Schrijven

Ik zit achter mijn opgeruimde bureau en orden mijn vulpennen. Ik haal etuis leeg en leg er een aantal op tafel. Een mooi kleurenpalet. Genoeg keuze om mee te schrijven, maar veel gaat deze dagen toch op de computer: verslagen typen, belastingaangifte afronden en bloggen.

En terwijl ik mijn pennen orden, realiseer ik me dat ik veel van mijn aantekeningen met potlood aan het schrijven ben. Geen idee waarom, dus koos ik toch ook maar weer een pen uit om mee te schrijven.

De grijze potloden hadden wel een kleur in stijl, dat dan weer wel!

Voor de verslagen wordt heel wat gedacht, lesontwerpen gemaakt en probeer ik alles in eigen woorden op te schrijven. Opdrachten worden na inlevering gecontroleerd op plagiaat, dat kan tegenwoordig natuurlijk geautomatiseerd. Wat dat betreft zou je beter iets op papier kunnen inleveren, dan hangt het af van het geheugen van de beoordelaar. Op school zie ik bij het nakijken van taal of rekenen soms exact dezelfde fouten bij leerlingen die naast elkaar zitten: dan heeft de een het zitten overschrijven van de ander.

Elke opdracht wordt natuurlijk voorzien van een mooie omslag: een foto of tekening. Onderstaand een tekening die ik tijdens een workshop maakte. We tekenden met de rechthoekige krijtjes en met de brede zijkanten heb je in een paar bewegingen al iets op papier gezet. De opdracht was een dier en heel snel stond er een rijtje paashazen op papier.

Nu weer lekker verder met mijn opdrachten (en tussendoor breien). Ik lig lekker op schema, dus ga heerlijk verder. Buiten is het nat en grijs, dus perfect voor achter de PC. Volgende week wordt het weer beter, dus moet ik zorgen dat ik dan in de tuin kan zitten met een (studie)boek.

Fijne dag, Françoise

Bijpraten in oktober

 De maand oktober wordt ook wel Socktober genoemd (tijd om sokken te gaan breien) of Blogtober (de uitdaging om elke dag een blog te schrijven). Beide termen heb ik aan mijn voorbij laten gaan. Voor mij is oktober traditiegetrouw aan het opruimen ga. D'ruitdaging wordt inmiddels al jaren georganiseerd door Yourganize en ik ben een trouwe deelnemer. Niet dat ik alle opdrachten uitvoer, maar deze maand heeft opruimen wel wat meer aandacht dan anders. Zo ruimden we een ruimte op zolder op. De onderhoudsbeurt van de CV stond op de planning en ik maakte de afspraak zo, dat ik het weekend er voor tijd had om aardig wat spullen af te voeren. Huisgenoten moesten ook zo hun keuzes maken en inmiddels is er een auto vol zooi afgevoerd.

Er gebeurde nog veel meer de afgelopen weken: met mijn collega's ging ik naar Verona: vakbeurs en bedrijfsuitje gecombineerd. Ik ging naar de Dag van de Wol in Boxtel, begon met de MKAL van Westknits en ging nog maar eens shoppen met Mr. X. Er moest nog wat thermo ondergoed komen, extra sokken en een reisverzekering. Zelf had ik nog een zwarte outfit nodig. Volgende maand een kooroptreden en niets zwarts in mijn garderobe te ontdekken.

Maar terug naar het reisje naar Italië. We reden met twee auto's via Oostenrijk naar Verona. Daar is jaarlijks een grote vakbeurs voor de steenindustrie. Denk hierbij aan alles wat nodig is om je stenen keukenblad te fabriceren: machines om de blokken uit de berg te zagen, machines om de blokken in platen te zagen (zoiets als een broodsnijmachine), machines om te polijsten, magazijnen, en tenslotte de kleine tegeltjes en diamantboortjes. 

