Oeteldonk maakt zich op...

 ...voor Carnaval natuurlijk.

Onderstaande foto maakte ik vanmorgen aan de rand van ´s-Hertogenbosch. De mist hangt nog boven het Bossche broek en de zon hing als een rode bal daarboven. De schoonheid kan ik met mijn camera niet vastleggen, maar toch stapte ik er even voor van mijn fiets. Het straalt een enorme rust uit.

Laat in de middag fietste ik niet langs het centrum, maar er dwars doorheen. De straten kleuren rood-wit-geel, de kroegen veranderen, etalages zijn versierd en ook de shawls van het publiek kleuren mee. En ook aan het einde van de dag hangen de mensen met de benen buiten bij Hoofs. In dit geval niet bij de stoffen en de ritsen, maar bij de feestkleding. Want natuurlijk moeten er nieuwe emblemen worden gekocht.

Een stukje verderop in de straat zit een kleermaker. Deze dagen naaien ze vooral al die afbeeldingen op de jassen en kielen.

Gelukkig had Mr. X in november al zin om te gaan shoppen voor Carnaval. Een zwarte jas en diverse emblemen. Natuurlijk kikkers, een bossche bol, wat leuke teksten, het embleem van dit jaar en dat van zijn geboortejaar. Want dit jaar zal er toch echt Carnaval gevierd worden...ik ben benieuwd.

Deze week bracht ik dus wat uurtjes achter de naaimachine door om ze er allemaal op te naaien. Gelukkig hoefde het niet met de hand, want dat valt nog niet mee. Ik heb ze er op gequilt en uiteraard met de juiste kleur. Voor het gemak stik je gewoon door de voering heen.

Ik wens iedereen die Carnaval gaat vieren veel plezier. Ik fiets begin volgende week om het centrum heen, een ritje over de markt zit er dan niet in. Ik denk dat ik dan in mijn vrije uurtjes zit te breien aan de kwalificatie sok, die moet wel wat sneller gaan dan de opwarm sok. De kleine kabeltjes in die sokken kosten heel veel tijd, maar het wordt wel weer mooi. En natuurlijk heb ik ook nog wat leuke quiltprojecten, bijvoorbeeld de Round Robin. Het idee begint zich te vormen....

groet, Françoise

Opeens alweer Februari

 Hoe is het toch mogelijk dat het alweer Februari is? De weken vliegen om, de weekenden zijn ook zo voorbij en ook de werkdagen glippen onder je vingers vandaan. In mijn hoofd rijgen zich vaak woorden aan een tot mooie zinnen, maar verder dan dat komt het niet. Nu toch maar eens even stilstaan bij alles wat ik de afgelopen weken deed. Natuurlijk werken...een paar nieuwe collega's en dat brengt verandering met zich mee.  En als je van meestal met 5 op kantoor naar meestal 8 of 9 gaat, is het een grote verandering. Meer reuring, maar ook meer mensen die wat vragen, die met elkaar praten (en dat dan voor jouw bureau...), de koffie is sneller op, de waterkoker staat vaker aan (het blijkt maar weer dat niet alle IT-ers koffie drinken). Kortom, het is weer even de juiste balans vinden met elkaar.

In tussen schreef ik me in voor De Vierdaagse van Nijmegen, ja dat is toch een soort van virus...het kriebelt als ik de beelden zie. En dan hopen we dit jaar op 4 dagen lopen...De eerste training zit er op. Ik maakte een mooie tocht in Schaijk, natuurgebied de Maashorst. Het was een goed georganiseerde tocht door de wandelvereniging en je krijgt meteen het Vierdaagse gevoel. Want al die mensen die de langere afstanden lopen, zijn over het algemeen Vierdaagse lopers.

Daar was het hoofd dus al weer vol van...inmiddels zijn er al bijna 30.000 lopers ingeschreven. Al deze mensen hebben hem al minimaal een keer succesvol gelopen of zijn geboren in 2005-2011. Vanaf de 10e gaat de inschrijving voor iedereen open.

