Mijn blogposts hoppen van vakantie naar vakantie. Zo is het nog Pinksteren (een heel korte vakantie) en zo is het opeens zomervakantie met 5 weken vrij van schooltaken en 6 weken een dichte schooldeur voor de kinderen. Afgelopen week kreeg ik mijn diploma en dat betekent dus dat ik geen studieverplichtingen heb deze vakantie. Dat was de tijdens de twee studiejaren wel anders, dan werd er gewerkt aan verslagen in de vakantieweken. Nu liggen er vijf weken van heel veel vrije tijd voor mij open en vandaag ga ik eens de tijd nemen om op te schrijven wat ik allemaal zou kunnen doen, Niet dat alles moet, maar soms heb je een idee dat je ook weer snel vergeet en dan glijden de dagen straks voorbij zonder dat ik ook maar een museum heb bezocht of een mooie wandelroute heb gelopen. Van die momentjes er even tussen uit voor het een fijn vakantiegevoel.
De vakantie begon met een heerlijk dagje in Driebergen. Eindelijk was er weer tijd om af te spreken met een quiltvriendin. Weken geleden legden we deze dag al vast, al waarschuwde ik dat ik misschien geen energie had zo’n eerste dag na een rommelige laatste schoolweek. Gelukkig viel dat heel erg mee!
Met een gevulde zomerse mand (ik kocht hem in Den Haag op Koningsdag, maar hij zou zo van een Franse markt kunnen komen) reed ik naar Driebergen. Het was aangenaam in de auto en terwijl ik genoot van het zonnetje en een luisterboek en het vakantieverkeer, reed ik zo de afslag voorbij…dat gebeurt me echt nooit! Ik moest erg lachen om mijzelf. Ik was best aan het opletten, maar zat in de flow van het verkeer en ik was er zomaar opeens voorbij. Ik had ook geen mevrouw aan staan die me waarschuwde, als ik de weg weet dan doe ik dat eigenlijk nooit.
Ik heb mijn zomerse tas gebombardeerd tot vakantietas!
In de tas natuurlijk een handwerkje en aangezien ik niet zoveel breizin had en we in eerste instantie quiltvriendinnen zijn zocht ik vrijdagavond een quiltwerkje op dat goed past bij zomerse temperaturen. Ik vond de blokken voor het tasje van Sarah Fielke en besloot dat dit een mooi vakantieproject is. We hebben er wel om gelachen, want ik had er niets meer aan gedaan sinds mijn vorige bezoek…vorig jaar zomer. Voor dit jaar is er meer hoop!
Ons to-do-lijstje voor de dag was niet zo lang: 1. Bijpraten, 2. De longarmmachine bewonderen, 3. Naar de wolwinkels in het dorp.
We begonnen met nummer 1….en dat hebben we de hele dag volgehouden! Alles van de afgelopen tijd kwam langs: werk, zorgen om ouders, ontwikkelingen bij de volwassen kinderen, hobby, vakantie, quiltprojecten, breiprojecten etc. Vast allemaal herkenbaar.
Nummer 2 was zo gebeurd: wat een feest om zo’n grote machine in huis te hebben…ik hoef er niet over te dromen, want ik denk niet dat hij ergens in huis goed past (behalve in de woonkamer) en daarnaast maak ik momenteel ook te weinig quilts.
Nummer 3 stond voor ‘s middags op het programma. Tegenwoordig beschikt Driebergen over twee wolwinkels: Trollenwol en Schaapjeswol, een paar deuren van elkaar. Trollenwol zit er al heel lang, maar heeft een nieuwe eigenaar. Een winkel vol prachtige garens waarbij herkomst en kwaliteit belangrijk zijn. De meeste garens komen uit de Noord-Europese landen. Een waar kleurenfeest.
Schaapjeswol is de nieuwe winkel, waar de oude eigenaar van Trollenwol mee gestart is. Er wordt wol verkocht van Nederlandse schapen, die op de Utrechtse Heuvelrug wonen. Hoe bijzonder als je bij het naar huis fietsen de hele leverancierskudde in de schaduw ziet liggen van een boom en je kunt zeggen: “Dank je wel voor de warme wol”.
Ik nam even de tijd om geschikte wol te selecteren voor een winterproject. Dan weet ik op een beurs wat ik zou kunnen komen en kan ik nu rustig nadenken over de kleur.
Uiteraard kon ik beide winkels niet verlaten zonder wat te kopen…bij de een een paar strengetjes angora/merino voor een baby-vestje (cadeautje breien) en bij de ander een garen van wol/katoen voor een zomers truitje. Ik kreeg een super schattig tasje, dat er om vraagt om versierd te worden met wat borduurwerk.
En zo viel de avond…en was het goed toeven op het terras. We waren nog niet uit gepraat toen het eten op tafel kwam (hoe heerlijk als er een volwassen dochter thuis is, die zin had om een heerlijke maaltijd te bereiden). Ik had er het volste vertrouwen in, want ook vorig jaar gebeurde dit en hadden we het heel gezellig. Er kwamen andere onderwerpen op tafel en ik vind het echt genieten om met de volwassen kinderen aan tafel te zitten. We gingen op een Mediterrane tijd aan tafel, het begon al te schemeren (zie de kleur van de foto) en ik ging dan ook pas laat naar huis.
Een geslaagde eerste vakantiedag.
Het voelt ook als vakantie om de dag te beginnen met een verhaaltje schrijven. Nog even nagenieten van de dag van gisteren, Vandaag ga ik wat (leuke) lijstjes maken: museum, activiteiten, handwerkjes, klusjes in huis…en ook eens bedenken wat voor kleine dingen een vakantiegevoel geven. Dat kan zijn de juiste tas kiezen, maar onderweg even stoppen op de parkeerplaats langs de snelweg om rustig even wat te drinken. Zelfs op een ritje van drie kwartier geeft dat net een beetje ander gevoel, een gevoel van alle tijd hebben. Een afslag missen hoort hier misschien ook wel bij!
Fijne dag, Françoise