Najaar met dahlia´s

 Scrollend door mijn foto´s laat ik de afgelopen weken de revue passeren. Twee weken geleden stond ik in de kraam van Ateliersopra op de Knit&Knot in Tilburg. Wat was dat leuk, maar o wat was het warm. Je snapt niet dat er ook nog wol verkocht werd...En net zoals in mijn quilttijd kun je het publiek van de ene dag niet vergelijken met dat van de andere (en hoe leuk dat vroegere klanten stomverbaasd keken toen ze mij achter de kraam zagen).

Zo waren de bezoekers van vrijdag erg gericht op het aanschaffen van 4 strengen garen voor de nieuwe mysterie van Westknits, op zaterdag slechts een enkeling. Op zaterdag meer jonge mensen en moeders/dochters. Eerst een rondje maken en dan nog wat kopen.

Zelf had ik natuurlijk ook 4 strengen op het oog, maar ik mocht pas kiezen aan het einde van de beurs. Leuke uitdaging omdat diverse kleuren uitverkocht raakten en ik steeds een ander setje moest maken in mijn hoofd. Maar ik had wel inspiratie van een dahlia in mijn tuin. Ik zat daar vrijdagavond vermoeid naar te kijken en van te genieten. Een mooie set  is het geworden. Nu eerst nog even de shawl van vorig jaar afmaken, maar dat komt goed.

Verder verraste ik mijn moeder met de deken: laat de winter maar komen.

In de week erna maakte ik mijn tas af...wat een klus en zo hier en daarwat onvolkomenheden. Het is toch wel erg makkelijk om over een regeltje heen te lezen en daardoor zijn wat details anders dan bij het origineel. Mijn machine moest af en toe door veel lagen stof, maar het resultaat mag er zijn. Ik ga er zeker nog eentje maken, het is een mooie maat om van alles en nog wat in te mikken. Ook prima voor quiltspullen of alle vulpennen met schrijfboekjes...

En natuurlijk was daar de jaarlijkse open dag bij de dahliavereniging Rosa van Lima in Vught. Dit jaar zijn de dahlia's echt heel groot gegroeid. Ik stond er letterlijk tussen. De foto is op ooghoogte genomen. Zoals altijd weer veel prachtigs qua kleur.

Verder veel te veel inspiratie in mijn hoofd. Iets met technieken combineren, me opgegeven bij het Quiltersgilde voor Van tekst naar textiel, Een nieuw blok getekend (kan ik nog niet laten zien). Naast een hoofd vol inspiratie nu ook een hoofd vol snot...(er lijkt iets te heersen), dus rustig aan. Nou ja, rustig: morgen wordt Mr. X alweer 17, zondag hebben we een feestje met familie uit Canada en woensdag ga ik naar Verona (werk). Het wordt de komende week dus een eenvoudig breiwerk.

groet, Françoise

Vakantie voorbij...

Na de vakantie was het vanaf de eerste werkdag weer vol gas. Geen gelegenheid om rustig te starten, maar we denderen in volle vaart het najaar in. De eerste week was slopend, weer even wennen aan het ritme en de hele dag met je hoofd bezig zijn.

Mr. X ging op kamp: zijn nieuwe slaapzak is goedgekeurd en de andere nieuwe kampeer accessoires ook. Mijn 40 jaar oude rugzak was toch wat minder...die heeft toch echt zijn beste tijd wel gehad.

We gaan weer in het gareel met ontbijt en avondeten. De gesneden groenten op de plank vond ik zo'n kleurig plaatje dat ik het heb vastgelegd.

Bij toeval liep ik tegen mijn nieuwe agenda aan. Eerder had ik altijd een Succes agenda, maar eigenlijk miste ik ruimte voor aantekeningen. Voor de afspraken heb ik niet zo veel ruimte nodig (het is alleen voor privé), maar ik wil wel de zaken die mij te binnen schieten even kunnen opschrijven. En dan liever niet op losse briefjes. Het afgelopen half jaar experimenteerde ik met indelingen op blanco blaadjes en wat ik fijn vind is: links de hele week en rechts ruimte voor aantekeningen. Wat mij betreft echt een werkagenda. Alle kleuren inkt door elkaar, net wat ik in mijn hand heb.

Deze van Leuchtturm is voor 18 maanden, dus ik kon er meteen mee aan de slag. Alleen jammer van de donkerblauwe buitenkant (het alternatief was een zwarte), maar daar verzin ik nog wel wat op.

Afgelopen zaterdag voltooide ik mijn gebreide log cabin deken. Hij moest af, want hangt nu te pronken in Tilburg tijdens de Knit&Knot in de stand van Ateliersopra.

