Opruimen dag 2

Vandaag zijn de reistassen en koffers aan de beurt, maar ik heb de opdracht wat aangepast en alle tassen uit de gangkast geplukt: rugzakken voor dagelijks gebruik, boodschappentassen, plastic tasjes, cadeautasjes...

Ik herinner me dat ik een aantal jaar geleden deze opdracht deed en toen 150 plastic tasjes uit de bak viste: nu zijn het er vier! Wat dat betreft is het gedrag echt veranderd. Niet alleen bij het boodschappen doen neem ik nu een tas mee, ook bij het winkelen in de stad en zelfs een papieren tas sla ik vaak af. Het kan prima zonder.

Heerlijk om weer te weten welke tassen er in de kast staan. Er verdwijnen een paar oude tassen in de vuilnisbak en netjes geordend mag de rest weer terug de kast in (nu de rest van de kast nog...)

Tot morgen,

Françoise

Opruimen dag 1

Oktober staat voor mij synoniem aan het opruimen van het huis. Althans een poging daartoe.

Vol goede voornemens begin ik elk jaar weer aan deze uitdaging en elk jaar weer blijf ik ergens steken. Het is nog steeds niet zo opgeruimd als waar ik van droom...maar dan moet ik stoppen met handwerken: ten eerste heb ik dan minder werkjes in het rond liggen en ten tweede heb ik dan meer tijd om aan het opruimen te besteden.

Maar niet getreurd: alle kleine beetjes helpen en ik ben me wel veel bewuster van alles wat de neiging heeft het huis binnen te glippen als je even niet oplet. 

De opdracht van vandaag ging over medailles/sportbekers. Kan daar iets van de deur uit? Ik moest even denken...ik heb maar een paar medailles: avondvierdaagse (dat is van heel lang geleden) en eentje van de Nijmeegse Vierdaagse (2000). Die hoeven niet de deur uit. Passen prima in trommeltje.

Ik kwam er wel eentje tegen in de keuken: van de Hema of zo, die zoonlief heeft gekregen met een kinderfeestje. Moet ik dus eerst aan hem vragen of hij weg mag...zo niet, dan mag hij hem op zijn kamer bewaren...

In het weekend nam ik vast een opruimvoorschotje. Een keer per jaar is de keukenla aan de beurt.

In deze la ligt alles door elkaar: pollepels, grapefruitmesje, kurkentrekken, garde, eetstokjes, eiersnijder, blikopener, pleisters. Alle spullen bij elkaar zonder indeling in vakken. Schuift allemaal fijn heen en weer.

Dus alles er maar eens uit en wasknijpers verhuisd naar het emmertje met wasknijpers, pleisters bij de verbanddoos, pennen in de pennenbak. Ik stond na te denken over een indeling. Spullen die je veel gebruikt vooraan, de andere achteraan. Maar hoe dan? Vind ik dat wel handig? Om dit uit te proberen heb ik van karton (lege pizzadoos) een passende vakverdeling gemaakt. Als ik deze indeling handig vind, maak ik hem van hout. Niet handig? Dan probeer ik gewoon nog een andere indeling met karton.

Tot nu toe word ik er blij van als ik de la open doe. Er is niet heel veel uit, maar het is wel beter opgeruimd. Dat nodigt uit om het zo te houden.

groet,

Françoise

Verona

Voor werk ging ik afgelopen woensdag even naar Verona, een bliksembezoekje was het.

Om 2.30 uur ging woensdag de wekker...wat is het dan heerlijk rustig op de weg...

We vlogen vanaf Schiphol, dus daar moesten we op tijd zijn voor de vlucht van 7.00 uur.

Maar dat betekende een lekker lange dag voor de boeg.

Eerst naar de vakbeurs, Marmo+Macc, een beurs voor de steenverwerkende industrie. Je kunt er echt alles vinden voor deze industrie. Van hele grote machines voor het zagen van de blokken marmer en graniet uit de bergen (jeetje dat zijn echt hele grote kettingzagen...) tot en met de kleinste tegeltjes.

Hieronder zie je mozaïek gelegd uit marmer.

Ik moest natuurlijk meteen aan patchwork denken. Ook daar kom je de hexagonnen tegen. Hier uit steen gezaagd, superstrak.

Of dit patroon, de visgraat van het parket. De maat deed me meer denken aan de Kapla-blokjes waar hier thuis veel mee gespeeld wordt.

Om iets meer te zien dan beursvloer en hotel, besloten we te eten in de stad en meteen een toeristisch rondje te doen. Gewapend met een kaart liepen we door Verona, een prachtig stadje. Beroemd om zijn Opera's in de openlucht.

De winkels waren tot na 19.00 uur open, dus dat was leuk. Wat veel luxe winkels, vast vooral voor de toeristen...

De schapen stonden in de etalage van een damesmodezaak. Ik ben niet binnen geweest (als ik met een vriendin was geweest vast wel, maar nu met een mannelijke collega toch maar niet).

Ook nog even naar het beroemde balkon van Juliet (en Romeo), super toeristisch natuurlijk.

