Il mistero di Firenze

Het begon met deze stoffen en het thema Florence. Italiaans dus...

Toscaans oranje en verder pittig groen en rood, basilicum en tomatensaus, of pistache- en frambozenijs. De quilt zelf is een verrassing...

Gisteren zette ik eindelijk de top in elkaar, opeens de geest om eens even een eindspurt in te zetten.

Hier onder de top, patchwork en applicatie. De quilt staat niet helemaal op de foto, een kwestie van quilt te groot of kamertje te klein: ik kreeg hem niet in beeld.

Ik ben zelf aangenaam verrast door de combinatie van het groen en rood, niet bepaald flauw te noemen.

Maar hiermee is de top nog niet klaar, er moet nog een applicatie komen, een mooi hekwerk.

Eerst per hek 20 A4-tjes aan elkaar plakken tot een geheel.

Daarna het hek voorzichtig uit het papier snijden (ik gebruikte een rolmes en een mesje), zodat ik het patroon kan overnemen op de stof. Niet vergeten om te draaien, want het patroon is in spiegelbeeld, er van uitgaande dat je Vliesofix gebruikt.

Maar de rest van mijn quilt is ook Vliesofix-loos, alles met de hand geappliqueerd en dat wil ik ook met het hek doen.

Als beide hekken klaar liggen is het zaak om er voorzichtig mee om te gaan, ze zijn kwetsbaar zo van papier en alle krullen haken zo fijn in elkaar.

Ik plak de stof met tape op de tafel en met een beetje uitkienen kunnen de patroondelen net naast elkaar. Met een wit potlood teken ik alle krullen op de stof en knip ik de stof rondom uit.

Vervolgens leg ik het complete hek om de ondergrond. Ik heb heel bewust de lap heel gelaten, dat is een stuk makkelijk schikken op de ondergrond. Vast gezet met veiligheidsspelden en ik knip de bovenlaag pas weg als ik er ga appliqueren. Eigenlijk zoals je dat bij de Mola-techniek ook doet.

Op deze manier is het hek wat steviger en makkelijker te plaatsen. Nu nog wat meters maken op een onmogelijk grote lap (ca. 160 x 230 cm).

En met dit proefblokje begon het. Hij is nog over, kan mooi dienen als etiket.

Nu eerst even weer wat breien, heb mezelf een kleine uitdaging opgelegd. Moet nog een klein stukje van een shawl en deze wil ik graag over 14 dagen af hebben. Nog 100 naalden te gaan, 4 draadjes afhechten en blokken. Moet lukken. Luisterboek aan en elke dag een stukje breien.

groet,

Françoise

Oudjaar 2018

De laatste dag van het jaar is altijd een dag om terug te blikken en vooruit te kijken.

Wat bracht 2018 en wat zal 2019 ons brengen? Er worden goede voornemens gemaakt en challenges afgesproken. Dit kan op allerlei gebied zijn: opruimen, gezondheid, quilten, lezen etc.

Ook ik kijk terug op dit jaar. De grootste impact had dit jaar het overlijden van mijn vader. Onverwachts en nu nog dagelijks in gedachten. De ene dag wat meer dan de andere, maar altijd als ik een groepje wielrenners zie, een technisch klusje in huis doe of er wielrennen/schaatsen op TV is, moet ik aan hem denken. Wat zou hij genoten hebben van de prestaties van Tom Dumoulin en wat zou hij vinden van de nieuwe bondscoach bij het schaatsen.

Verder genoten we van een mooie, lange en warme zomer...

Mijn enthousiasme en het stellen van doelen op handwerkgebied in het eerste half jaar hebben zijn weerslag op het tweede half jaar: een pijnlijke schouder. Heel langzaam gaat het iets beter (zei ze optimistisch), maar vooral heel langzaam. De afgelopen dagen weer iets meer gedaan en dat wordt meteen afgestraft met een pijnlijke plek en een slechte nacht.

In het nieuwe jaar maar verder dokteren om er definitief mee af te rekenen.

Beetje breien in de vakantie: Zeeuwse sokken.

Beetje quilten: een stukje verder aan de mysterie.

