Voornemens

Ach we kennen ze allemaal...voornemens. Het kunnen voornemens zijn op allerlei gebied: meer lezen, afvallen, quilts afmaken, het huis opruimen, ontspullen, op tijd naar bed...
Vul maar in voor jezelf. En naast al die voornemens zijn er de valkuilen die daar bij horen: dat leuke nieuwe project, dat ene lekkere koekje, geen tijd om op te ruimen, want ik wilde ook lezen en quilts afmaken...Etc. etc.

Maar dat hoort vast bij het leven: vallen en opstaan, vallen en weer opstaan. Fouten maken, verkeerde keuzes. Hier van leren en er dan wat positiefs mee doen.

Soms kun je dingen niet alleen en is het fijn om eens met een vriendin een avondje te bomen en te dromen. Over de perfecte hobby-ruimte (voor als die ruimte vrijkomt) en dan kasten waar alle projecten netjes geordend in passen. Dromen over het voltooien van ontzettend leuke quilts, die liggen te roepen: ik ben bijna klaar, nog maar twee hoekblokjes...
Dromen over dat opgeruimde huis, waar je altijd alles kunt vinden. En zo kunnen we nog wel even door dromen.

Het bespreken van wensen en dromen maakt ze meer tastbaar...en dan denk je; waarom heb ik dat nog steeds niet gedaan? Dus hup, vandaag de fysio gebeld om toch maar eens naar mijn pijnlijke duim te laten kijken. Werkje van niets.

En zo kun je tot de conclusie komen dat de wens om te ontspullen (niet alleen opruimen, maar ook heel bewust omgaan met aankopen: heb ik het echt nodig...) prima kan samen gaan met het afmaken van al die verschillende handwerkprojecten. Zo ontstaat er een combi-project voor de komende tijd.
Ik weet niet hoe lang ik toe kan met alle projecten die er nog liggen. Drie, vier, vijf jaar? En hoeveel voorraad heb ik nog om ook aan nieuwe projecten te beginnen...

Er zijn diverse invalshoeken die mij aan het denken hierover hebben gezet: onder andere door het project van Yourganize:https://www.yourganize.nl/d-ruitdaging en de cursussen die daar op volgden.
Dat heeft mijn blik op kopen, gebruiken en loslaten al behoorlijk verandert.
Daarnaast volg ik sinds enige tijd het blog: Eenvoudig leven. Als moeder met 1 kind lijkt het leven met 10 kinderen mij niet altijd eenvoudig...maar daar gaat het natuurlijk helemaal niet over. Blij worden van kleine dingen, terug naar de basis.

Gisteren, tijdens dat bomen, hadden we het er ook over dat je soms een steuntje in de rug nodig hebt om projecten af te maken. Want hoe leuk het ook is om aan iets nieuws te beginnen...het is ook fijn om projecten af te ronden. Ik ga eens verzinnen of ik daar iets leuks op kan verzinnen. Tijdens het quilten kan ik daar alvast eens over na denken.

En bladerend door mijn blog foto-album kwam ik genoeg foto's als illustratie. Allemaal projecten in wording.

Groet,

Françoise

Block of the week 02

Blokje van de week, deel 2

Ik plaatste dit blokje al op Facebook en kreeg als commentaar: Françoise, waar is je kleur gebleven?

Nou, dat komt wel goed in een volgende blokje.

Het is interessant om met mijn grijzen te werken en hoe dat zal gaan in combinatie met kleur.

groet,

Françoise

Block of the week

Het eerste blokje voor de DutchMQG (zie link rechts).

Als nieuwe vereniging is het natuurlijk leuk om iets voor je leden te organiseren.

En aangezien ik het toch al druk had...

stel ik nu elke week de PDF samen van aangeleverde ideeën.

We moesten natuurlijk ergens beginnen en daarom als eerste een van mijn favorieten.

Dit bloemetje blijft een van mijn favorieten. Hij komt terug in diverse mysteriequilts.

Misschien dat ik er ooit nog eens een hele quilt mee maak..

Ooit!

Naast dit (nieuwe) project is er nog genoeg te doen.

Ik heb me vorige week ook weer helemaal op mijn brei-avontuur gestort. Dat is ook erg, erg leuk om te doen. Nieuwe ontwerpwegen ontdekken.

En verder heb ik die hele stapel boeken...heerlijk.

groet,

Françoise

Heerlijk lezen en de bieb

Tijd om wat lijstjes af te werken. Op bovenstaande foto wat gehaakte blokjes in verschillende stadia.

Zo makkelijk om mee te nemen: een stapeltje blokjes waarvan het volgende randje dezelfde kleur heeft. Maar 1 bolletje mee tijdens de picknick, kans op fouten nihil!

Inmiddels ook mijn Tunisch avontuur bijna bijgewerkt. Nog 1 week te gaan en dan tot half september wachten op de volgende opdracht.

