Bijna kerst

 Het voelt wel als een cadeautje: twee weken vrij zonder dat ik er over na hoefde te denken. Andere jaren telde ik het aantal vakantiedagen dat ik moest overhouden om rond de feestdagen vrij te kunnen zijn. Altijd op de kalender kijken hoe de feestdagen vallen...en volgens mij ben ik maar een enkele keer 2 weken vrij geweest in de afgelopen 25 jaar...En nu? Nu hoefde ik er niets voor te doen. Gewoon twee weken vrij van school en studie. Nou betekent dat natuurlijk niet dat ik niets te doen heb, want de stapel achterstallig werk is best groot. Maar ik maakte een lijst met schoolzaken (administratie en lessen voorbereiden), eentje met studiezaken (leeswerk en aantekeningen uitwerken), eentje met privézaken (opruimen en verstelwerkzaamheden) en dan nog een leuke dingen lijstje (bloggen, vest afmaken, borduren, haken, vulpennen...).

De afgelopen dagen heb ik rustig aan alle lijstjes gewerkt. En zo zijn de dagen heerlijk gevuld zonder wekker, een dutje op de bank en toch ook al veel af kunnen strepen. We kijken maar niet te veel naar buiten (al heb ik wel een straaltje zon gezien) en ga ik straks lange vingers bakken voor de tiramisu. Ik dacht het me zelf maar makkelijk te maken door gewoon een pak lange vingers te kopen, maar ik denk dat we niet de enige zijn die dit als dessert op het menu hebben staan. Zelf bakken is natuurlijk ook prima.

Een ander klusje voor deze vakantie is het uitzoeken hoe ik het patroon van de adventsshawl op Ravelry kan zetten. Maar nu eerst hier wat foto's van deel 3 en 4 en dan volgt later deze week een complete fotosessie van de hele shawl.

Lekker veel kleurtjes in dit deel:

Misschien heb je op Instagram bij @ateliersopra haar versie gezien? Zelfde patroon, andere kleuren en daarmee een heel andere shawl. José was ook bezig met het breien van polswarmers, daar heb ik ook wel zin in. Lekker snel klaar of zal ik aan de shawl van Westknits beginnen? Of toch eerst maar wat afmaken? Keuzes genoeg en dit hoort allemaal bij dat heerlijke vakantiegevoel. Beetje opruimen, wat nieuws uitproberen.

De weken voor Kerst op school waren ook fijn. Heerlijk om samen met de kinderen kerststerren te vouwen, kaarsen te versieren met bijenwas en we rekenden met kerstkransjes en banketstaven. We zongen en floten kerstliedjes. Na de herfstvakantie begonnen we met fluiten en nu spelen ze al een sinterklaasliedje en een kerstliedje...ik ben onder de indruk!

Met de studie vliegen we door allerlei lesstof heen, psychologie, antroposofie, rekenen, taal, geschiedenis, didaktiek, muziek om maar wat te noemen. En zoals ik tegen een collega zei: aan het begin van het schooljaar was ik onbewust onbekwaam, nu ben ik bewust onbekwaam en weet ik pas hoeveel er nog te leren valt. De eerste weken heb je geen idee van alle achtergronden, administratie, behandelplannen, hoogbegaafdheid, dyslexie, samenwerkingsverbanden, vergaderingen en alle ditjes en datjes die kinderen met zich mee brengen. Soms met het verkeerde been uit bed gestapt, zenuwachtig voor een feestje, wisseling van vader naar moeder en andersom, verhuizing naar het buitenland, gewoon een keer geen zin of juf ik verveel me...

En soms ben je zelf moe, ben je met je gedachten ook even ergens anders, heb je een les niet helemaal goed kunnen voorbereiden of loopt het anders dan je bedacht had.

Maar toch: elke dag zijn er momenten om te koesteren en van te genieten.

(en ja, soms wil ik ook heel graag wat rollen behang om te plakken)

We genoten ook samen van de adventskalender. De laatste schooldag draaiden we de laatste afbeeldingen om:

Dit was echt een leuk project. Het maken was fijn, maar zeker ook het elke dag omdraaien. Ik had me niet gerealiseerd hoe fijn kinderen het vinden dat ze er eentje mogen omdraaien en hoe blij het andere kind kijkt als zijn tekening te voorschijn komt. Onthouden dus voor volgend jaar!

(ik zet het nu alvast in mijn agenda...)

Ik wens iedereen hele fijne feestdagen. Tot snel.

Françoise

En opeens was het juli

 Tussen dit bericht en mijn vorige zit meer dan een maand...en ik moet echt even in mijn agenda kijken om terug te halen wat er allemaal is voorgevallen in de afgelopen weken. Dat is niet bepaald niets!

Er waren wat gezellige vriendinnendingen: een dagje quilten in Leiden, en een penshow in Utrecht. Dat laatste resulteerde in een nieuwe vulpen. Ik zocht nog wat bij mijn Hopjesbruine inkt...maar ja, een bruine pen, dat is toch niet echt mijn ding. Toch maar eens op zoek. Ik had al iets gezien op internet bij Giant's pens: die had de mooie omschrijving chocolate with strawberries. Dus eerst maar eens kijken. Tja, mooie pen en dus in mijn achterhoofd gehouden. Ik had nog een workshop en misschien kwamen daar ook nog nieuwe wensen uit voort. Ook nog gespeurd naar andere bruine pennen die goed zouden passen bij mijn hopjesbruine inkt. Maar nee, ik kwam verder niets tegen en dus ging ik kijken of de pen er nog was. Zo ja, dan werd-ie van mij. En zo geschiede...

