Brinta en Brioche

Het nieuwe patroon van de Sock Madness heet Brintarsia en in de chatgroep zei iemand dat ze meteen aan  Brinta moest denken. De techniek voor de afstekende kleur heet Brioche. Lang gedacht dat dit alleen de naam voor een brood was, totdat ik op een beurs een boek zag liggen over brioche breien.

In het Nederlands noemen we dat de patentsteek. Niet het meest makkelijke om te doen, wel heel leuk. De technieken in deze sok beheers ik al, dat scheelt heel veel! En genoeg tijd: ga zo dadelijk een uurtje breien, dan weer aan de slag met de studie. Bij het ontbijt geen Brinta, wel yoghurt en een kopje thee.

Om het patroon goed onder de knie te krijgen was wel opperste concentratie nodig: tellen, vooral geen steken laten vallen (dat is bij deze techniek echt niet handig) en het meerderen en minderen is lastig beschreven. Er is wel een filmpje, maar dat is niet zo mijn ding. Ik pak er dus een boek bij over de brioche techniek en lees nog eens een andere uitleg voor dezelfde steek…

Ondertussen krijg ik heel goede hulp:

Kat op het boek en op mijn breiwerk: eerst aandacht voor mij! Kun je mij even aaien en dan dat boek weghalen? Ik wil op jouw schoot liggen.

De setting is nu ongeveer hetzelfde. Ik zit op de bank met mijn tablet op schoot, kat ligt languit op mijn benen net achter de tablet. En mijn thee? Die staat net buiten handbereik. Sorry, kat…

Dat plekje op de bank is mijn favoriete plekje. Regelmatig met de benen omhoog, vinden mijn voeten erg fijn en ik heb een mooi uitzicht naar buiten. Ik woon tegenover een BSO en daar worden dus al kinderen gebracht (dat zie ik ook buiten de vakanties, er zijn kinderen die om 7:15 naar de voorschoolse opvang gaan. Niet alleen meesters en juffen zijn al vroeg op pad, ook de leerlingen). Ik zie de buurvrouw die boodschappen gaat doen, terwijl de buurman naar zijn werk gaat. Hij gaat einde van de week met pensioen, dus is vast druk met overdragen en opruimen.

Helaas geen zonnetje, want dan had ik die ook gehad op de bank, maar dit is wel goed studeer- en breiweer.

Fijne dag, Françoise

Sokken breien

Gisteren stond de hele dag in het teken van het opruimen van mijn kantoor. Op mijn bureau was het een grote puinhoop en ook op de grond lagen diverse stapels: tijdschriften, aantekeningen, boeken en schriften. Altijd heerlijk om in de vakantie daar eens goed voor te gaan zitten. Muziekje aan, op tijd een kopje koffie en lunch met zelfgebakken brood. Ik pakte er ook een emmer sop brei en nu zit ik dus aan een schoon, opgeruimd bureau. Niet meer helemaal opgeruimd, want ik ben nog de laatste stapel aan het ordenen. Ik pakte meteen diverse klusjes op: nog wat nakijken, mailtjes beantwoorden, een rekening betalen, maar vooral papier weggooien.

Ik vond ook een breipatroon terug van een paar sokken. Ik was de sokken wel gestart (finale Sock madness vorig jaar), maar was gestopt. Toen ik verder wilde gaan met de sokken kon ik het patroon nergens meer vinden. Blijkbaar wel geprint, maar niet opgeslagen, dus haalde ik de sok uit en gebruikte het garen voor een ander paar.

Ook dit jaar is er natuurlijk weer een Sock Madness en ik heb getwijfeld of ik wel mee zou doen. Natuurlijk heb ik helemaal geen tijd, maar als ik 's avonds nu eens een uurtje brei in plaats van in slaap vallen op de bank? Dus heb ik me toch maar ingeschreven met het idee dat ik wel zou zien. Zo gezegd, zo gedaan en ik had de Qualifier op tijd af...

De eerste twee rondes kwamen redelijk gunstig ten opzichte van het weekend met meer breitijd (en breitijd op maandag in de trein), dus overleefde ik boven verwachting deze rondes. De derde ronde bleek uiteindelijk spannend. Toen ik op vrijdagavond rond zes uur keek waren er nog 2 plaatsen vrij voor de volgende ronde en besloot ik sok 2 af te breien, foto's te maken, mail te sturen en daarna pas te kijken of het team nog niet vol zat. Na het insturen van de mail (laat op de avond...) durfde ik te kijken: nog 1 plaatsje vrij! Maar in de chat in mijn team werd al snel duidelijk dat ik niet de enige was die er vaart in had gezet. Er was iemand die net een half uurtje eerder haar mail had gestuurd en dus voor mij in de wachtrij stond voor de beoordeling... Jammer, want voor ronde 3 heb ik genoeg tijd: die is vandaag gestart en ik heb wel wat breitijd. Ik ben wel begonnen, want het is een leuk patroon, met net weer even een nieuwe techniek.

Vanmorgen zat ik dus om half acht te breien en niet te bloggen. Daarna streek ik wat was weg en ga ik nu nog een laatste stapel uitzoeken. Dan is de vloer vrij om te stofzuigen en kan ik vanmiddag aan een studieopdracht werken. Het bevalt me best op deze manier vakantie vieren.

Fijne dag, Françoise

Van alles en nog wat

 Ter voorbereiding op dit blog blader ik op mijn telefoon door de foto´s van de afgelopen weken. Het zijn er niet zo veel en de foto´s die ik heb zijn vooral van sokken. Sokken van voor, van achteren, opzij, details, in het beginstadium  en aan het einde. Natuurlijk zijn momenten die veel fotogenieker zijn: dat fietspad met aan weerszijden fluitekruid. Ik neem echter niet de moeite om dan af te stappen, mijn telefoon uit een tas te vissen, die weer in mijn fietstas zit. Op die momenten fiets ik door, meestal is dit op weg naar werk.

