Sokken SWC 2022 en een nieuw schooljaar

Tijdens onze reis naar Canada heb ik tijdens alle autoritten en vluchten, maar ook aan het zwembad ijverig gebreid aan de sokken die op dat moment nodig waren voor de “wedstrijd”.

Een ronde eerder was het patroon van de sok te moeilijk om met een moe wandelhoofd te breien, dus bleven ze liggen. Ik nam ze wel mee naar Canada en breide ook deze verder en op de vlucht terug naar Nederland waren ze klaar. Geen punten meer, maar wel af. Thuis worden ze geïnspecteerd door onze Nacho. Hij is zeer geïnteresseerd in deze sokkenwol. 

Ik verzamelde alle sokken van de 2022 editie en stopte ze in deze trommel. Ook hier weer inspectie. Even met je neus erin.

Er is nog 1 laatste ronde: de cooling down. Er zijn geen punten meer te verdienen. Ik heb ze opgezet om  het geheel goed af te sluiten. Ik heb dan 1 paar sokken niet gebreid, niet slecht al zeg ik zelf.

De cooling down sokken heb ik een paar avonden geleden opgezet en naar ik dacht goed weg gestopt in de mand bij een haakwerk. Maar toch…deze wol is blijkbaar erg aantrekkelijk en dus vond ik ‘s morgens de bol door de kamer…ik had weer wat te doen.

Inmiddels is de bol weer een bol en kan ik de kabeltjes breien van deze sneakersokken. Dat schiet dus lekker op, geen lang been dat gebreid moet worden. Ondertussen komen er ook andere projecten weer op tafel, wordt er weer gesport en gewerkt en is de relaxte dagindeling over. Ik mis het wel om de dag te beginnen met het schrijven van een blogje over de vorige dag. Even terugblikken en herbeleven, kopje thee en yoghurt erbij. Nu gaat er dagelijks een wekker, moet Mr. X morgen vroeg de deur uit: niet meer 5 minuten fietsen naar school, maar ruim een uur reizen naar Tilburg. Hij heeft er wel zin in, maar natuurlijk ook even wennen op een nieuwe opleiding, wat betekenen de afkortingen op het rooster, hoe kom ik bij mijn mail en hoe zal het zijn bij het stageadres. Als hij een paar dagen achter de rug heeft, dan zal ik er wel eens wat meer over vertellen.

Nu tijd voor nog een paar naaldjes aan mijn sokken, nog een glaasje fris en dan op tijd naar bed. De jetlag is wel over, maar ik vind het ook wel erg wennen dat het ‘s avonds al weer zo vroeg donker is. Ik heb het licht op de fiets al weer aan gehad…

Groet, Françoise 

Canada 13 augustus, dag 11

 Zaterdag was bedoeld als rustdag. Maar natuurlijk werd er wel iets ondernomen. Mr. X was nog op missie voor een paar nieuwe sneakers. Hij had mooie gezien tijdens onze eerste shop actie, maar toen hebben we ze niet gekocht. Ondertussen al op diverse plaatsen gekeken, online gezocht, maar niet gevonden. Dus op naar een Premium Outlet…hup in de auto. Ik neem standaard mijn breiwerk mee, met de afstanden hier is dat de moeite waard.

De dag begon op het balkon in het zonnetje. Heerlijk met koffie en een doughnut. Mocht je je afvragen hoe de koffie smaakt: nou net zoals thuis wanneer je Nespresso cups gebruikt. De koffie onderweg kan wel wat anders smaken, maar dat hoort erbij. Ander land, andere gewoonten.

Eerst dus naar de outlet (denk hierbij aan vergelijkbare winkels als de outlet in Roermond, zelfde merken, zelfde sfeer, soms een rij bij een duur merk). Hier konden we de juiste schoenen niet vinden. Helaas.

We vervolgden onze weg richting Lake Ontario om iets van de omgeving te zien, stapten even uit in Oakville. Een plaatsje aan het meer met veel grote en nog grotere huizen. Goed onderhouden tuinen met veel bloeiende hortensia’s.

Ik zocht nog even een wolwinkel op…kunnen we daar ook nog naartoe? Geen idee soms of de winkel wel in de buurt is…maar deze was op de route. Een winkel die zeker de moeite waard was. Alle Canadese garens hingen bij elkaar, dus ik heb alleen daar tussen iets uitgezocht. Er zaten een paar dames te breien en ik vroeg natuurlijk wat ze aan het maken waren en zo raakten we aan de praat. Een van de dames was ooit in Nederland geweest en onder de indruk van onze tulpenvelden en Den Haag. De andere dame heeft Nederlandse voorouders: we hadden het over dropjes, speculaas en de snoeptrommel bij haar opa en oma.

