De Vierdaagse 2022, Dinsdag en Woensdag

Een week vol belevenissen...genoeg om te vertellen, teveel om allemaal hier te vertellen! Laat ik maar in chronologische volgorde houden en beginnen bij dinsdagochtend. Het was al vroeg warm op de wedren en ik was niet de enige die voor een massage kwam, dus begint je dag met een gezellig gesprek in de wachtrij. De standaardvragen: hoeveelste Vierdaagse, waar logeer je en loop je alleen of met een maatje? De rest volgt vanzelf. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, samen hebben we een gemeenschappelijk doel!

De massage was heerlijk de organisatie super en strak. Masseurs stonden in de rij klaar om de wandelaars te behandelen, een praatje te maken en de sfeer was opperbest. Lange dagen zullen ze maken tijdens de wandeldagen tegen een minimale vergoeding. Ze leren in deze dagen van elkaar en zorgen voor hun benodigde uren om bekwaam te blijven.

De sfeer was op deze dinsdagochtend opperbest op de Wedren, mensen kwamen zich nog inschrijven, dronken een kopje koffie, bespraken de zin van het afgelasten van deze dag, de waanzin om toch te gaan lopen en wat verder te doen vandaag? Ik besloot een rondje door de stad te maken op weg naar het museum. Eerst eens kijken of de vulpenwinkel echt open was...(zondag geen briefje op deur) en ja hoor: OPEN. Ik kocht dus nog maar een vulpen voor in mijn collectie en natuurlijk een potje inkt. In een passende kleur bij het weer. Mooi aandenken om mee te schrijven. Een andere wandelaar kocht een potlood en gum om de dag puzzelend door te komen.

Het was rustig in de stad (al erg warm), in de boekhandel (lekker koel) zaten wandelaars te lezen onder het genot van een kopje koffie en bij de outdoor speciaalzaak waren alleen vierdaagselopers te vinden. Even een rugzak passen, kijken naar een shirt of andere schoenen. Ik liep verder op weg naar het museum en kwam toen langs Cool Blue. Nou had Mr. X vorige week al een laptop uitgezocht op Internet en hadden we in Den Bosch al voor meer info gekeken, maar eerst moesten we zeker weten dat hij over was...Dat wisten we inmiddels maar toen was de laptop inmiddels tijdelijk uitverkocht. Wat een teleurstelling en ik had al gezegd dat hij maar verder moest kijken voor een andere. Keuze genoeg. Ik besloot even bij deze lekker koele winkel naar binnen te lopen en te vragen hoe tijdelijk tijdelijk uitverkocht is. De medewerker zou het even opzoeken...nou mevrouw goed nieuws: ze zijn weer op voorraad en zelfs hier in de winkel. Ik ging dus met laptop de deur uit en niet meer naar het museum (ik schatte in dat de doos niet in een kluisje zou passen). In gematigd tempo wandelde ik terug naar huis. De rest van de middag zaten we binnen, deuren dicht en breide ik aan een sok en keken we naar de Tour.

O, wat was het warm van dinsdag op woensdag. Ik kon er niet van slapen, het was niet te harden in de slaapkamer, geen zuchtje wind en ik besloot om buiten te gaan slapen. Ietsje pietsje koeler dan binnen. Om half twee viel ik in slaap en om vier uur ging de wekker. Goed begin van de eerste dag... Woensdag is de dag van Wijchen en wordt ook wel Roze Woensdag genoemd. Veel lopers met een roze shirt aan, allerlei andere roze attributen en ook de regenboogkleuren heb ik veel in kleding gespot. Ook deze dag was warm met een temperatuur boven de 30 graden Celsius. Die warmte merk je vooral op plaatsen binnen de bebouwde kom, een weg vol asfalt en geen bomen die voor verkoeling zorgen (dinsdag hoorde ik op het nieuws over een onderzoek in Zwolle naar de warmte in de steden en ik kan je verzekeren dat groen heel, veel scheelt!). Ik zorgde ervoor dat ik heel goed at en dronk, maar toch moest ik bij het verlaten van Weurt een schaduwplekje opzoeken om even af te koelen en nog meer te drinken en te eten. Je moet in de hitte echt heel alert zijn op tekenen van je lijf...Ik zocht dus niet naar het beste plekje, maar plofte in het eerste schaduwplekje in het gras neer (van later zorg of ik nog overeind kon komen), at een boterham, dronk water, nam een dextro en wat zoute crackertjes. Toen 10 minuten languit en even de ogen dicht. Helemaal niet raar, er lagen meer mensen om mij heen om even energie op te doen voor de laatste kilometers.