Ik geniet er van om zo makkelijk de fiets te kunnen pakken, die 20 minuten verschil per enkele rit, maakt een groot verschil voor de dagelijkse keuze. Als het 's morgens droog is, ga ik op de fiets en terug zie ik dan wel. Ik heb een goede poncho en anders iets later of eerder naar huis om de regen te ontlopen. Lukt natuurlijk niet altijd, maar zware buien heb ik nog weten te vermijden.

Ook was ik veel in de tuin te vinden. Om te beginnen wilde ik de voortuin nu eens goed onderhanden nemen. Het gras komt er steeds overal op, dus tijd voor veel vaste planten. En aangezien het onmogelijk is om alles in één keer te doen, doe ik steeds een stukje en koop daar dan wat planten voor. Ook verhuisde er wat van achteren naar voren. Zo werd het een project in kleine stukjes in plaats van een te groot geheel. Hoe vaak ik al niet met veel plantjes van het tuincentrum kwam en dan even was vergeten dat ze ook nog de tuin in moeten...dat kost niet alleen tijd, maar ook energie. Dus stukje voor stukje werkt beter en nu bijna klaar. Kan ik daarna de achtertuin in, waar het zevenblad vrolijk bloeit en de dahlia's in potten staan en lekker doorgroeien. De planten genieten duidelijk van al het hemelwater.

Begin mei was ik met mijn moeder, zussen en nichtje (damesdag...) naar Limmen naar de Hortus Bulborum. De tulpen stonden er nog prachtig bij en tijdens de rondleiding leerden we nog weer van alles. Het was die eerste dag van mei prachtig weer: stralende zon en 25 graden. Perfect voor ons uitje met ook nog een lunch op een terras.

De Meimaand is ook Mariamaand en in 's-Hertogenbosch is dat duidelijk merkbaar. De stad hangt vol met wit-blauwe vlaggen en in de St. Jan is Maria extra uitgedost en staat ze prominent in de kerk. Op 12 mei was de processie en werd ze door de stad gedragen. Het voelt wat vreemd: de stoet met kerkelijken terwijl de rij auto's gestaag groeit om de parkeergarage te bereiken, op de markt wordt frisdrank uitgedeeld en daar moet de stoet dan omheen...Ik kan me voorstellen dat dit lang geleden een andere indruk maakte. Uit de verhalen hoorde ik dat de mensen dan rijen dik stonden te wachten, nu kijken mensen toch wat verbaasd naar wat er langs komt.

De diensten krijgen deze maand ook extra aandacht. De gildes maken hun opwachting en tijdens de Vesperdienst is er een koor. Wij zongen met ons koor op de 12e mei. Geen volle kerk, wel wat toeristen die in en uit lopen tijdens de dienst, maar zingen in een kerk met orgel blijft toch een bijzondere belevenis. Nu als onderdeel van de dienst met een passend repertoire. (en dan nu op naar kerst; de eerste kerstklanken hebben op de repetitie alweer geklonken).

En dan toch nog even naar de sokken: de sockmadness was nog in volle gang de afgelopen weken en ik heb me uit de naad gebreid tot en met ronde 6. De finale niet gehaald, dat is bijna onmogelijk als je full-time werkt. Dan moeten andere teamleden dat ook doen, net zo veel slaap nodig hebben  etc. Maar...de sokken waren wel af voordat de laatste finalist bekend was en daarmee de ronde was afgelopen. Ik was dus wel sneller dan de langzaamste finalist uit een ander team. Zondag start de finale om 9:30 uur, voor veel finalisten een goede tijd. Ik ben die dag op stap, maar ga zeker de sokken wel opzetten, ben heel benieuwd naar de uitdagingen.

Ondertussen begint alweer de volgende sokkenwedstrijd: SWC. Iets relaxter, maar dan moet je je wel kwalificeren. Vorig jaar was de regel: als je ronde 6 van de Sockmadness had gehaald, was je automatisch geplaatst. Die regel geldt dit jaar niet: alleen als je ronde 7 (de finale) hebt bereikt, mag je starten. Ik koos voor het eenvoudige patroon, omdat ik van die mooie draadjes in de kast heb liggen, die voor kabels etc. niet geschikt zijn. Een kabel vraag om een rustig gekleurd draadje, niet om een druk. Ik geniet enorm van de kleurtjes in het draadje, maar o wat is het breien zelf saai. Nog 1 hiel en voet...en nog een week om te breien. Dat gaat wel goed komen.

Af en toe ook nog wat quilterigs: kleine bloemetjes. Ik experimenteer met blaadjes van een wollen lapje en een rondje van vilt met borduurwerk erop. Reuze leuk, maar dit wordt een meerjarenplan.

Afgelopen week was de laatste week met extra vrije dagen. Ik heb er van genoten. Nu maken we wat plannen voor de zomervakantie en ligt er een lijstje voor mijn neus met zaterdagse klusjes: de was, boodschappen, sporten, de kapper, kattenbak, shawl blokken, notulen en als tussendoortje: breien. Allemaal geen fotomomenten, maar als het even droog is, dan valt er buiten nog wel wat te beleven.

Groet, Françoise

Pfffff

 De afgelopen maand raakte mijn hoofd vol...vol met sokken, quilts, het huishouden, maar vooral toch door de wijzigingen op mijn werk. Het is inmiddels 3 maanden geleden dat we werden overgenomen en verhuisden naar een andere locatie. Aan de nieuwe locatie ben ik inmiddels wel gewend. Ik geniet van de mogelijkheid om te fietsen naar kantoor (en daardoor de natuur elke week groener zie worden), en ook het geroezemoes van de kantoortuin kan ik redelijk goed buiten sluiten.

