Vakantie 2020 deel 2

De komende week heb ik weer vakantie. Zo heerlijk nog een keer een weekje, dat is dan het toetje van deze zomervakantie. Deze keer ga ik samen met Mr. X een paar dagen naar Zuid-Limburg. Op naar Valkenburg, Maastricht en het drielandenpunt.

Heel even waren we bang dat een of ander virus (je weet wel) roet in het eten zou gooien.

Woensdag kwam Mr. X thuis van een middagje zwemmen met klachten over benauwdheid. 

Waarschijnlijk het warme weer, en we besloten dat als het donderdag niet over was, we een test zouden laten doen.

Vrijdagochtend konden we terecht bij de teststraat in Rosmalen.

Op de gemeentewerf stonden we in de rij en zoals we zeiden: het is net de Efteling, de rij duurt langer dan de attractie zelf.

Vanaf dat moment moesten we thuisblijven...ik mocht natuurlijk nog wel even boodschappen doen, maar het werd thuiswerken. Gelukkig is het nog vakantie en had manlief net vrij, maar dus geen bezoekje aan zijn vader. We zeiden sport af en ik belde het hotel (al op donderdag) hoe het nu moest met onze reservering. T/m donderdag kon ik volgens booking.com kosteloos annuleren, dus tja...wat te doen? Gelukkig was het hotel zeer begripvol en mocht ik de reservering laten staan en de uitslag van de test afwachten. Ik heb het hotel nog niet gezien, maar overleg aan de telefoon was zeer positief.

Het is heel raar, maar opeens verveelde Mr. X zich. Hele dagen heeft hij de afgelopen periode op zijn kamer gezeten om te gamen etc., maar nu wilde hij er op uit. Het niet weg mogen is toch echt een ander gevoel dan niet weg willen/hoeven.

Bij het maken van de afspraak had de GGD al gezegd dat het 48 uur kon duren voordat we gebeld zouden worden met de uitslag. Ik deed dus boodschappen voor het hele weekend en manlief bereidde zich voor op het afzeggen van de golflessen op zondag.

We hoopten natuurlijk op een goede uitslag!

Vanaf zaterdagochtend 9:00 uur ging het geluid van mijn mobiele telefoon aan en op maximaal volume!

Stel je voor dat je een telefoontje van de GGD niet hoort...

Heel fijn dat zaterdagochtend om 11:00 uur de telefoon ging met het verlossende antwoord: Negatief.

Dus positief nieuws: wel op vakantie, gewoon kunnen werken en je vrijheid weer hebben.

En vooral: gewoon weer mogen knuffelen.

(en overigens zijn onze ervaringen met de GGD positief: snel een plekje om te testen en na 24 uur de uitslag! Zeer vriendelijke mensen aan de telefoon en bij het testen)

We realiseerden ons wel weer wat de impact van het virus is. Je staat er bij stil dat het ook anders had kunnen zijn. Dan was het jammer dat we niet op vakantie konden, maar dat was dan maar zo.

Maar dat zou ook betekenen dat manlief twee weken niet kon werken en dan als zelfstandig ondernemer geen inkomsten zou hebben. Mr. X zou het begin van het schooljaar missen en we moesten afwachten of het bij een beetje benauwdheid zou blijven.

Alertheid blijft geboden.

Intussen werd dit vakantieweekend met wat lagere temperaturen goed gebruikt om het huis weer eens even te poetsen, de was te doen en een begin te maken met blokken voor een gezamenlijke quilt van het Dutch Modern Quilt Guild. Het was heerlijk achter mijn naaimachine: een lekker windje door het open raam.

Zondagmorgen was het heerlijk in de tuin en ik streek er neer met mijn breiwerk. Niet meer te warm voor een wollen project op mijn schoot. Kopje koffie, luisterboek, zonnetje en verder met het perfectioneren van mijn brei-avontuur.