We hadden prachtig weer (28 graden) en konden dus ook 's avonds in ons shirtje door Verona slenteren. Natuurlijk aten we pizza en genoten van een ijsje en keken toeristen vanaf een terrasje. We hadden gelukkig ruim de tijd om niet alleen het balkon van Romeo en Julia te zien, maar ook tijd om op zoek te gaan naar een vulpenwinkel. Het leek met leuk om een Italiaanse pen te scoren. En dat is gelukt. Kleine winkel met enthousiaste eigenaar.

Voordat we terugreden gingen we nog een keer naar de supermarkt dichtbij het hotel. Genoeg keuze voor pasta, tomatensaus en olijfolie. 5 kilo zakken met pasta, grote blikken met tomatensaus en de broodjes koop je niet per stuk maar per kilo. Afwegen en sticker plakken, net zoals de groente bij ons. Ik houd er van die supermarkten in het buitenland. Ik nam pasta mee voor thuis, wat snoepjes en lekkere koekjes. Ook een manier van nagenieten.

Terug reden we via Zwitserland en steeds als ik naar de bergen keek, dacht ik terug aan heerlijke vakanties lang geleden en weet ik zeker dat ik nog eens terug wil naar de bergen om te wandelen. Ik maakte nog maar eens een foto vanaf de achterbank en zag thuis pas dat er ook een auto met caravan op staat. Kijk eens hoe leuk die caravan is. Je zou toch echt denken dat ik de foto daarvoor heb gemaakt.

Ik was maar 4 dagen weg, maar het lijkt veel langer en ik moest dan ook echt weer even omschakelen naar het ritme hier: sporten, koorrepetities en al mijn handwerkjes. Zo begon de mysterie van Westknits aan het begin van de maand. Deel 1 kende een turbulent begin. Inmiddels heb ik deel 1 opnieuw gebreid en is de eerste versie uitgehaald, wat rest is een foto.

Na het opruimen van de zolder is het de beurt aan mijn naaihok/kamer (ik heb nog steeds niet de juiste naam er voor gevonden). Er zijn wel wat planken die aandacht mogen. Zo is er een plank waar allerlei stoffen op belanden: nieuwe stoffen, een stapeltje van een project en niet meer nodig, etc. Als je een lapje nodig hebt, valt de rest om: zo vol is het inmiddels. Tijd om ze op te ruimen en in de bakken te stoppen waar alles op kleur in zit. Ik gooi wat restjes weg en verwijder een aantal stoffen die ik echt niet mooi vind en nooit zal gebruiken. Inmiddels is de plank weer leeg en kan ik daar wat projecten stallen.

Het eerste en tweede deel van de shawl zijn niet zo spannend om te breien en ik vis dus ook maar een vest in wording uit de la...ik ben nog bij de eerste mouw, maar constateer dat een extra vest mijn garderobe geen kwaad zou doen. Tijd om dit vest eens af te breien!

O, en ondertussen ben ik ook bezig met het project "Van tekst naar textiel" van het Quiltersgilde. Dat is voorlopig alleen nog maar bezig zijn met tekst. Daar vertel ik een andere keer nog wel een keer over.

Maak er een mooie week van, geniet van de kleine, dagelijkse dingen.

Groet, Françoise

Maandag wasdag

Vandaag maar eens ouderwets maandag wasdag, of beter gezegd maandagavond wasavond...Het hele weekend was ik weer eens op stap en ook het weekend daarvoor was volgepland. Uiteraard met wandelen, maar ook met andere heel leuke activiteiten. Mocht je denken hoe is het met mijn belofte om elke twee dagen te bloggen voor mijn lappenmandvriendinnetje...dat is dus niet helemaal gelukt. Maar ik mijn vriendinnetje in een van de weekenden gezien  en heerlijk bijgepraat...en geappt in een vriendinnengroepje, dus dat komt helemaal goed.

Met alle die volle weekenden komt de was dus ernstig in het gedrang en mijn plank in de kast met de juiste shirts en sokken werd nu toch wel erg leeg...Vanavond dus maar een paar wassen draaien en morgen ook nog...

