Thursday, July 5, 2018

Welkom Juli

Zo langzamerhand raken we gewend aan het mooie weer. Sta je zonder vest in de supermarkt: dat is best frisjes. Ook is een ijsje tijdens een warme dag gewoon aan het worden: Nee, mama, ik hoef geen ijsje, laten we meteen naar huis gaan. OK, er stond thuis een grote doos Lego te wachten, maar dit antwoord had ik niet verwacht! Grappig hoe het werkt. De tuin staat te verdorren, een paar plantjes krijgen een slokje water om ze in leven te houden. De rest moet zichzelf maar redden. Nieuwe planten die ik mezelf heb beloofd moeten nog maar even wachten. Het is er echt niet het juiste weer voor.

De quiltchallenge is de afgelopen 3 maanden in de vergeethoek geraakt. Eerst het overlijden van mijn vader en daarna geen zin om dit soort "verplichtingen" met mezelf aan te gaan. Maar nu gaan de lapjes mij toch wel heel hard roepen, dus tijd voor een uitdaging.

Deze maand ga ik er voor zorgen dat mijn achterstallig werk van de mysterie van Maaike wordt weggewerkt. Ik loop twee delen achter, dat wordt nog even aanpoten, maar dat geeft daarna weer ruimte. Ik zie zoveel leuke blokken langs komen van Splendid Sampler 2...maar dan moeten wel eerst alle blokken van deel 1 af (ja, soms moet je streng zijn).

Hieronder foto's van blokken in wording van de mysterie.

Dus samengevat: bij zijn met het maken van de delen voor de mysterie.

This month I try to finish all the parts from the mystery by Maaike Bakker. I need a challenge again after missing the last 3 months (my dad died and I wasn't interested in any quilt challenge). Let's see if I can find the spirit.
Thanks to Elm Street Quilts for organising this challenge.

Veel quiltplezier,

Françoise

Thursday, June 14, 2018

De dagen zijn te kort

Echt, de dagen zijn te kort. Ondanks dat het lang licht is. Het kan natuurlijk ook dat het niet aan de dagen ligt, maar aan mij. Mijn mysteriequilt ligt te liggen en maar zo heel af en toe stik ik een naadje.
Ik kan me er niet toe zetten om achter de machine te gaan zitten of met het applicatiewerk op schoot.
Verder dan een haakwerkje kom ik 's avonds niet of een boek.

Aan de ene kant begrijp ik het wel: werk, tuin, kind, verdriet dat een plaats moet krijgen. Aan de andere kant vind ik het behoorlijk irritant en word ik er kriegelig van. Ik zal het zelf moeten doorbreken als ik wil dat er iets van mijn quilts terecht komt!
Dus: als ik dit blogje heb geschreven ga ik naar boven en gaat de naaimachine aan! Beloofd.
Even wat plaatjes van de afgelopen weken.

Allereerst gaat het haken van de bloemetjes gewoon door. Hier de bloemetjes van de meimaand. Getracht om veel variaties op een thema te maken: zelf ontwerpen en aanpassingen aan een patroon doen. Blij met het resultaat.
Nooit gedacht dat ik nog eens een opnieuw bloeiende orchidee in huis zou hebben!
Aangezien de plant niet dood ging, mocht hij blijven staan en kreeg hij af en toe een slokje water.
Zie hier het resultaat.
Een onderdeeltje van de mysterie. Veel stukjes per onderdeel...nog een aantal te gaan en dan eens kijken wat de volgende patroondelen te bieden hebben. 
Soms is bakken fijn om de zinnen te verzetten...hieronder staat alles klaar voor een hele echte taart. Niet zo maar even een appeltaartje of cake. 

Taart in wording, vele laagjes: het lijkt wel een quilt. (en veel boter dat er in zit...en suiker....)
Hier het aangesneden eindresultaat. Was superlekker, maar een klein puntje was echt genoeg. 

