Zomervakantie, de dag van Wageningen (6)

Aan de ene kant het gevoel dat ik eindeloos vakantie heb, aan de andere kant het gevoel dat het veel te snel gaat. Misschien moet ik stoppen met het nummeren van de dagen en ze anders benoemen? Deze dag begon ik met het leeghalen van de eerste kast. Een kast vol handwerkboeken: een plank vol brei-en haakboeken, een plank over kantklossen en andere handwerken en vier planken met quiltboeken.

Omdat het maar tijdelijk is, parkeer ik ze in stapels rondom mijn kledingkast en naast mijn bed. En zo beland de eerste 4,80 meter aan boeken op de grond. Ik kan je vertellen dat in een kast veel efficiënter is!

Inmiddels ben ik al aardig wat planken verder en wordt de chaos steeds groter…en stel ik mijn werkplan bij: een deel van de kamer leeg, dan half tegels leggen, kasten inruimen met spullen uit de andere kamer en daar vervolgens ook de helft van de tegels leggen en weer beginnen met inruimen. 

Na een uurtje planken leeghalen was mijn shirt doorweekt en was het tijd om wat anders te gaan doen. Mijn nichtje had gisteren haar eindtoneelstuk van groep 8 en ik was uitgenodigd. Ik ging aan het begin van de middag al naar Wageningen. Ik wandelde wat rond, kocht een salade en yoghurtje en nam deze mee naar het Arboretum Belmonte.

Prachtige beuk…

Mooi bankje van metaal…

Vanaf de Wageningse berg heb je een mooi uitzicht op de Rijn…

Meelbes…

De trap laat zien dat er best enige hoogte te overbruggen is…Ik ben bovenop de berg gebleven.

Er waren genoeg bankjes om lekker te zitten in de schaduw en ik genoot daar van mijn salade, koel water uit mijn thermosfles en een boek en later ook mijn breiwerkje. Om mijn diner af te sluiten met een kopje koffie reed ik over de dijk naar restaurant De Blaauwe Kamer en zat daar met een boek heerlijk op het terras met onderstaande wei voor mijn neus. Als ik iets naar links keek zag ik het pontje naar Opheusden. Vanaf de Wageningse berg had ik zicht op een ander veer: dat naar Zetten.

Als kers op de taart was in de avond het toneelstuk van mijn (handwerkende) nichtje. De klas had het zelf geschreven en we belandden steeds in een ander jeugdboek. Meestal herkenbaar en met humor geschreven. Natuurlijk ging er wel wat mis met de belichting (te vroeg uit of aan…) en zakten de decors wat in. Na het toneelstuk werden ze de school uit gezwaaid…en daar gingen ze, door een haag van ouders. Andere rituelen dan bij ons op school, mooi hoe iedereen dat op zijn eigen manier vorm geeft.

Het was een mooie vakantiedag, Françoise