Nu over tot de leuke dingen die ik in de weekenden deed. Op 11 juni wandelde ik vanuit Vught naar Den Bosch. Op zich niet ver, maar ik deed dat met een omweg via Nieuwkuijk en Vlijmen, zodat ik deze dag op meer dan 30 km wandelen uitkwam. Mooi weer, al bijna iets te warm en waar ik een week eerder dezelfde afstand fluitend liep, had ik er nu mentaal wat meer moeite mee. Onderweg miste ik een paaltje van de route waardoor ik wat om liep en later in de stad was dan mijn planning...na het kopen van cadeautjes en de benodigde thee nam ik dan ook maar de bus naar huis in plaats van te gaan lopen. 

Op zondag ging ik met twee vriendinnen naar Utrecht naar de Dutch Pen Show. Wat was dat gezellig. Hoe leuk is het om quiltvriendinnen te hebben die ook van vulpennen houden. We schakelen tussen lapjes en inkt tijdens de lunch in onze verhalen en vooruit voor 2 van de 3 zijn ook de breinaalden niet ver uit de buurt. We volgen een workshop in het opzetten van een Bullet journal, kopen een pen, adviseren een ander om toch vooral die pen te kopen die ze op het oog heeft... en kopen ook nog prachtige etuis. Daar had ik vorig jaar al naar staan kijken, maar toen hadden ze alleen bruin en zwart. Nu lag er ook paars, dus heb ik maar meteen toegeslagen. En toen er ´s middags nog steeds paars te bekennen was ook nog een tweede etui...Een van de vriendinnen is nu met vakantie en we verwachten een prachtig vakantieverslag.

Ik dacht op een doordeweekse avond wel tijd te kunnen vinden voor het schrijven van een blog, maar ik bedacht opeens dat ik wel hordeuren wilde bij de woonkamer en keuken. Niet eens zozeer om de vliegen buiten te houden, maar onze lieve kittens binnen en toch ook frisse lucht...Ook vind ik het zo raar om in de tuin te zitten met de deuren dicht (soms beter met de warmte, maar toch raar). Ik heb dus al een paar avonden tijd gemaakt om te klussen en die deuren te zagen en te monteren. Nog niet helemaal klaar, want er moet wel wat tijd overblijven om op de bank te zitten met een boek of breiwerk. De boog kan immers niet altijd gespannen zijn.

Poes denkt dat ze mee mag.

Zo was het opeens dus weer vrijdagavond, deed ik alvast wat huishoudelijk werk, want zaterdag werd ik verwacht in Haaren bij Atelier Sopra voor een workshop wol verven. Nog nooit had ik mijn eigen strengen geverfd, dus best spannend. Ik had alleen maar bedacht: zomerse kleuren. Verder wil ik met op zo'n dag laten leiden door alles wat ik leer, de techniek en mogelijkheden onderzoeken. Dat gaat beter zonder te veel planning vooraf. Op deze hete dag vond ik rood wel passen, vervolgens hemelsblauw, warm geel, een mix van deze drie en tot slot nog wat aanvullende tinten in de kleine strengetjes. Bij het oranje voel ik nog de hitte van de dag, ik ruik de roze rozen in de tuin en geniet van het groen. Het is echter toveren in de pannen op het (elektrisch) vuur. Het eindresultaat is net echt.

Op zondag was het gelukkig weer afgekoeld en liep ik de Stan Meeuwsen Tocht, georganiseerd door de wandelvereniging uit 's-Hertogenbosch. De route van 40 km voerde langs bekende wegen en onbekende paadjes in de omgeving ten Zuiden van de stad. Leuk om weer nieuwe paadjes te ontdekken en de 40 km te hebben gelopen. Goed voor de mentale voorbereiding: ik weet nu dat ik gemakkelijk binnen de tijdslimiet kan lopen. Wel een stijve enkel vandaag en twee blaren...Die ontdekte ik pas thuis overigens. Ik heb ze lekker doorgeprikt en vandaag geen last meer van. Nu ga ik de kilometers in mijn benen goed onderhouden, mezelf en mijn enkel wat rust gunnen en me verheugen op de Vierdaagse. Nog 4 weken dan is de start. Ook de vakanties komen in zicht. Hebben jullie enig idee waar het eerste half jaar is gebleven?

