Advent 2025 Dag 2 Sunbonnet Sue

Het is niet zo lang geleden dat ik over mijn Sunbonnet Sue blokken schreef. Een project waar ik jaren geleden aan begonnen ben en elke keer als ik het oppak het wiel weer opnieuw moet uitvinden. Ik moet nog de helft van de blokken maken en veel blokken nog maar een paar naadjes stikken. Dit kan als kantjes er langs genaaid zijn. Deze kantjes maak ik ook zelf: gehaakt of met frivolité. Het haakwerk is mooi voor onderweg. Het vordert dus heel langzaam.

Vanmorgen naast het briefje ook een mooie streng lontwol. Dezelfde zilveren glimmer nu tussen oranje en okergeel in. Hier en daar een vleugje donkergrijs. Natuurlijk moest het wachten tot vanavond! Het was me gisteren toch nog gelukt om alles op te spinnen, dus kon ik vandaag met de nieuwe kleur verder.

Eerst nog even een foto maken van een stapel blokken!

En toen gunde ik me een tijdje achter het spinnenwiel. Ik vind het er mooi uitzien, zo samen op de spoel.

Nu met de benen omhoog op de bank: mijn ogen vallen bijna dicht. Tot morgen, Françoise

Advent 2025 Dag 1 Spinnen

Vanmorgen vroeg om zes uur maakte ik het eerste pakketje open en vond ik een streng met een mix van oranje, zilver en rood-paars. Moeilijk om het precies te zien zo zonder daglicht, maar een mooi begin. Toen deed ik het eerste laatje open en kwam er het woord spinnen uit. Hoe is het mogelijk…daar begon het deze advent toch allemaal zo’n beetje mee?

Ik bedacht dat ik een verhaal kan schrijven over dikke, zwarte spinnen met acht, harige poten, of over onze katten die zo heerlijk kunnen spinnen als ze het naar hun zin hebben. Maar nee, het gaat over het spinnen met het spinnenwiel. Zelf draden maken. Terwijl ik dit typ bedenk ik me dat de drie spinnen toch wel wat met elkaar gemeen hebben: het maken van draden en het geluid van het wiel. Dat spinnen moest overigens wel wachten…eerst een studiedag in Leiden.

Ik maakte alvast een paar foto’s van wat draadjes die ik eerder spon en twijnde. Twee of drie draadjes samenvoegen en daarna mooie bolletjes maken…een kleurenfeestje en zo leuk om te doen. Ook al zijn de draden soms dik en soms wat dun, weinig gedraaid of te veel gedraaid. Ik heb er lol in en meters maken is hier vast een goed devies.

Ook pakte ik even mijn Turkse spintol erbij. Hierop spinnen gaat een stuk langzamer dan op het wiel, maar daar kan ik dan wel weer dunnere draadjes mee maken.

Na een lange studiedag weer thuis en voordat ik ging schrijven…even spinnen om een beginnetje te maken. Het draadje zit nu te glimmen op de spoel, de 20 gram is nog niet op: dat gaat vandaag niet meer lukken. De avond is te kort, maar het spinnen maakt het hoofd wel even leeg. Ik moet mijn aandacht er bij houden als ik een dun gelijkmatig draadje wil krijgen en ook de snelheid is even zoeken. Het ene wolletje is het andere niet heb ik al gemerkt.

Overigens vond ik vandaag nog een verrassing bij de post. Er was een pakketje bezorgd: met een adventskalender. Het eerste pakketje bevat zaadjes voor snackkomkommers. Ik moet dus ook mijn groene vingers van stal halen. Dat was een leuke verrassing!

Tot morgen, Françoise

Adventdingen 2025

Vandaag is het de 1e zondag van Advent. Ook op school wordt daar morgen en de komende week aandacht aan besteed. Bij binnenkomst in de klas is het licht gedempt, enkel wat kerstlichtjes. In mijn schooltijd deden we dat met echte kaarsen, die zijn inmiddels bijna uit de school verbannen… maar het classic warme licht van de snoeren lampjes is ook fijn.

