappen) en pas na een activiteit besloot ik wat het volgende was dat ik zou doen. Lang leve internet onderweg, waar je nog even naar de openingstijden en locatie kunt kijken. Nadeel van alleen op pad zijn is dat je tijdens het rijden op de weg moet letten…ook bij het zoeken van de juiste parkeerplek in een dorp neem je soms net de verkeerde beslissing. Zo reed ik bij het laatste museum de parkeerplaats voorbij en moest ik weer keren. Het bordje had ik gewoon net te laat gezien…omdat ik ook op de fietsers en wandelaars moest letten…

De dag begon met een kopje koffie op een terrasje van Ruurlo. Museum ging pas om 11 uur open, dus de tijd doorgebracht in de zon, mensen kijken en lekker lezen. Dat laatste is fijn om bij je te hebben als je alleen bent, dan blijf je toch net iets langer zitten…

Mijn eerste museum was kasteel Ruurlo. Vooral de tijdelijke tentoonstelling van Sam Drukker vond ik interessant: het verval van de mens. 

Naast de kunst aan de muur zijn ook de vloeren van het museum interessant. Prachtig ingelegde houten vloeren met voldoende inspiratie voor patchwork.

Museum 2 was het brandweermuseum. Niet omdat ik daar nu speciaal van houd, maar gewoon omdat het wel leuk is…Mijn oog viel natuurlijk op de breimachine.

Museum 3 was de museumboerderij De Lebbenbrugge. Een stap terug in de tijd…Daar genoot ik van alle oude handwerken die ik zag: merklappen, kant, geborduurde lakens en kleedjes…Het oude weefgetouw voor het linnen en er was een mooie boomgaard.

De zonnebloemen reikten in de moestuin tot in de hemel.  

Natuurlijk gingen er ook wat souvenirs mee naar de tent. De boeken komen uit de kringloopwinkel en het rolletje linnen uit het laatste museum. Vooral de wijze waarop het opgerold is vind ik prachtig.

Tot slot nog even langs de supermarkt voor wat boodschapjes, daarna lezen, eten en nog wat breien bij de tent tot het te donker werd om mijn naalden nog te kunnen zien. De steken zag ik al niet meer, maar met alleen maar rechtbreien is dat niet zo erg.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, Achterhoek (31)

Met mijn wagen volgeladen reed ik gisteren naar de Achterhoek. Dat vol viel wel mee…het is makkelijk inladen als er geen personen op de achterbank hoeven te zitten en er geen golftassen mee hoeven. Ik ben wel een paar dingen vergeten in te pakken, niet ernstig, maar vooral onhandig.

Na een tussenstop bij een studiegenootje reed ik door naar de Achterhoek. Ik ben er als kind regelmatig geweest, ook later nog wel eens voor familiebezoek, maar er nooit als volwassene gekampeerd. Ik reed eerst naar Lievelde om bij een landwinkel lokale producten te kopen: kaas, bier, krentenwegge, eieren en jam. Vervolgens stopte ik in Groenlo en liep een rondje door deze vestingstad.

Daarna reed ik over de landelijke wegen naar de camping. Het is een natuurkampeerterrein, waarbij dus aandacht is voor het groen (veel bomen en bloemenweitjes), grote plekken en kleinschalig. Hier geen seizoensplaatsen voor caravans met zoveel voortent dat menig bewoner van een studio in een grote stad jaloers zou zijn op het aantal vierkante meters.

De tent stond snel op mijn schaduwrijke plek en ik kiepte alles de tent in, maakte het in orde (ruimte genoeg, dus hoeft niet superstrak) en besloot voor het eten een rondje te wandelen.

Vanaf de camping stap je zo een klompenpad op en dat betekent voor een groot deel onverharde wegen. Een zandpad, een bospaadje en daar waar ik dacht dat ik een stukje langs de weg moest, bleek door de groene strook een smal wandelpaadje te zijn.