De overname was natuurlijk met een bepaald doel en hoe dat bereikt gaat worden, is nog niet duidelijk. Ook mijn rol daarin ligt nog niet geheel vast. Natuurlijk zijn ook de verhoudingen onderling verschoven. De directeur is niet meer mijn baas, maar een collega en dat geeft regelmatig wat onduidelijkheid en daardoor wrijving. En daar waar ik anders in het weekend zelden met mijn werk bezig was, ben ik dat nu regelmatig wel in mijn hoofd. Kortom, het kost energie (en levert nu nog niets op...).

Gelukkig bestaat het leven uit meer dan werken (er zitten tenslotte 168 uren in een week, waarvan ik er maar 40 werk...) en gaat het op dit moment vooral over sokken. De sokken van de Sockmadness wel te verstaan. De ene na de andere ronde komt voorbij en aangezien ik door ben naar ronde 5 blijft er ook nog de "stress" van deadlines, wachten op een patroon en spanning of je gebreid hebt volgens patroon.

Tussendoor waren er ook nog de Patchwork en Quiltdagen in Rijswijk waar ik 2 dagen door bracht. Eén dag met mijn moeder en een dag met vriendinnen en als Angel bij het Quiltersgilde. Het blijft toch leuk al die lapjes. Er hingen prachtige quilts, van modern tot klassiek (of is dat andersom?) en daarmee voor elk wat wils. Inspiratie genoeg.

Ondertussen ben ik ook bezig met het uitschrijven van een breipatroon. Dat is wel even wat anders dan een quiltpatroon. Een breipatroon moet tot op de steek nauwkeurig...Dit patroon is voor een shawl passend bij de adventskalender van https://ateliersopra.com/yarn-advent-calendar-2024/

Als je het pakket voor 1 mei bestelt, krijg je een fijne korting. Welke kleur je moet kiezen? Ik zou het niet weten; ze zijn allemaal even prachtig. Ik heb ze nog niet kunnen vasthouden, maar de plaatjes van José die ik in Whatsapp zie zijn veelbelovend. En verder kan ik daar natuurlijk niets over verklappen. Ik brei momenteel proeflapjes om alle steken goed te berekenen en om het patroon zo eenvoudig en duidelijk mogelijk op te schrijven. Alle patronen van de sockmadness helpen daarbij. Elke ontwerper heeft zijn eigen manier van beschrijven en opschrijven.

Tussen alles door werk ik ook nog in de tuin. De dahlia's staan in potten (niet vertellen aan de slakken) en ik ontdoe de voortuin stukje voor stukje van onkruid. Hoogste tijd om daar allemaal vaste planten in te zetten, want mijn droom van allemaal bloemenzaaisels loopt alle jaren in de soep. Vandaag deed ik weer een paar m2 en zette daar meteen wat planten in die ik uit de achtertuin haalde. Ik deelde de ooievaarsbek op in kleinere pollen en verdeelde ze. Jammer dat we geen tuincentrum om de hoek hebben, waar je even een paar plantjes haalt en die dan meteen in de tuin zet. Als ik nu ga, dan kom ik met zoveel thuis, dan ik vervolgens te weinig tijd/energie heb om ze er tijdig in te zetten.  Nu verhuis ik een stukje achtertuin naar de voortuin en heb daarmee ruimte voor de dahlia's achter.

Koningsdag vierde ik tussen de lapjes. Gezellig met een quiltvriendin bijpraten en lapjes sorteren. Altijd leuk als je lapjes van jaren geleden tegenkomt: collectie zus, ontwerper zo. O, die had ik ook in een quilt etc. Een goede manier van opladen.

Nu nog even de laatste was ophangen. Ik hoopte op een droge dag, zodat het een en ander buiten aan de droogmolen kon, maar dat zat er niet in. Overigens moet ik dan eerst dat gat in de grond weer vinden. Dat is altijd weer een zoektochtje na de winter. Het gras zit er over heen gegroeid en die rode dop die er oorspronkelijk op zat, is al lang niet meer rood, maar gebleekt door de zon. Nu dus maar op zolder...

Ergens komende week komt er weer een sokkenpatroon: ronde 5. Mooi dat ik deze ronde bereikt heb. Vorig jaar deed ik voor het eerst mee en was mijn doel ronde 1 overleven. Dat is gelukt, want ik haalde ronde 6! Meteen de lat dus hoog gelegd, wie weet gaat het ook dit jaar lukken.

Iedereen een goede week gewenst.

Françoise

Pasen

 De afgelopen weken stonden in het teken van deadlines…iets met breien en een quilt die af moest (opgeven voor een tentoonstelling geeft een bepaalde druk). Nu heb ik net de laatste steken gezet aan de tunnel van de quilt (moet hem zaterdag inleveren) en zit ik tussen twee rondes van de sockmadness in. Ik ben maar eens door mijn foto’s gegaan en een selectie gemaakt om afgelopen maand vast te leggen.

Na de qualifier van de sockmadness volgde de indeling in de Teams. Ik ben beland in Team Kuchen (had ook Tiramisu of Oliebol kunnen zijn) en na een korte kennismaking konden we aan de slag met gestreepte sokken. Het venijn van deze sokken zat ‘m in de minderingen en meerderingen die je niet moest vergeten en vooral op de juiste manier moest doen…Ook mijn quilt met blokken van 12 x 12 inch verdiende nog de nodige aandacht. Ik heb hem aangemeld voor de tentoonstelling “Van tekst naar textiel” van het Quiltersgilde in Rijswijk.