De laatste kilometers gaan door de stad en dan is er niet echt meer een mogelijkheid om nog een rustplek te vinden. Nog een laatste keer  water bijvullen (dank aan al die bewoners langs de route die je voorzien van water met een klaarhangende tuinslang) en op naar de Waalkade en het feestgedruis. Op de Waalkade was het ook warm, in verband met de festiviteiten stond het er vol met eettentjes, waar de lucht van pannenkoeken, hotdogs, hamburgers, frietjes, suikerspinnen en bier door de neusgaten naar binnen kwam. Niet iets waar je op zit te wachten als je moe en verhit bent. En de eigenaren zijn duidelijk met een ander feest bezig dan het wandelen, want een wandelaar die vroeg om zijn flesje met water te mogen vullen kreeg nul op rekest...

Op het moment dat je de Waalkade af komt, beland je tussen de dranghekken...zo wordt de weg vrij gehouden voor de wandelaars en staan de bezoekers van de zomerfeesten 10 rijen dik achter de dranghekken de wandelaars aan te moedigen. Groot contrast tussen de bezwete wandelaar met een flesje water en de (al dronken) feestganger met witte wijn of biertje. Maar ook langs de kant veel roze en je weet dat je er dan bijna bent...Nog een keertje wachten om over te kunnen steken naar de wedren en af te melden. Bij het afmelden wordt je polsband gescand, je controlekaart van de dag gecheckt en krijg je de kaart voor de volgende dag. De controle kaart wordt meestal 2x geknipt onderweg. Je weet vooraf niet waar deze geknipt wordt, in welke van de 8 vakken deze geknipt wordt en hoe het knipgaatje er uit zal zien...Dit alles om fraude te voorkomen, ja er zijn echt mensen die een kortere route nemen. Ik hoorde dat er op de Dag van Elst ook altijd controleurs staan bij het station van Elst of daar geen wandelaars in en uit de trein stappen....

De eerste wandeldag was dus warm, maar na een douche, heerlijke maaltijd en een massage was dit snel vergeten en met een koelere nacht keek ik vol vertrouwen naar de tweede wandeldag: Groesbeek, een mooie route. Ander weer voorspeld, dus regenkleding ging de rugzak in, vestje klaarleggen voor op de fiets en rustmomenten. Thermoskan voor de bouillon kon er uit, droge handdoek erin en natuurlijk extra sokken/kousen. Op tijd naar bed, want donderdag een vroege start (4:45 uur).

Wordt vervolgd....

Françoise

Aanpassen

 Gisteren meldde ik mij op de Wedren voor de Vierdaagse. Fijn alvast op zondag, zodat er nog een dagje was om bij familie in de tuin te hangen, het menu door te nemen voor de hele week en nog wat boodschapjes te doen. Natuurlijk was ik niet de enige die in de rij stond (traditiegetrouw hier ook een rij) voor het inschrijven en we speculeerden over de aankondiging voor de aanpassingen van de dinsdag. Natuurlijk wisten we dat die zouden komen, maar hoe dan? De meesten dachten aan het verkorten van de afstand, vroeger starten en later mogen binnen komen. Wellicht was dat eerder een wens dan een verstandige argumentatie...en met anderen in de rij luisterden we naar de persconferentie op de telefoon.

Geregistreerd en klaar voor dag 1

Natuurlijk teleurstelling dat we dinsdag niet hoeven te lopen, de tocht naar Elst is een mooie route. De enige dag dat de Waal wordt overgestoken...jammer maar het is niet anders. En al snel werd er nagedacht over hoe dan de dinsdag in te vullen. Een medeloopster achter mij in de rij zei: O. dan ga ik dinsdag lekker breien en ik zei: O, dat ga ik ook doen. En zo werd er een foto getoond van een breiwerk en vertelde ik over de sokken die ik aan het breien ben.

Even een sok tussendoor...

Details over hoe en wat waren nog niet bekend en volgden later op de website...

Met deze wijziging in het programma hoefde ik natuurlijk nog niet op tijd naar bed...(dat kan wel een dag later) en zo fietste ik 's avonds met mijn zus naar de andere kant van de Waal (ja, over de Waalbrug, dan heb ik die toch maar gehad) en zakten we op het festivaleiland met een drankje in het zand om naar het vuurwerk te kijken van de Zomerfeesten. Wat een ontzettende hoeveelheid mensen in de stad en ook een enorme hoeveelheid fietsen in alle extra geplaatste rekken en fietsenstallingen. We hadden werkelijk een fantastisch zicht op de stad en het vuurwerk. Een heerlijke zomerse avond.