Dat was één ding dat me bezig hield...daarnaast heb ik de Sockmadness Forever in mijn hoofd. Een jaarlijks terugkerend evenement via Ravelry. Een sokkenbreiwedstrijd. Er worden teams gevormd en alleen de snelsten van een team gaan door naar de volgende ronde. Tot er na ronde 6 (of 7) nog maar 1 persoon per team over is, die strijden dan in een laatste ronde tegen elkaar. Eerder al wel naar gekeken, maar niet aan mee gedaan. Nu na twee zomers sokken breien, durf ik het wel aan. Ik ben geen onervaren sokkenbreister meer. Alhoewel plaatsing in een snel team me wat overdreven leek...dat is goed voor mensen die de hele dagen tijd vrij kunnen maken om te breien.

Ik heb me dus opgegeven en ben nu met een opwarmsok bezig en het afronden van een aantal andere projecten. Die opwarmsok wilde ik eigenlijk overslaan (heel verstandig, eerst nog wat afmaken), maar een van de patronen was gewoon te leuk...en omdat ik mijn schaapjes geteld/gebreid had, mocht het toch van mezelf. Ondertussen staat er een blik klaar met daarin alle sokbreibenodigdheden en kocht ik nieuwe sokkenwol. Vooral lichte kleuren, want dan zie je kabels etc. beter. Ook handig als je tot in de kleine uurtjes gaat zitten breien of nog laat een foto wilt maken. Ik heb mijn kleurkeuze Lente genoemd..pastels dus en aangevuld met restjes.

Inschrijven kan nog tot de 14e...mocht je zin hebben. Kort daarna start de kwalificatieronde...eerst die dus doorkomen om in een Team terecht te komen. Je snapt dat ik mijn agenda niet te vol plan...

Ondertussen ben ik ook begonnen met brood bakken. Ik kocht een mooie kom bij mijn Kitchenaid waarin je het brood kneedt, laat rijzen en daarna ook bakt. Mr. X hier thuis geniet er van. Zelf bakken in de oven is een kwestie van plannen....en dan kan het er prima bij. Van kneden naar breien en andersom.

Tot slot wordt er ook nog gequilt...en les gegeven. Afgelopen zaterdag was ik bij Wietske in Den Bosch om een les Paper Piecen op de naaimachine te geven. Wat een fijne dag was dat. Deze workshop ga ik in juni nog een keer geven. Het enthousiasme van anderen geeft altijd weer energie en zin om zelf ook aan de slag te gaan.

In mijn hoofd heb ik de afgelopen weken heel veel blogjes geschreven, maar ze haalden het scherm niet. De mooie zinnen zijn alweer verwaaid op een van die woon-werkverkeer fietstochtjes, wat blijft zijn wel de herinneringen aan van alles en nog wat de afgelopen weken: het wandelen, bakken, lesgeven en vooral die sokkengekte.

groet,

Françoise

Quilttijd

 Naast het breien ben ik het jaar goed begonnen met quilten. Er zijn nieuwe projecten gestart bij het Dutch Modern Quilt Guild en daar zijn de eerste steken inmiddels voor gezet. Ook is de top van mijn Sparkling Pieces klaar. Het was nog even een gepuzzel hoe ik dat eerder ook al weer bedacht had. Ik had stroken voor de rand gesneden en voor een deel ook aan elkaar gezet, maar het was nog niet af. Daarnaast dacht ik dat ik de achterkant ook klaar had, maar dat was dus niet zo. Dat viel even tegen.

Ook was het niet slim om dat op een zaterdagavond te zien en over na te denken. Het was beter om het te laten liggen en op zondagochtend mee verder te gaan. Ik kan 's morgens echt beter na denken dan nog 's avonds laat...

De quilt ligt nu dus klaar om te quilten, daar moet ik nog even op broeden. Natuurlijk ga ik dat machinaal doen, ik wil iets met een ruler doen, maar hoe dat weet ik nog niet.

Een ander project is de BOM: elke maand een blok voor de leden en door de leden. In diverse technieken en samen kan het dan een mooie quilt worden. Ik ga deze nieuwe blokken combineren met de blokken van 5 jaar geleden. Die lagen nog in een trommeltje te wachten en zo is ook meteen mijn kleurkeuze bepaald.