Nog gauw even de foto's toevoegen, ik hoor de wasmachine roepen en ook mijn breiwerk vraagt om wat aandacht. 

groet,

Françoise

Aftellen

Vierdaagse lopers zijn van het aftellen. Ook op de website staat er een teller die langzaam aftelt naar de start.

Dit is de tijd tot de start van de 50 km op dinsdag 19 juli. Om 4:00 uur in de ochtend klinkt dan het startschot. (vorige keer lag ik nog in bed en werd er wakker van...) Dit jaar een mooie tijd om op te staan.

Ik heb er echt zin in, zaterdag wil ik een flinke afstand gaan lopen, moet toch een keer die 40 aantikken. Ook goed om te weten dat je dit kunt lopen...Maar eens even een route maken om ook de boodschappen in te passen (lopend naar Den Bosch met een omweg om mijn favoriete thee te halen bijvoorbeeld).

Voor zondag staat een ander evenement op de planning: the Dutch pen show (vraag me niet waarom deze naam in het Engels is). Dus ik maak een verlanglijstje: pen, etui, potje inkt, misschien een workshop, maar vooral gezelligheid. Met twee vriendinnen appen over de lijstjes, wensen enzovoorts.

Voorpret alom dus...

Groet,

Françoise

Pilot

Pilot is een Japans vulpennen merk uit 1918. Mijn eerste Pilot kocht ik in de zomer van 2020 in Nijmegen: de oranje Retro AL samen met een groene Lamy. Troost voor de Vierdaagse die niet doorging.

Toen in 1918 Japan meer open ging voor Westerse invloeden werden er Europese technieken geïntroduceerd in het land. Om alle contracten en handelsovereenkomsten te tekenen werd de kalligrafie vereenvoudigd en kwamen er veel bedrijven die pennen maakten.

De oprichters Namiki en Wada hebben als eerbetoon

(voor hun beider passie) aan de zee de naam Pilot gekozen: referring to the fleet's flagship, de officier die de groep leidt: de vlaggenman.

In de afgelopen jaren heb ik steeds pennen gekocht om deze serie van 6 compleet te maken. Ik houd van de kleur, de motiefjes in de ring en het materiaal: aluminium. Hetzelfde model is er ook nog in een andere serie: die is nog niet compleet.

De historie van bedrijven als deze is altijd interessant om te lezen. Dit bedrijf heeft vijf principes:

1. Sansha Teiritsu, the three balanced forces. In een zakelijke relatie heb je drie partijen: fabrikant-verkoper-klant

2. Ukiwa Seishin, shared joys and sorrows. Solidariteit wordt gewymboliseerd in de reddingsboei, die ooit het logo was.

3. Nankan Toppa, overcoming difficulties. Dit staat symbool voor de geest van de zeelui wanneer zij problemen moesten overwinnen. Preparation and reaction.

4. Ichinichi Ishiin, One step per day. De stuurman is de gids en leider. Langzaam maar zeker en stap voor stap.

5. Sishei Shinken. Niets is onmogelijk als we onszelf de kans geven.

Bovenstaande punten heb ik gevonden op hun website en vrij vertaald. Mooi om eens over na te denken.

Bij Retro moest ik ook denken aan mijn memoryspel van vroeger. Ik zocht het op (niet meer compleet) en combineerde de plaatjes met tekeningetjes van de vormen op mijn pennen. Even wat snelle schetsen, ook een goede manier om het hoofd leeg te maken. En zo ontstond er weer eens een rood draadje, kan ik een bladzijde omslaan in mijn notitieboek en ga ik nadenken over een volgend draadje.

Groet,

Françoise

Montblanc

Onder vulpenverzamelaars/liefhebbers zie ik een paar merken die regelmatig langskomen  en besproken worden. Eén van die merken is Montblanc. Mij zei het niet zoveel, behalve dat het buiten mijn vulpenbudget ligt. En aangezien ik niet echt een verzamelaar ben (in de zin van pennen als belegging) en ook nog nooit met zo'n vulpen heb geschreven, heb ik een pen van dit merk ook (nog) niet op mijn wensenlijstje staan.

