Zomervakantie 2023 dag 16

 De laatste vakantiedag was ook weer meer in het gareel. Om 9 uur sporten, daarna een kopje koffie en een uurtje achter de naaimachine. De spullen van de tas liggen er rondom uitgespreid, dus eens kijken of ik nu met kleine stapjes verder kan en de tas deze week kan afronden.

Na de lunch reden we naar Amsterdam voor een verjaardagsfeestje. Mijn jongste zus werd 40 en dat vierden we. Met de auto of de trein was even de vraag. Aangezien je bij haar wel kunt parkeren en ze als bewoner voor ons parkeerkorting kan regelen (dan betaal je 2 in plaats van 6,50 per uur), gingen we toch maar met de auto. Scheelt tijd en toch voordeliger dan met de trein (zelfs als je met 40% korting reist).

Het is wel handig als je dan niet een straatje verkeerd rijdt, dan zie je de hele wijk namelijk nog een keer, heb je in de stromende regen bijna een fietser voor de auto en ben je gewoon weer terug bij af. Parkeren kon dan wel weer voor de deur.

Terug was er nog genoeg licht in de auto om verder te breien aan deze shawl. Niet te moeilijk, prima voor onderweg.

Op tijd thuis om atletiekfinales te kijken en de mooie overwinning van de dames te zien op de 4 x 400m.

Om de een of andere reden kon ik niet makkelijk de slaap vatten en dat terwijl het niet echt vroeg was. Misschien toch omdat vanaf maandag het tempo weer anders zal zijn? Niet eerst met een boek op de bank als ik daar zin heb…(kan natuurlijk wel, maar dan moet ik eerder opstaan)

Dank jullie wel voor het meelezen en reageren op mijn dagelijkse blogjes. Vanaf nu zal het weer onregelmatig zijn. De verhalen in mijn hoofd worden minder vaak vastgelegd, maar natuurlijk zal ik het resultaat van de tas showen tzt.

Maak er een mooie week van. De dag begint hier met zon, maar de regendruppels zijn nog goed zichtbaar in de tuin. De foto van de dahlia is vers.

Groet, Françoise

Zomervakantie 2023 dag 15

De laatste zaterdag van de vakantie. Tijd om vooruit te kijken naar de komende week. Ik vul de koelkast met etenswaren voor lunch en avondeten. Kortom, er moet weer gepland worden. Is alles schoon voor het introductiekamp van Mr. X? Is mijn bureau weer opgeruimd? Hoe is het in mijn naaikamertje? 

Zo ruimde ik de keuken maar eens grondig op, ontdooide ik de vriezer, sopte de koelkast en reed nog een rondje milieustraat met wat houtresten uit de garage.

Ik maak meestal een lijstje met de dingen die ik wil/moet doen in het weekend. Het afstrepen geeft zoveel voldoening. En daar zet ik ook de leuke dingen op als een uurtje breien!

Weinig foto’s deze dag. Een kat die lekker op de bank ligt met twee poppen. Deze kocht ik jaren geleden op een herfstmarkt. Gewoon omdat ze mee naar huis wilden. Ze zitten altijd op mijn kantoor op een paar poppenstoeltjes uit mijn vroege jeugd, maar opeens lagen ze lagen ze beneden. Onze katten zijn er mee aan het sjouwen. Dat vermoed ik tenminste. Ik heb het ze niet zien doen, maar de traptreden lijken me wat hoog voor poppenbeentjes, dat hebben ze nooit zelf gedaan.

Ik zette de kinders gezellig op de bank en vanmorgen vond ik ze weer boven. Prima als de katten er mee sjouwen, als ze het maar met liefde doen.

Na het avondeten zat ik weer achter de naaimachine. Verder met de onderdelen van de tas. Veel werk, maar ik volg braaf alle instructies, in de juiste volgorde…Ondertussen staat Radio 1 aan met Langs de Lijn, atletiek en veel achtergrond over de F1 in Zandvoort. Over alle fietsenstallingen, controle op wildparkeren, de gezelligheid in Zandvoort, kinderen die flesjes limonade verkopen in een standje voor de deur, de regenbuien etc.

Ik bedenk me dat ik in mijn jeugd al naar Langs de Lijn luisterde als ik op mijn tienerkamer zat. Beetje te knutselen of zo, ik weet niet meer wat ik dan precies deed. Huiswerk maken ondertussen? Maar het roept nog steeds hetzelfde fijne gevoel op.

