Met mijn wagen volgeladen reed ik gisteren naar de Achterhoek. Dat vol viel wel mee…het is makkelijk inladen als er geen personen op de achterbank hoeven te zitten en er geen golftassen mee hoeven. Ik ben wel een paar dingen vergeten in te pakken, niet ernstig, maar vooral onhandig.
Na een tussenstop bij een studiegenootje reed ik door naar de Achterhoek. Ik ben er als kind regelmatig geweest, ook later nog wel eens voor familiebezoek, maar er nooit als volwassene gekampeerd. Ik reed eerst naar Lievelde om bij een landwinkel lokale producten te kopen: kaas, bier, krentenwegge, eieren en jam. Vervolgens stopte ik in Groenlo en liep een rondje door deze vestingstad.
Daarna reed ik over de landelijke wegen naar de camping. Het is een natuurkampeerterrein, waarbij dus aandacht is voor het groen (veel bomen en bloemenweitjes), grote plekken en kleinschalig. Hier geen seizoensplaatsen voor caravans met zoveel voortent dat menig bewoner van een studio in een grote stad jaloers zou zijn op het aantal vierkante meters.
De tent stond snel op mijn schaduwrijke plek en ik kiepte alles de tent in, maakte het in orde (ruimte genoeg, dus hoeft niet superstrak) en besloot voor het eten een rondje te wandelen.
Vanaf de camping stap je zo een klompenpad op en dat betekent voor een groot deel onverharde wegen. Een zandpad, een bospaadje en daar waar ik dacht dat ik een stukje langs de weg moest, bleek door de groene strook een smal wandelpaadje te zijn.
Ook hier is het duidelijk zichtbaar dat de waterstand erg laag is. Een klompenpad gaat vaak ook over privé-terrein. Hier moest ik een weiland kruisen en ik paste net door deze doorgang. Mijn rugzak was gelukkig ook klein, anders had die af gemoeten. Ik houd hier wel van.
Het pad met de bramenstruiken ligt vlakbij de camping en ik was duidelijk niet de eerste die hier vandaag langs liep: weinig rijpe bramen binnen plukafstand.
Nu eens even verzinnen wat ik deze dag ga doen. Eerst mijn stoel verplaatsen om weer in het zonnetje te zitten. Het was best koud vannacht: 8 graden. Gelukkig had ik genoeg beddengoed (quilt en gehaakte deken) en een paar wollen sokken. Ik werd alleen wakker van een koude neus en een egeltje dat een keer rondscharrelde.
De WIFI is hier trouwens uitstekend, dus geen gedoe met hotspots…handig bij het schrijven van een blog. Tegelijkertijd bestaat het gevaar dat ik ook op het internet blijf hangen en niet in mijn boek duik.
Dat ga ik nu dus wel doen, onder het genot van een boerinnen beschuit met ambachtelijke aardbeienjam.
Fijne dag, Françoise
No comments:
Post a Comment