Beetje bakken, na alle zoetigheid van de Kerstdagen, bakte ik zaterdag deze kaasvlinders. Leuk om zelf het bladerdeeg te maken. Vol verwondering keek ik naar alle laagjes in het deeg na het bakken.

En in plaats van handwerken kun je natuurlijk ook wat gaan schilderen. Niet helemaal mijn materie, maar wel leuk om te doen en te oefenen om dat beter te kunnen.

En wat zal 2019 ons brengen? In ieder geval een einde aan de basisschooltijd van Mr. X. De komende maand Open Dagen en meeloopmiddagen op middelbare scholen. Hij heeft zijn keus al gemaakt, dus dat kunnen we beperken...

En nog goede voornemens? Ik heb zojuist 2019 tot het jaar van de zolder verklaard: er staat nog heel veel dat uitgezocht kan worden....het streven is dat er maar 1 rij dozen/spullen staat, zodat je altijd kunt vinden wat je zoekt, zonder dat je eerst andere spullen moet verplaatsen. Komend weekend mee beginnen als de dozen met kerstspullen weer terug op hun plek moeten.

Ook telde ik gisteren op mijn werkkamer 33 ordners met inhoud die vast opgeschoond kan worden. 

Wat wil ik doen met alle ontwerpen van mysteries? Is het nodig om alle eerste schetsen te bewaren of ga ik alleen het eindproduct bewaren? Leuk om die eerste schetsen te zien, maar kan ik ook zonder?

Laten we zeggen dat er 12 ordners over mogen blijven (1 plank).

Mooie jaarprojecten...

Ik wens iedereen een goed 2019 met of zonder voornemens.

Dank voor het lezen van mijn blog, het weten dat er mensen zijn die het lezen, maakt uitdagingen soms net wat beter vol te houden en tot een goed einde te brengen.

Voorzichtig met vuurwerk!

Françoise

Van alles en nog wat

De afgelopen week ging ik weer in het gareel. De wekker werd weer gezet en ik mocht weer aan het werk. Dat is weer even wennen, morgen ook Mr. X weer naar school, dus de wekker nog wat eerder en weer in het tempo van broodtrommels, tassen en op tijd vertrekken.

Gelukkig is er naast werken en het steeds terugkerende huishouden ook nog wel tijd voor handwerken.

Ik breide voor het eerst van mijn leven sokken.

Ze worden meteen gedragen door Mr. X en hij bestelde meteen nog een paar...

Ik maakte blokken voor de mysterie, weer een deel af en op naar het volgende.

Nog steeds haak ik bloemetjes, en als vanzelf ontstaan er ook eigen ontwerpen.

Ook fijn om weer te bakken, hier meringues met frambozen.

Meringues avec une coulis de framboises

Klinkt wel chique.

Groet,

Françoise 

Even een blogje

Nog een paar dagen werken en dan heerlijk twee weken vrij. Gelukkig blijft het nog mooi weer.

Daarom zat ik gisteren heerlijk buiten met de naaimachine, van 19-22 uur aan de slag met blokjes van de mysterie.

Kijk, zo zat ik er bij: tafel vol spullen, Netflix op mijn tablet en in de klimhortensia de familie merel.

Heerlijk om zo wat meters te maken.

Inmiddels zit ik te bloggen vanaf mijn telefoon. Bloggen vind ik leuk, maar niet altijd vanaf mijn laptop. Met het oog op onze vakantie, een app op mijn telefoon geïnstalleerd: laat ik mijn laptop lekker thuis!

En kan ik toch mijn vakantie dagboek bij houden.

Veel quiltplezier,

Groet Françoise

Welkom Juli

Zo langzamerhand raken we gewend aan het mooie weer. Sta je zonder vest in de supermarkt: dat is best frisjes. Ook is een ijsje tijdens een warme dag gewoon aan het worden: Nee, mama, ik hoef geen ijsje, laten we meteen naar huis gaan. OK, er stond thuis een grote doos Lego te wachten, maar dit antwoord had ik niet verwacht! Grappig hoe het werkt. De tuin staat te verdorren, een paar plantjes krijgen een slokje water om ze in leven te houden. De rest moet zichzelf maar redden. Nieuwe planten die ik mezelf heb beloofd moeten nog maar even wachten. Het is er echt niet het juiste weer voor.