Ik kocht 1 streng garen en terwijl ik best lang binnen was (in de ogen van de drie wachtende mannen) had Mr. X ruim de tijd om nog een paar winkels op te zoeken waar ze mogelijk nog een paar schoenen voor hem hadden…Op naar de volgende shopping mall.

We wandelden rond, zagen schoenen: helaas niet in zijn maat en kwamen ook nog een boekwinkel tegen. Indigo is een grote boekwinkel met ook aanverwante artikelen voor in huis. Boeken en cadeaus in een. Een goed concept om verschillende doelgroepen binnen te halen. Zoals altijd zocht ik de Crafts section op.  Meestal valt dat wat tegen en staan er alleen beginners boeken, maar nu vond ik een boek dat op mijn lijstje stond: Knitting handbook van Vivian Høxbro. Het gaat over modular knitting. Ik zie duidelijk de relatie met patchwork en daardoor heel interessant. Nieuwe inspiratie genoeg.

En ja, eindelijk vonden we schoenen voor Mr. X. Andere dan hij in gedachten had, maar ook deze sneakers zijn apart en helemaal naar zijn zin. Een vakantie verwennerij, want er zaten geen schoenen in zijn koffer…De één een vulpen en garens, de ander een paar schoenen.

Weer terug aten we iets simpels en breide ik verder op het balkon. Een heerlijke avond om buiten te zitten en net voor het donker werd had ik mijn sokken af. Op tijd om nog punten te verdienen voor de competitie. Nu verder met het vorige paar en mijn applicatie werk.

Groet, Françoise 

Spannend

 De afgelopen weken waren druk met voorbereidingen voor de Vierdaagse van Nijmegen en er zijn natuurlijk de laatste loodjes van het schooljaar voor Mr. X. Hij vond het maar niets in Havo 3 het afgelopen jaar, was niet gemotiveerd en dan duurt een schooljaar lang. Moeilijk om 2x thuis te zitten met corona, niet heel erg ziek, maar wel het zelf moeten uitzoeken met de lesstof...Toetsen inhalen, afspraken hiervoor meermalen moeten verzetten (weer thuis met een verkoudheid of de docent afwezig). Kortom, hoe verder? In maart ontdekten we bij een gesprek over profielkeuze dat met een overgangsbewijs van Havo 3 naar Havo 4 ook naar het MBO kunt...Dat opende perspectieven en ik zag een glans in zijn ogen verschijnen.

eindelijk stokrozen in de tuin

Na een goed gesprek met de mentor is hij de laatste periode een stuk gemotiveerder aan de slag gegaan en het zou niet makkelijk worden. De mentor is hem echt ter wille geweest met wat vrijstellingen en zo was daar vandaag het verlossende bericht dat hij over is. Dus op naar het ROC in Tilburg voor de opleiding Sport en Bewegen. Meteen stage lopen, zelf je introductiekamp regelen en allemaal sportieve jongelui bij elkaar. Hij liep vanavond helemaal te glimmen.

Morgen gaan ze dan eindelijk met school naar de Efteling (nog tegoed uit de brugklas) en volgende week de laatste afsluitende activiteiten.

Spannend is het ook hoe de Vierdaagse volgende week zal verlopen, het belooft warm te worden en zondag zal er beslist worden hoe hier mee om te gaan vanuit de organisatie. Ik ga er in ieder geval voor zorgen dat ik genoeg te drinken bij me heb. Niet alleen water (dat kun je onderweg wel tappen), maar ook bouillon en een sportdrankje.

Ronde 2 SWC 2022

Intussen werk ik thuis lijstjes af, brei ik aan de sokken voor de wedstrijd, geniet wat van de tuin, ging lekker shoppen in de uitverkoop, lees een boek, doe gewoon weer de was en volg natuurlijk de Tour de France. Op de achtergrond staat de tv aan met De Avondetappe, spannend hoor die beelden berg op tussen al dat publiek door.

Samen op schoot, lekker warm

Tot snel, ik ga jullie op de hoogte houden van de Vierdaagse. En als dat niet lukt? Dan ben ik waarschijnlijk gesmolten.

Groet, Françoise

Qualifier sokken en meer

Wat een wisselend weer dit weekend. Gisteren liep ik een klein rondje (8km) in de stromende regen. Ik wilde even een jack testen of dit wat zou zijn voor de vierdaagse. Want ja, ook dan kan het regenen en wat doe je dan aan? Ga ik nog een poncho kopen, want die van de fiets is veel te lang aan de voorkant en te kort van achteren...? Ga ik voor een jack en laat ik mijn benen nat regenen?

