Laatste klusje

Kleine klusjes: ze blijven fascinerend. Bij mij kost het denken over en er aan denken meer tijd dan het daadwerkelijk uitvoeren van dat kleine klusje. Zo is er het verhaal van de rode knoop. De rode knoop die al meer dan een jaar van mijn jaszak af was en al meer dan een jaar in mijn handtas zat en die ik regelmatig tegenkwam als ik er iets uit pakte. O ja, die knoop…

Regelmatig merkte ik dat ik mijn linkerjaszak niet kon sluiten: O ja, die knoop…

Maar vandaag had ik met vulpen/quiltvriendinnen afgesproken en ik gooide wat kleine werkjes in een tas. Wat tape om mijn nieuwe agenda op te leuken, een quiltblok waar ik een gehaakt randje aan kon zetten. Ook moest ik aan mijn nieuwe vest een knoop wat beter vastnaaien zag ik bij het aantrekken. Ik deed de trommel met applicatiegaren in mijn tas (alle kleurtjes bij elkaar) en vervolgens was het eerste dat ik deed bij de koffie: het aanzetten van De rode knoop aan mijn jas.

Ik begrijp werkelijk niet waarom dit meer dan een jaar heeft moeten duren. Natuurlijk was het een fluitje van een cent om die klusje te klaren. Ik vind het wel mooi nog zo’n klusje op de valreep van het jaar. Het voelt als een goede afsluiting. En om het goede gevoel vast te houden, ruimde ik thuis nog van alles op in mijn hobbyhok/quilthok/handwerkhok (ik heb nog steeds geen goede naam voor mijn ieniemie-voor-alles- met-draadjes-kamer). Ik heb wat projecten die bijna af zijn in het zicht gezet, zodat ik daar in het nieuwe jaar mee aan de slag kan. Morgen houd ik het op een eenvoudig breiwerk.

Een goede jaarwisseling, Françoise