Ook hier is het duidelijk zichtbaar dat de waterstand erg laag is. Een klompenpad gaat vaak ook over privé-terrein. Hier moest ik een weiland kruisen en ik paste net door deze doorgang. Mijn rugzak was gelukkig ook klein, anders had die af gemoeten. Ik houd hier wel van.

Het pad met de bramenstruiken ligt vlakbij de camping en ik was duidelijk niet de eerste die hier vandaag langs liep: weinig rijpe bramen binnen plukafstand.

Nu eens even verzinnen wat ik deze dag ga doen. Eerst mijn stoel verplaatsen om weer in het zonnetje te zitten. Het was best koud vannacht: 8 graden. Gelukkig had ik genoeg beddengoed (quilt en gehaakte deken) en een paar wollen sokken. Ik werd alleen wakker van een koude neus en een egeltje dat een keer rondscharrelde.

De WIFI is hier trouwens uitstekend, dus geen gedoe met hotspots…handig bij het schrijven van een blog. Tegelijkertijd bestaat het gevaar dat ik ook op het internet blijf hangen en niet in mijn boek duik.

Dat ga ik nu dus wel doen, onder het genot van een boerinnen beschuit met ambachtelijke aardbeienjam.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, voorpret (30)

Bij gebrek aan een heel leuke foto maakte ik het onderstaande plaatje. Je zou dit voorpret kunnen noemen: de voorbereidingen voor nog een paar dagen kamperen. Ik sprokkelde in de keuken (en supermarkt) wat spullen bij elkaar die niet mogen ontbreken.

De totale hoeveelheid spullen is voor een paar dagen bijna net zoveel als voor 3 weken! Het enige wat minder is, zijn de persoonlijke spullen: kleding, boeken en handwerkjes. De hoeveelheid tent, stoelen, beddengoed en keukengerei blijft hetzelfde.

Ik ga een paar dagen kamperen in mijn uppie. Ben heel benieuwd hoe ik dat vind. Nooit eerder gedaan. Vorig jaar wel alleen gekampeerd, maar dan was de tent alleen mijn slaapplaats en had ik alle dagen cursus. De voorpret was in ieder geval al leuk. Wat kan ik allemaal gaan doen? Wandelen, musea, met een boek bij de tent. Er is vast wel een wol- of quiltwinkel in de buurt….Genoeg ideeën, dat gaat niet passen in die paar dagen. We zullen zien.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, water geven? (29)

Tot nu toe heb ik mijn tuin niet gesproeid…dat vinden de meeste planten prima, maar nu begint het toch wel heel goed zichtbaar te worden dat ze dorst hebben. De een laat zijn blaadjes helemaal hangen en de ander heeft de laatste dagen niet meer overleefd. Ik vind het niet zo erg als eenjarigen het niet overleven. Jammer, maar volgend jaar een nieuwe ronde met zaaien en zien wat het wordt. Met de vaste planten die er soms al jaren staan heb ik toch wat meer moeite om ze geen water te geven…Wat is wijsheid?

Mijn moeders tuin krijgt regelmatig water. Een keer per week een flink aantal gieters en de planten in potten nog wat vaker. Tijdens ons bezoek hadden we een gesprek zus over wel/geen water geven. Aan de ene kant wil je zuinig zijn met water (de regenton is allang leeg natuurlijk), aan de andere kant wil je ook zorgen dat er groen is in de stad (tegelwippen wordt gestimuleerd). Groen in de stad is belangrijk voor ons als mens, maar ook voor de dieren en insecten.

Na terugkomst van de paar dagen weg zag ik dat een aantal vaste planten het nu echt niet meer zelfstandig redt en ik besloot dus om in alle vroegte de planten water te geven. Misschien dat de dahlia’s dan nog een keer gaan bloeien? In het voorjaar zijn ze zo goed gegroeid en ze zitten vol knoppen, maar dat is het dan ook wel. ‘S Avonds kregen een paar planten nog een keer een paar liter water en ik zie deze ochtend dat ze een klein beetje blijer zijn.