Het zijn maar 18 blokken maar wel groot genoeg voor een flinke quilt. Alle onderdelen met de hand geappliqueerd, maar het quilten zal met de machine gebeuren. Als alle blokken klaar zijn, is het tijd om ze op tafel te leggen en de lay-out te bepalen. Dit kan mooi voor dat de volgende ronde van de sockmadness start. En zo ga ik van deadline naar deadline met mijn handwerkprojecten.

Ondertussen is het voorjaar (iets minder regen mag, het komt met bakken uit de hemel terwijl ik dit typ op deze eerste Paasdag), maar de narcissen hebben het naar hun zin in mijn voortuin. De diverse soorten doen we hun best om het voorjaar te begroeten. Nu ik vaker op de fiets zit, ervaar ik het voorjaar goed. De geur van bloesem, de veranderingen van het groen, de magnolia’s die bloeien en de vele bollen die in ook in openbare groen hun best doen. 

Tussen alle handwerkdeadlines door hadden we ook nog een weekend met concerten met mijn koor. Het wachten benutte ik met een simpele sok. Maakte het wachten tijdens de generale aan het einde van de werkweek iets makkelijker, hielp me focus te houden in plaats van heel erg te verlangen naar een plekje op de bank.

En er was ook alweer ronde 2 van de madness. Een ronde met slechts 1 garen, maar wel met gedraaide en gekruiste steken. Mooie meerderingen bij de wreef en mij ging dit zonder problemen af. Toen ik sok 2 bijna af had ontdekte ik een verschil met sok 1. O nee, waar heb ik iets fout gedaan? Niet te veel over nadenken: afmaken, foto’s maken en inleveren. Dan is er nog tijd voor herstel mocht dat nodig zijn. Later kijkend naar andere foto’s realiseerde ik met dat ik in sok 2 waarschijnlijk een paar toeren te veel gebreid had en niet in sok 1 te weinig. Ze werden in ieder geval goed gekeurd en kon ik mijn aandacht weer verplaatsen naar de quilt.

Als je sokken binnen de ronde duur af zijn en goedgekeurd krijg je een bonuspatroon (vooral om snelle mensen zoet te houden…) en ik heb besloten om ze te breien als ik er sneakersokken van kan maken. De bonussokken mag je wijzigen naar eigen inzicht. Naast wat zomerse sokken zijn deze dan ook eerder af! Wel dus de uitdaging maar vragen minder tijd. Onderstaand een wel heel speciale start van een sok: bij de zool.

Nu heb ik wel iets meer breitijd gekregen. Mr. X heeft zijn rijbewijs gehaald en kan mij dus overal naar toe rijden. Zo gaat hij dus mee om de quilt weg te brengen volgende week: goed om kilometers te maken over onbekende wegen. Aangezien hij nog geen 18 is, kan hij niet zonder een van ons op stap, dus nog geen discussies over het autogebruik.

Maandag haalde hij zijn rijbewijs en kon dat donderdag al ophalen bij het gemeentehuis, de begeleiderspas was al in huis, dus werd er donderdagavond alvast een stukje gereden en daar hoort dan tegenwoordig ook een bezoekje aan de McDrive bij.

Ik vind het heel raar om in mijn eigen auto er naast te zitten, dat gebeurt niet zo vaak. 

Ook maakte ik nog dit popje af. Het hoofdje lag er al jaren, maar de ledematen kwam ik niet aan toe. Ik heb nu een gebreid lijf en ledematen gemaakt. Mijn nieuwe mascotte en hulp bij handwerkzaken. Nog even nadenken over een geschikte naam voor deze jongedame. Haar eerste fotoshoot heeft ze al gehad, hieronder op de foto met alle sokken van de sockmadness: warming-up, qualifier, ronde 1 en ronde 2.

Bij de sockmadness zijn draken favoriet als mascotte, maar afgelopen week doken er ook gebreide kippen op en er werd een toepasselijke tekening gemaakt door Snorrepot.

Ik realiseer me dat ik nog geen foto hebben van de quilt. Eerst morgen maar eens de lat zagen, zodat de quilt fatsoenlijk kan hangen. Ook de hoes erbij zoeken, zodat hij fatsoenlijk vervoerd kan worden. Maar wat is het heerlijk om hem ruim voor het inleveren af te hebben.

Nu is het wachten op het volgende patroon van de sockmadness. De ronde was gisteren afgelopen toen de laatste plek voor de volgende ronde werd gevuld. Het is niet waarschijnlijk dat op Eerste Paasdag het nieuwe patroon uit komt, maar je weet het gewoon niet. Ik heb morgen veel breitijd, dus kom maar door.

Groet, Françoise

Zo veel te doen

 Nog heel even en dan barst de echte Sockmadness weer los. Mijn qualifiers waren snel klaar. Het patroon was er op vrijdagmiddag (twee weken geleden) en de eerste sok was op zondagochtend af. De tweede sok breide ik rustig in de week erna, geen stress, gewoon elke dag een stukje en die was op vrijdagavond af. Ik kon rustig het weekend en en andere dingen doen.

Het was geen moeilijke sok (vond ik), maar het patroon goed lezen was voor velen nog wel een dingetje. Een verstopte zin boven aan een bladzijde of niet goed lezen hoe de meerderingen bij de hiel moeten. En de jury is streng. Ze checken alle kruisingen en tellen het aantal naalden op de hiel (dat lukt met een streepjespatroon), en houden in de gaten of je wel goed spiegelt (als je dat hebt gedaan) etc. Een hele klus, zeker nu naar het einde toe, waar de mailtjes gestaag binnen komen. Morgenmiddag is de deadline.

Daarna begint het wachten op het patroon voor Ronde 1. Vorig jaar was de deadline op woensdag en kwam het patroon op zaterdagochtend. De grote vraag is hoeveel tijd ze deze keer nodig hebben om iedereen in te delen. Wat is de geheime planning? Ik houd overal rekening mee: van lekker breien in het weekend tot stress als we beginnen op maandag.

