Oudjaar

 Het 62e blog van dit jaar: meer dan vorig jaar, met een eindspurt aan het einde. Eerder deze week waren we in Nijmegen en maakten (in de regen) een wandeling over de Duivelsberg bij Berg en Dal. Ondanks de regen en blubber een mooie wandeling. Heerlijk om even naar buiten te gaan, voordat we ons overgaven aan spelletjes en samen met familie eten. Een fijne dag was het.

Gisteren had ik een quiltdagje ingepland. Heerlijk de hele dag tussen de lapjes op mijn quiltkamertje, ook wel het naaihok genoemd. Radio aan, later een film erbij . Het lukte me om een flinke stap te zetten met mijn adventsquilt....De top zit bijna in elkaar, nog 1 rand naaien en dan kan ik hem quilten.

En zoals overal in het land, knalt het hier ook al dagen en zeker vandaag. Hier ligt cat. I vuurwerk klaar: knetterlinten e.d. Er moest en zou gisteren nog vuurwerk komen vond Mr. X. Hier in de buurt kwamen we niet verder dan wat sterretjes...dat was natuurlijk niet de bedoeling. Hij zocht en vond online nog een verkooppunt in Den Bosch, bekeek alle filmpjes op YouTube en bestelde het een en ander. Of ik het dan wel wilde ophalen? Hij ging werken en ik reed naar Den Bosch en ik was niet de enige moeder die nog een bestelling van een tienerzoon kwam ophalen. Er stonden werkelijk alleen maar moeders in de rij om een bestelling af te halen. Wel grappig. We duikelden nog een paar veiligheidsbrillen op, want zonder een bril wordt er niets afgestoken. Dat kun je niet stoer vinden als tiener...maar helaas, anders wordt er niets afgestoken. Wij hoeven geen stoere zoon.

Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling en een goed begin van 2022. Mijn bureau is opgeruimd, ik kan met de rode draad beginnen.

Groet,

Françoise

De dag na Kerst

Geen wekker, lekker luieren, wandelen, met een boek op de bank, beetje rommelen. Kortom: vakantie. Een terugblik op de afgelopen drie dagen. Het begon natuurlijk met zaterdagochtend het laatste kleurtje inkt. Deze zit in een groot potje, dus moest het dak nog wat omhoog. Kerstlichtjes uit een kerstpakket erbij, een waar feest.

Ik sorteerde al mijn pennen, legde alle kleuren inkt van de kalender op een rij en vulde de pen die ik altijd bij mijn agenda heb met het 25e kleurtje, een perfecte match.

Daarna tijd om de tiramisu en panna cotta in de auto te laden, samen met het nodig serviesgoed, de cacao, het fruit en de meringues om bij de familie de laatste hand aan het dessert te leggen. Alles in een grote afsluitbare bak, zodat het buiten kon blijven staan. Ik had zo'n vermoeden dat de koelkast bij mijn zus al vol zou zijn...

Super geslaagd was het...vingers werden afgelikt en ik heb de recepten in mijn bakbijbel dan ook voorzien van een dikke plus! Ik schrijf er altijd bij wanneer ik een recept voor het eerst heb gemaakt en eventueel aantekeningen voor een volgende keer. Handig en leuk als je door het boek bladert.

Vandaag was het tijd voor beweging, eerst een rondje bos (veel te warm met een winterjas) en daarna een workout naast de kerstboom. En wanneer je goed kijkt in het bos en in de tuinen zie je alweer het nieuwe leven. De rododendron en magnolia vol knoppen.

Gisteren was ik al vroeg wakker, maar kon ik nog heerlijk liggen mijmeren in bed.

En ineens had ik de werktitel voor 2022! Ik dacht er nog eens over na en ja, het past.

Vandaag speelde ik dus met rode draadjes. lintjes, kant, bolletjes, klosjes en vulde ik mijn pennen met de juiste inkt. Een mooi logo om te gebruiken.

Groet,

Françoise

Advent Dag 24 met de Z van…

 Zo, dat was het dan. Deze laatste dag van de Advent eindigt met de letter Z.

Het einde van de Creachallenge 2021 is bereikt. Deze challenge heeft me uitgedaagd en heeft op een andere manier vorm gekregen dan ik vooraf had gedacht. Ik dacht iets creatiefs met naald en draad te doen elke twee weken, maar het werd tekst. Het werd me dit jaar duidelijk dat ik schrijven leuk vind en altijd leuk heb gevonden. Ik doe het al jaren, schreef columns voor de Seizoener, voor Quilt & Zo, heb al 13 jaar een blog, schreef een boek, zat in de redactie van Quiltnieuws, maar nu pas realiseer ik me dat het niet alleen ging omdat ik wat wil vertellen over het onderwerp, maar dat het schrijven/vertellen ook een onderdeel is van wie ik ben.

Dat is nog eens een mooie afsluiting van het jaar. Vandaag ben ik de hele dag in mijn achterhoofd bezig geweest met een werktitel voor mijn voornemens voor 2022 als vervolg op de challenge van dit jaar.