Nu op naar de naaimachine. Zag vandaag berichten over the Splendid Sampler 2. Tijd om naast de mysterie verder te gaan met de eerste...veel diverse blokjes.
Speeltijd met lapjes dus!

groet,
Françoise

Monday, May 21, 2018

De tuin

De afgelopen weken was mijn laptop echt mijn stiefkindje, net zoals mijn quiltwerk dat is.
Geen rust in mijn hoofd om 's avonds op mijn werkkamer te zitten achter laptop of naaimachine.

De tuin vroeg om mijn aandacht. Nu de zandbak niet echt meer nodig is, wordt deze plek een tweede terras in de tuin. Een plek waar je in de ochtendzon een kopje koffie kunt drinken en op warme dagen 's avonds net wat koeler zit dan op het terras tegen het huis aan.

Dus...waren er tegels gekocht en kwam de waterpas er aan te pas om een enig zins vlak terras te leggen.

En ook toen was het warm...(dagen voor Hemelvaart)

En ook bloeit de akelei in de voortuin.


Een bloemetje per dag haken is ontzettend leuk om te doen, maar in april ben ik behoorlijk achterop geraakt. Dus eerst werd april in alle rust afgemaakt, voordat ik aan mei mocht beginnen.

De kleuren van april zijn ontzettend pastel, niet helemaal mijn ding, maar zo bij elkaar weer een mooi geheel.

Het blijft leuk om met de bloemetjes te spelen aan het einde van de maand.
Maar ja, vervolgens belandden ze per maand in een mapje in een afgesloten la. Dat vond ik toch wel erg jammer. 
Om ze te kunnen ophangen en er van te genieten heb ik van elke maand een slinger gemaakt.
Zo blijven ze toch per maand bij elkaar, kan ik ze makkelijk ook weer loshalen en dan beslissen wat er mee te doen. Voorlopig hangen ze vrolijk voor het raam en kan ik ze allemaal zien.
De een meer favoriet dan de ander.


De kleuren van de maand mei voor de bloemetjes. En ook nu ben ik nog niet bij...deze maand ook geen andere uitdagingen/challenges op quiltgebied of ander "moeten". Nog even geen zin in.


Elke dag kun je op Instagram een nieuw patroontje vinden van deze bloemetjes, maar wat is nu leuker dan zelf ontwerpen? Dus bedacht ik een variatie op een van mijn favorieten.
En worden de schema's uitgetekend in mijn kleine notitieboekje.


Zo leuk om te doen...
Ook nam ik de tijd om mijn patronen van mijn Breiavontuur te ordenen en uit te werken. Dat bevordert in hoge mate mijn breiplezier. Ik ben nu op de helft van de eerste baan (worden er vier). 
Dadelijk maar eens op zoek naar een volgend randje, dan kan ik weer verder breien.


Mr. X wilde graag een andere sport naast atletiek. Na het zien van een honkbalwedstrijd leek hem deze sport wel wat. Dus ging hij vorige week voor het eerst meetrainen, kreeg alvast een handschoen van zijn lieve papa. We zochten een oude handschoen op zolder en kunnen nu 's avonds oefenen met vangen en gooien. 
Ik heb geconstateerd dat ik het vangen niet ben verleerd, maar ook dat ik nog steeds niet bovenhands kan aangooien...Wel heel leuk om samen te doen.


De volgende klus was de schutting achter in de tuin. In de herfst had ik al vast gesteld dat er in het voorjaar echt een nieuwe moest komen, maar de storm van januari maakte echt een einde aan zijn leven. Tot nu toe hing hij met touwtjes aan elkaar.


En ook nu met Pinksteren was het hout in de aanbieding (net zoals met Pasen en andere weekenden waar de verwachting is dat mensen in de tuin gaan werken).