Nou ga ik natuurlijk niet stil zitten wachten...ik heb nog een quiltdeadline. Moet nog een heleboel doen, maar heb de quilt wel aangemeld voor de tentoonstelling half april in Rijswijk. Ik dacht: ach, doe gewoon mee. Deze quilt is in het kader van de opdracht "van tekst naar textiel", georganiseerd door het Quiltersgilde. Erg leuk en ik word helemaal blij van mijn ontwerp. Dus ik zit nu elke avond te appliqueren.

In de kast vond ik nog een popje in wording. Lekker gekke haren, maar de ledematen waren nog niet naar mijn zin. Ik besloot dat het gebreide benen moeten worden en ben met restjes aan de slag gegaan. Voor lijf en ledematen is het patroon van een beroemd aapje de basis. Het mag lekker gek worden. Bij de sockmadness houdt bij veel breisters een draakje de wacht, bij mij mag dit een popje worden. Iets voor tussen de sokkenrondes door.

Deze week zagen we gelukkig ook een paar keer de zon en was het heerlijk om naar werk te fietsen. Dat is echt heerlijk. Wat dat betreft is de nieuwe locatie een stuk beter. Verder raken we ingeburgerd en is het alweer 4 weken geleden dat we verhuisden. Mijn nieuwe rol krijgt langzaam vorm en geeft ook weer nieuwe kansen en uitdagingen. Nu nog wat wennen aan de soms drukke momenten, maar dat komt vast wel goed. Het is niet alle dagen druk op kantoor.

Zoals altijd gaat mijn bloggen met horten en stoten...maar natuurlijk ga ik jullie mijn sokken zeker showen. Maar als het patroon er zaterdagochtend nog niet is: goed voor het huishouden, dat ga ik dan uiteraard als een speer doen...want je weet het gewoon niet...Nu is het ondertussen een heerlijke chaos op mijn bureau. Mijn laptop staat tussen draadjes, klosjes, breinaalden en lapjes. Wat wil een mens nog meer?

Groet, Françoise

Als het regent

Op deze regenachtige zondag vermaak ik me met kleur. Ook moet er wel wat aan het huishouden gedaan worden, want gisteren heb ik de hele dag zitten handwerken. Het begon gisteren met de Algemene Ledenvergadering van de DutchMQG. Dat gebeurt tegenwoordig online en was in een uurtje gepiept. Nog een uurtje gezellig kletsen en ondertussen was ik druk met mijn bloemenquilt. Na de lunch ging ik verder met mijn kwalificatiesok voor de Sockmadness. Vrijdagmiddag net voor lunchtijd was het patroon er en kon ik dus tijdens de lunch al een eerste blik werpen. Eenmaal thuis maar eens garen bij elkaar gezocht en begonnen.

Zaterdagmiddag was dus breitijd en als vanzelf ging de middag in de avond over en breide ik maar door en door. We aten een broodje, en af en toe nam ik koffie of thee. Een niet al te moeilijk patroon en daardoor kon ik heerlijk Netflix ook aanzetten en bracht ik heel wat tijd door met de perikelen van New Amsterdam. Het ene na het andere ziekenhuisdrama kwam langs en ondertussen had ik bijna een sok af.

Vorige week hield ik me bezig met de kleine bloemetjes, deze maand is het thema roze. En zo krijgen de grijze bloemetjes wat roze toegevoegd en tijdens de bee knipte ik nieuwe bloemetjes. Ze fleuren je dag op, want de krokussen in de tijd vinden het maar ongezellig met al dat water op hun kop.

Ondertussen kwam vorige week Mr. X weer thuis uit Zuid-Afrika, de verhalen hebben we nog lang niet allemaal gehoord, want er moest natuurlijk direct Carnaval gevierd worden…Het weekend heb ik hem niet veel gezien.

Mijn bijdrage was het vastnaaien van nieuwe emblemen en dat moest ik op donderdagavond nog snel even doen voordat het vrijdag was. Je kent het wel: weken de tijd en dan toch nog op het laatste moment.

Natuurlijk reed ik naar Schiphol om hem op te halen, duurde lang voordat de bagage kwam en ik genoot dus van een kopje koffie met een simpel breiwerkje.

Om goed voorbereid te zijn op de sockmadness draaide ik van alle strengen mooie bollen. Kijk eens wat een feest aan kleur. Keuze genoeg. Beslissen welke kleur ik gebruik doe ik pas als ik het patroon heb gezien, want wat op de bol heel contrastrijk lijkt, kan in een patroon zomaar eens wegvallen.

Vanmorgen na het sporten had ik de eerste sok van de Qualifier al af…Mijn doel voor dit weekend gehaald. Ik weet nu hoe de sok verloopt en kan dus rustig aan de tweede breien. Nog tijd genoeg, maar ook de quilt met grote bloemen moet aandacht krijgen, hoop ik deze week iets vaker te sporten en is er natuurlijk ook gewoon mijn werk.

We zijn intussen een beetje geland. Het werken in de kantoortuin valt me erg mee. Je merkt wel (op drukke dagen) dat rond half vier de focus bij veel mensen weg is…er wordt meer gepraat met elkaar. Vaak  ontstaat er pas rond die tijd bij mij enige focus, dus gauw een muziekje aan op dit soort momenten. Wat verder lastig is dat er heel vaak wat lekkers bij het koffieapparaat staat…stroopwafels, een doosje met chocolade, valentijnschocolaatjes, een zakje fudge…In de kast liggen altijd chips en snoepjes. Heel verleidelijk en ik kan er dan ook niet altijd aan voorbij lopen.

Goede gesprekken thuis en op het werk, geven wat meer duidelijkheid over mijn eigen wensen voor de nieuwe invulling van mijn takenpakket. En wat is het heerlijk om te fietsen in de ochtend. Al een paar keer in de gelegenheid geweest om op de fiets te stappen en van al het vogelgefluit te genieten.