Ondertussen zocht ik de afspraken en verboden over het gebruik van water in mijn regio nog maar eens op. Het onttrekken van oppervlaktewater is verboden als je een pomp gebruikt. Kraanwater is nog wel toegestaan, maar ben zuinig.

En wat is dan zuinig? En vergeleken met wie? Ik ben een stuk zuiniger dan de buurvrouw die het hele seizoen haar tuin sproeit…En is je tuin sproeien waardevoller dan het zwembad vol laten lopen en bijvullen? Ik houd van een groene tuin en hoef geen zwembad. De kinderen in de buurt hoor ik heel veel plezier hebben in het zwembad dat in de tuin staat…Ik vind een zwembad een luxe, de buren vinden mijn planten misschien maar onzin?

En zoals mijn moeder zei: “Ik ga niet elke dag onder de douche, dus kan ik de planten in de tuin water geven.”

Natuurlijk geef ik water op het moment dat het niet meteen verdampt: heel vroeg of laat en niet op de allerheetste dag. Verder is het natuurlijk heerlijk vakantieweer en hoop ik voor iedereen dat het volgende week iets afkoelt. In het noorden zijn de vakanties dan weer voorbij.en je wilt natuurlijk niet meteen met een tropenrooster beginnen. Leerkrachten beginnen daar komende week alweer…het zal op veel plaatsen warm zijn in de lokalen en bij het inrichten zullen er al wel zweetdruppels vallen.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, wandelend (28)

Af en toe moet ik echt even controleren of ik mijn vakantiedagen/weken wel goed heb geteld. Ik heb echt mijn agenda er even bijgepakt om naar de datum te kijken en of ik inderdaad ook komende week nog echt vrij ben. Het voelt eindeloos…

Maar het klopt en ik kan nog even blijven genieten van een ritme zonder wekker en het ervaren van de rust waarmee ik alles kan doen.

Een grote stad heeft van alles te bieden op loopafstand en ik wandelde ‘s morgens eerst maar eens naar het Kunstmuseum voor een rondje langs de tentoonstellingen. Het meest inspirerende vond ik de keramiektentoonstelling van Jan van der Vaart. Ik herkende er wel patchwork in, gebruik maken van een aantal vormen en daar mee aan de slag.

Natuurlijk is ook de wijze van exposeren van invloed op de beleving.

Een uurtje museum is wel weer genoeg en ik wandelde terug voor de lunch. Lekker even lezen en later op de middag wandelden we naar het strand. Langs de haven van Scheveningen het strand op en even met de voeten in het, zo hier en daar lauwe, water. Het was niet druk op het strand. Zou iedereen elders met vakantie zijn of worden we mooi weer moe en is het strand niet meer nodig? Of was het deze dag gewoon niet warm genoeg?

Het blijft altijd mooi hoe de natuur zijn sporen achterlaat. De patronen van het water die achterblijven in het zand terwijl het eb wordt.

Op een terrasje keken we de laatste kilometers van de Tour de Femmes. Wij heel relaxed, zij hard werken om de Mont Ventoux op te komen! Daarna weer terug gewandeld en me weer verbaasd over de hoeveelheid stokrozen langs de Haagse gevels. Vaak tussen een paar tegels uit gekropen en dan meters lang. Samen gegeten en in het avondlicht naar huis gereden. Het was een heerlijk mini-tripje.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, Voorlinden (27)

Mijn moeder wilde graag naar museum Voorlinden en zag haar kans schoon dit voor te stellen omdat wij met de auto naar Den Haag zijn gekomen. Het museum ligt op 20 minuten lopen van een bushalte en dat is  voor haar niet meer te doen. Soms nemen ze dan een taxi, maar hoe fijn is het om dit samen te kunnen doen! Even spannend of we met zijn vieren en rollator in onze kleine Peugeot zouden passen, maar dat ging moeiteloos…weten we dat ook weer.