Als laatste deze dag schrijf ik mijn column voor Quilt en Zo en tot slot nog dit blog.

Ook maakten we een voorlopige planning voor de komende dagen. Eerst naar Valkenburg, eens kijken of we een bezoekje aan de grot kunnen brengen. Dat zullen we zien, online reserveren was niet mogelijk.

We maakten een lijstje van musea, speelgoedwinkels, een wolwinkel en bezienswaardigheden.

We verheugen ons op het hotel. Mr. X logeerde slechts een keer eerder in een hotel en dat is inmiddels 8 jaar geleden. Het voelt heel luxe.

Natuurlijk ga ik jullie weer laten mee genieten van onze avonturen. Berichtjes vanaf mijn telefoon, de laptop laat ik lekker thuis.

Nu eens even kijken welk handwerkje mee gaat: niet te moeilijk, niet te veel bolletjes of te veel telwerk.

Groet,

Françoise

 

Gezellig weekend

Wanneer je de beschikking krijgt over een nieuwere laptop is dat fijn (stuk sneller), maar kost dat eerst wel even tijd. Alles installeren, organiseren en overzetten van de oude. Nieuwere programma's (we maken even een sprong in de tijd) en dus werkt alles net even anders. Een van de voordelen van een nieuwere laptop is dat het opstarten een stuk sneller gaat! Dat nodigt meer uit tot nog even een berichtje schrijven, want eerst kon ik nog wel even wat klusjes doen voordat alles was opgestart...en moest ik vooral niet te veel bewerkingen achter elkaar willen opstarten. Van dit apparaat doet de accu het ook nog goed, dus kan ik er ook mee op de bank.

Goed, daar was ik vandaag dus druk mee tussen het wassen, strijken en andere huishoudelijke klusjes door. Gisteren was het geen klusjesdag, maar handwerk/bijpraatdag. Gezellig bij een vriendin in de tuin bijgepraat, show & tell van onze brei/haak/quiltwerken, advies over tussenrandjes, waar kun je het beste bloem kopen en o ja, wat was ook alweer de naam van die ene vulpenwinkel.

Kortom er kwam een scala aan onderwerpen voorbij: we hebben dan ook diverse hobby's gemeen.
Aangezien we elkaar al een hele tijd niet gezien hadden, was er heel wat om te laten zien. Ik had dus ook een paar tassen meegenomen met projecten.

Een voor een kwam alles uit de tassen: breiwerk, nieuw boek, shawl, gehaakte blokjes en een to-do-lijstje voor deze dag. Fijn om al die inspiratie te delen.

Vast spieken in het boek van Sue Spargo: dat staat nog op mijn verlanglijstje.

Op de foto hieronder ligt mijn op de achtergrond mijn breiavontuur, daar moet ik hoognodig ook weer mee verder. Moet eerst weer wat patronen tekenen en wat technieken uit proberen.

Op de voorgrond mijn Schelpen in het zand shawl. Daar ben ik bezig met draadjes afhechten: dat zijn er heel veel en daar wil ik niet mee wachten tot hij helemaal af is. Dat stond dus op mijn lijstje, maar daar ben ik niet aan toegekomen...Wel een heleboel andere draadjes afgehecht.

Maar goed, meestal zijn mijn lijstjes langer dan de dag.

De komende dagen wordt het weer warm...net zo als vorig jaar om deze tijd. Toen was het ook heel warm. Met groep 8 ging ik toen mee op kamp en was het boven de 35 graden Celsius. Ik herinner me dat we de kinderen geen 5 km terug lieten lopen vanaf het zwembad. Met een paar auto's heen en weer gereden om iedereen terug te brengen.

Een uitje naar de mergelgrotten ging gepaard met de waarschuwing om langzaam weer naar boven te gaan vanwege het grote temperatuurverschil!

Waar ik altijd het meeste aan moet wennen is de hoge temperaturen in de nacht. Ik slaap dan minder goed, dus bijtijds naar bed...mag met een boek, maar wel alvast horizontaal. Geen schermtijd meer...