Morgen aan beginnen, samen met mijn breivriendin José. Ze is namelijk besmet met het quiltvirus...hoe leuk ik dat. Quiltzaken en termen die voor mij heel vanzelfsprekend zijn, zijn dat voor haar niet. Welkom in de quiltwereld!

Ook de Round Robin is weer van start gegaan. De eerste blokken zijn op de post, en details van de blokken worden op Instagram gedeeld. De volgende ronde is een rand om het middenblok. Het kost altijd even tijd om tot een ontwerp te komen. Eerst maar eens wat lapjes er bij zoeken, welke kant wil ik op, wat past er bij. Welke techniek ga ik gebruiken etc.

Kortom, ik verveel me niet. Weinig tijd en zin in de computer in de avonduren en het weekend. Voor mijn werk zit ik al veel achter een beeldscherm en al hoewel ik dan wel zin heb om een blog te schrijven, heb ik geen zin om weer achter het toetsenbord te gaan zitten. Nu ben ik er dus wel achter beland...ik beantwoord wat mailtjes, zoek wat foto's uit en schrijf mijn tekst. Links op de kast een kat en rechts op het logeerbed ligt de andere lekker te soezen. Alle gehaakte dekens en quilts worden zeer gewaardeerd door onze katten. Alleen daarom houd ik al van ze.

groet, Françoise

Goed begin

 Een rustige zondag, die begon met het afmaken van mijn adventsquilt. De twee dagen handwerken met verschillende vriendinnen gaf een goede boost aan het behalen van de finish en vanmorgen zat ik uren languit op de bank (poezen op schoot) om de tunnel vast te zetten en nog 24 knoopjes op te naaien. Nu kan deze quilt dus de kast in. Tot over 11 maanden quilt!

Nu ga ik verder met mijn blokken van de gebreide Advcntsdeken die ik maak met alle 4 de pakketten van Atelier Sopra. Het patroon van de basisdeken is te koop op Ravelry of op haar website: https://ateliersopra.com/product/adventdekentje-2022/

Heerlijk breien (niet moeilijk), maar het blijft leuk door steeds een ander kleurtje te nemen voor een volgend randje. Als quilter geniet ik van dit patroon en de blokken. Ik heb dus alle 48 mini-strengen en gebruik steeds 2 kleurgroepen in een blok:

Geel-Rood, Rood-Groen, Groen-Blauw en Blauw-Geel.

Elk blok wordt uniek doordat alle kleurtjes steeds op een andere plek komen in een blok. Het hartje is steeds hetzelfde, maar daarna dus 6 kleuren van de ene groep en 6 van de andere.

Hier onder de 4 verschillende kleurstellingen.

Als alle blokken af zijn, ga ik heel veel draadjes afhechten (48 blokken x 26 draadjes) en daarna de blokken aan elkaar zetten. Daarna nog iets met een rand…

Natuurlijk kun je al je restjes gebruiken of deze combineren met nieuwe strengetjes die je hebt verzameld of je gaat nog even shoppen…(gevaarlijk, want die strengetjes zijn net snoepjes en voordat je het weet zijn ze in je winkelmandje gesprongen). 

Maar hoe dan ook een perfect project als je niet steeds op een patroon wilt kijken, hielen wilt breien of al genoeg sjaals hebt. En ook hier geldt: past altijd!

Het nieuwe jaar is ook het begin van een nieuw bullet journal. Vorig jaar in de zomer mee begonnen en het bevalt me wel. Nog wat zoeken naar de juiste methode voor mij. Wat schrijf ik op? Wat niet? Maar het is heerlijk om een mooie kaart in te plakken, een label van garen of een nieuw kledingstuk. Wat gedachten te noteren en lijstjes te maken. Ik schrijf wat maanddoelen op en weekdoelen, waarbij het de kunst is om ze reëel te houden, met ruimte voor andere paadjes en bezigheden.

Mijn Adventsquilt hoef ik niet meer te noteren, deze is na meer dan 10 jaar klaar. Er is dus hoop voor al die andere projecten.