De quiltchallenge is de afgelopen 3 maanden in de vergeethoek geraakt. Eerst het overlijden van mijn vader en daarna geen zin om dit soort "verplichtingen" met mezelf aan te gaan. Maar nu gaan de lapjes mij toch wel heel hard roepen, dus tijd voor een uitdaging.

Deze maand ga ik er voor zorgen dat mijn achterstallig werk van de mysterie van Maaike wordt weggewerkt. Ik loop twee delen achter, dat wordt nog even aanpoten, maar dat geeft daarna weer ruimte. Ik zie zoveel leuke blokken langs komen van Splendid Sampler 2...maar dan moeten wel eerst alle blokken van deel 1 af (ja, soms moet je streng zijn).

Hieronder foto's van blokken in wording van de mysterie.

Dus samengevat: bij zijn met het maken van de delen voor de mysterie.

This month I try to finish all the parts from the mystery by Maaike Bakker. I need a challenge again after missing the last 3 months (my dad died and I wasn't interested in any quilt challenge). Let's see if I can find the spirit.

Thanks to Elm Street Quilts for organising this challenge.

Veel quiltplezier,

Françoise

De dagen zijn te kort

Echt, de dagen zijn te kort. Ondanks dat het lang licht is. Het kan natuurlijk ook dat het niet aan de dagen ligt, maar aan mij. Mijn mysteriequilt ligt te liggen en maar zo heel af en toe stik ik een naadje.

Ik kan me er niet toe zetten om achter de machine te gaan zitten of met het applicatiewerk op schoot.

Verder dan een haakwerkje kom ik 's avonds niet of een boek.

Aan de ene kant begrijp ik het wel: werk, tuin, kind, verdriet dat een plaats moet krijgen. Aan de andere kant vind ik het behoorlijk irritant en word ik er kriegelig van. Ik zal het zelf moeten doorbreken als ik wil dat er iets van mijn quilts terecht komt!

Dus: als ik dit blogje heb geschreven ga ik naar boven en gaat de naaimachine aan! Beloofd.

Even wat plaatjes van de afgelopen weken.

Allereerst gaat het haken van de bloemetjes gewoon door. Hier de bloemetjes van de meimaand. Getracht om veel variaties op een thema te maken: zelf ontwerpen en aanpassingen aan een patroon doen. Blij met het resultaat.

Nooit gedacht dat ik nog eens een opnieuw bloeiende orchidee in huis zou hebben!

Aangezien de plant niet dood ging, mocht hij blijven staan en kreeg hij af en toe een slokje water.

Zie hier het resultaat.

Een onderdeeltje van de mysterie. Veel stukjes per onderdeel...nog een aantal te gaan en dan eens kijken wat de volgende patroondelen te bieden hebben. 

Soms is bakken fijn om de zinnen te verzetten...hieronder staat alles klaar voor een hele echte taart. Niet zo maar even een appeltaartje of cake. 

Taart in wording, vele laagjes: het lijkt wel een quilt. (en veel boter dat er in zit...en suiker....)

Hier het aangesneden eindresultaat. Was superlekker, maar een klein puntje was echt genoeg. 

Nu op naar de naaimachine. Zag vandaag berichten over the Splendid Sampler 2. Tijd om naast de mysterie verder te gaan met de eerste...veel diverse blokjes.

Speeltijd met lapjes dus!

groet,

Françoise

Van alles en nog wat

De dagen vliegen werkelijk voorbij. Er is zoveel te doen in de 24 uur die een dag telt/heeft.

Hieronder in een vogelvlucht wat handwerkzaken die me bezig houden.

1. Ik maakte een warm, lang vest af. Heerlijk om te dragen buiten, als het niet zo koud is als nu. Komende week moet het weer lukken. Het ontwerp had allemaal knoopjes langs de boorden...dus heb ik mijn knopendoos omgekiept en knoopjes uitgezocht.

En vervolgens een hele dag knoopjes zitten naaien. Buiten lag sneeuw (zaterdag 3 maart), Mr. X was op kamp en de dag was voor mij. Luisterboek erbij en knoopje voor knoopje vastgezet.