Ik ben er nog niet uit. Het liefst een Nederlandse titel, maar in het Engels klinken veel ideeën beter. Ik broed nog even verder en de laatste steken aan mijn shawl te zetten…

Bij deze laatste letter van het alfabet horen natuurlijk wel wat woorden. Zo was het vandaag af en toe een Zooitje in de keuken. Ik begon vanmorgen met de keuken op ruimen met de kerstliedjes aan op mijn oude radio…ergens uit de jaren Zeventig, maar doet het nog prima met Zijn Zwarte knoppen.

De Amaryllis is mooi op tijd in bloei…klaar om deze Zaterdag en Zondag van Kerst te stralen.

Mijn Kitchenaid heeft vandaag goede diensten bewezen. Hoe ik dat eerder Zonder dit fijne apparaat deed?

Alle Zoetigheid werd geklopt en gemixt. Ik geloof dat ik alles wel Zeven keer heb afgewassen.

Eerst natuurlijk alles afwegen….

De meringues de oven in..

Morgen de finishing touch op alle desserts. Fruit op de Frambozen tiramisu, cacao op de klassieke. En de vegan panna cotta wordt afgemaakt met passievrucht.

Tot Slot:

Zwaar, Zondig, Zout, Zoet en Zuur.

Ziek, Zomer, Zon, Zombie, Zolder.

Zwiepen, Zeilen en Zuipen.

Zee, Zweer en Zevenaar.

En Zo voort en Zo voort.

Morgen is er nog 1 vakje voor een kleurtje inkt. Die Zal ik jullie heel snel laten Zien.

Ik wens jullie allen een Zalig kerstfeest. 

Françoise 

Advent Dag 23

Zoals te verwachten werd Max Verstappen sportman van het jaar. Ook de twee andere genomineerden wisten wel dat het zo zou gaan. Het leukste aan het gala vind ik altijd die terugblik op het afgelopen jaar, de prestaties van de atleten en als er dan een oeuvre prijs wordt uitgereikt ga je nog verder terug in de tijd. Dan staat daar Joop Zoetemelk om een prijs uit te reiken aan Hennie Kuiper en zie je de beelden van lang geleden. Toen alle renners nog een zwarte broek, witte sokken en zwarte schoenen droegen.

Mijn planning verliep vandaag niet helemaal zoals ik dat bedacht had. Het leek me heerlijk om vandaag maar een halve dag te werken, zodat mijn Kerstvakantie al vroeg zou beginnen. Helaas werd gisteren al duidelijk dat het waarschijnlijk niet helemaal zou gaan lukken. Ach, iets eerder weg is ook fijn. Uiteindelijk ging ik nog later weg dan anders...er kwam deze week zoveel met spoed bij, dat we niet eens tijd hadden om ons te beseffen dat het bijna Kerst is...Het bakken van de lange vingers voor de Tiramisu moet dus ook maar morgen gebeuren. Maar ik kon naar huis met een out-of-office reply in de mail en de laptop kan in mijn tas blijven zitten tot volgend jaar (dat klinkt altijd zo leuk...ik ga volgend jaar pas weer werken).

Morgen dus de keuken in om de desserts te maken. Kerstmuziekje erbij, moet nog wel een keer Flappie horen, dat hoort er echt wel bij.

Deze avond rommelde ik wat mijn al mijn vulpennen, de inkt en wat zit waar in. Welke pen mag wel een nieuw kleurtje en wat zijn de kleurtjes van de afgelopen twee dagen van de kalender: Black Ivy en Wonderland. Die laatste moet wel een mooi kleurtje zijn gezien de naam. En inderdaad een prachtige kleur...

Ik wens iedereen die morgen boodschappen moet doen veel succes, neem je tijd, laat je niet gek maken in de eventuele drukte. Misschien ga je een groots diner serveren op Eerste Kerstdag? Dan veel succes met de voorbereidingen. Uiteraard zal ik foto's maken tijdens mijn tijd in de keuken en jullie daar verslag van doen.

Fijne dag.

Françoise

Advent Dag 22

 De dag begon met een ommetje in de vrieskou. `kijk wat een prachtige lucht met die opkomende zon.

De rest van de dag keek ik uit over de witte daken van de achterbuurten en zag ik het zonnetje zijn best doen.

Hier een mooie combinatie van pennen, mooi trio zo.

Zo langzamerhand weet ik niet meer welke kleur in welke pen zit…eerst kon ik dat prima bijhouden in mijn hoofd, maar nu er meer kleuren zijn, wordt het toch lastiger. Vooral omdat sommige kleuren dicht bij elkaar in de buurt liggen.

Nu ga ik met mijn benen omhoog onder een dekentje op de bank. Ontspannen naar het sportgala kijken.

Bij de mannen ben ik voor de verkiezing van Niek Kimmann tot sportman van het jaar.

Gewoon omdat het mijn achterneef is…ik ken hem niet persoonlijk, daar is onze familie te groot voor, maar natuurlijk werd er op feestjes wel over gesproken. Ik zag dan zijn opa en oma (zijn opa is een broer van mijn vader) en die zijn natuurlijk super trots.

Tot morgen,

Françoise