Nog in de race

 In de afgelopen maand breide ik nog meer sokken. En dat ging allemaal in hoog tempo. Op een doordeweekse dag werd het patroon bekend en breide ik de avonden. Soms stond ik dan een uurtje eerder op om in de stilte van de ochtend, voor werktijd, ook nog te kunnen breien. De laatste steken zette ik dan steeds in het weekend. Zo deden ook mijn teamgenoten dat en inmiddels heb ik de sokken van ronde 5 af en ben ik door naar ronde 6. Dat had ik nooit gedacht.

Naast veel sokken in de kast heb ik ook weer veel geleerd. Nieuwe manieren van opzetten, hielconstructies en dat je moet opletten. Niet ondertussen tv kijken (een luisterboek prima), want dat is echt een activiteit te veel. Dat betekende afgelopen weekend dat ik een deel van een sok opnieuw moest doen. Een heel klein stukje tekst niet gezien..but blame The Crown in dit geval.

En als die sokken dan af zijn...dan val je opeens in een soort van gat. Alsof je helemaal niets meer te doen hebt. Dus eerst dan naalden en restjes garen opruimen en maar eens om je heen kijken. Vervolgens zie je dan de stapel was, het gras tot kniehoogte in de tuin, quiltprojecten die roepen en de zaterdagkrant van een week geleden nog ongelezen op de stapel.

Dan eerst maar eens de was opvouwen en een kast poetsen. Alles eruit, kleding nakijken en weer terug. Weessokken verwezen naar de prullenbak.

Natuurlijk was er ook nog de quilttentoonstelling/beurs in Rijswijk waar ik gezellig met mijn moeder naar toeging. Daar kocht ik wat lapjes en een rits aan de meter voor een projecttasje. Het eerste tasje is inmiddels af, dat smaakt naar meer. Heb nog een patroon liggen, maar heb daar nog een aanvullende stof bij nodig.

Verder was het koningsdag. Helaas zonder tompouce: die waren niet meer te krijgen op de dag zelf. Dat was verder een relaxte dag, waar ik wat rommelde in de tuin.

Afgelopen zondag liep ik een tocht van 23 km over de Kampina. Wat is dat toch een prachtig gebied. In de vroege ochtend was er geen mens te zien. Alleen het geluid van heel veel vogels en kikkers. Ik kwam wat paarden tegen en helaas ook heel veel muggen. Daar heb ik meestal niet zo'n last van, maar deze keer vonden ze zelf mij lekker en ben ik door mijn kousen heen helemaal lek geprikt. De zwellingen worden gelukkig al weer wat minder.

Ik was op de fiets naar de start van de tocht gegaan en op de terugweg kwam ik langs het weiland met de waterbuffels. Die lagen daar heerlijk in de modder. Niet alleen ik stopte om een foto te maken, ook andere voorbijgangers stopten met hun motor of auto midden op de weg. Geen probleem: het is maar een klein landweggetje.

Tijdens het wandelen heb ik volop tijd om mijn gedachten te laten gaan en verzin ik hele epistels voor mijn blog. Soms een heel gedicht dat ik later dan alweer vergeten ben. Ik bedenk dat ik moet vertellen over de knalgele bloeiende brem, over dat het heerlijk ruikt in het bos, het kopje koffie dat zo goed smaakt als je al veel kilometers hebt gemaakt.

Of dat ik zou kunnen vertellen over de tuin waar de dahlia's in potten opkomen (de slakken hebben dat ook ontdekt) of hoe leuk het is om zoveel mensen online te ontmoeten die ook sokken breien en hoe fijn het is om ook een aantal van deze mensen in het echt te ontmoeten.

Sockmadness sokken ontmoeten elkaar

En dan neem ik me voor om meer te bloggen, want dat is ook zo fijn. Maar ja, bedenk ik dan: thuis roept de was en de stofzuiger. En omdat ik nog niets te doen had, ben ik ook maar weer bij een koor gegaan. Wat is het fijn om weer samen te zingen.

groet, Françoise

Sockmadness Forever

 Achter de schermen wordt er ijverig gebreid. De vonken spatten nog net niet van mijn naalden, maar mijn hoofd zit er helemaal vol mee...De Sockmadness is van start gegaan en ik ben er vol ingedoken. Ik zal jullie meenemen door de afgelopen weken, kan ik het mooi even van mij afschrijven en nog weer even genieten.

Het begon natuurlijk met het aanmelden tussen 1 en 14 februari: dat was makkelijk. Na je aanmelding kreeg je al diverse patronen (warming up) om je bezig te houden. De eerste twee heb ik overgeslagen, want nog zoveel anders te doen. De derde vond ik te mooi en ging ik toch overstag... Eén sok van dat paar is af, de andere heb ik gisteren opgezet (nog geen foto's beschikbaar).