Net zoals mijn shawls trouwens die ik met het garen van dit bedrijf heb gebreid. Ik geloof niet dat ik ze mis met deze temperaturen.

En als ik ze al zou missen: vrijdag en zaterdag sta ik in de stand, dus kan ik je er alles over vertellen. Op mijn lijstje om mee te nemen staat een breiwerk en flesjes water (die liggen nu in de vriezer), een lunch in een koelbox en vooral veel zin! Lapjes verkopen heb ik natuurlijk wel gedaan, maar wol is net even anders.

Ik maakte een beginnetje van een nieuwe shawl (kon het niet laten) en heb me ook voorgenomen om deze maand de mysterie van Westknits van vorig jaar af te maken. Volgende maand komt er weer een nieuwe en de komende dagen ga ik eens kijken naar een mooie garencombinatie.

Hieronder de gebreide logcabin deken. 52 kleuren, 48 blokken (blok is 20 x 20 cm)

Meer foto's zien? Ga naar:

Ravelry

De deken kleurt prachtig bij de diverse dahlia's in de tuin.

En ook de sokken van de SWC wilden nog even op de foto. Zo uit hun rolletje, enigszins gekreukeld wilden ze wel even poseren.

De tweede werkweek zit ik alweer meer in het ritme. Mr. X volgde zijn eerste ski-lessen, ook die outfit is goedgekeurd. De skischoenen met kousen staan in de hal, maar worden door de zomer nog een beetje uitgelachen.

Wie weet zien we elkaar in Tilburg voor een stengetje wol (je moet nu beginnen aan die wanten/shawl/trui).

Fijn weekend alvast,

Françoise

 

Zomervakantie 2023 dag 16

 De laatste vakantiedag was ook weer meer in het gareel. Om 9 uur sporten, daarna een kopje koffie en een uurtje achter de naaimachine. De spullen van de tas liggen er rondom uitgespreid, dus eens kijken of ik nu met kleine stapjes verder kan en de tas deze week kan afronden.

Na de lunch reden we naar Amsterdam voor een verjaardagsfeestje. Mijn jongste zus werd 40 en dat vierden we. Met de auto of de trein was even de vraag. Aangezien je bij haar wel kunt parkeren en ze als bewoner voor ons parkeerkorting kan regelen (dan betaal je 2 in plaats van 6,50 per uur), gingen we toch maar met de auto. Scheelt tijd en toch voordeliger dan met de trein (zelfs als je met 40% korting reist).

Het is wel handig als je dan niet een straatje verkeerd rijdt, dan zie je de hele wijk namelijk nog een keer, heb je in de stromende regen bijna een fietser voor de auto en ben je gewoon weer terug bij af. Parkeren kon dan wel weer voor de deur.

Terug was er nog genoeg licht in de auto om verder te breien aan deze shawl. Niet te moeilijk, prima voor onderweg.

Op tijd thuis om atletiekfinales te kijken en de mooie overwinning van de dames te zien op de 4 x 400m.

Om de een of andere reden kon ik niet makkelijk de slaap vatten en dat terwijl het niet echt vroeg was. Misschien toch omdat vanaf maandag het tempo weer anders zal zijn? Niet eerst met een boek op de bank als ik daar zin heb…(kan natuurlijk wel, maar dan moet ik eerder opstaan)

Dank jullie wel voor het meelezen en reageren op mijn dagelijkse blogjes. Vanaf nu zal het weer onregelmatig zijn. De verhalen in mijn hoofd worden minder vaak vastgelegd, maar natuurlijk zal ik het resultaat van de tas showen tzt.

Maak er een mooie week van. De dag begint hier met zon, maar de regendruppels zijn nog goed zichtbaar in de tuin. De foto van de dahlia is vers.

Groet, Françoise

Zomervakantie 2023 dag 15

De laatste zaterdag van de vakantie. Tijd om vooruit te kijken naar de komende week. Ik vul de koelkast met etenswaren voor lunch en avondeten. Kortom, er moet weer gepland worden. Is alles schoon voor het introductiekamp van Mr. X? Is mijn bureau weer opgeruimd? Hoe is het in mijn naaikamertje? 

Zo ruimde ik de keuken maar eens grondig op, ontdooide ik de vriezer, sopte de koelkast en reed nog een rondje milieustraat met wat houtresten uit de garage.

Ik maak meestal een lijstje met de dingen die ik wil/moet doen in het weekend. Het afstrepen geeft zoveel voldoening. En daar zet ik ook de leuke dingen op als een uurtje breien!