Toch werd ik nieuwsgierig en ging op zoek naar meer informatie over deze pen en al snel was ik me in de geschiedenis aan het verdiepen en toen ging mijn hart toch wel sneller kloppen. Niet speciaal voor deze pen (ik weet nog steeds niet hoe deze schrijft of in de hand ligt), maar wel door de prachtig gegraveerde penpunten, het logo en het verhaal achter een merk.

De Duitse firma Montblanc ontstond in 1906, een tijd van innovatie en dus ook nieuwe pennen. De naam Montblanc ontstond toen gezocht werd naar een passende naam voor deze firma en symboliseert de hoge waarde die gehecht wordt aan kwaliteit en Europees vakmanschap. De Franse berg staat hiervoor symbool, zijnde de hoogste berg van Europa. Het logo verwijst naar de top van de besneeuwde berg. En inderdaad als je een foto bekijkt dan kun je de top herkennen in het logo van een ster met afgeronde punten.

Op de penpunten staan prachtige vormen: krullen, het logo, het getal 4810 (verwijzend naar de hoogte van de berg) en soms nog speciale afbeeldingen bij speciale edities.

Het logo lijkt ook wel op een bloem en de krullen op de penpunt doen met ook denken aan de machinaal gequilte lijnen in een quilt. En zo kwamen allerlei creatieve gedachten samen. Tekenen, quilten, stof, bloemen, het logo en een schetsje op papier. Ik ging aan de slag met zwarte stof en wit garen en "tekende" met stiklijnen de bloemen op de stof. Voor het bloemhart gebruikte ik knoopjes en zette deze vast met een rood draadje. Hiermee verwijzend naar de de voorloper van het merk Montblanc dat Noir et Rouge was. Dat klinkt wel chic en dat was ook precies de bedoeling.

Ook al heb ik de pen nog niet verder ontdekt, ik heb wel een mooie pot inkt! Gekregen uit een verzameling, Een mooie vorm en een kans om het logo van dichtbij te bekijken...en gelukkig ook een mooie kleur inkt. Inmiddels kan ik een Montblanc wel herkennen: het logo en de graveringen op de nib brengen me op het goede pad. Maar een verschil tussen het ene en andere Meisterstück uit de speciale edities zie ik niet. Wellicht dat dit nog eens komt in de toekomst.

Meer weten over de geschiedenis en visie? De filmpjes op de website van Montblanc zijn de moeite waard. Kun je meteen even de pennen bekijken van de klassieker in zwart tot een extravagante met veel glitter en goud.

Groet,

Françoise

De anatomie van de vulpen

Het eerste verhaal van mijn rode draad gaat over de vulpen. Niet over de kleuren inkt die ik de afgelopen tijd verzamelde met mijn kalender, niet over mijn collectie pennen, maar over de anatomie van de pen. Speurend op internet naar de werking van de pen en de namen van alle onderdelen, zag ik mooie tekeningen, websites vol uitleg en bedacht ik me dat ik dit jaar ook wil tekenen. Op Instagram zie ik prachtige illustraties met vulpen gemaakt, handgeschreven teksten in mooie notitieboekjes voorbij komen.

Detail: Anatomie van de nib

Er zijn mensen die boeken overschrijven, gewoon voor het schrijven (of hoelang doe ik met een penvulling) of tekenen...in een kleur of meerdere. Vaak doe ik dat wel op een kladje: het doodlen tijdens het zoveelste online overleg en soms zijn die hoekjes van mijn aantekeningen het meest inspirerende.

De anatomie van de vulpen

Inspiratie voor mijn tekening: https://www.lizsteel.com/

Website met meer vulpen informatie: https://www.gouletpens.com/

Een eerste begin

Best spannend dat tekenen (en het delen ervan), maar tijdens een wandeling gisteren hadden we het er over dat niet alles perfect hoeft. Het kan namelijk betekenen dat je er nooit aan begint. In de trant van: ik ga wandelen als ik de goede jas heb gekocht, ik ga een boek schrijven als ik een nieuwe laptop heb/mijn kamer heb opgeruimd/mijn kamer geschilderd is... Ik heb in ieder geval veel plezier beleefd aan het tekenen van de vulpen, het benoemen van de onderdelen, het zoeken naar informatie op internet, het inplakken in mijn RodeDraadBoek en daar mijn aantekeningen bij maken.