Nu weer terug naar mijn breiwerk en applicatiebloemen. Vanavond weer inspiratie opdoen bij Heel Holland Bakt.

Fijne week, Françoise

Een breimachine in Zuid-Afrika

Via Instagram kunnen we de avonturen van Mr. X in Zuid-Afrika volgen. Er worden filmpjes geplaatst, af en toe wat foto's en een van zijn klasgenoten schrijft elke dag wat op haar blog.

Vorige week hadden we even contact na een emotionele dag bij het boys home. De dagen zijn intens en iedereen is blij ze te ontmoeten. 

Op onderstaande foto wordt een van de breimachines gedoneerd bij de dagbesteding voor gehandicapten. De andere machine reist nog door naar een andere locatie.

De verhalen heb ik nog niet gehoord, maar eerder hebben ze hier een naaimachine gedoneerd en dit jaar hebben ze eerst geïnventariseerd wat voor wensen er waren en daarna zijn de studenten boodschappen gaan doen. Onder andere een laptop en stoffen.

In een van de filmpjes zag ik Mr. X druk in gesprek op de stoffenafdeling. Paar meter van dit, paar meter van dat. Voor hem natuurlijk geen onbekend terrein.

Ik zag wat leuke Afrikaanse prints op een rol...zou hij wat voor mij meenemen?

Einde van de week is hij weer thuis en zullen we meer horen. 

Het weer is daar in ieder geval een stuk beter dan hier. Al is een sportdag organiseren bij 35 graden nou ook niet echt aangenaam...

Hier is het alweer grijs en treurig, geen weer om in de tuin wat snoeiwerk te doen, dus binnen maar de boel eens goed gepoetst vandaag. Ook flink opgeruimd: bakken met Lego naar zolder en diverse laatjes en stapels kranten uitgezocht. Meteen de krant maar opgezegd: ik kom er niet aan toe om hem te lezen en dan is het wel een dure grap. En met de Sockmadness 18 voor de boeg zijn mijn dagen met pieken helemaal goed gevuld.

Gisteren maakte ik de finalesokken van vorig jaar af en daarmee zijn alle sokken van die editie klaar.

Ik kon meteen door naar de volgende: het patroon van de warming-up sok is beschikbaar.

Daar waar de finalesok een enorme tijdvreter was (dubbele sok, intarsia en ook nog een telpatroon lezen) , schiet deze sok beter op. Kabeltje en maar 1 draadje, ik ben zaterdag lekker op geschoten.

De zaterdag was een dag voor hangen op de bank met breiwerk, boek en bitterkoekjes. Ik moest even bijkomen van de kantoorverhuizing en vooral de daar bijhorende veranderingen. Vrijdag was onze eerste dag op de nieuwe werkplek en heb ik zo'n 20 nieuwe collega's ontmoet. Ik was gesloopt aan het einde van de dag, door al het geroezemoes (40 mensen in een grote ruimte aan het werk), het vinden van je weg op een nieuwe locatie (waar is de wc, hoe werkt het koffieapparaat, andere thee).

Wat wel lekker was, was mijn fietstocht naar het werk. Binnen een half uur te fietsen, langs de Vughtse hei, door de polder en alleen het laatste stukje veel verkeer. Ik hoorde de vogels zingen en zo hier en daar zie je de eerste voorjaarsbloesems.

Straks weer op de bank voor Heel Holland Bakt. Altijd inspirerend, maar ik zal even moeten wachten met zelf bakken. De oven doet het niet (en natuurlijk had ik net allerlei gerechten bedacht die in de oven bereid worden of nog even onder de grill moesten...)

Groet, Françoise

Een hoofd vol

De afgelopen anderhalve week was een week vol emoties. Van spanning voor de reis van Mr. X naar Zuid-Afrika, tot blijdschap bij het afhechten van een paar sokken tot onzekerheid, ongeloof en boosheid dat het bedrijf waar ik werk verkocht is en samen wordt gevoegd met een ander bedrijf op een andere locatie.

Afgelopen donderdag vertrok de groep van het ROC dan eindelijk naar Kaapstad. De dozen met breimachines zijn eindelijk uit de woonkamer verdwenen. Ik bracht Mr. X naar Schiphol, vol gezonde spanning en natuurlijk ruim op tijd! En we realiseerden ons dat Zuid-Afrika echt wel heel ver weg is (toch echt anders dan je kind op de bus zetten naar Oostenrijk). Alle paperassen waren thuis driedubbel gecheckt: toestemming, uittreksel bevolkingsregister, kopieën van onze paspoorten, inentingsbewijzen en zorgpas.

We hadden een auto vol geladen…alle dozen werden nog eens extra gewrapt, net zo als de koffers met donaties. Na het inchecken was er nog tijd voor een laatste knuffel en een groepsfoto en daar gingen ze dan. Ik reed door de file weer naar huis en volgde op flight radar de vluchten. Eerst een overstap in Istanboel en toen ik zag dat ze daar vandaan ook weer goed vertrokken waren, kon ik rustig gaan slapen. De volgende dag op het werk volgde ik de reis over het continent en met mijn collega zagen we ze dalen en ook hier weer veilig landen.

Ondertussen bereiken ons de eerste beelden via Instagram en lees ik de verhalen op een blog van een klasgenoot. De eerste dag was een voetbaltoernooi in een erg arme wijk gepland bij de voetbalclub aldaar. Werden er schoenen, shirts etcetera gedoneerd en verloren ze de wedstrijd. Daarna een lunch in Stellenbosch om het grote contrast tussen arm en rijk te tonen op korte afstand van elkaar.

Vandaag een bezoek aan Robbeneiland met een uitgebreide rondleiding.