Weinig foto’s deze dag. Een kat die lekker op de bank ligt met twee poppen. Deze kocht ik jaren geleden op een herfstmarkt. Gewoon omdat ze mee naar huis wilden. Ze zitten altijd op mijn kantoor op een paar poppenstoeltjes uit mijn vroege jeugd, maar opeens lagen ze lagen ze beneden. Onze katten zijn er mee aan het sjouwen. Dat vermoed ik tenminste. Ik heb het ze niet zien doen, maar de traptreden lijken me wat hoog voor poppenbeentjes, dat hebben ze nooit zelf gedaan.

Ik zette de kinders gezellig op de bank en vanmorgen vond ik ze weer boven. Prima als de katten er mee sjouwen, als ze het maar met liefde doen.

Na het avondeten zat ik weer achter de naaimachine. Verder met de onderdelen van de tas. Veel werk, maar ik volg braaf alle instructies, in de juiste volgorde…Ondertussen staat Radio 1 aan met Langs de Lijn, atletiek en veel achtergrond over de F1 in Zandvoort. Over alle fietsenstallingen, controle op wildparkeren, de gezelligheid in Zandvoort, kinderen die flesjes limonade verkopen in een standje voor de deur, de regenbuien etc.

Ik bedenk me dat ik in mijn jeugd al naar Langs de Lijn luisterde als ik op mijn tienerkamer zat. Beetje te knutselen of zo, ik weet niet meer wat ik dan precies deed. Huiswerk maken ondertussen? Maar het roept nog steeds hetzelfde fijne gevoel op.

En van Langs de Lijn beland ik bij Met het Oog op Morgen…is het alweer zo laat? Morgenochtend weer verder met de tas. Of dan eerst nog wat van mijn lijstje afwerken?

Groet, Françoise

Zomervakantie 2023 dag 14

 De vrijdag voelde toch wel aan als de laatste vakantiedag…al ga ik het weekend wel meetellen! In het weekend gaan we toch al weer terug naar de gewone routine: boodschappen voor de komende week, er moet weer lunch meegenomen worden bijvoorbeeld. 

Deze dag was gevuld met een bezoek aan de quilttentoonstelling van het Quiltersgilde in Nijkerk. Een jubileumjaar (40 jaar oud). Ik reed weg in de stromende regen, maar na het oversteken van de Maas was het droog en reed ik vlotjes door. Onderweg bedacht ik me dat ik al 29 jaar lid ben van deze club, hoe ik ooit in de redactie belandde, we ook met de redactie op deze tentoonstellingen stonden en ik in die tijd heel veel mensen heb leren kennen. Daarna natuurlijk ook met de winkel…

Het was dan ook niet gek dat ik meteen bij binnenkomst bekenden tegenkwam. Herkenning bij de kassa, samen met een andere bezoeker koffiedrinken en daarna een rondje langs de quilts. Eerst even Maaike Bakker gedag zeggen . Krijg je aan de stand meteen de vraag wanneer we weer een boek gaan schrijven…

In het kader van het jubileum waren er diverse thema’s: kleurrijk, gastvrijheid en algemeen. Hoe heerlijk al die quilts met kleur en veel modern werk. Ik werd er blij van. Het thema Gastvrijheid was best een lastig thema. Hier kon je ook nog je stem uitbrengen voor de publieksprijs. Moeilijk hoor. De een sprong er uit qua kleur, de ander vond ik het thema mooi uitgebeeld en een volgende was technisch erg knap. Interessant ook om te zien wat de jury heeft gekozen. Je gaat toch weer anders naar quilts kijken.

Sommige quilts stond ik met mijn neus even bovenop en bewonderde ik het quiltwerk, bij andere dacht ik:  Heerlijk.

Onmogelijk om alles te onthouden of vast te leggen. Dat hoeft ook niet. Het is voldoende dat het gaat kriebelen.

Natuurlijk ook even langs de winkeltjes om te shoppen. Nu zijn er nog steeds veel winkels met niet-mijn-kleuren-lapjes, maar gelukkig was er ook een stand waar het moeilijk kiezen was.

Alleen maar kleurige stoffen en de tassen van ByAnnie. Ik bedacht me dat ik thuis nog iets op mijn to-do-lijstje had staan…Maar ik zag al weer een volgend project staan.

Om even na drie uur stapte ik weer in de auto naar huis. Achteraf had ik beter tot 5 uur kunnen blijven of zo. Ik belandde in een dikke, vette file van vrachtwagens, werkbusjes, vakantieverkeer en iedereen die verder nog op pad was. Pfff, gelukkig was het droog anders was het vast nog minder leuk geweest. Maar ben uiteindelijk toch thuis gekomen en na het eten ging ik maar weer aan de slag. De lapjes riepen na deze dag vol indrukken.

Een begin van de tas is gemaakt.

Groet, Françoise