Een fijne week gewenst.

Groet,

Françoise

Quilten, breien en borduren

Sinds ik "nieuwe dingen leren" als hobby/passie heb, kan ik ongegeneerd aan nieuwe projecten beginnen...en natuurlijk ook nog steeds verder werken aan andere.

Zo zijn er de sparkling pieces, de eerste 4 rijen zitten aan elkaar. Ik loop een klein beetje achter...'s avonds geen zin om boven te zitten achter de naaimachine en in het weekend roepen de tuin en wandelschoenen.

Gelukkig is er wel heel veel tijd voor handwerken. Ook al ben ik gewoon full-time aan het werk, toch blijft er meer tijd over dan voor de corona-crisis. Geen dilemma's in het weekend: mee naar het sportveld, of toch een quilt-uitje, of dat wandelevenement.

Aangezien manlief hele dagen thuis is (verplicht werkloos) is hij zijn kookkunsten aan het vergroten en kan ik dus 's avonds zo aanschuiven. Wat is dat heerlijk: ik hoef het niet te verzinnen, niet te maken en ook niet de boodschappen er voor doen.

In het weekend kook ik: zaterdag bakte ik pizza en haalde ik asperges bij de boer voor de zondag. Wat waren die overheerlijk.

De avonden zijn vooral voor breien. Terwijl ik brei aan het een, denk ik na over het ander en vice versa. Mijn schelpen in het zand (Naantje knit) vorderde al goed, maar toch twijfelde ik over mijn kleurkeuze. En in deel 7 wist ik het zeker: dit moest anders...dus ben ik opnieuw begonnen. Hieronder zie je een deel van de oude en het begin van de nieuwe.

En waar ik de eerste keer kramp in mijn handen had bij het breien van de knopjes nu gleden ze zo van mijn naald af (zelfs 's avonds om 23.00 uur). Oefenen en herhalen dus om je vaardigheden te vergroten. Wegleggen en even later weer oppakken. Ik sta vaak nog versteld van de sprongen die je kunt maken in je technische vaardigheden als je het werk een paar dagen weglegt.

 

Drie jaar geleden begon ik aan onderstaand brei avontuur: een groot gebreid plaid naar eigen ontwerp. Lange tijd belandde dit project in de kast. Nu volg ik een 100 dagen challenge en doe ik elke dag wat aan dit project. Ik ben op een kwart van het breiwerk voor het middendeel. Ik hoop van harte dat ik over de volgende delen niet ook steeds 3 jaar doe...

 

Het is een breiwerk waarin ik dingen moet ontdekken, Wat werkt het beste? Wat is de goede volgorde van werken? Een echt avontuur dus met veel leermomenten.

Ik ontdekte dat ik een stukje van de volgende baan al heb, dat is een meevaller.

 

Een baan wordt in het rond gebreid en daarna doorgeknipt, maar eerst moeten er heel veel draadjes worden af gehecht. Dat was een lange avond werk, dus wat is dat vergeleken bij de 3 jaar die ik over het breiwerk deed? 

Naast bovenstaande breiwerken, werkte ik deze week ook aan ander project van Naantje knit:

de Corona knuffel lapjes deken.

Twee keer per week een klein lapje (40 steken opzetten) met verschillende technieken.

Hieronder lapje 9 en in die negen lapjes heb ik alweer heel wat geleerd. Kantsteken zoals ik ze niet eerder deed, mozaïekbreien (nooit eerder gedaan).

Niet alleen de patronen zijn leuk en valt er op papier veel van te leren: elk lapje wordt ondersteund met een YouTube filmpje. Twee keer per week is er een Virtueel Interactief Breicafé (VIB), tijdens de livestream kun je chatten en dus je vragen stellen (voertaal Nederlands). Zeker een aanrader. Je kunt overigens ook alle fimpjes terugkijken.