Uitzicht over de Waal vanaf de Waalbrug

Gelukkig heb ik twee breiwerken meegenomen, mijn sokken voor de wedstrijd en een shawl die deze maand af moet...vandaag en morgen dus heel veel breitijd. Ook mijn laptop is mee, dat blogt toch het fijnste. Mijn slaapkamer heeft een bureau en met alles nu dicht is het daar goed uit te houden. Later is het wel weer lekker in de tuin.

Om mezelf te verwennen had ik massages afgesproken op dinsdag, woensdag en donderdagavond. Deze worden gegeven door de NGS in samenwerking de de Stichting 4daagse. Nu gaat dat dinsdagavond niet door (tent op de Wedren dus veel te warm), maar mag ik al dinsdagochtend komen...ik zie dat nu maar als een wellnes-moment. Daarna ga ik even kijken of de vulpenwinkel misschien open is (er hing geen briefje op de deur dat ze gesloten zijn komende week) en een museumbezoekje lijkt me ook fijn). Dat lijkt me een mooi ochtendprogramma: toch even de benen strekken en eruit. Daarna lekker naar binnen en weer verder breien en bloggen.

Op de Wedren

Voor nu rustig aan!

Groet, Françoise

Spannend

 De afgelopen weken waren druk met voorbereidingen voor de Vierdaagse van Nijmegen en er zijn natuurlijk de laatste loodjes van het schooljaar voor Mr. X. Hij vond het maar niets in Havo 3 het afgelopen jaar, was niet gemotiveerd en dan duurt een schooljaar lang. Moeilijk om 2x thuis te zitten met corona, niet heel erg ziek, maar wel het zelf moeten uitzoeken met de lesstof...Toetsen inhalen, afspraken hiervoor meermalen moeten verzetten (weer thuis met een verkoudheid of de docent afwezig). Kortom, hoe verder? In maart ontdekten we bij een gesprek over profielkeuze dat met een overgangsbewijs van Havo 3 naar Havo 4 ook naar het MBO kunt...Dat opende perspectieven en ik zag een glans in zijn ogen verschijnen.

eindelijk stokrozen in de tuin

Na een goed gesprek met de mentor is hij de laatste periode een stuk gemotiveerder aan de slag gegaan en het zou niet makkelijk worden. De mentor is hem echt ter wille geweest met wat vrijstellingen en zo was daar vandaag het verlossende bericht dat hij over is. Dus op naar het ROC in Tilburg voor de opleiding Sport en Bewegen. Meteen stage lopen, zelf je introductiekamp regelen en allemaal sportieve jongelui bij elkaar. Hij liep vanavond helemaal te glimmen.

Morgen gaan ze dan eindelijk met school naar de Efteling (nog tegoed uit de brugklas) en volgende week de laatste afsluitende activiteiten.

Spannend is het ook hoe de Vierdaagse volgende week zal verlopen, het belooft warm te worden en zondag zal er beslist worden hoe hier mee om te gaan vanuit de organisatie. Ik ga er in ieder geval voor zorgen dat ik genoeg te drinken bij me heb. Niet alleen water (dat kun je onderweg wel tappen), maar ook bouillon en een sportdrankje.

Ronde 2 SWC 2022

Intussen werk ik thuis lijstjes af, brei ik aan de sokken voor de wedstrijd, geniet wat van de tuin, ging lekker shoppen in de uitverkoop, lees een boek, doe gewoon weer de was en volg natuurlijk de Tour de France. Op de achtergrond staat de tv aan met De Avondetappe, spannend hoor die beelden berg op tussen al dat publiek door.

Samen op schoot, lekker warm

Tot snel, ik ga jullie op de hoogte houden van de Vierdaagse. En als dat niet lukt? Dan ben ik waarschijnlijk gesmolten.

Groet, Françoise

Maandag wasdag

Vandaag maar eens ouderwets maandag wasdag, of beter gezegd maandagavond wasavond...Het hele weekend was ik weer eens op stap en ook het weekend daarvoor was volgepland. Uiteraard met wandelen, maar ook met andere heel leuke activiteiten. Mocht je denken hoe is het met mijn belofte om elke twee dagen te bloggen voor mijn lappenmandvriendinnetje...dat is dus niet helemaal gelukt. Maar ik mijn vriendinnetje in een van de weekenden gezien  en heerlijk bijgepraat...en geappt in een vriendinnengroepje, dus dat komt helemaal goed.

Met alle die volle weekenden komt de was dus ernstig in het gedrang en mijn plank in de kast met de juiste shirts en sokken werd nu toch wel erg leeg...Vanavond dus maar een paar wassen draaien en morgen ook nog...