Toen het gisteren zo ontzettend hard regende en ik dus alleen in het bos liep, kon ik daar eens goed over na denken...Natte benen is niet fijn, de regen liep in straaltjes van mijn jack af, zo op mijn rokje (mijn figuur en broeken zijn geen goede combinatie, dus ik ben van team rokjes). Na een kwartier zat deze dus al vast geplakt. Niet erg als je na anderhalf uur weer thuis bent, maar een hele dag...? Verder zouden mijn schoenen waterdicht zijn, dan bedoelen ze niet in een stortbui als het zo van je benen/kousen je schoenen in loopt. Een smal paadje met hoog gras was ook niet zo handig (toen liep het echt mijn schoenen in).

Ik heb het volgende geconstateerd:

• mijn wandelkousen zijn niet binnen een dag droog: ik heb nog een paar nodig.
• kranten in je schoenen helpt echt om ze droog te krijgen.
• de zooltjes moeten in een apart bakje met kranten, duurt te lang voordat deze droog zijn.
• ik heb geen regenbroek, maar een regenrokje nodig.
• het jack is waterdicht, maar je wordt toch nat...altijd warm in regenkleding.

Een regenrokje dus...ik dacht eerst: ik knip van mijn oude fietsregenbroek de pijpen tot boven de knie af...dan prop ik mijn rokje er wel in...Later dacht ik: ik kan natuurlijk ook een rokje maken van die broek. net zoals ze wel eens doen met een spijkerbroek. En zo zette ik gisteren de schaar in mijn broek (zat toch te strak om mijn benen) en werd de broek een rokje. Vandaag getest en geslaagd. Het had iets harder mogen regenen...

Om te voorkomen dat water je schoenen in loopt heb je natuurlijk ook weer hulpmiddelen. Maar die zijn vooral voor op de fiets...in de bergsport heb je Gamaschen die je over je onderbenen draagt en die je schoenen deels bedekken. Ik bedacht dat beenwarmers natuurlijk ook kunnen: als ze van wol zijn kunnen ze wat water opvangen. Ik vond nog een paar oude in de kast en trok ze vandaag aan. Helemaal omlaag toen de zon scheen en ik trok ze wat op toen het ging regenen en de temperatuur gelijk wat lager ligt. Nu heb ik alleen van die hele saaie beenwarmers. Zal ik er nog een paar breien van een sokkenwolletje? Met kleurtjes? Ik heb ze liggen en gebruik ze niet voor de sokkenwedstrijd, daar zijn de effen wolletjes meer geschikt voor.

Vanmiddag liep ik dus een klein ommetje (10 km) en had op deze extra vrije dag dus ook heerlijk de tijd om te breien (en het huishouden). Ik maakte de wedstrijdsokken af en heb me gekwalificeerd voor de wedstrijd. Morgen krijg ik het patroon voor de warming-up, iets met maar één kleur en ribbels..

Ik ga op zoek naar de wolletjes, de komende dagen geen wandelingen.

groet,

Françoise

Hulp

Gisteren was ik een dagje in de lappenmand. Was al een paar dagen niet helemaal fit, maar de hoofdpijn van gisteren deed me besluiten in bed te blijven. Gelukkig was een dagje in bed voldoende. Natuurlijk moest ik er wel even uit om me ziek te melden en een overleg met een klant af te zeggen. Onze kittens hadden een mooie verrassing geregeld...Bij het opendoen van een slaapkamerdeur lag er een bol wol op de overloop. Deze bol zit vast aan de sok die ik aan het breien ben. De bol was behoorlijk uit elkaar getrokken en ik volgde de draad naar beneden om te zien wat me daar te wachten stond.

Halverwege de trap trof ik een tweede kleur garen aan. O jee, er zitten 4 bollen aan die sok. In de woonkamer was er mooi web van draden om de poten van de tafels, bank en stoelen. Wat zullen die twee boefje een pret hebben gehad om met deze bollen te spelen. Ze hadden beter een stukje kunnen breien voor mij, niet echt goede hulp op deze manier.

Natuurlijk helemaal mijn eigen schuld, had ik het maar beter op moeten ruimen. Wonder boven wonder stonden alle steken nog op de naald. Inmiddels zijn alle draden weer ontward. Kostte me een uurtje, maar dat was goed toen ik tussen een paar slaapmomenten door wakker was. Luisterboek aan en rustig ontwarren.

Het bracht me terug naar mijn kindertijd, toen ik een jaar of 7 was. We hadden toen ook een jonge kat en die had een bol gele wol van mijn moeder te pakken. Ook deze bol had onze hele flat gezien en zat om heel veel poten van stoelen gewikkeld. Ik herinner me dat ik toen de draad helemaal gevolgd heb om de bol weer op te winden. Dat geduld van toen om iets uit de knoop te halen heb ik nog steeds.