Elk knoopje weer aanhechten en afhechten (als er dan 1 los gaat, dan gaat de rest in ieder geval niet mee).

Op naar het volgende vest.

2. Mysterie van Maaike: hiervoor moet er geappliqueerd worden. Eerst de uitdaging met de hoeveelheden stof. als je met resten werkt, is het soms wat meer gepuzzel, maar dat is zeker ook wel leuk. Alles is geregen, nu nog appliqueren met de hand. Langzaam maar zeker. Het volgende deel ligt al klaar...HELP.

3. De Olympische Spelen hielden ons hier ook in de ban. Jammer dat er van de Paralympische Spelen niet zoveel te zien is...En kijk eens wat een schattige vriendjes. De mascottes van de Spelen. Ik haakte ze niet zelf voor Mr. X, daar heeft hij een lieve oma voor...

Op de ondergrond nog een haakproject.

4. Nieuw breiproject. Vorig jaar kocht ik een prachtige streng garen in paars/roze, genoeg voor een kantachtige sjaal. Eerst een proeflapje en nu voor het echie. Handig om mee te nemen, want het wordt niet groter: die ene streng verandert van een bol in een sjaal...

5. En dan zijn daar natuurlijk de bloemetjes van maart. De drie gouden staan voor de medailles van de paralympische spelen...

Het is ontzettend leuk om te spelen met deze bloemetjes, eindeloos variëren.

6. En tot slot mijn quiltchallenge: ik lig op schema, 3 draadjes per dag (soms niets, soms 10 op een dag). Nog heel wat draadjes te gaan voordat de quilt klaar zal zijn, maar kom wel weer wat verder.

Zo, mijn "dagboek" is weer bijgewerkt. Leuk om later terug te lezen en projecten weer tot leven te laten komen.

Nu nog een paar draadjes...

groet, Françoise

Van alles en nog wat

De dagen vliegen voorbij, we zijn alweer half januari en je kunt van die dagen hebben dat je alleen maar moe bent. Niet eens weten waarvan...(ja, van alles bij elkaar natuurlijk), maar goed, dan is een "simpel" handwerkje het perfecte middel om je zelf weer in het gareel te krijgen.

Zo startte op 5 januari de Woodland deken van Attic 24.

Een simpel haakpatroon (althans ik vind het simpel en was snel op weg), voorgeschreven kleurvolgorde en terwijl de steken onder je handen doorgaan, je niet verder hoeft te tellen dan tot zes, komt er weer rust in je hoofd.

Ik geniet van de kleuren, niet direct wat ik van de plank zou pakken, maar daarom bijzonder: nieuwe kleurfeestjes zijn het.

En ook alweer het laatste blokje van deze serie. 25 in totaal. Nu nog een top van maken voor 5 februari. Tijd om ze eens te voorschijn te halen en neer te leggen. Een vaag idee ergens in mijn achterhoofd. Nog maar eens over filosoferen bij een haakwerkje.

En op Instagram kwam ik het project 365 gehaakte bloemetjes tegen: elke dag een.

Ach dat kan er best bij...simpele patroontjes gekozen, snel resultaat en leuk om te rangschikken.

Ondertussen gaat ook de mysterie gewoon verder...Het met de hand appliqueren vergt wat meer tijd dan met de machine, maar elke avond een paar steekjes of een uurtje in de kantine van de atletiekclub: dan komt het ook af.

Hier ligt een deel van een vest over mijn benen: de panden zijn klaar en wachten er op om doorgeknipt te worden (is inmiddels gebeurd, maar dat staat nog niet op de foto). Het was heerlijk warm zo. Nu de mouwen nog: eerst eens even mijn Noors oppoetsen en het patroon ontcijferen.

Inmiddels al 13 bloemetjes...het neerleggen is echt een feest, nadenken over een volgende serie.

En nog even van bovenaf.

Als ik het bovenstaande zo bij elkaar zie en even teruglees, denk ik: ja logisch dat je soms moe bent...

wat een productie...

(en dan deed ik dit allemaal ter ontspanning)

Naast al deze handwerkjes wordt er gewerkt, het huishouden gedaan (nou ja iets...) en bezoeken we middelbare scholen. Mr. X zit nu in groep 7 (kleine jongens worden groot) en we kijken alvast eens wat in het rond...