Mijn eerste blogje van 2023 is een feit. Ook dit jaar hoop ik regelmatig te schrijven. Stof genoeg, maar soms komen de teksten niet verder dan een gedachte tijdens een fietstocht of een autoritje. Ze zijn dan al vervlogen voordat ik ze kon noteren of delen. Maar ergens in mijn achterhoofd liggen ze te wachten…

Fijn dat jullie meelazen vorig jaar, dank voor de reacties. Ik voorzie voor dit jaar geen Canadese avonturen, maar ook om de hoek is genoeg te beleven.

Groet, Françoise

Quiltdagje

 Eerder deze week zat ik uren op de bank met een breiwerk en een luisterboek en twee poezenbeesten. En het is heel gezellig als er de hele dag iemand thuis is en die dan ook nog eens op de bank gaat zitten. Helemaal languit, zodat er voldoende ruimte is om urenlang te dromen. Je snapt wel dat een tweede kopje koffie werd uitgesteld. Deze twee poezenbeesten hebben ons leven behoorlijk veranderd het afgelopen jaar. Soms lastig, maar vooral super gezellig en knus. Allebei houden ze van op schoot liggen, ze volgen je en zijn graag in de buurt.

Soms willen ze te graag helpen met breien (draadjes doorbijten, breinaalden testen) en dan kunnen er twee dingen gebeuren: 1. Ik leg mijn breiwerk weg, 2. De deur naar de gang gaat dicht met de katten aan de andere kant van de deur.

Dat laatste is niet alleen nodig als ik rustig wil breien, maar bleek ook vandaag toen er twee naaimachines op tafel kwamen en er gequilt werd. Die quilts waren echt reuze interessant en werden gecontroleerd. Maar quilten zat er op deze manier niet in, dus ging de kamerdeur dicht! En dat de hele dag. Schandalig gewoon.

Gezellig was het: samen met een vriendin lekker aan de slag aan onze projecten. Ik legde mijn adventsquilt onder mijn nieuwe machine en genoot van de steekjes en meer ruimte. Helemaal goed gekeurd voor het quiltwerk. Meteen weer wat oefenen met rulers, aftekenen of toch maar uit de vrije hand? Van alles en nog wat uitgeprobeerd, oefening baart kunst.

We deden een kleine poging tot een wandeling, maar besloten het bij een ommetje te laten en het bij de meters op de naaimachine te houden. Heerlijk quiltweer, maar wat is het grijs buiten. Inmiddels staat er nog maar 1 machine op tafel en zijn de poezenbeesten weer toegelaten tot de kamer. Eens kijken wat er gebeurt? Allereerst quiltinspectie, daarna lekker op schoot (dat past best als je aan het typen bent, ik wurm me er gewoon tussen) en daarna ga je gewoon op de quilt zitten, dan wordt daar in ieder geval niet aan gewerkt.

Ik bekijk dus maar eens even mijn blog en lees de laatste berichten van anderen. En ook ik kijk nog eens terug op 2022, waar we een prachtige reis maakten naar Canada, waarin ik veel sokken breide, minder verhalen schreef dan ik me had bedacht, maar waarin ik ook veel wel heb gedaan. Ik liep de Vierdaagse, maakte een paar quilts af en begon aan nieuwe projecten.

Ik ga op dezelfde voet verder in 2023: voornemens, verhalen, handwerkprojecten, dromen van dingen afmaken, aan nieuwe projecten beginnen, weer de Vierdaagse lopen en vooral genieten van alles wat ik doe. Nieuwe technieken leren, vriendinnen ontmoeten en fijn werken. Koken met Mr. X (quality time noemt hij dat).

Verder stoken we wat minder hoog (gelukkig genoeg dekentjes op de bank) en trekken warme sokken aan.

Als er straks geen poes meer op schoot ligt, hoop ik nog wat steekjes te quilten: het schiet zo lekker op…Morgen weer een fijne dag: weer een dagje handwerken met een vriendin en ergens lunchen. Ik ga ook eens even verzinnen welke projecten ik mee neem. Twee is wel genoeg. Eentje natuurlijk ook, maar je moet wel wat te kiezen hebben uiteraard!

Groet, Françoise