Dus werd er gisteren de hele dag geklust...Het was een lange dag, maar dan heb je ook wat!
Tijdens het klussen veel aan mijn vader gedacht. Hij was echt een expert op het gebied van klussen. Of het nou elektra, water of schoorsteen voegen was: hij had overal verstand van. Kon je altijd voorzien van goede adviezen en uiteraard praktische hulp.
De vorige schutting had ik samen met hem geplaatst. En veel gereedschap heb ik van hem gekregen.
En met hem in mijn gedachten kocht ik gisteren dus een goede kwaliteit schroeven in plaats van de goedkoopste. 
Ik betrapte me er op dat ik stond te tellen hoeveel schroeven ik nodig had, hoeveel nog te gaan, hoeveel handelingen voor elke schroef, etc. Moest lachen, want dat zou mijn vader dus ook hebben gedaan. 


We zitten er weer netjes bij. Nu kan de rest van de tuin weer onkruid vrij worden gemaakt (stukje voor stukje) en ga ik de tuin verwennen met wat nieuwe planten.
In de weken in april dat ik niet thuis was (en het goed weer was), is het zevenblad echt ontploft, dus ik ben voorlopig nog wel even zoet.

Vandaag geef ik mijn lijf wat rust (na de zware klus van gisteren) en geniet ik vooral van datgene wat bloeit. Het terras is schoon en de laptop kan prima op tafel staan. Lekker in de schaduw.



Ik ben bang dat de was inmiddels droog is, ga ik die maar afhalen en opvouwen. Dat doe ik als hij buiten hangt altijd meteen...er staat een extra strijkplank in de garage en die zet ik naast de droogmolen.
Mag straks de BBQ aan...
Geniet van het mooie weer.

Liefs,
Françoise




Monday, April 30, 2018

Contrast

Al tijden had Mr. X zich verheugd op de vrijmarkt. Nu eens niet als bezoeker, maar als handelaar.
Tijdig had hij zijn autootjes uitgezocht en in een bak apart gezet.
En terwijl ik in het ziekenhuis zat bij mijn vader en daarna de uitvaart aan het regelen was, werd er thuis verder gewerkt aan de stapel te verkopen spullen.


Dat was op vrijdag wel even een overgang. Op donderdag de uitvaart van mijn vader en op vrijdag sta je dan samen met je kind op de vrijmarkt. Ik had er echt helemaal geen zin in, maar met gepaste tegenzin toch op pad.
Mijn rustmoment moet dan maar op een later moment komen.
De auto werd volgeladen, het paste net.

We waren niet vroeg in het centrum en het was dus echt compleet onmogelijk om nog dichtbij de auto te stallen en de spullen op een goed plekje uit te stallen. Wat te doen? De auto maar wat verder weg bij het station gezet...daar is ook een AH...We hebben een boodschappenkar vol geladen, de spullen staken aan alle kanten uit en zo zijn we op weg gegaan. Alles kon mee met uitzondering van onze eigen zetels en de tas met lunch. Die moesten in een tweede wandeling volgen.

We vonden zowaar nog een prachtig plekje achter de kerk...onder een boom, en met later op de dag nog zelfs de zon...

En gelukkig werd er veel verkocht. De meeste grote stukken zijn weg, dat scheelde op de terugweg.
Wat ik het leukste vond?
Die stralende blik van kleine jongetjes (en een enkel meisje) als ze de autootjes zagen en er zorgvuldig een werd uitgekozen. Daarna het voorzichtige betalen, dat is namelijk best wel spannend, ook al is het dan aan een jongen van 11.
Ik herinner me alle momenten dat wij over de markt liepen en Mr. X weer helemaal blij was als hij autootjes vond.

De tevreden blik van Mr. X (yes, veel geld...) maakte deze dag de moeite waard.

Deze maand geen projecten afgerond of doelen gehaald, niet elke dag een bloemetje gehaakt...
Langzaam pakken we de draad weer op.

Liefs,
Françoise

Monday, April 23, 2018

Lieve papa,

Lieve papa, in de lentezon stapte je weer op de fiets en dan laat je hart je in de steek. Je had nog zoveel plannen. We zullen je missen. Ik draag je mee in mijn herinneringen.




Liefs, Françoise