Lezen kan ik ook eindeloos. Op facebook en blogs kwam ik al diverse malen titels tegen van Jenny Colgan. Als andere quiltsters (lees: soortgenoten) hier ook van houden, dan past het vast ook bij mij.

In Den Haag kocht ik eerder al twee andere titels, maar onderstaande volgende al snel.

Het verhaal speelt op een Engelse kostschool. En diegenen die onderstaande boeken van Enid Blyton hebben gelezen, zullen er veel in herkennen. Geen hoogdravende literatuur, wel lekker voor op de bank na een dag werken of in een luie stoel buiten.

Deze boeken heb ik echt stuk gelezen. Favorieten lees ik graag opnieuw. Ook 40 (oeps al zo lang geleden) jaar later kan ik er nog van genieten. Jeugdsentiment noemen ze dat.

Het lastige is dat mijn portomonnee en boekenkastruimte mijn leestempo niet kunnen bijhouden.

Dus maar eens gekeken wat de bieb heeft: in Vught niet zoveel, maar al ben ik niet altijd van grootschaligheid in dit geval is het fijn dat we sinds 1 juli bij de bieb van Den Bosch horen...

Zes titels van Jenny Colgan meteen gereserveerd...de eerste drie kan ik morgen ophalen.

En wat ook handig is: ook de bieb van Rosmalen hoort bij het grote geheel. Daar werk ik zo ongeveer naast: dat is handig om boeken te lenen.

De openingstijden van de bieb zijn nou eenmaal niet afgestemd op mensen met een full-time baan en om nou al die klussen of vrijdagavond of zaterdag te doen...dat past gewoon niet!

We wonen nu eenmaal niet in Amsterdam waar de grote stadsbieb dagelijks tot 22.00 uur open is.

Ben je daar wel eens binnen geweest? Dat moet je zeker eens doen (tussen CS en Nemo). Op de jeugdafdeling staat het muizenhuis... zo leuk.

Het Muizenhuis

Tegenwoordig hebben ze ook een winkel in de Jordaan: dat zet ik om mijn lijstje om te bezoeken.

Ik weet iemand die hier ook eens een bezoekje moet brengen: Kleine muis van Supergoof.

Die zal het daar echt prachtig vinden...

Veel plezier,

Françoise

Vakantietijd

Hier in het Zuiden zijn de schoolvakanties begonnen. Dit brengt de laatste weken altijd nog al wat onrust met zich mee. Of onrust...ik zou het liever einde schooljaar perikelen willen noemen.
Waar mogen de planten uit de klas logeren, welke ouder doet wat in de klas ter ondersteuning.
Dit jaar was de chaos bij Mr. X op school compleet: er moet verhuisd worden. Tijdelijk een ander onderkomen om de school te verbouwen. Dat gaf heel veel dozen, stickers op stoelen, tafels, extra spullen mee naar huis, gestresste juffen want hoe zat het ook al weer met die stickers? Groep 7 (nu groep 6) gaat straks naar lokaal 6 (verhuisschema), maar is dan groep 7.

Als ouders stroopten we natuurlijk ook nog de mouwen op en gingen de lijstjes thuis even aan de kant.
Maar nu, nu zijn de deuren van de school op slot en is er ruimte voor logeerpartijtjes, gepland en spontaan...Heerlijk met je beste vriendje spelen, eindeloos...o zo heerlijk.

Mijn vakantie begint pas over 4 weken, maar het andere ritme is nu al heerlijk. Er ontstaat ruimte voor lijstjes afwerken en bloggen. Ook is het de tijd van opruimen, de bezem door het huis. Letterlijk en figuurlijk een volgende fase in.

Nu dus met een kopje koffie achter de laptop, de ramen voor zijn al gelapt. Nu achter nog en ondertussen wordt de woonkamer opgeruimd. Frutsels in een vuilniszak, administratie op het juiste stapeltje (om morgen verder te ordenen), e-mail afhandelen en een handwerkje voor de nodige ontspanning.

Bijna weer bij met dit breiwerk...ik liep wat achter, maar probeer het nu met gezwinde spoed in te halen. Het project is bijna afgelopen en ik weet precies hoe dat gaat. Niet bij aan het einde? Dan verdwijnt het in de la. Zou toch jammer zijn. En zo te zien houd ik nog wel voldoende garen over voor een paar bijpassende polswarmers en muts.

Ook de tuin doet zijn best...valt niet mee na alle droogte, maar komt vast goed.

Ook de bloemperken bij de Efteling zijn weer prachtig van compositie. Niet eens goed te vangen in een foto...

Eindelijk, eindelijk is Symbolica open. Vorige week stonden we 80 minuten in de rij.

Het is weer een prachtige attractie. Mooi afgewerkt tot in detail. Nog lang niet alles gezien zo'n eerste te keer. 

Dit is de plattegrond...

Nu op naar de volgende raampartij, het opruimen en mijn breiwerkje.

Straks Radio Tour de France erbij voor het ultieme zomervakantiegevoel.

Fijn weekend,

Françoise