Chocolade met aardbeien

Het sokken breien ging ook gewoon door, ik vergaderde met het bestuur van mijn koor, mr. X had op school een overleg over zijn studievoortgang (veel gemist door zijn nekblessure), we gingen naar Appeltern (leuk met de veerpont), ik had wat quiltdingen, tandartsafspraken en meer van dat soort dingen.

Ondertussen ging het werk ook gewoon door en dat liep toch niet zo naar mijn zin. De nieuwe collega's zijn gezellig, aan de kantoortuin ben ik inmiddels ook gewend, maar toch, toch, word ik minder blij van mijn werk dan voor de samenvoeging. Mijn functie is/zal anders zijn en het is met elkaar zoeken naar de juiste weg. Ondertussen loopt het een en ander niet goed, en ik heb daar last van. Ik realiseer me dat ik geprikkeld ben en dat er iets zal moeten veranderen. Als ik dan op donderdagavond de 13e op Facebook een vacature als leerkracht zie langs komen weet ik: ik ga solliciteren. Eigenlijk wil ik al heel lang wel naar de PABO, maar was er altijd wel een reden om die stap op dat moment niet te zetten. Nu was die er wel en op vrijdag stuurde ik een mailtje en appje naar de schoolleider van vrije school de Driestroom in 's-Hertogenbosch. (basisschool van Mr. X).

We hadden direct contact en op zaterdagochtend maakten we een afspraak voor dinsdagmiddag. Een uitgebreid gesprek volgde en dat resulteerde in een dag proefdraaien. Spring maar in het diepe. (school heeft niet zulke goede ervaringen met zij-instromers, dus laat maar zien wat je kan). Ze hadden wel direct een klas op het oog en laten ze daar nou net iemand nodig hebben op maandag, de vaste juf had een bruiloft. Konden ze mooi dat gat opvullen. Dat ging ik natuurlijk doen. Ik nam de vrijdag, maandag en dinsdag vrij om te proeven en te werken. Op vrijdag keek ik mee en las ik voor en ging ik gewapend met lesmateriaal en planning naar huis om de maandag voor te bereiden. Ook de dinsdag had ik vrij genomen om nog een dag mee te kijken of nog les te geven en feedback te krijgen.

Rondje bos

In het weekend bereidde ik mijn lessen voor. Eén les ging over naaldbomen en dus liep ik een rondje door het bos. Grappig dat je dan dus weer met een andere blik kijk. Een naaldboom is echt heel lang en recht en je kunt een den en spar makkelijk herkennen/onderscheiden.

En zo stond ik op maandag in mijn eentje voor de klas. Ze hadden nog wel een vakles handwerken, dus er kwam een andere leerkracht om te breien. Nou ja, ik heb natuurlijk ook meteen heel wat steken geraapt, beginnetjes van de naald gecorrigeerd en gezorgd dat een ander kind zijn steekjes om iets dicht te naaien netjes deed. 

Aan het einde van de dag vond ik het onderwijs nog steeds heel erg leuk...op naar de dinsdag. Even overleggen met de andere leerkracht over de taakverdeling en alvast het een en ander voorbereiden. Toen kwam de dinsdag...die begon met een appje: of ik het aandurfde om de klas nog een dag alleen te doen. Er was een zieke en ze hadden de ander in een andere klas nodig. Ja hoor zei ik, dat doe ik wel, maar ik kan niet alleen met ze naar buiten: samen met de onderwijsassistent toen de buiten gymles verzorgd. Het was een heel warme dag, zelfs al om 9:00 uur...dus iedereen zijn waterfles mee naar buiten.

Waterflessen: soort bij soort en op kleur

En ook na deze dag waarin mijn geduld op de proef werd gesteld (dag 2...) vond ik het nog steeds leuk en had ik, voor mijn gevoel, een grijns van oor tot oor. Met de schoolleider had ik vervolgens nog een gesprek over uren/financiën en dat soort praktische dingen. Beide partijen positief gestemd, maar ik was niet de enige sollicitant (overigens ook niet de enige die ze nodig hadden).

Donderdagmiddag een telefoontje: je bent aangenomen!

Dus na de zomer ga ik 1 dag naar de PABO  en 4 dagen voor de klas. Als zij-instromer kan dat. Er volgde vervolgens een stroom van mailtjes (administratie school, administratie hoge school, opzeggen huidige baan) en acties. Waar zijn mijn diploma's. Kun je ook je HBO-diploma ophalen uit het diplomaregister? Diplomaregister? wat is dat? O, dat is bij DUO...maar dat geldt alleen voor diploma's vanaf 96...Ik kan hem opvragen bij de Haagse Hogeschool waar ik ooit studeerde...dat kan online, moet je wel je studentnummer invullen. Hmmm, studentnummer...tja... Gelukkig volstaat het tonen van het origineel ook op de eerste studiedag.

Het is zomer

Een complete achtbaan dus. De sokken heb ik maar even gelaten voor wat ze zijn...want er komen allerlei overdrachtspapieren van mijn klas in de mail, tips voor het nieuwe schooljaar. Logisch, want de vakanties zijn hier inmiddels begonnen. Ik heb alles even geparkeerd, want moet uiteraard mijn huidige werk ook overdragen.

In het weekend heb ik mijn kantoor/logeerkamer onder handen genomen. Het logeerbed is er uit, meer ruimte om te bewegen en een kleine tafel extra. Eindelijk een nieuwe printer gekocht en die inmiddels geïnstalleerd. 

Tussendoor ook nog een dagje Amsterdam en als je dan in een boekwinkel bent...dan zijn kinderboeken nu opeens weer heel aantrekkelijk en heeft het rondsnuffelen weer een doel! Ik kocht een prachtig boek met de Noorse mythen.

Noorse mythen, mooie vertelstof

Kortom, veel gebeurd. Hoe snel kan het gaan...en heel veel nieuws in het vooruitzicht.

groet, Françoise