Na een heerlijke pizza en vooral lekker zitten (na een hele dag beurs)...zagen we op de terugweg nog dit:

De zaak was dicht, maar we schatten in dat ze hier Hollandse friet met mayo verkopen.

Heerlijk geslapen in mijn hotelbed, komt vast door het waakzame oog van deze engel:

Ik zag het pas 's morgens (ook weer vroeg, maar niet zo vroeg). Om 7.15 uur stapten we in de taxi naar het vliegveld. Grote contrasten daar: inchecken en bagage-controle was nog niet zo geavanceerd als in Nederland. Maar zodra je de security voorbij was, stapte je in de luxe van parfum, cadeaus en goede koffie.

Voor een lekkere cappuccino kon je overigens beter op het vliegveld van Verona terecht dan op Schiphol: was het misschien niet voor de smaak, dan wel voor de prijs: 1 beker op Schiphol is duurder dan twee kopjes (dus stenen kopje met schotel/lepel) in Verona. 

Het was vermoeiend maar de moeite waard, in alle opzichten: beurs, Verona zelf, hotel.

Nu is September ten einde en staat oktober voor de deur met D'ruitdaging: het jaarlijkse opruimfeestje van Yourganize. Elk jaar leer ik wel weer iets en wordt er iets opgeruimd en geordend.

Mijn huis hoeft niet leeg, maar wat meer orde en geordend houden is mijn streven. Ben vast begonnen met de keukenla. Ik houd jullie op de hoogte.

groet,

Françoise

Nazomeren met bloemen

Nog steeds heel beperkt handwerken, maar een paar draadjes wegwerken kan natuurlijk best.

Ook een eigen ontwerp. De ontwerpen van anderen stimuleert tot zelf ook wat bedenken.

Deze zijn wat complexer (en dus ook groter), maar o zo leuk om te maken.

Echte bloemen blijven ook favoriet. Onderstaande fotografeerde ik tijdens de open dag van de Dahliavereniging in Vught. Elk jaar weer een feestje.

Mooie kleurcombinaties, eens kijken of ik dat ook in garens heb (alleen spelen met de bolletjes, haken is nog enigszins verboden.

Hoe dan ook: ik geniet van de bloemen en al die kleuren.

groet,

Françoise

Pas op de plaats

Pas op de plaats met handwerken, computerwerk, typen op mijn telefoon (bloggen, Facebook, mailen), want een overbelaste arm en schouder.

Mijn rechter elleboog en schouder protesteren tegen het vele gebruik. Breien, haken, muisgebruik, typen op de telefoon: het zijn allemaal handelingen die veel vragen van de fijne motoriek en ook vaak in een net verkeerde houding gebeuren.

Schouders opgetrokken, te intensief bezig zijn: nog even wat afmaken.

Klinkt jullie vast bekend.

Maar toen was het zo ver, dat ik niet meer goed kon slapen en mijn arm niet meer boven schouderhoogte kon optillen zonder erge pijn.

Dus op naar de fysio om de boel los te maken en wat noodzakelijke tips weer mee naar huis te nemen.

1. Let op je houding: schouders omlaag.

2. Ook de grove motoriek gebruiken: in de tuin werken, poetsen...

3. Voor nu rust.

4. Afwisseling.

5. Geen deadlines...

Dus mijn was is keurig opgevouwen, een deel van het terras gras vrij. Ik heb nieuwe wandelweggetjes ontdekt tussen Vught en Boxtel.

Ik heb in een week een boek uitgelezen (dat was heerlijk)

Maar ben vooral gefrustreerd!

Zo balen om niet te kunnen/mogen haken, breien en quilten.

Beter ook niet nog eens 's avonds achter de computer of op mijn telefoon .

Ik besef nu pas hoeveel ik handwerk en hoe saai het is om alleen maar TV te kijken en niets te doen ondertussen.

Aangezien mijn schouder toch wel erg overbelast is, kan ik ook niet alle vrije tijd poetsen...

Dus: mijn augustus bloemetjes (haken) zijn nog lang niet klaar, ik haalde mijn doelstelling niet in augustus voor bovenstaand project en heb zeker niet aan mijn nieuwe sokken gebreid.

Ook wat vaker bloggen dan voor de vakantie zat er niet in.

Inmiddels heeft de rust wel geholpen en is het trommeltje van mijn handquiltproject toch leeg gekomen. (patchen was nog de beste optie om toch iets te doen, maar ook maar 15 minuutjes).

De fysio is tevreden en ik hoef niet meer terug te komen.

Maar nog steeds rustig aan. Na een dag werken (veel computerwerk) moet ik goed doseren...

Inmiddels is het trommeltje weer gevuld, kan weer even vooruit. Heb ik ook uitgerekend hoeveel stukjes nog voor een behoorlijk formaat quilt en kan ik ook zo aan de slag met het breien van een nieuw vest, want de vertaling heb ik op mijn gemak kunnen doen.

Alleen...eerst de sokken af breien. Gelukkig is het nog mooi weer en heb ik ze niet nodig.

Dus: let goed op jezelf en je lijf!

groet,

Françoise

ps. het patroon voor deze quilt staat op een van de pagina's (tabblad merry-go-round)

ps2 Ik heb nog niet geprobeerd of klossen wel goed gaat...