Dus zo had hij zaterdag zijn eerste (en misschien wel laatste) les Latijn.

Was voor mij ook de eerste keer Latijn....

Volgenden we op een andere school een les Duits, maar was het gymlokaal toch ook wel heel interessant!

De komende weken nog een paar en dan kunnen we (kan hij) volgend jaar een goede keus maken.

Kortom: we hoeven ons ook in 2018 niet te vervelen.

Françoise 

Nieuw blokje

Nieuw blokje voor Il Mistero di Firenze.

Zie je de frambozen in het midden en de aardbeien: die horen bij het Italiaanse ijs.

De pepers: Pizza Pepperoni.

Deel 2 zat eerder deze week in de e-mail en dat moest ik even uitproberen.

De bloem ga ik met de hand appliqueren.

Wanneer?

Ergens met Kerst of zo.

De weken vliegen voorbij. Ik brei en ik quilt tussen de bedrijven door, maar de computer?

Die moet het echt ontgelden...

Andere zaken vragen mijn aandacht, maar heb vandaag mijn werkkamer(tje) maar weer eens wat opgeruimd, omgebouwd etc.

Dat geeft ook ruimte in het hoofd.

Bijna een weekje vakantie, zin in!

Françoise

Een dagje Nieuwegein

Afgelopen zaterdag stond in het teken van een bezoek aan de handwerk en quiltdagen in Nieuwegein.

Natuurlijk om rond te lopen en te genieten van alle tentoonstellingen en winkels, maar zeker ook om te vertellen over de mysterie-projecten van Maaike Bakker.

Inmiddels zijn er al twee projecten geweest en een heleboel quilts voltooid.

Zowel van de Mr. Morrisquilts als van de paleis het Loo quilts hingen er een heel stel in Nieuwegein.

Wat ontzettend leuk om al die verschillende quilts, en toch ook weer hetzelfde, bij elkaar te zien.

Hieronder een impressie.

Aan het einde van de middag nog een gezellige bijeenkomst met veel maaksters. Soms kenden we elkaar alleen van Facebook en de quilt...nu dan ook in levende lijve.

Er kwam wat heerlijks op tafel:

Maar toen er ook nog tassen open gingen met mysteries die nog niet klaar waren om te hangen, was de aandacht niet meer bij het gebak.

De neuzen bijna in de quilts.

Superleuk!

Nu op naar de volgende, ook daar weer veel deelnemers. Ik wens iedereen veel plezier met deze mysterie....

Natuurlijk is er op een handwerkbeurs meer te zien dan alleen quilts. Zo dwaalde ik wat rond, zonder enige intentie om wat te kopen. Stond een beetje te bladeren bij de boeken en toen viel mijn oog op het onderstaande boek.

Nu ben ik tegenwoordig ook aan het bakken en heb ik laatst brioche-deeg gemaakt. Je snapt het al: mijn interesse was meteen gewekt. Het boek heb ik niet gekocht overigens. Ik ben eerst thuis eens gaan kijken in mijn Mon Tricot stekenboek uit 1967.

En ja hoor: de basissteek staat er gewoon in. Dus hup een paar bolletjes uit de voorraad om te oefenen. Dat is wel even opletten en nu is dit alleen nog maar recht. Op de voorkant van het boek zie je de banen ook de diverse kanten op gaan. Een mooi patroon en instructiefilmpjes heb ik inmiddels via Ravelry gevonden. Een eindeloze inspiratiebron.

Wel kocht ik alvast twee strengen garen in sokkenwoldikte.

Om de techniek onder de knie te krijgen moet ik natuurlijk wel meer breien dan een paar proeflapjes...

Dus een nieuwe sjaal in een kleur waarin ik nog geen sjaal heb....

Maar eerst ga ik nog verder oefenen, want het uithalen van dit breiwerk is niet zo handig.

Nou ja, dat uithalen lukt uiteraard nog wel, maar dan weer alle steken en omslagen op de juiste manier oppakken is een ander verhaal.

Kortom: een geslaagd dagje uit.

groet,

Françoise