Link naar de website: http://www.naantjeknit.nl/NaantjeKnit/Home.html

Naast al dat breien, komt er op internet ook allerlei leuks langs op borduurgebied. Teveel leuks om hier nog even op te noemen. Ik ga er een apart blog van maken, dat ik plan voor woensdagochtend (heb je dan weer wat te lezen)

Hieronder een cirkeltje met borduursteken. Sue Spargo heeft een 90 dagen project op Instagram, ondersteunt met mooie afbeeldingen en filmpjes waarin ze de steken voordoet en nog meer tips geeft.

doorsnede van de cirkel: 2,5 cm

Morgen een belangrijke dag: hoe nu verder? 

We hopen natuurlijk weer wat antwoorden te krijgen...wanneer kunnen we naar Najib (we zouden 13 maart gaan, maar die ochtend werd bekend dat theaters direct moesten sluiten). Gaat de Vierdaagse Nijmegen door? Dat kunnen we ons bijna niet voorstellen dat dit zou kunnen, maar als we het weten kunnen we onze trainingen goed plannen. Veel kilometers maken op zondag doe ik toch alleen als de Vierdaagse doorgaat. Nu lopen we zo'n 15 km, maar anders moeten we toch richting de 30 en 40 gaan werken (en dat kost gewoon veel tijd...dat geeft niet, maar dat moet dan wel een duidelijk doel hebben).

Op het werk denken we inmiddels na over hoe we de 1,5 meter afstand houden kunnen inrichten. Waar zitten de knelpunten op ons kantoor, hoe kunnen we dat oplossen? Gaan we misschien meer thuiswerken in de toekomst, hoe richten we onze thuiswerkplekken dan goed in? Ik heb nu een stoel van kantoor thuis staan...hoe stabiel zijn de internetverbindingen? We merken dat we heel goed thuis kunnen werken, maar dat overleggen via een beeldscherm toch anders verlopen dan samen in een ruimte. We missen het praatje bij de koffie, even samen lunchen of een blokje om. De gesprekken beperken zich nu (meestal) tot het zakelijke.

Maar hier thuis is het nog steeds erg gezellig. Mr. X heeft nu vakantie, dus als hij uit bed komt, heb ik al een paar uur gewerkt. We genieten van de tijd met zijn drietjes, we raken weer helemaal bijgepraat, wandelen samen en kijken oude series (we hebben alle seizoenen van Magnum en Las Vegas uit de kast gepakt). Heerlijk met een breiwerkje of iets dergelijks erbij. 

En natuurlijk is het nog steeds super mooi voorjaarsweer. De 10 druppels regen die zaterdag vielen mogen geen naam hebben. Voor de tuin zou een dag regen geen kwaad kunnen. Ik moet wat opkomende planten met een dagelijks slokje water ondersteunen.

We ontdekken nog steeds nieuwe wandelpaadjes rondom Vught...heb jij alle wandelpaadjes al ontdekt in jouw omgeving of voor als je midden in de stad woont: heb jij al die straatjes die niet op je dagelijkse route liggen al ontdekt? Dat kleine tussendoorstraatje of steegje? En ook al ontdekt dat de wereld er anders uit ziet als je hetzelfde rondje eens andersom loopt?

Met groet,

Françoise

Pasen 2020

Essche Stroom

soms stijgt de stroom en loopt dreigend over

maar doorgaans vloeit ze dromend voorbij

wast tranen in tijden van lijden en strijd

draagt wie ze wil varen naar verten

leven laaft zich aan water

Pien Storm van Leeuwen

gedenksteen bij monument '40-'45 in Esch

Ook deze zondag gingen we weer op pad. Ruim 14 km door de omgeving van Vught. We zijn elke keer weer blij hoe snel we tussen de weilanden en in de natuur lopen. We ontdekken nieuwe paadjes (soms door van de route af te wijken: we zien wel waar we uitkomen), maken leuke doorsteekjes en komen niet veel mensen tegen. Er is gelukkig ruimte genoeg: op smalle paadjes even op elkaar wachten om te passeren, maar dat gaat goed.