En van Langs de Lijn beland ik bij Met het Oog op Morgen…is het alweer zo laat? Morgenochtend weer verder met de tas. Of dan eerst nog wat van mijn lijstje afwerken?

Groet, Françoise

Zomervakantie 2023 dag 14

 De vrijdag voelde toch wel aan als de laatste vakantiedag…al ga ik het weekend wel meetellen! In het weekend gaan we toch al weer terug naar de gewone routine: boodschappen voor de komende week, er moet weer lunch meegenomen worden bijvoorbeeld. 

Deze dag was gevuld met een bezoek aan de quilttentoonstelling van het Quiltersgilde in Nijkerk. Een jubileumjaar (40 jaar oud). Ik reed weg in de stromende regen, maar na het oversteken van de Maas was het droog en reed ik vlotjes door. Onderweg bedacht ik me dat ik al 29 jaar lid ben van deze club, hoe ik ooit in de redactie belandde, we ook met de redactie op deze tentoonstellingen stonden en ik in die tijd heel veel mensen heb leren kennen. Daarna natuurlijk ook met de winkel…

Het was dan ook niet gek dat ik meteen bij binnenkomst bekenden tegenkwam. Herkenning bij de kassa, samen met een andere bezoeker koffiedrinken en daarna een rondje langs de quilts. Eerst even Maaike Bakker gedag zeggen . Krijg je aan de stand meteen de vraag wanneer we weer een boek gaan schrijven…

In het kader van het jubileum waren er diverse thema’s: kleurrijk, gastvrijheid en algemeen. Hoe heerlijk al die quilts met kleur en veel modern werk. Ik werd er blij van. Het thema Gastvrijheid was best een lastig thema. Hier kon je ook nog je stem uitbrengen voor de publieksprijs. Moeilijk hoor. De een sprong er uit qua kleur, de ander vond ik het thema mooi uitgebeeld en een volgende was technisch erg knap. Interessant ook om te zien wat de jury heeft gekozen. Je gaat toch weer anders naar quilts kijken.

Sommige quilts stond ik met mijn neus even bovenop en bewonderde ik het quiltwerk, bij andere dacht ik:  Heerlijk.

Onmogelijk om alles te onthouden of vast te leggen. Dat hoeft ook niet. Het is voldoende dat het gaat kriebelen.

Natuurlijk ook even langs de winkeltjes om te shoppen. Nu zijn er nog steeds veel winkels met niet-mijn-kleuren-lapjes, maar gelukkig was er ook een stand waar het moeilijk kiezen was.

Alleen maar kleurige stoffen en de tassen van ByAnnie. Ik bedacht me dat ik thuis nog iets op mijn to-do-lijstje had staan…Maar ik zag al weer een volgend project staan.

Om even na drie uur stapte ik weer in de auto naar huis. Achteraf had ik beter tot 5 uur kunnen blijven of zo. Ik belandde in een dikke, vette file van vrachtwagens, werkbusjes, vakantieverkeer en iedereen die verder nog op pad was. Pfff, gelukkig was het droog anders was het vast nog minder leuk geweest. Maar ben uiteindelijk toch thuis gekomen en na het eten ging ik maar weer aan de slag. De lapjes riepen na deze dag vol indrukken.

Een begin van de tas is gemaakt.

Groet, Françoise

Zomervakantie 2023 dag 13

 Als je nieuwe wandelschoenen hebt, moeten die natuurlijk wel getest worden en aangezien het over de bergschoenen van Mr. X ging (volgende week weer naar school en introductiekamp), zocht ik een wandeling uit met flink wat hoogteverschil.

In Sweikhuizen is een stukje bos van Natuurmonumenten, mooi maatje voor een korte training en maar net iets verder rijden dan de golfbaan van Echt-Susteren waar we nog wat spullen uit onze garage naar toe moesten brengen. (L. Geeft daar golfles)

Wist je trouwens dat bij Echt-Susteren ons land maar 4,5 kilometer breed is en je dus binnen een uur van Duitsland naar België kunt wandelen?

Eenmaal aangekomen bij natuurtransferium Biesenhof besloten we niet de route van natuurmonumenten te lopen, maar het iets kortere ommetje Sweikhuizen. Dit in verband met de voorspelde zware onweersbuien.