Thuis heb ik de verlichting nog niet tevoorschijn gehaald, maar bij het opruimen van mijn werkplek gisteren heb ik daar wel de nodige voorbereidingen voor 24 dagen advent getroffen. De advent begint vandaag (4 zondagen tot kerst), de adventskalenders beginnen op de 1e van de maand. Er zijn inmiddels heel veel varianten op de markt, ik houd het bij de lontwol van Spinspul en ik hing een zelfgemaakte op.

En tijdens het ordenen en de verrassingen die ik tegenkwam in een trommeltje (gekregen kerstornamenten) bedacht ik ook dat ik elke dag iets wil schrijven. En om het spannend te houden, maakte ik 24 briefjes met daarop een handwerkitem (techniek of een project). Deze briefjes stopte ik in willekeurige volgorde in de laatjes van een oude theekalender. Elke ochtend ga ik een laatje openen, dan kan ik de hele dag beetje nadenken en ‘s avonds het project erbij pakken en er iets over schrijven.

Ik verheug me erop. Het hoeven geen lange teksten te zijn. (Als ik mee ga in de rage 6-7 dan mogen het niet meer dan 67 woorden zijn…) Ook is 1 foto voldoende.

De onderwerpen zijn divers. Ik hoefde maar om me heen te kijken om genoeg onderwerpen te vinden en dan heb ik heel veel projecten nog niets eens in het vizier gehad!

Blikjes in stijl. In het grote zit een kerstborduurproject, in het kleine blikje vond ik wat muntgeld.

Hieronder een detail van de adventskalender die ik borduurde. Nu nog een beetje kaal, elke dag komt er een borduurtje bij te hangen.

Fijne zondag, Françoise

Afwisseling

Zoals altijd komen inspiratie en goede ideeën op de meest vreemde momenten. Juist als je er niet mee bezig bent, maar achteraf is meestal wel te verklaren. Zo had ik een heldere ingeving toen ik vanmorgen met twee zware boodschappentassen terug naar huis liep vanaf de supermarkt. Daarvoor had ik het tijdschrift Merkwaardig zitten lezen…In dit borduurtijdschrift komen vele technieken langs en iemand maakte allerlei kleine proefjes en plakte die op kaartjes en bundelde die aan een ring. Tenslotte hoeft het niet altijd iets groots te worden of nuttig te zijn.

Al tijden loop ik te broeden over een project met kleine werkjes. Ik heb ook een idee hoe dat er uit kan zien en ik er mee kan wisselen, maar er aan beginnen stelde ik steeds uit, omdat ik, misschien, net iets te ambitieus ben in de aanpak. En vanmorgen bedacht ik dat het prima met karton kan en niet met hout hoeft. Karton heb ik genoeg: de wekelijkse boodschappen worden in mooie kartonnen dozen bezorgd. Die kan ik dus uitstekend versnijden. En al was het maar een wandeling van een paar minuten, opeens word ik enthousiast.

Ik beland met mijn kopje koffie en croissantje op de bank en pak een volgend tijdschrift: Onze Taal. Mijn liefde voor taal blijft groot. Ik lees nu vooral veel jeugdliteratuur (en studieboeken). In het tijdschrift gaat het naast lezen ook vaak over schrijven, dat is immers onlosmakelijk met elkaar verbonden. En al lezende begint het te kriebelen om te schrijven en voor ik het weet, ben ik op zoek naar een foto om dit blog kleur te geven.

Op mijn telefoon vooral werkfoto’s: een lijstje van het schoolbord, een presentielijst van een ALV, een bladzijde uit een studieboek. Gelukkig ook nog kleur: een sea glass werkje van vilt. Ik maakte dit tijdens een quiltbee van het Dutch MQG en nu wacht het op versierende steekjes om alle stukjes vast te zetten.