Ieder zijn eigen fourage, afgestemd op kleur.

 Het weer leende zich perfect voor buiten activiteiten. Ik had niet eens in de gaten dat er het een en ander vol in bloei staat in de voortuin (ik kom er momenteel niet elke dag)

Natuurlijk werden er ook paaseitjes verstopt, moest wel wat moeite doen om ze te bemachtigen. Bij de supermarkt op de hoek (Lidl) al helemaal uitverkocht op zaterdagochtend. Meteen maar even naar de Jumbo dan. Het was voor 9.00 uur al best druk: wachten op een karretje, netjes in een lange rij. Maar als je dan eenmaal binnen bent: alle ruimte en lekker rustig. Geen rijen bij de kassa, want iedereen staat buiten...

Ik vind het echt interessant om te zien hoe alle ondernemers oplossingen bedenken om de stroom klanten goed te begeleiden. Veel eenrichtingsverkeer, handen desinfecteren, 1 klant per keer naar binnen. Zo kunnen ze toch hun onderneming open houden. 

Eerder deze week bestelde ik dahliaknollen bij Fam. Flowerfarm. Een Nederlands familiebedrijf uit Lisse met bollen en knollen.

Het pakketje was een waar feestje: de knollen voorzien van een prachtig etiket, een mooie verpakking en een prachtig tijdschrift.

Je wilt direct nog meer bestellen!

Zo steun ik een klein beetje onze bollenboeren, die zich nu genoodzaakt zien om alle kleur vroegtijdig van het land te verwijderen door de dagjesmensen.

Jammer, dat is zo iets als alle bloemen uit je achtertuin halen.

Bizar overigens al die dagjesmensen. Zoiets van: je had gezegd dat ik niet naar het strand en het bos mocht, maar over de bollenvelden heb je niets gezegd...

In januari verhuisde deze Magnolia van Den Haag naar Vught.

De verhuizing is goed verlopen, we worden beloond met bloemen. 

Deze lammetjes spotte ik tijdens een ochtendfietstochtje. Op weg naar mijn thuiskantoor...goed begin van de dag. 

Natuurlijk wordt er ook gebreid, gehaakt en gequilt. Niet zo veel foto's van.

Ik ben vooral druk met mijn breiavontuur. Daar startte ik 3 jaar geleden mee...en nu heb ik bijna de eerste baan van de 4 gebreid. Ik ben toch echt van plan de volgende banen iets sneller af te hebben. 

Iedereen weer een goede week gewenst. De zon gaat weer zijn best doen deze week.

Is het niet bijzonder, dat we zoveel zon krijgen tijdens onze thuis-blijf-periode?

Voor de tuin zou een drupje regen goed zijn, maar voor ons humeur is het superfijn dat de zon schijnt.

Dat kijkt toch veel fijner naar buiten?

(zal toch maar eens de ramen gaan wassen...dan wordt het zicht nog beter).

Pas goed op jezelf.

Groet,

Françoise

De tuin

De afgelopen weken was mijn laptop echt mijn stiefkindje, net zoals mijn quiltwerk dat is.

Geen rust in mijn hoofd om 's avonds op mijn werkkamer te zitten achter laptop of naaimachine.

De tuin vroeg om mijn aandacht. Nu de zandbak niet echt meer nodig is, wordt deze plek een tweede terras in de tuin. Een plek waar je in de ochtendzon een kopje koffie kunt drinken en op warme dagen 's avonds net wat koeler zit dan op het terras tegen het huis aan.

Dus...waren er tegels gekocht en kwam de waterpas er aan te pas om een enig zins vlak terras te leggen.

En ook toen was het warm...(dagen voor Hemelvaart)

En ook bloeit de akelei in de voortuin.