Vanonder de appelbomen (parkeerplaats) liepen we al snel door het rivierdal van de Geleenbeek, meteen leuk. Vervolgens het bos in en flink omhoog. Op de kaart kun je op de hoogtelijnen zien dat het hoogteverschil totaal ruim 50 meter is.

Na het bos liepen we over het plateau en over smalle paadjes tussen percelen door. Even later tussen de huizen door het dorp in.

Al snel ook het dorp weer uit en nog even een langs een bordje met gedicht. Bijzonder altijd dit soort dingen onderweg. Na wat akkers links en rechts met maïs en aardappelen ging het weer naar beneden. Een klein paadje met wat hekjes om je door te wurmen en vervolgens langs de akker verder te lopen.

We hielden het niet droog en als is het jas dan fijn, het was nog wel erg warm en dus lekker zweten in de jas. Niet helemaal okselfris eindigden we in het restaurant Biesenhof, een oude carré-hoeve, waar ridders woonden in de 13e eeuw. Verder was het overigens geen rustige buurt lazen we onderweg, want er werden hier bokkenrijders berecht en geëxecuteerd.

De vlaai kon natuurlijk niet uitblijven: kersen met schuim en chocolade.

Dat smaakte heerlijk.

Een wandeling van nog geen twee uur, maar je waant je even in een andere wereld. Lopend op de kleine paadjes waan je je ver weg. Tegelijkertijd was de bewoonde wereld dichtbij. In het open veld kon je ver kijken en was er veel industrie te zien. Ik vind altijd wonderlijk dat deze twee werelden zo dicht bij elkaar kunnen bestaan. Goed om dat af en toe op te zoeken.

En de schoenen? Die zijn goedgekeurd.

Groet, Françoise

Zomervakantie 2023 dag 12

 Ook in de vakantie sta ik graag op tijd op. Ik vind het zonde om mijn tijd te verslapen en begin rustig met het ontbijt, blogjes lezen en schrijven, beetje handwerken of lekker met een boek op de bank. Meestal ben ik ook gewoon vroeg wakker: te warm in bed, geluiden buiten of poezen die staan te miauwen voor de deur. Het is echt tijd om op te staan vinden ze.

En terwijl Mr. X en ik thuis waren, werd intussen op de boot het zeil gehesen en werd er gezeild. Dat leverde in ieder geval mooie plaatjes op.

Deze ochtend ging ik verder met het patroon van de shawl. Deel 5 had ik toch wel wat ingewikkeld opgeschreven en dus komt er nog wat gepuzzel aan te pas om het eenduidig te noteren. Het voelt bijna als werken. Tegen mijn collega’s zeg ik altijd dat het schrijven van een brei- of haakpatroon ook code kloppen is. Zij doen niet anders dan zo logisch mogelijk programmeren: kort en bondig, maar wel volledig. Compacte code maakt een systeem sneller en beter te onderhouden. 

Vandaag hield ik het na de lunch voor gezien. (Zit je nu alweer achter de computer, zei Mr. X….Ga toch naar buiten, frisse lucht is goed voor je…Afijn alles wat je als ouder tegen een gamende tiener zegt). Na de lunch dus wat anders: nog even een cadeautje kopen in Den Bosch. We waren er snel weer weg…teveel kermisgeluiden.

Bij het beschrijven van de shawl bedacht ik me dat ik ook nog een bakje had met alle kleurtjes en restje wol. Die heb ik er ter inspiratie maar even bijgepakt. Dat heb ik geweten. Helemaal vergeten dat het daar open en bloot stond…weliswaar op mijn quiltstandaard, maar vooral Nacho heeft een scherpe neus voor bolletjes wol…Ik trof ‘s avonds een mooie wirwar van draden aan op mijn kantoor. Eigen schuld, morgen wat te doen.

Het was natuurlijk ook buiten heerlijk. De temperatuur in de tuin (in de schaduw) was precies goed om met een breiwerkje te zitten. Ik moest nog even wat uitproberen. In het patroon van de cooling down sokken worden kraaltjes meegebreid. In dit geval in de boord en op achterkant been. Dat doe ik niet bij mijn sokken, maar ik wilde de techniek wel uitvoeren. Dus kraaltjes geregen en aan de slag.

Kortom, alweer een fijne dag. Het einde van de vakantie komt nu toch wel schrikbarend dichterbij. Maar gelukkig staan er nog wel wat leuke uitstapjes op het programma.

Groet, Françoise