Soms gaat het ook goed hoor met de wolletjes. Kijk maar: lekker een middagdutje doen tussen de strengetjes. Heel gezellig in mijn buurt, terwijl ik vandaag thuiswerkte.

groet,

Françoise

Wandeling op Hemelvaartsdag

 Tijdens het lopen bedacht ik me een aantal keer dat ik zou bedenken waar dit blog over zou gaan. Er kwam geen spectaculair onderwerp in mij op, geen tijd om me te verdiepen in een rood draadje, maar ik neem jullie gewoon mee op mijn wandeling door het Brabantse land. Twee routes van 15 km zette ik uit, gewoon beginnend bij de voordeur. De eerste kilometers zijn dan wat saai, want erg hetzelfde, maar het scheelt veel tijd als je niet eerst ergens naar toe moet rijden. En ook saai is prima, ook bij de Vierdaagse zijn er saaie stukken, vooral de eerste kilometers van dag 2 t/m 4 leiden door dezelfde saaie wijk. Dan is het verstand op nul en de ene voet voor de andere (althans zo is het in mijn herinnering).

Ik zorgde er voor dat ik weggetjes liep die ik nog nooit gelopen had en kwam zo wat verrassingen tegen. Onverwacht mooie wandelpaadjes over een dijk in de rust van de vroege ochtend (ik ging om 6:15 uur de deur uit). De eerste 15 km voerde mij richting St. Michielsgestel en Haanwijk, een gebied tussen 's-Hertogenbosch en St. Michielsgestel. Weggetjes waar je alleen komt als je daar moet zijn. Ik kwam langs een akker vol druivenaanplant. Natuurlijk nog geen druif te zien, maar even later werd duidelijk dat dit bij wijngoed Wolf hoort. Daarna ontmoette ik wat koeien, de kalfjes maakten gekke sprongen in de wei. Ze hadden het duidelijk naar hun zin.

Kort daarna zakte ik op een bankje voor een kopje thee uit mijn thermoskan. Aan de overkant van de weg staat de poort van V.V. Pleinse boys. Ik vroeg me af of deze club uit 1970 nog zou bestaan. Geen glad gemaaide grasmat, wel een container voor materiaal en verder niets te zien. Lang leve internet, ook onderweg, en ja hoor een website die vertelt dat de vereniging nog steeds bestaat. Elke week samen trainen, een partijtje spelen (altijd een thuiswedstrijd) en iedereen is welkom. Wil je het veld een keer huren voor een activiteit? Dan moet je even contact opnemen met de penningmeester.

Ik vervolgde mijn tocht en stond even later voor een veld vol klaprozen...ik was niet de enige die daar een foto maakte. Je moest daar even stil staan, zo rustig in de vroege ochtend, beetje wind, zonnetje. Daarna weer naar huis, op naar een kopje koffie.

De tweede lus voerde mij de andere kant op richting Haaren. Via bekende en minder bekende paadjes liep ik mijn tweede lus, die ik een paar kilometer inkortte. Leek me verstandig... Ik at een broodje aan een picknicktafel en verwonderde me erover hoe rustig het overal was op deze vrije dag. Bijna geen wandelaars of fietsers te zien.

Weer thuis om 13:30 uur voelde ik de 28 km goed in mijn benen, maar mijn enkel had zich goed gehouden. Zeker bij het lopen op asfalt weinig last. Dat gaf mij een goed vertrouwen voor de Vierdaagse dus ik boekte massages voor 3 dagen tijdens de Vierdaagse en bestelde de kousen. Ik installeerde me op de bank onder een dekentje en zette een film op. Verdiende rust...en ik bleef heerlijk lang liggen. Opstaan was geen optie met een paar luie poezen boven op mij. Ze lagen er bij alsof zij die 28 km ook hebben gelopen.

Oei daarna wel goed stijf, maar het poetsen van de badkamer en een rondje stofzuigen deden wonderen: ik werd weer aardig soepel. Het patroon voor de qualifier sok verscheen online en ik kon definitief de kleuren kiezen en een start maken. Een patroon met een aantal nieuwe technieken voor mij. Leuk, iets leren is altijd fijn.

Geniet van de foto's. Morgen wandel ik een klein rondje in de buurt van Boxtel, ik heb wat onbekende paadjes opgezocht, die ik kan lopen voordat de honkbalwedstrijd van Mr. X begint en ik hoop nog wat dahlia's in de grond te zetten.

groet,

Françoise