Ondertussen ben ik druk met het afronden van SockMadness sokken. Ik verwacht dat de warming-up van de nieuwe ronde eind van de week begint. Eerst rolden deze van mijn naalden: Three times a cable. Niet heel moeilijk, vooral lastig door dat je verschillende telpatronen naast elkaar moet leggen en dus moet opletten. Ze gaan wat moeilijk aan, maar passen verder prima. Door de twee garens lekker dikke sokken.

Zaterdag ging ik naar Amsterdam en ik durfde het aan om een ingewikkelde sok in een volle trein te breien. Het is met intarsia in het rond, dubbelgebreid en ook nog eens een patroon volgens een teltekening. Inmiddels ken ik de trucjes uit het patroon uit mijn hoofd, dus durfde ik het aan om een paar naalden te breien, zodat ook deze sokken deze week af zijn. Nog 1 voet te gaan.

De zondagochtend begon ik in pyjama op de bank. Zonnetje, quilt, twee katten op schoot, kopje thee, breiwerk en luisterboek: perfect begin van de dag. Vooral dat zonnetje. Toen ik ‘s middags in de garage kwam, ontdekte ik een bloeiende geranium. Meestal kom ik daar in het donker, pak mijn fiets en ben weer weg. Ik werd dus aangenaam verrast door het voorjaar.

Ook deze Delfter socken maakte ik deze week af. Een bonuspatroon dat ik vorig jaar echt moest beginnen, omdat ik in Delft geboren ben. Ook extra dikke sokken, lekker voor in huis.

En in de tuin staan de eerste krokussen in bloei. Het wordt toch echt wel weer een keer voorjaar.

En tussen dit alles door zijn er ook nog de werkperikelen. Vorige week vrijdag werd ons verteld dat het bedrijf is verkocht en we een andere directeur hebben en ook gaan verhuizen (komende week). Mijn 5 collega’s en ik vol emoties: boos, verbaasd, onzeker, verward etc. Er was veel onduidelijk en er waren dan ook heel veel vragen, die niet direct beantwoord konden worden. Dat eerste weekend durfde ik mijn rolmes niet in een lap stof te zetten. Ik was te bang om de stof te versnijden, zo was ik er niet bij met mijn gedachten.

Nog steeds is het afwachten hoe het zal zijn om op een nieuwe locatie te gaan werken. Van een eigen kamer (of hooguit met nog een collega) naar een grote kantoortuin met veel mensen. Inmiddels ben ik er wel even geweest om de praktische verhuiszaken te regelen en vond ik de sfeer er prettig en energiek.

Voordeel is dat het voor mij dichterbij is. Met de auto zal het in reistijd niet uitmaken, maar met de fiets wordt het opeens heel haalbaar. We gaan het zien, maar het geeft behoorlijk wat onrust in het hoofd.

Een fijne week, Françoise

Lang weekend

 Inmiddels is het alwéér de 8e van de maand. Die sockmadness heeft hier flink toegeslagen en ik ben dan ook al weer twee paar sokken verder. In ronde 2 zat mijn team supersnel vol en dat betekende dat ik in ronde 3 er flink de vaart in zette. Mijn team heeft veel werkende breisters en dat betekent dat het snel gaat in het weekend. Wel geleerd dat tot ‘s avonds laat door breien niet altijd zinnig is. Ik kan dan beter op tijd naar bed gaan en een uur eerder opstaan…dat voorkomt fouten en dus uithalen.

Voor nu ben ik weer even “sokloos” en kan ik het huis opruimen en ga ik dit lange weekend in de tuin aan de slag en met mijn lapjes spelen. Ook hier nog wel wat te doen.

Naast al dat breien worden er ook al wandelend kilometers gemaakt. Vorige week was dit een route van 20 km vanuit Megen. Ik kwam door Dieden, Dedem en Deursen. Dorpen waar ik nog nooit van gehoord had. Mooie omgeving, veel kerken, kloosters en open veld. Dat was wat minder met de koude wind. De zon kwam door toen ik weer in de auto stapte.

Ook gaf ik nog de 2e les machinaal quilten bij Wietske in de winkel (Den Bosch) en zijn de lessen voor het najaar alweer gepland. Daarnaast nog wat verjaardagen: mijn moeder, een neefje en ik zelf. En zo vliegen de weken voorbij. Op het werk zeiden we het al: voordat je het weet is het jaar al weer om.

Afgelopen herfst stopte ik geen nieuwe bollen in de tuin, maar gelukkig komt alles van eerdere jaren gewoon weer op: narcissen groot en klein, tulpen in allerlei kleuren, blauwe druifjes  en de krentenboom staat in bloei. Wel stopte ik wat bollen in de grond die uit potten kwamen en gekregen  bakjes. Hoe leuk als die het dan ook gaan doen. Nu wordt het weer tijd voor de dahlia’s en het zaaien van de eenjarigen. Dit jaar maar niet binnen: onze Nacho en Hope zijn dol op bloemen en planten. Dat wordt dan dus geen succes.

Naast dol op de bloemen zijn ze ook nog steeds dol op de bolletjes wol en moet ik alles goed opruimen. Als je tegenwoordig in onze woonkamer kijkt kun je denken dat ik niet handwerk. Zelfs voor een minuutje gaat mijn breiwerk in een afgesloten tas of in een trommel. En boven de deur open laten staan van mijn naaikamer is vervolgens een groot pretpark voor poezen die de bolletjes wol feilloos weten te vinden.

Terwijl ik dit zit te typen heeft Nacho zich op mijn schoot genesteld, zo gezellig.

Ik wens iedereen fjne paasdagen, gezellig met familie of zoals ik doe: genieten van een extra dagje vrij om alles te doen wat ik leuk vind. Misschien moet je werken, ook dan heb je vast wel een momentje om te genieten van de zon, alles wat in bloei staat en een chocolade eitje.