De tuin rondom het museum is ook prachtig, ontworpen door Piet Oudolf en een feest van bloemen. De mannen hadden allang kaartjes gekocht toen wij pas halverwege het pad waren en steeds stil stonden.

De combinatie van vaste planten, grassen en dahlia’s is prachtig.

Ook de tentoonstelling was prachtig verzorgd en nodigde op sommige plaatsen ook uit tot actieve deelname. Het onderstaande heb ik gefotografeerd omdat er een koele werking vanuit gaat. Alleen al door er naar te kijken koel je een beetje af. Rustig op een bankje kijken naar die wandelaar, die door de sneeuw ergens naar toe op weg is.

We sloten de ochtend af met een lunch op het terras. Een fris windje en schaduw zorgden voor een aangenaam verblijf. We waren net op tijd, want het terras liep al snel vol. De jonge medewerkers moesten hard werken en voor sommige ook wel spannend. Met volle dienbladen een lang stuk moeten lopen naar het terras, de juiste tafel vinden en dan de koffie netjes uitserveren…het valt niet mee als het je eerste werkdag is en ik hoorde bij het afrekenen toen we bedankten voor de fijne bediening en goede zorgen (kussentje voor in de rug voor mijn moeder) dat er drie nieuwe collega’s waren en dat het erg druk was. Voor iedereen hard werken dus…

Wij hadden alle tijd…de auto stond fijn in de schaduw, in de middag een dutje, nog een rondje, beetje lezen en handwerken, pizza eten en relaxen. Kortom, echt vakantiegevoel!

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, Piet Hein (26)

Tijdens de vakantie mag een familiebezoekje in Den Haag niet ontbreken. Het is altijd heerlijk om even naar zee te gaan, een bezoekje te brengen aan bekende winkels, maar deze keer kozen we er voor om ook eens een bezoekje aan een onbekend stukje te brengen.

We liepen via de Scheveningse bosjes en het Vredespaleis naar het Zeeheldenkwartier. Ergens op social media was ik de Piet Heinstraat tegen gekomen en bij een van de winkeliers stond dat deze straat zeker het bezoeken waard is. Veel kleine winkeltjes, restaurantjes etc.

En inderdaad was het een ander stukje Den Haag wat we zagen. De straat begon bij de kinderboekhandel. Meteen fout natuurlijk…de rest van de middag sleepte ik twee nieuwe boeken mee. Er waren ook andere kleine cadeauwinkeltjes, waarbij wij ons afvroegen hoe deze levensvatbaar kunnen zijn. Later hoorden we dat de huren in deze buurt niet zo hoog zijn, omdat daar afspraken over zijn gemaakt door de gemeente. Op deze manier wordt de wijk weer leefbaarder.

Maar de kinderboekhandel zit er al jaren…op een mooie hoek en een prachtige collectie boeken. Wat mij betreft een aanrader.

Onze weg vervolgd met de tram, nog even langs de vulpennenwinkel in de Passage (2 kleine potjes inkt gekocht) en met een volgende tram terug naar huis. Samen gekookt, gegeten en heerlijk geslapen in de zeelucht. De meeuwen waren gelukkig rustig en pas laat wakker.

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, varen (25)

Een dagje varen…

We hoopten op wat verkoeling op het water, maar dat viel tegen! Hier een plaatje vanaf de boot terwijl we rustig varen over het Brielse meer.

Natuurlijk ging er ook een boek en een handwerkje mee. 

Een rustig dagje met veel gezelligheid!

Fijne dag, Françoise

Zomervakantie, Café Fleur (24)

De tuin is vannacht een beetje opgefrist, maar voor veel bloemen in de tuin is het te droog. De dahlia’s overleven tot nu toe goed zonder water geven, maar de bloemknoppen blijven bloemknoppen. Dan maar zelf bloemetjes maken. Ik installeerde mij in de tuin om de “groene” reeks af te maken. Luisterboek erbij en aan de slag totdat het te warm was buiten.