Nu over tot de leuke dingen die ik in de weekenden deed. Op 11 juni wandelde ik vanuit Vught naar Den Bosch. Op zich niet ver, maar ik deed dat met een omweg via Nieuwkuijk en Vlijmen, zodat ik deze dag op meer dan 30 km wandelen uitkwam. Mooi weer, al bijna iets te warm en waar ik een week eerder dezelfde afstand fluitend liep, had ik er nu mentaal wat meer moeite mee. Onderweg miste ik een paaltje van de route waardoor ik wat om liep en later in de stad was dan mijn planning...na het kopen van cadeautjes en de benodigde thee nam ik dan ook maar de bus naar huis in plaats van te gaan lopen. 

Op zondag ging ik met twee vriendinnen naar Utrecht naar de Dutch Pen Show. Wat was dat gezellig. Hoe leuk is het om quiltvriendinnen te hebben die ook van vulpennen houden. We schakelen tussen lapjes en inkt tijdens de lunch in onze verhalen en vooruit voor 2 van de 3 zijn ook de breinaalden niet ver uit de buurt. We volgen een workshop in het opzetten van een Bullet journal, kopen een pen, adviseren een ander om toch vooral die pen te kopen die ze op het oog heeft... en kopen ook nog prachtige etuis. Daar had ik vorig jaar al naar staan kijken, maar toen hadden ze alleen bruin en zwart. Nu lag er ook paars, dus heb ik maar meteen toegeslagen. En toen er ´s middags nog steeds paars te bekennen was ook nog een tweede etui...Een van de vriendinnen is nu met vakantie en we verwachten een prachtig vakantieverslag.

Ik dacht op een doordeweekse avond wel tijd te kunnen vinden voor het schrijven van een blog, maar ik bedacht opeens dat ik wel hordeuren wilde bij de woonkamer en keuken. Niet eens zozeer om de vliegen buiten te houden, maar onze lieve kittens binnen en toch ook frisse lucht...Ook vind ik het zo raar om in de tuin te zitten met de deuren dicht (soms beter met de warmte, maar toch raar). Ik heb dus al een paar avonden tijd gemaakt om te klussen en die deuren te zagen en te monteren. Nog niet helemaal klaar, want er moet wel wat tijd overblijven om op de bank te zitten met een boek of breiwerk. De boog kan immers niet altijd gespannen zijn.

Poes denkt dat ze mee mag.

Zo was het opeens dus weer vrijdagavond, deed ik alvast wat huishoudelijk werk, want zaterdag werd ik verwacht in Haaren bij Atelier Sopra voor een workshop wol verven. Nog nooit had ik mijn eigen strengen geverfd, dus best spannend. Ik had alleen maar bedacht: zomerse kleuren. Verder wil ik met op zo'n dag laten leiden door alles wat ik leer, de techniek en mogelijkheden onderzoeken. Dat gaat beter zonder te veel planning vooraf. Op deze hete dag vond ik rood wel passen, vervolgens hemelsblauw, warm geel, een mix van deze drie en tot slot nog wat aanvullende tinten in de kleine strengetjes. Bij het oranje voel ik nog de hitte van de dag, ik ruik de roze rozen in de tuin en geniet van het groen. Het is echter toveren in de pannen op het (elektrisch) vuur. Het eindresultaat is net echt.

Op zondag was het gelukkig weer afgekoeld en liep ik de Stan Meeuwsen Tocht, georganiseerd door de wandelvereniging uit 's-Hertogenbosch. De route van 40 km voerde langs bekende wegen en onbekende paadjes in de omgeving ten Zuiden van de stad. Leuk om weer nieuwe paadjes te ontdekken en de 40 km te hebben gelopen. Goed voor de mentale voorbereiding: ik weet nu dat ik gemakkelijk binnen de tijdslimiet kan lopen. Wel een stijve enkel vandaag en twee blaren...Die ontdekte ik pas thuis overigens. Ik heb ze lekker doorgeprikt en vandaag geen last meer van. Nu ga ik de kilometers in mijn benen goed onderhouden, mezelf en mijn enkel wat rust gunnen en me verheugen op de Vierdaagse. Nog 4 weken dan is de start. Ook de vakanties komen in zicht. Hebben jullie enig idee waar het eerste half jaar is gebleven?

Nog gauw even de foto's toevoegen, ik hoor de wasmachine roepen en ook mijn breiwerk vraagt om wat aandacht. 

groet,

Françoise

Bloemen

 De eerste dahlia bloeit, wat een feest weer. Ook op andere plekken in de tuin begint van alles te bloeien. Verwacht en onverwacht. Elk rondje door de tuin is een feest. Er staat ook een heleboel onkruid, maar ook dat is gelukkig groen.

Fijn weekend.

Françoise