Advent Dag 17

 Op tijd mijn blogje schrijven, want anders wordt het niets meer vandaag. Aan het einde van de middag ging ik nog even sporten, de trainer had er zin in en zette ons goed aan het werk. Dus na het sporten douchen, meteen maar in de pyama, koken, eten en met de benen omhoog op de bank. Beetje zappen, wat bestellen voor mijn vulpennen en nu dus mijn blogje.

Mooie kleuren komen er elke dag voorbij in mijn Inkvent kalender. Die van gisteren Vintage Copper vind ik prachtig. Fijne kleur om mee te schrijven en dan die glitter....zo fijn die glitters als je schrijft, kleine genoegens tijdens al dat computerwerk. Simpele aantekeningen krijgen zo wat extra´s.

Mijn tribune wordt al aardig gevuld met alle potjes.

Op mijn bureau heb ik ook altijd de Flow jaarkalender. Een dagelijks kaartje met een boekentip, Instagram of een mooie uitspraak om over na te denken. Die van vandaag past goed bij mijn avondstemming: lekker ontspannen.

Terwijl ik op de bank zit, gaan mijn gedachten alvast naar de letter Z. Volgende week is deze aan de beurt en daarmee sluiten we de Creachallenge 2021 af. Mijn ideeën voor 2022 krijgen langzaam al wat meer vorm, zo her en der liggen kattenbelletjes met ideeën. Ik hoop ze de komende weken wat concreter te maken. Hoe vaak ga ik schrijven, ga ik dat op een vaste dag doen? Hoe zorg ik voor beeldmateriaal? Welke technieken zal ik gebruiken? En binnen welke bandbreedte zullen mijn onderwerpen liggen? Natuurlijk wordt het kleurrijk, met inkt, garens, textiel, tekst en een taartje. Ik kan alvast verklappen dat de woorden ambacht en geschiedenis er zeker mee te maken zullen hebben.

Fijn weekend, hier wordt het tijd voor een kerstboom.

Françoise

Advent Dag 16

In de ochtend van dag 17 schrijf ik dit blogje over dag 16. Ik wist dat ik iets vergeten was gisteren, maar wat? Ik lag in bed toen ik het wist: O ja, mijn blogje. Maar aangezien er gisteren niets gebeurde wat het vermelden hier waard is, was het ook niet zo erg en besloot ik er niet mijn bed voor uit te komen Mijn kabouter is nog in hetzelfde stadium, 2 toeren gebreid aan de schaapjes en geen foto’s gemaakt. Een stapeltje wasgoed op de strijkplank of een vaatwasser die wacht op uitruimen zijn niet fotogeniek genoeg voor dit blog.

Een fijne dag gewenst,

Françoise 

Advent Dag 15

In het donker van huis en in het donker pas weer thuis. Het zijn echt de donkere dagen voor Kerst.

De kleurtjes van garen en inkt passen er mooi bij.

Maar vandaag stond er wel wat leuks op het programma: een thuisetentje bij Wietske en Herman van Bossche Quilts & Meer in Den Bosch.

Ik ging dus op de fiets naar kantoor, zodat ik op de terugweg voor de deur van de winkel kon parkeren. Op de heenweg verbeeldde ik me dat ik de lasagna al kon ruiken en met de kerstmuts in mijn tas was ik goed voorbereid op wat komen ging.

Bij binnenkomst lagen de kerstsokken klaar en zo zat ik er dus bij voordat de lasagna op tafel kwam. Ik sta zelf niet zo heel vaak op de foto, maar deze was toch wel erg leuk gelukt.

Supergezellig om met elkaar aan tafel te zitten, jammer dat Mandy er niet bij kon zijn…

Toen ik na 17:00 uur door de stad fietste bedacht ik me dat je momenteel het tijdsbesef kwijt raakt als je om je heen kijkt. Nog wel mensen op straat, restaurants allemaal gesloten, de oliebollenkraam nog wel open. Hoe laat is het nu eigenlijk?

Een paar uur later nog stiller op straat, weinig auto’s, wel wat wandelaars: vriendinnen of buurmannen die nog een blokje om maken, een hond die nog uitgelaten wordt.

