Eindelijk had ik deze week weer eens even de rust om 's avonds achter de naaimachine te gaan zitten.
En dat had natuurlijk niet alleen met rust, maar ook met tijd te maken. De weken vliegen voorbij met werken, verjaardagen, sport en muzieklessen van zoonlief en dan komt het er niet van om achter de machine te gaan zitten. Een brei-, haak- of borduurwerkje lukt dan nog wel (dat kan langs de atletiekbaan of tijdens dat zwemfeestje, waar ik rustig langs de kant zat om de handdoeken te bewaken). En dan vergeet ik nog de vrijwilligersactiviteiten voor school te noemen die ook mijn tijd en aandacht vragen.
En dan nu eindelijk weer eens tijd om een verhaaltje te schrijven...studiedag van zoonlief, dus vandaag ook voor mij een vrije dag...heerlijk. Kind in pyama en ik achter de laptop. Zo dadelijk tijd voor koffie en daarna de klusjes voor school.
In vogelvlucht de afgelopen weken in beeld:
Ik begon met een schattig borduuralfabet van Marie Suarez: Brodez avec moi. Veel nieuwe steekjes leren...altijd leuk.
Ik begon met het breien van deze sampler. Week 1 zit er net op. En ik brei hem in dezelfde kleuren als de ontwerpster Wieke van Keulen, echt mijn kleuren en een mooi pakket.
Hier het begin met daaronder nog een vestje in wording: de eerste mouw is bijna klaar.
Het vierkantjes haken gaat ook gewoon door: prima voor zwembad, achterin de auto of langs het tartan van de atletiekbaan. Gewoon voor die momenten dat je niet wilt nadenken over de juiste kleur en hoeveel steken.
Een paar recente blokjes van mijn Sampler.
Ik heb echt geen idee hoeveel ik er achter loop.
Nou ja: een heleboel in ieder geval.
En dan nam ik vorige week ook nog afscheid van mijn auto. Bijna 10 jaar reed ik hiermee rond.
Naar beurzen (echt daar kon heel veel in), naar school, sport, zwemles, werk etc.
Inmiddels was de auto echt oud (geboren in april 1994) en werd hij afgekeurd.
Te hoge kosten om hem nog te repareren...en nu moest ik echt de knoop doorhakken en afscheid nemen. Het deed even pijn, want wat nu?
Iets ouds, iets nieuws, even niets?
Nou dat laatste is niet echt een optie: dat ga ik niet lang volhouden op de fiets!
Gelukkig vond mijn werkgever het tijd voor een auto van de zaak.
En nu staat er dit voor de deur, ter overbrugging naar de definitieve oplossing.
Welkom in de 21e eeuw!
Dit blauwe ding is Hybride, er zit allerlei elektrisch spul in...navigatie etc.
En ik? Ik rijd er in met een grote grijns op mijn gezicht.
En dit is ook uit het borduurwerk. De A en de Z stonden in het tweede deel. Op naar de volgende.
Nu: Koffietijd.
Heerlijk zo'n dagje.
Nog een fijne dag,
Françoise
