Het is half zeven in de ochtend en ik ben weer helemaal wakker en fris. De dag van gisteren was lang en vol me indrukken. Stel je gewoon even een dag voor met 300 mensen die van half negen tot half negen bij elkaar zijn. De hele dag lessen in kleine groepjes, eten in een grote zaal (overigens super verzorgd), warm weer en heel veel nieuwe informatie. Het laatste stuk van de lezing heb ik gisteren niet meer opgeslagen, mijn hoofd zat helemaal vol.
Het voordeel was wel dat ik na een drankje op de camping en nog even voor me uitstaren mijn bed in dook en binnen 5 minuten sliep…Natuurlijk werd ik wel een paar keer wakker, even omdraaien, beetje te warm, dus even de rits open van de tent voor wat koele lucht. Tegen de ochtend weer wat kouder, dus lekker mijn dekbed over me heen. Nu na de tweede nacht is mijn luchtbed op de juiste dikte. De eerste nacht was deze iets te zacht, beetje bijblazen dus en daarna dus iets te hard. Niet echt te hard, maar het werd toch iets te veel een trampoline. Dus een beetje lucht eruit en nu is het perfect.
Het tentje dat ik heb is op papier een driepersoonstent…Hoe dan?Dat kan volgens mij alleen als je een matrasje hebt van 40 cm breed en geen spullen…Met z’n tweeën zou nog kunnen, maar waar laat je dan de kookspullen? Ik heb een luchtbed van 76 breed en gewoon veel spullen… Een tas met kleding, een tas met een breiwerk, een tas met cursusmateriaal, 2 kratjes met kookgerei/tentspullen en wat te eten.
Ik verbaas me er ook weer over hoe veel je aan het opruimen bent in een tent, het is altijd meteen chaos. Je pakt een paar schone sokken en de inhoud van de hele kledingtas ligt op je bed. Gelukkig is het allemaal ook zo weer opgeruimd.
Vandaag weer een nieuwe dag met nieuwe indrukken. Het nieuwe is er af, het ritme van de dag wat meer bekend, dus verwacht ik dat de prikkels iets beter te verwerken zijn. Nu eerst maar eens douchen voordat er om zeven uur een rij staat (er zijn nog meer juffen op de camping en die staan natuurlijk ook op tijd op! Dus daar begint de dag al…)
Fijne dag, Françoise
Ps. De Wifi doet het in de ochtend een stuk beter op de camping!
Ik schrijf dit stukje terwijl de avond valt over de camping. Het koelt langzaam af, het wordt wat vochtig en ik kijk terug op een fijne dag.
Eerst moesten er vanmorgen nog de laatste zaken worden ingepakt en ik maakte me drukker over de juiste vulpennen dan over mijn kleding. Hoeveel pennen kan aan mens nodig hebben in een week? Zijn ze allemaal goed gevuld? Uiteindelijk heb ik mijn keuze gemaakt en na een rondje stofzuigen kon ik op pad.
Rustig reed ik naar de camping, geen noodzakelijke tussenstops op mijn reis. Dat blijft toch altijd vreemd als je in eigen land op pad gaat. Geen stops langs de Autobahn of Route du Soleil. Geen volle parkeerplaatsen met volle auto’s, caravans en vouwwagens. Geen kinderen die even uit gelaten moeten worden en de warm geworden broodjes uit de tas. In mijn geval was het drie kwartier rijden en bij de camping zou ik zo naar binnen kunnen rijden, omdat ik het kenteken van de auto online al had ingevuld. Dat voelt toch wel wat raar, dus ging ik me toch maar even melden bij de receptie. In theorie kun je naar je plaats rijden en ook zo weer vertrekken. Betaald heb ik al en als je meer stroom gebruikt dan is inbegrepen krijg je daar gewoon een factuur voor in de mail. Broodjes bestel je online en moet je nog net zelf ophalen…
Tentje opgezet en me gesetteld, lekker nog een uurtje breien/lezen en toen naar school. Inschrijven, kennismaken met medecursisten, een gezamenlijke maaltijd en daarna een lezing, die overigens vooraf ging door koorzang.
Ook zijn er wat winkeliers, heel gevaarlijk: de eerste boeken zijn binnen.
Kortom, veel indrukken, leuke ontmoetingen.
Groet, Françoise
Deze vierde dag van de vakantie was zo’n typische zaterdag. Boodschappen doen, even naar de stad fietsen voor een nieuwe pyama, wat potloden en de juiste thee. Vervolgens een dutje op de bank, want ik was veel te laat naar bed gegaan en gewoon weer vroeg wakker.
Ook kwam er op deze dag een pakketje met houten poppetjes in soorten en maten en nog wat kleurtjes vilt. Ik kan voorlopig vooruit, lekker spelen met kleur, draadjes en een goede bestemming!
En terwijl ik geniet van mijn vakantie blik ik ook vooruit naar het nieuwe schooljaar. Alles nieuw en dat begint zondag al met een cursusweek voor vrijeschoolleraren. Een week lang je verdiepen in jouw leeftijdsgroep, en een aantal vaklessen. De keuze is enorm..en aangezien ik laat was met inschrijven was mijn keuze al wat beperkt. Ik denk dat ik met de vaklessen vertellen en muziekonderwijs een leerzame week tegemoet ga.
Naast mijn paklijst voor de camping, heb ik ook een materialenlijstje voor de cursus. Kleurpotloden, krijtjes, passer, liniaal…Ik trek alle spullen uit de kast. Krijtjes nog uit de schooltijd van Mr. X en mijn eigen kleurpotloden die ik lang geleden met een verjaardag kreeg. Superzuinig was ik daar op en gebruikte ze niet veel. Toch zijn er een paar verdwenen uit de doos en maakte ik een overzichtje van alle kleuren met nummer die er wel in zitten en zocht ik uit welke ontbreken. Natuurlijk helemaal geen praktische doos om zo even mee te nemen, maar dat ga ik toch doen…
Alle potloden liggen nu dus op nummer in de doos (niet op kleur) en uiteraard met de tekst naar boven. Ik herinner me de tijd op school dat ik een doos van 30 had (die paste nog op je bank) en dat je dan af en toe de volgorde veranderde van de kleuren. Een heerlijk karweitje. Niet te begrijpen dat er klasgenoten waren waar alles door elkaar lag of die vonden dat een doosje van18 wel voldoende was.
Mijn missie was om het patroon op papier te krijgen zodat José van Ateliersopra aan de slag kan met haar versie van de shawl. Dat is gelukt! Om half drie vannacht stuurde ik het haar toe. Nu ga ik rustig nadenken over de mooie opmaak van het document. In deze eerste versie zijn de teltekeningen er met knip en plakwerk in gezet. Nu dus de eerste test…Mijn exemplaar nadert zijn einde, geen nieuwe onderdelen meer, misschien nog wat details toevoegen voor een feestelijke finishing touch…
Groet, Françoise