Binnen besloot ik verder te werken aan mijn Lego set. Een rustig werkje met kleine stukjes en verrassende constructies.

Zowel de serie bloemetjes als het Lego bouwwerk kwamen af en in de late uurtjes werden er oranje bloemetjes geknipt. Deze kleur hoort bij de maand april (het idee was elke dag een bloemetje in de themakleur van de maand) en ik genoot van het uitzoeken van de stofjes. Om het mezelf een beetje makkelijk te maken koos ik niet 30 verschillende, maar slechts 15. De voorbereidingen kunnen beginnen.

De achtergrond vierkantjes zijn bijna op, dus ook daar zocht ik weer stofjes voor. Die liggen klaar voor een rondje snijden, zodat ik weer een aantal maanden vooruit kan. Het was fijn om de bakken onder handbereik te hebben nu ze in mijn atelier staan en niet meer op mijn kledingkast in de slaapkamer. Het is maar een paar meter verder, maar toch nodigt het uit om ze meteen er bij te pakken.

Tot slot mijn Legoset: Café Fleur (past goed in het thema van de dag ontdekte ik toen ik nadacht over de titel van mijn blog). Het is de voorgevel van een Frans café en is heel smal. Je kunt het dus in de boekenkast zetten voor een rijtje boeken. Leuke details en zal leuk staan op de boekenplank.

Fijne dag, Françoise 

Zomervakantie, poetsen (23)

In de vakantie ontstaat er ook ruimte om grotere poetsklussen aan te pakken. En van het een komt dan het ander…Ik begon dus met een grote schoonmaak van de badkamer. Elk potje en elke tube werd bekeken op houdbaarheidsdatum, hoeveelheid en het gebruik werd beoordeeld. Restjes nagellak van lang geleden gingen nu eindelijk weg, verkeerd gekochte crèmespoeling (stond naast de shampoo) afgevoerd en zo weten we weer wat we hebben. De douchegordijnen werden vervangen, de muren gesopt en de kranen blinkend gepoetst.

Stiekem gaat daar heel veel tijd in zitten, want laten we zeggen dat er wat achterstallig onderhoud was.

Maar nu is het weer zo schoon en fris als mogelijk en vooral opgeruimd en weten we weer waar de pleisters liggen en vooral wat we hebben!

Tegelijkertijd had ik ook een paar bakken uit de gangkast gehaald en op het aanrecht gezet. Het aantal bekers, al dan niet met deksel groeit ook gestaag. Regelmatig krijg je er eentje als relatiegeschenk (het wordt tijd dat ze iets anders verzinnen) en in de loop der jaren is het aanbod ook veranderd. Het is nu heel normaal dat je yoghurt met muesli mee naar kantoor of werk neemt in plaats van de boterham met kaas in een simpele trommel. We hebben bekers van musicals, honkbalwedstrijden en schoolbekers met Harry Potter.

Ook hier moet de bezem door en maak ik een eerste schifting:

1. Houden (veel gebruik)

2. Afval, want oud, incompleet of vreselijk onhandig

3. Kringloop, nog netjes, maar door ons niet gebruikt

4. Bewaren (af en toe gebruik)

5. Twijfel en/of overleg nodig

‘S Avonds was er gelukkig ook tijd voor handwerken. Ik zette een aflevering van Fruity Knitting aan en ging aan het aftekenen van mallen. Een saaie klus, maar fijn als het klaar is. Eerder had ik deze glazen stenen uit een doosje gevist. Ze komen uit de erfenis van mijn schoonmoeder en ik bedacht dat ze misschien als cadeautje kunnen dienen voor de kinderen in de klas. Ze lagen op mijn tafel en opeens viel mijn oog op wat er naast ligt…een werkje van een paar maanden geleden: sea glasses. Het past prachtig bij elkaar.

Aan het einde van de avond nog de Avondetappe terug gekeken, nu over de Tour de Femmes. 

Al weer een fijne dag en de vakantie is nog niet voorbij…

Fijne dag, Françoise