Een bloemetje per dag haken is ontzettend leuk om te doen, maar in april ben ik behoorlijk achterop geraakt. Dus eerst werd april in alle rust afgemaakt, voordat ik aan mei mocht beginnen.

De kleuren van april zijn ontzettend pastel, niet helemaal mijn ding, maar zo bij elkaar weer een mooi geheel.

Het blijft leuk om met de bloemetjes te spelen aan het einde van de maand.

Maar ja, vervolgens belandden ze per maand in een mapje in een afgesloten la. Dat vond ik toch wel erg jammer. 

Om ze te kunnen ophangen en er van te genieten heb ik van elke maand een slinger gemaakt.

Zo blijven ze toch per maand bij elkaar, kan ik ze makkelijk ook weer loshalen en dan beslissen wat er mee te doen. Voorlopig hangen ze vrolijk voor het raam en kan ik ze allemaal zien.

De een meer favoriet dan de ander.

De kleuren van de maand mei voor de bloemetjes. En ook nu ben ik nog niet bij...deze maand ook geen andere uitdagingen/challenges op quiltgebied of ander "moeten". Nog even geen zin in.

Elke dag kun je op Instagram een nieuw patroontje vinden van deze bloemetjes, maar wat is nu leuker dan zelf ontwerpen? Dus bedacht ik een variatie op een van mijn favorieten.

En worden de schema's uitgetekend in mijn kleine notitieboekje.

Zo leuk om te doen...

Ook nam ik de tijd om mijn patronen van mijn Breiavontuur te ordenen en uit te werken. Dat bevordert in hoge mate mijn breiplezier. Ik ben nu op de helft van de eerste baan (worden er vier). 

Dadelijk maar eens op zoek naar een volgend randje, dan kan ik weer verder breien.

Mr. X wilde graag een andere sport naast atletiek. Na het zien van een honkbalwedstrijd leek hem deze sport wel wat. Dus ging hij vorige week voor het eerst meetrainen, kreeg alvast een handschoen van zijn lieve papa. We zochten een oude handschoen op zolder en kunnen nu 's avonds oefenen met vangen en gooien. 

Ik heb geconstateerd dat ik het vangen niet ben verleerd, maar ook dat ik nog steeds niet bovenhands kan aangooien...Wel heel leuk om samen te doen.

De volgende klus was de schutting achter in de tuin. In de herfst had ik al vast gesteld dat er in het voorjaar echt een nieuwe moest komen, maar de storm van januari maakte echt een einde aan zijn leven. Tot nu toe hing hij met touwtjes aan elkaar.

En ook nu met Pinksteren was het hout in de aanbieding (net zoals met Pasen en andere weekenden waar de verwachting is dat mensen in de tuin gaan werken).

Dus werd er gisteren de hele dag geklust...Het was een lange dag, maar dan heb je ook wat!

Tijdens het klussen veel aan mijn vader gedacht. Hij was echt een expert op het gebied van klussen. Of het nou elektra, water of schoorsteen voegen was: hij had overal verstand van. Kon je altijd voorzien van goede adviezen en uiteraard praktische hulp.

De vorige schutting had ik samen met hem geplaatst. En veel gereedschap heb ik van hem gekregen.

En met hem in mijn gedachten kocht ik gisteren dus een goede kwaliteit schroeven in plaats van de goedkoopste. 

Ik betrapte me er op dat ik stond te tellen hoeveel schroeven ik nodig had, hoeveel nog te gaan, hoeveel handelingen voor elke schroef, etc. Moest lachen, want dat zou mijn vader dus ook hebben gedaan. 

We zitten er weer netjes bij. Nu kan de rest van de tuin weer onkruid vrij worden gemaakt (stukje voor stukje) en ga ik de tuin verwennen met wat nieuwe planten.

In de weken in april dat ik niet thuis was (en het goed weer was), is het zevenblad echt ontploft, dus ik ben voorlopig nog wel even zoet.