Deze laatste middag van mijn vakantie ga ik aan de slag met een omslag voor mijn A4 notitieboek. Lekker nog even rommelen tussen mijn lapjes...

Groet,

Françoise

Advent Dag 12

De dag dat Max Verstappen Wereldkampioen werd. Ik weet niet hoe het jullie is vergaan, maar ik vond het zenuwslopend. Ik had gezorgd dat alle huishoudelijke besognes voor 14:00 uur klaar waren, zodat ik met een simpel breiwerkje (de schaapjes) op de bank kon gaan zitten om de race te volgen. Het breiwerk schoot lekker op tot aan de safety car en daarna de bloedstollende laatste ronde. Het is me niet gelukt om rustig op de bank te blijven zitten.

Na de race was het tijd om met vulpennen en inkt aan de slag te gaan. De kleurtjes van de laatste 3 dagen moesten nog getest en ik wilde een paar pennen vullen om komende week mee te schrijven. Nog moeilijk om een keuze te maken, met of zonder glitter? En zal ik nog een pen leeg laten voor als er morgen een heel leuk kleurtje komt? En die inkt met glitter toch maar niet in die pen met een Fijne punt...

Uiteindelijk heb ik er vier gekozen met mooie namen als Party Time, Raspberry Rose, Stargazer en Storm. Ik verheug me op het aantekeningen maken tijdens het werk morgen.

Een voldaan gevoel van deze dag: de was hangt aan de lijn, wat schaapjes gebreid, genoten van alle inkt, gesport en schone lakens op de bedden.

Een fijne week gewenst,

Françoise

P.S. Ik heb de instellingen bij de reacties gewijzigd. Ik ga ze eerst lezen voordat ze gepubliceerd worden. Ik zie de laatste tijd niet passende reacties...die wil ik graag eerst verwijderen.

Vulpennen

Op de eerste vrijdag van november is het Fountain Pen Day, of te wel: Vulpennendag. Een ode aan de Vulpen en aandacht om hiermee te schrijven.

Lamy AL-star

Even een kort blogje over de Vulpen. In de week van de V kan ik dat natuurlijk toch niet onopgemerkt voorbij laten gaan, maar meer verhalen zijn onderdeel van mijn plan in wording voor komend jaar...ik ben druk met ideeën verzamelen en noteren voor mijn creatieve uitdaging voor 2022. Wat wil ik, hoeveel, hoe vaak, technieken, onderwerpen etc.

Pilot MR Retro

Ik schrijf alles op in een van mijn Notebooks...natuurlijk met een vulpen, gevuld met inkt in een bijpassende kleur. Het gaat niet alleen om de pen, maar ook om de inkt. Een sombere, grijze dag kan wat leuker worden met een mooi kleurtje inkt: zelfs de meest saaie aantekeningen krijgen dan iets vrolijks.

Op de foto's vulpennen die ik de afgelopen paar jaar verzamelde. In de meeste een bijpassend kleurtje inkt! Om te schrijven houd ik van paars, aqua en aarde tinten. Voor een accentje voeg je dan wat rood, oranje en roze toe.

De inkt zit meestal in een mooi glazen potje, ze doen niet onder voor een parfumflesje en ook de meest prachtige namen komen langs. Wat dacht je van Simplisties Violet, Terre de Feu, Spearmint Diva of Gingerbread?

Zelf zonder er mee te schrijven zijn mijn pennen al fijn. Kleurcombinaties maken, even wat doppen wisselen en ze weer netjes op een rijtje op mijn bureau leggen. Welke kleur zat ook al weer in welke pen. Waar komt de pen vandaan, welk verhaal zit er achter?

Nou ja, gewoon net zo fijn als lapjes en bolletjes wol.

groet,

Françoise