17 verschillende ballonnen

Op donderdag 16 februari was daar opeens het patroon voor de Qualifier (je moet er wel wat voor doen). Dit patroon moest je binnen 14 dagen breien en dan de foto's inleveren. Een sok die vooral veel tijd kostte. Ik vond hem niet moeilijk (al deed ik ook het nodige fout...), maar vooral was deze tijdrovend. Gelukkig was er meteen een weekend met breitijd en had ik maandagavond de eerste sok af. Een tweede sok gaat altijd sneller, alle hobbels zijn al een keer genomen en nog niet vergeten. Vrijdagavond de 24e waren ze klaar, inclusief alle draadjes afhechten! Op zaterdag maakte ik de foto's en leverde ze in. Ze werden al heel snel goed gekeurd en kreeg ik een bonuspatroon.

Qualifier: "Leicht"

Een leuke bonus, maar eerst moest er ook nog gequilt worden (en gewandeld). Er lag nog een blok van de BOM van het DutchMQG te wachten en de Round Robin wachtte op aandacht. Dus gingen de bolletjes aan de kant en kroop ik achter de naaimachine. Ondertussen volgde ik alle chats op Ravelry en verbaasde me over hoeveel vragen je kunt stellen over slechts 1 patroon.

Borduren met hulp

Na het sluiten van de mogelijkheid om je te kwalificeren begint het wachten op de start van de eerste ronde. Als nieuweling is het even afwachten hoe dat normaliter gaat, maar ook dan gaat het elke keer weer net even anders. Het begint met het bekend maken van de 26 Teams. Indeling van de teams gaat op snelheid. Ik zit in Team Icaco. Alle teams hebben fruitnamen. Icaco is een pruimsoort die in de Caraïben voorkomt. Dus niet in het snelste team of het langzaamste...In een team mensen van over de hele wereld: Australië, Engeland, USA, Canada, Noorwegen, Spanje, Duitsland. 

Daarna volgt het materialenlijstje: het wordt sok H van je lijst en binnen nu en 48 uur volgt het patroon...dat betekent dus heel, heel vaak je mail checken of het patroon binnen is...Inderdaad een stukje madness. Soms gebeurt er wat in de Ravelry groep en dan is iedereen superalert....en dan blijkt het nog weer 24 uur te duren...

Detail Ronde 1 :"Valgus"

Op zaterdag 4 maart ging ik dus maar rustig lesgeven bij Wietske in Den Bosch: machinaal quilten. Ik heb bij de lunch een keer gekeken naar mijn mail maar er was nog niets. Toen ik om 4 uur thuis was wel en ik heb snel besloten welke kleur garen ik ging gebruiken en ben aan de slag gegaan. Echt geen flauw idee hoe snel het zou gaan, dus heb ik er flink de vaart in gezet. Op zondag was mijn agenda leeg op een uurtjes sporten en de was en stofzuigen na...dus kon ik veel breien. Een makkelijk breiwerk, met niet voor elke steek op het patroon hoeven kijken. Binnen 24 uur had ik de eerste sok af. Ik was helemaal verbaasd.

Meteen maar op naar sok 2, want als ik zo snel ga, dan gaan anderen dat misschien ook en mijn doel was om de eerste ronde te overleven. En dat betekende dat ik maandagavond even voor half elf mijn tweede sok afkantte. Huh? Meteen maar foto's maken dan en insturen...Het antwoord of ze goedgekeurd waren liet even op zich wachten, dus toch maar naar bed. Het gewone leven gaat gewoon door...maar als je 's nachts wakker wordt, kun je best even je mail checken. Goedgekeurd...dat slaapt een stuk beter.

Ronde 1: "Valgus"

En weer een patroon als bonus, maar nu eerst die andere bonussok afmaken en dat andere paar lonkt ook...dus ook die maar op gezet. Dat laatste paar heet Delfter Socken. Tja, geboren in Delft, dus die moet ik echt breien.

Ondertussen breien teamgenoten nog door en zijn er in mijn team 18 mensen klaar. Er gaan er 35 door naar de volgende ronde. In twee andere teams staat de teller op 34...daar zitten nu mensen heel erg door te werken om het laatste plekje te bemachtigen en alle andere mensen kijken mee welk team als eerste vol is. (er zijn prachtige spreadsheets gemaakt, die iedereen binnen de groep op Ravelry kan inzien).

Voorbereidingen voor "Delfter Socken"

Mijn sokkentempo kan dus even iets naar beneden. Tijd voor een quiltprojectje en een verhaaltje hier. Voor nu is het de kunst om de madness zo af en toe uit mijn hoofd te zetten, zodat andere taken me iets beter af gaan...maar het zal wel wennen.

En wanneer de tweede ronde start? Dat hangt er vanaf wanneer alle teams vol zijn of als er 14 dagen zijn bereikt...Blijven opletten dus.

Groet, Françoise