Daarnaast ook nog een foto van een mooi gesponnen draadje, want ik ontdekte het spinnenwiel na een ambachtendag op de opleiding. Ik had er eentje op zolder met het plan deze komende zomer te voorschijn te halen, maar dat is nu inmiddels al gebeurd. Ik bestelde een nieuwe aandrijfriem en er belandde ook een adventskalender met lontwol in het winkelmandje. 24 zakjes met ongetwijfeld mooie kleurtjes. 

En nu de advent bijna begint, komen ook andere projecten weer te voorschijn: borduurwerk (2 adventsprojecten) en breiwerk (adventstruitjes). Natuurlijk ben ik ook met heel veel andere projecten bezig, zoals altijd. Ik houd van de afwisseling, maar het is gewoon ook praktisch. Onderweg (trein) wil ik geen groot project meesjouwen of een project waarbij ik 20 kleurtjes en een schema nodig heb. Voor fijne haakwerkjes heb ik goed licht nodig en het patchwork moet toch echt op de machine. Dat laatste is een uitdaging omdat mijn kleine werktafel meestal te vol ligt. In mijn kleine kamertje kun je nu helemaal niet meer uit de voeten, omdat het spinnenwiel er staat.

De inspiratie van deze ochtend nodigt wel uit om aan de slag te gaan en de rest van de ochtend te besteden aan het opruimen van de grootste chaos, zodat ik met mijn nieuwe idee aan de slag kan. Tijd om wat karton te gaan versnijden en een beginnetje te maken. De studieboeken mogen op zaterdag nog wel even wachten.

Een blogje met maar één afbeelding is best wel wat saai, maar dat is even niet anders. In ieder geval is het deze maand nog wel gelukt om een blogje te schrijven…en als het even meezit in december dan worden het er meer dan vorig jaar. Ik zie dat ik in 2023 in de decembermaand elke dag een verhaaltje schreef, daar ga ik tijdens het opruimen nog eens even op broeden.

Fijne zaterdag, ik zie een volgend tijdschrift klaarliggen, Groei & Bloei. Gelukkig gaat dat in deze tijd van het jaar niet over onkruid wieden, maar over Kerst en plannen maken voor volgend jaar!

Groet, Françoise

Herfst

De maand Oktober is de maand waar in handwerkland veel nieuwe projecten starten. De avonden nodigen weer uit tot handwerken en de warme wolletjes voelen heerlijk aan terwijl het langzaam afkoelt. Ik wilde wel eens wat anders breien dan sokken en kwam een knit-along tegen voor een paar wanten. Even gespiekt naar eerdere projecten van deze ontwerpster: ja, leuk en dus op zoek naar wat restjes.

Patroon: https://www.ravelry.com/patterns/library/enchanted-forest-mittens

Ik had nog een mandjes met kleine bolletjes (restjes van de adventshawl van Trollenwol) en waarschijnlijk gaat het daar wel mee lukken. Al weet je dat natuurlijk nooit als je het patroon niet kent en de restjes per bolletje beperkt zijn. Waarschijnlijk worden de wanten dan niet hetzelfde…

Bij het breien van wanten zet je hetzelfde aantal steken op als bij het breien van sokken, grappig vind ik dat altijd. Ik moest daarbij ook denken aan hoe mijn moeder vroeger controleerde of mijn sokken nog zouden passen: maak maar een vuist en dan de voet van de sok eromheen vouwen. Sluit het nog van hiel tot teen? Zo ja, dan is de maat nog goed.

Hieronder een stukje breiwerk van de want, veel inbreien. Je kunt het ook mazen, maar ik ga voor inbreien. De kleuren liggen soms dicht bij elkaar, dus geen werkje voor ‘s avonds bij sfeerlicht, maar prima voor overdag.