Vandaag geef ik mijn lijf wat rust (na de zware klus van gisteren) en geniet ik vooral van datgene wat bloeit. Het terras is schoon en de laptop kan prima op tafel staan. Lekker in de schaduw.

Ik ben bang dat de was inmiddels droog is, ga ik die maar afhalen en opvouwen. Dat doe ik als hij buiten hangt altijd meteen...er staat een extra strijkplank in de garage en die zet ik naast de droogmolen.

Mag straks de BBQ aan...

Geniet van het mooie weer.

Liefs,

Françoise

Kersttijd

Het heerlijke van de kersttijd is, dat er ook wat extra vrije dagen zijn. De laatste vakantiedagen zijn ingepland, zodat ik heerlijk ruim een week vrij ben. En al wordt die voor een deel gevuld met bezoek aan familie, toch blijft er ook tijd over om te rommelen in huis.

Echt fijn is dat, zomaar zitten met een boek (moet uit, want de uitleentermijn is bijna verstreken en iemand anders zit er op te wachten...) en heel veel breien (dan komt dat vest nog eens af) en lekker midden op de dag achter de naaimachine.

Hieronder in vogelvlucht de afgelopen week.

Een leuk tasje met kerstpakket op het werk. Ik vond het zo'n leuk tasje, dat ik speciaal voor mijzelf deze in kocht. Dat heeft dan zo zijn voordelen als je het zelf moet regelen.

 

Bij de post volgde een cadeautje van de vereniging Dutch MQG: een paar lapjes, Daar moet ik nog een klein quiltje van maken met een kerstwens...nou ja, nieuwjaarswens dan maar.

Speciaal voor kerst die blokje, Blokje 23 voor Blokje per week.

 

Ook werd ik door een quiltvriendinnetje verwend met een wolpakket. Er start weer een leuk ontwerp van Attic24 en daar heb je deze bollen voor nodig.

Je wilt altijd natuurlijk meteen aan de slag, maar het project start pas op 5 januari. Dan maar eerst wat vierkantjes haken. Even gevoel krijgen bij de kleuren en het garen, Stylecraft. 

Ik haakte ook meteen de vierkantjes van de andere kleurtjes van dit garen, die ik over had van een ander project. Eén kleur komt in beide voor, de rest is anders.

Alle kleurtjes ook op een wasknijper, met naam leverancier en kleurnaam/nummer.

Verfbad is niet interessant, maar met de knijpers en vierkantjes kun je fijn spelen. 

Hier onder een paar combinaties van de nieuwe kleurtjes. Het patroon kun je hier vinden.

Het patroon van de effen vierkantjes staat hier

En alles samen ziet er dan zo uit:

Een waar feestje op tafel, een genot om naar te kijken.

Natuurlijk hoort er ook wat baktijd te worden gereserveerd. Het begon met koekjes, gezellig samen met een buurjongetje, dat al eerder verzuchtte dat het wel heel fijn is als je een moeder hebt die van bakken houdt. Had hij even geluk...viel met zijn neus in de boter!

Na de koekjes met glazuur heb ik de keuken nog een paar keer laten ontploffen bij het bakken van een taart. Ik weet niet hoe vaak ik alle kommen en lepels heb afgewassen om fase voor fase te bakken en te bereiden. 

Maar na alle ontploffingen volgde het opbouwen:

Met dit als eindresultaat.

Een grote taart en een kleintje. Het kleintje was heel handig om even te oefenen met het spuiten en was uiteindelijk super schattig en leuk als cadeautje voor de buuf.

Als je de taart dan uiteindelijk doorsnijdt, zie het er zo uit: 

Superheerlijk, echt een succes en ik ben er best ook wel trots op!

Op naar Oud & Nieuw, dan iets hartigs maken.

Nu eens op mijn gemak wat patronen uitzoeken voor mijn brei avontuur, zodat ik daar ook weer mee verder kan.

groet,

Françoise