Fijn zijn al die verlichte huizen, de een heel mooi, de ander heel uitbundig, weer een ander vol kleur. Morgenavond maar weer eens rondje wandelen, zodat ik ook overal weer goed naar binnen kan gluren naar alle kerstbomen, winterdorpen en andere decemberversieringen.

Nu nog maar eens de patronen downloaden en een paar steekjes breien.

Maar eerst: mijn kerstsokken aan. We gaan over van voorpret naar napret!

Groet,

Françoise 

 

Advent Dag 14

Deze dag was de verjaardag van mijn vader. In 2018 overleed hij en vandaag denk ik even extra aan hem. Ik ben me er weer even echt van bewust dat hij onze eettafel maakte en dat kastje met bijzondere houtsoorten en om hem te eren zorgde ik er voor dat onze fietsbanden goed op spanning zijn. Ergens in mijn achterhoofd hoor ik hem iets zeggen over weerstand en minder kans op een lekke band…

Verder vond ik het vandaag maar een pruts dag, op het werk mailtjes waar je maar eens diep bij moet zuchten en je schouders er onder moet zetten om de humor van een aantal zaken in te zien…

Ik heb overigens wel lekker gesport vanmorgen…de trainster zei: Hé, nieuwe gezichten. Nou waren we niet nieuw, maar sporten we nooit op dinsdagochtend, maar altijd ‘s avonds. Nu dus vooral werkende vrouwen om 8:00 uur, die ruimte in hun agenda’s hebben ingeruimd om fit te blijven.

Toen ik de nieuwsberichten las aan het einde van mijn werkdag was ik zo blij dat ik geen kinderen meer heb in de basisschool leeftijd. Bij veel bedrijven zijn de laatste weken van het jaar druk met jaarafsluitingen en daarna vakantie…hoe gaan al die ouders dat komende week combineren? Kinderen die vrij zijn, niet naar de opvang kunnen en advies is ook om opa en oma niet in te zetten…Ik zie de stress al voor me in de diverse huishoudens. Leerkrachten die deze week op school dan toch nog de adventstijd goed willen afsluiten met hun kinderen. Kinderen in het speciaal onderwijs die gebaat zijn bij structuur en regelmaat en waar het voor de ouders echt een opgave is om ze hele dagen thuis te hebben. Werkgevers die mopperen omdat ouders weer moeten improviseren…

Ik had er echt even helemaal genoeg van…zo snel mogelijk de tv uit na de persconferentie en mijn breiwerk gepakt. Een filmpje van Arne & Carlos erbij om mezelf weer positief te stemmen.

Mr. X was natuurlijk behoorlijk ontstemd dat zij geen vakantie krijgen…zou wel praktischer zijn, vond hij, want er zijn veel docenten ziek, in quarantaine of wat dan ook.

Morgenavond staat er wat gezelligs op het programma, iets met lasagna en sokken.

Echt, de voorpret is al ontzettend leuk… Daar vast morgen meer over.

Groet,

Françoise 

 

Advent Dag 13

 Vandaag werd er natuurlijk uitgebreid nagepraat over Max…

Vanavond breide ik verder aan mijn gnome. Het wordt tijd om het wat op te gaan vullen, dan krijgt hij vorm en wordt hij meer zichtbaar. 

Aangezien ik de lont wol ergens boven heb liggen en ik even geen zin heb om dat op te zoeken, begin ik aan een tweede sweater van Arne & Carlos. De vorige breide ik op 5 naalden, maar op een rond breinaald met de magic loop heeft toch mijn voorkeur. Het geeft wat minder gedoe met draden en naalden die om elkaar heen gaan zitten. Moest ik wel een naald uit een breiwerk vissen. Ik heb de naalden echt in soorten en maten en  zelfs ook dubbel…of te wel: veel breiwerk op de naalden staan.

En nog even als aanvulling op het feit dat ik reacties eerst beoordeel: ik ontvang de laatste weken regelmatig reacties die helemaal niets met mijn blog te maken hebben…niet in het Nederlands en voor een heel andere doelgroep…dus vandaar.

Groet,

Françoise