Groet, Françoise

Sockmadness Forever

 Achter de schermen wordt er ijverig gebreid. De vonken spatten nog net niet van mijn naalden, maar mijn hoofd zit er helemaal vol mee...De Sockmadness is van start gegaan en ik ben er vol ingedoken. Ik zal jullie meenemen door de afgelopen weken, kan ik het mooi even van mij afschrijven en nog weer even genieten.

Het begon natuurlijk met het aanmelden tussen 1 en 14 februari: dat was makkelijk. Na je aanmelding kreeg je al diverse patronen (warming up) om je bezig te houden. De eerste twee heb ik overgeslagen, want nog zoveel anders te doen. De derde vond ik te mooi en ging ik toch overstag... Eén sok van dat paar is af, de andere heb ik gisteren opgezet (nog geen foto's beschikbaar).

17 verschillende ballonnen

Op donderdag 16 februari was daar opeens het patroon voor de Qualifier (je moet er wel wat voor doen). Dit patroon moest je binnen 14 dagen breien en dan de foto's inleveren. Een sok die vooral veel tijd kostte. Ik vond hem niet moeilijk (al deed ik ook het nodige fout...), maar vooral was deze tijdrovend. Gelukkig was er meteen een weekend met breitijd en had ik maandagavond de eerste sok af. Een tweede sok gaat altijd sneller, alle hobbels zijn al een keer genomen en nog niet vergeten. Vrijdagavond de 24e waren ze klaar, inclusief alle draadjes afhechten! Op zaterdag maakte ik de foto's en leverde ze in. Ze werden al heel snel goed gekeurd en kreeg ik een bonuspatroon.

Qualifier: "Leicht"

Een leuke bonus, maar eerst moest er ook nog gequilt worden (en gewandeld). Er lag nog een blok van de BOM van het DutchMQG te wachten en de Round Robin wachtte op aandacht. Dus gingen de bolletjes aan de kant en kroop ik achter de naaimachine. Ondertussen volgde ik alle chats op Ravelry en verbaasde me over hoeveel vragen je kunt stellen over slechts 1 patroon.

Borduren met hulp

Na het sluiten van de mogelijkheid om je te kwalificeren begint het wachten op de start van de eerste ronde. Als nieuweling is het even afwachten hoe dat normaliter gaat, maar ook dan gaat het elke keer weer net even anders. Het begint met het bekend maken van de 26 Teams. Indeling van de teams gaat op snelheid. Ik zit in Team Icaco. Alle teams hebben fruitnamen. Icaco is een pruimsoort die in de Caraïben voorkomt. Dus niet in het snelste team of het langzaamste...In een team mensen van over de hele wereld: Australië, Engeland, USA, Canada, Noorwegen, Spanje, Duitsland. 

Daarna volgt het materialenlijstje: het wordt sok H van je lijst en binnen nu en 48 uur volgt het patroon...dat betekent dus heel, heel vaak je mail checken of het patroon binnen is...Inderdaad een stukje madness. Soms gebeurt er wat in de Ravelry groep en dan is iedereen superalert....en dan blijkt het nog weer 24 uur te duren...

Detail Ronde 1 :"Valgus"

Op zaterdag 4 maart ging ik dus maar rustig lesgeven bij Wietske in Den Bosch: machinaal quilten. Ik heb bij de lunch een keer gekeken naar mijn mail maar er was nog niets. Toen ik om 4 uur thuis was wel en ik heb snel besloten welke kleur garen ik ging gebruiken en ben aan de slag gegaan. Echt geen flauw idee hoe snel het zou gaan, dus heb ik er flink de vaart in gezet. Op zondag was mijn agenda leeg op een uurtjes sporten en de was en stofzuigen na...dus kon ik veel breien. Een makkelijk breiwerk, met niet voor elke steek op het patroon hoeven kijken. Binnen 24 uur had ik de eerste sok af. Ik was helemaal verbaasd.

Meteen maar op naar sok 2, want als ik zo snel ga, dan gaan anderen dat misschien ook en mijn doel was om de eerste ronde te overleven. En dat betekende dat ik maandagavond even voor half elf mijn tweede sok afkantte. Huh? Meteen maar foto's maken dan en insturen...Het antwoord of ze goedgekeurd waren liet even op zich wachten, dus toch maar naar bed. Het gewone leven gaat gewoon door...maar als je 's nachts wakker wordt, kun je best even je mail checken. Goedgekeurd...dat slaapt een stuk beter.

Ronde 1: "Valgus"

En weer een patroon als bonus, maar nu eerst die andere bonussok afmaken en dat andere paar lonkt ook...dus ook die maar op gezet. Dat laatste paar heet Delfter Socken. Tja, geboren in Delft, dus die moet ik echt breien.

Ondertussen breien teamgenoten nog door en zijn er in mijn team 18 mensen klaar. Er gaan er 35 door naar de volgende ronde. In twee andere teams staat de teller op 34...daar zitten nu mensen heel erg door te werken om het laatste plekje te bemachtigen en alle andere mensen kijken mee welk team als eerste vol is. (er zijn prachtige spreadsheets gemaakt, die iedereen binnen de groep op Ravelry kan inzien).

Voorbereidingen voor "Delfter Socken"

Mijn sokkentempo kan dus even iets naar beneden. Tijd voor een quiltprojectje en een verhaaltje hier. Voor nu is het de kunst om de madness zo af en toe uit mijn hoofd te zetten, zodat andere taken me iets beter af gaan...maar het zal wel wennen.

En wanneer de tweede ronde start? Dat hangt er vanaf wanneer alle teams vol zijn of als er 14 dagen zijn bereikt...Blijven opletten dus.

Groet, Françoise