Natuurlijk is oktober ook de maand van een nieuwe Shawl van Westknits. Vorig jaar sloeg ik over, want studie en baan overdonderden mij volledig en vroegen alle energie…Ik ben later wel gestart met de shawl, want het was weer een prachtig patroon. Deze is nu nog niet af, maar ik besloot dit jaar wel mee te doen. En voor het eerst in mijn leven heb ik een collega die ook mee doet! Hoe leuk om tijdens de koffie even de resultaten te laten zien aan elkaar. Ik heb meer breiende collega’s, dus ik ben niet meer raar!

Voor het ontwerp van Westknits keek ik ook naar wat bollen in mijn voorraad. Vier kleurtjes bij elkaar en weer een leuk begin. Inmiddels ben ik het tweede deel aan het breien, dat is enigzins saai, want alleen maar ribbels. Natuurlijk wel met beweging erin, maar het identiek aan het patroon uit een ander ontwerp van hem, dus het is voor mij niet nieuw. Maar met een luisterboek of bij de tv komt het vast wel af. Het derde deel zit er weer wat spannender uit.

Inmiddels is de herfstvakantie hier alweer bijna voorbij (en daarmee ook de ruime hoeveelheid breitijd…),  op school maakten de kinderen nog even een pompoentje tijdens de handwerkles. Heerlijk vonden ze het om te vilten met de naald. Sommigen maakten er zelfs twee (er waren nog wat restjes over, dus gingen ze tijdens het voorlezen gewoon verder). Ik geniet er van als ze met handwerk bezig zijn en niet kunnen stoppen.

Alhoewel mijn vakantie een beetje versnipperd is (studie in Leiden heeft komende week vakantie) kon ik toch ook een dagje met Mr. X op stap (mam, niet te veel meer over mij schrijven hoor, die tijd is voorbij). We genoten van een heerlijke lunch in Noordwijk, nadat we een imposante winkel op kite-surf gebied hadden bezocht. Ik heb daar helemaal geen verstand van en heb vol genoegen naar de gesprekken tussen verkoper en  Mr. X geluisterd.

Tot slot nog even naar Den Haag voor een familie bezoekje en een rondje stad. We eindigden bij Hans im Glück voor ons diner (om de hoek bij de vulpenwinkel, maar daar ben ik niet binnen geweest…echt niet…). Kijk eens wat een heerlijke drankjes ze daar serveerden. Het zag er prachtig uit en smaakte net zo goed.

Op vrijdagavond gingen we nog even naar de lichtshow in Den Bosch. Mooi gedaan met een mooi verhaal over een Drakenei…nu weten we weer waar het verhaal over de moerasdraak vandaan komt.

Vandaag voelt nog een beetje als een vakantiedag. Ik ga nog een laatste opdracht afmaken voor mijn studie, want vakantie van school betekent tijd voor de studie. Ik lig lekker op schema en wil dat graag zo houden. Tijdens de schoolweken kom ik er niet aan toe op opdrachten voor de opleiding te schrijven, maar in de vakanties kan dat prima. Het voelt nog steeds luxe dat ik “zomaar” een weekje vrij heb en ook al weet dat ik met Kerst vrij ben. Geen gepuzzel met het aantal vakantiedagen (heb ik er nog genoeg om tussen Kerst en Oud & Nieuw vrij te zijn), maar gewoon zeker weten dat het kan. En hoe luxe het ook voelt, ik voel ook dat het heel fijn is om na 8-9 weken voor de klas even terug te schakelen. Geen wekker, geen kinderstemmen en kinderen die je aandacht volledig vragen. Natuurlijk wel het een en ander voorbereiden, maar dan wel in rust. Zowel hoofd als lijf kunnen weer even bijtanken om komende week weer met heel veel plezier aan de slag te gaan.

Nu zit ik in pyama op de bank, onder een dekentje, radio aan op de achtergrond. Zo dadelijk schakel ik van laptop over op breiwerk met daarbij een spannend luisterboek. Dan wordt het tijd voor een was en nog wat studie en ook nog maar een frisse neus inplannen. Even bedenken waar, want ik ben natuurlijk niet de enige die dat vanmiddag gaat doen!

Fijne zondag, Françoise